Queſtio.clxj.
t ꝓpagatōeꝫ: ita libido q̄ inſeꝑabiligeneratiua trāſmigatōni trāſmittet aliqd̓. ¶ Si dicat̉ter adheret ip̄i ꝓpena ē illa libido ⁊ nō culpa. Cōtra videt̉ ꝙ ſit culpabilis. qꝛ niſi eſſet talis: nō trāſmittēt originale. ⁊ ipſa libido eſt in potētia corrupta ⁊ ſequit̉ in actu. relinquit̉ gͦꝙ ip̄a libido ſit culpa in ip̄o coitu etiā cū vxore. ¶ Itemlibido eſt in potētia generatiua corrupta. ⁊ ē cauſa pct̄iſicut dictū ē. ſꝫ magis nata ē facere pctm̄ in ꝑſona gignetis cuiꝰ eſt ⁊ ei ſeꝑabiliter adheret ꝙ in ꝑſona geniti. gͦ ſifacit in ip̄o genito relinqui pct̄m. cū ꝑ hmōi tranſfundatur originale qd̓ nō facit ꝓpagatō ſed libido ſicut dīc auguſ. gͦ multo fortiꝰ faciet pct̄m in generāte. relinquit̉ gͦ ꝙip̄m cōire cū ſua nō poſſit eſſe ſine pct̄o. ¶ Item dicit̉ inpsͣ. Eduxit eos cū argento ⁊ auro. ſuꝑ hoc dīc glo. ꝙ illis qui fecerūt ex obediētia ⁊ ex caritate ip̄e actꝰ fuit inprecepto ⁊ modꝰ ſiue qͣlitas facti: ſed illis qui fecerūt excupiditate actꝰ fuit in p̄cepto ⁊ modꝰ ſiue qualitas in ꝑmiſſione. ¶ Similit̓ videt̉ ex ꝑte iſta ꝙ ip̄e actꝰ cōire ſitin p̄cepto. ſicut dicit̉ .j. oſee. Sume tibi vxorē fornicatōnis. ſed libido adiūcta illi actui ī ſtatu nature corruptevidet̉ eſſe in ꝑmiſſione. nō em̄ p̄ceptū fuit ꝙ ex libidīe faceret ſiue ex fomite gͦ illd̓ qd̓ ꝓcedit ex fomite quicqd̓ ſitnō ſic fuit ex p̄cepto. gͦ cōire cū ſua eſt pct̄m. cū nō poſſiteſſe ſine libidine q̄ culpabilis ē ſicut dictū eſt. ¶ Itē vlt.ad heb̓. dicit̉ in quadā glo. duplex eſt pena ſecuta ipſumoriginale pct̄m. pena mortis que reddit ip̄m ſuſtinētemglorioſuꝫ. ſꝫ alia .ſ. libido q̄ ſecuta ē in poſteris ꝓpt̓ pct̄mpͥmi hoīs reddit ip̄m thoꝝ inglorioſuꝫ. ⁊ iſtud nō eſt niſiratōe pct̄i. gͦ ip̄e coitꝰ cū ſua nō pōt eſſe ſine pct̄o. ¶ Cōtra oīs motꝰ ordinatꝰ ordine gr̄e eſt meritoriꝰ: ſꝫ in ſtatunature corrupte lex mēbroꝝ repugnat legi mētis. ſꝫ iſtemotꝰ ꝯtrariꝰ in ip̄is ꝯiugibꝰ ſeruātibꝰ bona ꝯiugij ē ordinatus. ⁊ illud eſt ꝑ gr̄aꝫ. relinquit̉ gͦ ꝙ coitꝰ cum ſua ſitmeritoriꝰ. ¶ Item aug. quēadmodū de pct̄o factū ē ſuppliciū: ita ecōtrario de ſupplicio factū ē meritum. gͦ ipſecoitꝰ cū ſua nōſolū nō eſt pct̄m: ſꝫ etiā meritoriꝰ. ſed noneſſet meritoriꝰ ſi ibi etiā eſſet veniale quo ad hoc. gͦ cōirecū ſua nullo mō eſt peccatū. ¶ Itē mr̄imoniū poſt lapſūdatū eſt in remediū. ſꝫ bonꝰ medicꝰ qui habet poſſe ꝑ medicinā nō reſtituit aliqd̓ niſi reſtituat ad ſanitateꝫ integram: ſed ip̄e dn̄s ih̓s xp̄c potens erat ⁊ reſtituit hmōimotū inordinatū ꝑ medicinā ſacramēti mr̄imonij. gͦ cōire cū ſua nullatenꝰ eſt pct̄m. ¶ Ad qd̓ dicendū ẜm ꝙ dicitur. j. Corin. vj. ſuꝑ illud. erūt duo ī carne vna. glo. i.in carnali oꝑe qd̓ inter ꝯiuges hꝫ fieri ſine pct̄o. ſꝫ poſſꝫbene eē in ip̄o ꝯiugali oꝑe pct̄m. ẜm illud: ardētior amator vxoris ſue adulter ē ſi ꝓpt̓ ſe dilectatō q̄reret̉ ī vxore.quedā bona data ſūt nobis q̄ ꝓpter ſe ſūt appevnde aitenda. vt ſapiētia. ſalꝰ. amicitia. q̄daꝫ v̓o ꝓpt̓ aliud vt doctrina. cibꝰ. ⁊ ꝯiugiū. quicūqꝫ his q̄ ꝓpter aliud inſtitutaſūt nō ad hoc vtit̉ ad qd̓ inſtituta ſūt: al̓s peccat venialiter al̓s crimīaliter. ꝗ v̓o his vtit̉ ad qd̓ ſūt bn̄ facit .ſ. quivtit̉ ad bona ꝯiugij. ⁊ ẜuat fidē. ⁊ intēdit ꝓcreare ꝓlenad cultū dei. qꝛ vtit̉ ip̄o ꝯiugio ad hoc ad qd̓ inſtitutū ē¶ Ad illud aūt qd̓ obijcit̉ ꝙ a potētia corrupta ⁊cͣ. dicēdū ꝙ a potētia p̄t exire actꝰ ita ꝙ ꝯcupiſcētia nō habeatdominiū. Un̄ volūtas ꝯformis nature pt̄ ꝓcede̓ ī actumſuū ſine pct̄o. Etſi obijciat̉ ad hͦ ꝙ ē culpabilis cū traducatur pctm̄ in genito. dicēduꝫ ꝙ culpabilis ſiue vitioſadicit̉ .i. cauſa vel diſpoſitō ꝑ quā pōt ꝓduci pct̄m in ꝑſona genita. vn̄ vitioſa dicit̉ ꝑ cauſaꝫ nō ꝑ formā. formaliter em̄ diceret̉ culpabilis ſi ſemꝑ reddēt potētiam ī quaeſſet culpabileꝫ in ſuo actu. ſꝫ ſicut traducit̉ ip̄a caro: itaetiaꝫ ip̄a libido ē cā traducēdi origīale. qꝛ potētia generatiua ē cuiſdā ꝑſone ſingularis. ⁊ ip̄iꝰ nature rōne cuiꝰfit deciſio. libido em̄ eſt vl̓is pena: ⁊ data ē vt ſit vl̓is corruptio. ⁊ vt ꝯſequeret̉ quedā deformitas in ꝑſona genita ꝑ ꝯcupiſcētiaꝫ ſeminalē. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ plꝰdebuit corrūpi ꝑſona generās ꝙͣ genita. dicendū ꝙ nonfuit libido ad hoc vt in ꝑſona generante eſſet culpa. ſed
eret̉ ꝑ hmōi libidinē adiūctā ꝓpagatōnifuit vt trāſfupct̄m originale inſona genita. pct̄m em̄ actuale nō conuenit in ꝑſonainale v̓o venit ab ip̄a natura corrupta in ip̄am ꝑſolibido q̄ reſpicit ip̄am vl̓emcorruptōeꝫ ē cauſa tiēdi pct̄miginale ī ꝑſona genita. nō aūtiſa alicuiꝰ actualis neceſſario ī ꝑſona generāte. ¶ Ad iſtud vtꝝ eſſet in p̄cepto. dicēdū ꝙ aliqͣ eſtꝯueniētia. inꝙͣtuꝫ em̄ ibi ē culpabilitas: in ꝑmiſſione eſtnō vt in gignēte fiat pct̄m ſed in genito. ¶ Ad aliud dicendū ꝙ verū eſt ꝙ reddit thoꝝ inglorioſum qꝛ atteſtaī̉ignominie pct̄i pͥmi parētis ꝗ erat origo. Sꝫ tn̄ notādūꝙ duplicit̓ dicit̉ thorꝰ honorabilis. ratōne nature primitus inſtitute. ⁊ rōne mr̄imonij. ſꝫ ingl̓ioſus dr̄ hmōi lectꝰratōe fomitis. ¶ Sꝫ ꝓbat̉ adhuc ꝙ cōire cū ſua ſit peccatū. qꝛ duplex ē viſio. q̄dā practica: q̄dā ſpeculatiua. p̄ma ē cū gr̄a gratū faciēte. ſcd̓a pōt eē ſine gr̄a tali. ſꝫ gr̄aſpūs ꝓph̓ie q̄ ē gr̄a gratiſdata: nō pt̄ eē ī illo actu. ml̓tofortiꝰ nec caritas niſi ē gr̄a gratūfaciēs. ⁊ ſic relīquit̉.ſit pct̄m. ¶ Ad qd̓ dicēdū. ꝙ ſpūs ꝓph̓ie dat̉ homī factoin rōne ſpūs. ſꝫ ille actꝰ ē hoīs inqͣtū coitꝰ efficit̉ caro. ſic̄dr̄. j. Corin. vj. Si gͦ iſti actꝰ directe opponūt̉. patꝫ ꝙ ip̄eſpūs ꝓph̓ie nō pt̄ eē ī actu illo. nō tn̄ ꝓpt̓ hͦ ſeꝗt̉ ꝙ caritasinqͣtū ē actꝰ vel habitꝰ cū ſit hoīs ſpūalis nō poſſit eē inactu illo ſiue cū illo. ip̄e eī actꝰ ꝓph̓ie ē ꝯtuitꝰ ī ſpeculumet̓nitatis. vn̄ ptꝫ ꝙ illd̓ n̄ pt̄ ſe ꝯpati cū actu illo ꝙͣuis caritas poſſit eē cū illo ſic̄ ptꝫ ī coitu ꝯiugali. nō em̄ ſic directe ē caritas ad hmōi ꝯtractū. Un̄ quo ad hͦ eſt maioroppoſitō actꝰ illiꝰ cū ſpū ꝓph̓ie: ꝙͣ cū ip̄a caritate.¶ Mēbruꝫ terciūErcio q̄rit̉ vtꝝ oīs luxuria ſit pct̄m mortale. ⁊ videt̉ ꝙ ſic. ꝑ hoc ꝙ dr̄ vlt. ad heb̓.fornicatores ⁊ adulteros iudicabit dominus. glo. i. cōdemnabit. ſꝫ fornicatō primꝰgradꝰ ē in actu luxurie. ſi gͦ ille mortalis ē: qꝛ nō ꝯdēnat̉aliꝗs niſi ꝓ mortali: relīquit̉ ꝙ ẜm oēm actū ꝯſequēteꝫſit mortale ml̓tofortiꝰ. ¶ Itē dr̄. j. Corin. vj. Neqꝫ fornicarij regnū dei poſſidebūt. ſꝫ nō aufert̉ regnū celeſte niſiꝓ mortali pct̄o. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē. iiij. ad eph̓. fornicator aūt īmundꝰ non habꝫ ꝑtē in regno xp̄i. qͣre redit idē qd̓ priꝰ.ſcꝫ ꝙ luxuria ſit mortalis vl̓r. ¶ Iteꝫ ſuꝑ illd̓. jͣ. ꝓuerb̓.preciū ſcorti. ſuꝑ qd̓ glo. breuis delectio fornicatōis: ſedꝑpe tua pena fornicatoris. ſꝫ pena ꝑpetua non debet̉ ꝑ ſeniſi mortali. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē hiero. Luxuria inimica eſt deo.inimica virtutibꝰ. ꝑdit oēm ſubſtātiaꝫ pr̄is. ſed venialebene ſecuꝫ patit̉ virtutes: quare videt̉ ꝙ luxuria vl̓r ſitmortalis. ¶ Itē Criſo. om̄i fornicatori impoſſibile ē intrare in regnū celoꝝ. ſed nihil claudit regnuꝫ celoꝝ niſimortale. gͦ ⁊cͣ. ¶ Ad oppoſitū ſic arguit̉. dicit yſi. Si plꝰdelectet mentē delectato fornicatōnis ꝙͣ amor caſtitatisadhuc regnat peccatū in hoīe. gͦ vtrūqꝫ pōt eſſe ibi ſimulcum fiat comꝑatio ⁊ amor caſtitatis que virtus eſt ⁊ delectatio fornicationis. ſed mortale pct̄m nō pōt ſimul eēcum virtute: videt̉ gͦ ꝙ delectatio fornicatōis poſſit eſſevenialis. ¶ Itē querit Criſo. ſuꝑ illud. v. math̓. ꝗ viderit ⁊cͣ. Si ego video ⁊ concupiſco. nihil aūt adipiſcaturꝑnicioſum: ⁊ vocat ꝑnicioſum mortale pct̄m. relinquit̉ergo ꝙ hmōi cōcupiſcentia que eſt in luxuria poſſit eſſevenialis. ¶ Item .xxiij. deūt. ſuꝑ illud nō erit mere trix d̓filiabꝰ iſrahel. glo. ad eas ꝓhibet accedere quarum eſtvenialis turpitudo ſed accedere ad tales eſt fornicari ergo fornicari poteſt eſſe venialis. ¶ Item qd̓ eſt peccatū⁊ non prohibetur in decalogo teſtamēti veteris videtureſſe veniale. ſed fornicatio non prohibetur in decalogototo. relinquitur ergo ꝙ ſit venialis ipſa fornicatio. vnde ſuper illud. xx. exo. Non mechaberis. dicit glo. nomine mechie ſolet adulterium intelligi. ergo videtur ꝙ ſoſum adulterium ibi prohibeat̉. ¶ Ad quod dicendū. ꝙẜm ꝙ nos loquimur de delectatōne que eſt ꝑ conſenſumrationis ſicut dictum fuit ſupra. hoc modo ſiue ſit ī mo-