Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſtantijs. qm̄ ẜm dīc amb̓. om̄e pct̄m ſurgit ex ꝯtēptuꝯtēptꝰ ſurgit ex oībꝰ p̄dictis lꝫ ꝙͣtū ē de gene̓ pct̄i ebrietatis pct̄m eēt in ill̓ eqͣle: tn̄ ſtatꝰ ꝑſone agguat ſic̄ ī clerico. ob eis magis ꝓhibet̉. Querit̉ etiā an in p̄latisſit maiꝰ pct̄m ꝙͣ in ſubditis? videt̉ ſic. ꝓhibitū eſt filijs aaron bibe vinū om̄e qd̓ inebriare p̄t̄. vt habet̉. .x.leui. iſti gerūt typū p̄latoꝝ. ſil̓r aūt ꝓhibitū ē ſubditis. eſt maiꝰ pctm̄ in p̄latis ip̄a ebrietas. Itē inſtituēdo p̄latū dicit̉. vinolētuꝫ vt habet̉ .j. ad thimo.j. Itē ad eph̓. v. Nolite inebriari vino. glo. nihil ita viindū ē ſicut ebrietas in eo debꝫ iudicare. Ad qd̓ dicendū. maiꝰ ē pct̄m. eſt aggrauatō nōſolū ratōeſone aūt ꝓfeſſionis: ſed etiā ratōne dignitatis. qm̄ ebrietas inducit ignominiā. vt habet̉ .xxviij. yſa. ſacerdotesneſcierūt ebrietate. Et in eodē. lvj. Canes impudētiſſimi neſcier̄t ſaturitatē ⁊cͣ. Querit̉. an ſacerdoti euāgelico licꝫ bibere vinū. videt̉ etiā hoc qd̓ leui. xfuit vinū interdictū ſacerdoti legali qn̄ ingredi debebattabernaculū etiā om̄e qd̓ pōt inebriari: multomagisſacerdoti euāgelico teneat̉ ad maiorē ꝑfectōeꝫ quottidie ingrediat̉ tabernaculū. Itē ibidē dicit̉ p̄ceptūſempiternū eſt. debet adhuc durare p̄ceptū illd̓. Itēibidē vt habeatis ſciētiā diſcernēdi ⁊cͣ. ſꝫ adhuc ē diſcretio iſta neceſſaria ſacerdoti euāgelico: ideo. j. pet̓. iij.dicit̉. parati ſemꝑ ad ſatiſfactōeꝫ ⁊cͣ. Itē plus teneturſacerdos euangelicꝰ vacare celeſtibꝰ ꝙͣ legalis qd̓ ꝓbat̉ hoc qd̓ dicit̉.. Corin. vj. ſecularia iudicia ſi habueritis ⁊cͣ. ſed bibe̓ vinū ad hoc retrahit. ꝓuerb̓. vlt. noli regibꝰ dare vinū. glo. nihil de celeſtibꝰ cogitat̉ vbi eſt volūptas carnalis. ſed ea ſolū ſunt viſibilia carnales ſcrutant̉ ita ptꝫ licꝫ ſacerdoti euāgelico vinū bibere. Cōtra dicit̉ thimoteo ſacerdoti .j. ad thimo. v. modico vino vtere. ſꝫ poſſit dici eſt ꝓhibitū ſacerdotē legalem abſtinere a vino ſed anteꝙͣ ingrediat̉ tabernaculum. hoc facit ſacerdos euāgelicꝰ qui ieiunꝰ accedit adaltare. videt̉ dice̓ yſido. ſuꝑ illud. x. leui. ī glo. dicēsadhuc hāc legē eccl̓ia cuſtodit. neqꝫ oīno abſtine̓ p̄cepitſed qn̄ ad tabernaculū vel altare teſtīonij debebat accedere. ſꝫ ꝯtra hos dic aug. quolibꝫ die debebat ad altare ingredi. tn̄ ibi ſcriptū eſt debet abſtine̓ qn̄ ingreditur ad altare. quottidie ingredit̉ ad altare: qm̄ ad altare incēſi vel holocauſtoꝝ. Itē videt̉ ad minꝰ ī pͥmitiuo ſtatu legis debebāt quolibꝫ die abſtine̓. qm̄ tūc erātofficia indiſtincta. debebat em̄ quilibꝫ ꝑatꝰ ſemꝑ.eſſꝫ niſi ſꝑ abſtinet: poſtea tn̄ aliter potuit qm̄ officiafuerūt diſtincta vt dicit̉ .j. ꝑalip. iiij. tūc em̄ videt̉ teneret̉ nōſolū tꝑe quo debebant exeꝗͣ ſua officia: ſꝫ adhucremanet q̄ſtio priꝰ. Ad qd̓ dicēdū ſic̄ dr̄. j. Corin. j.oīa ꝯtingebāt illis ī figura. maxīe erāt ſacramētaliaceremonialia. vn̄ illa euacuata ſūt adueniēte euāgelio fmoralia ꝯplēt̉ ibi. qm̄ euāgeliū nōſolum ꝓhibet opꝰ autaīm ꝓcedēteꝫ ad opꝰ: ſꝫ etiā ip̄m aīm ī ſe. dicimꝰ iſtd̓fuit ceremoniale. fere ꝗcqd̓ ē in leui. niſi ī. xix. ſi ſpiritualit̓ intellige̓t̉ illud. referet̉ ad p̄ceptū de īmūdis. vtptꝫ. xiij. ad Ro.. j. ad thi. iij. dicimꝰ illud p̄ceptumidhuc remanet ẜm ſpūalitatē etiā artiꝰ debꝫ obſeruari. qm̄ ſacerdotes nōſoluꝫ debēt ſe abſtinē ab ebrietateeſt pct̄m: ſꝫ ab occaſiōe pct̄i ab eo qd̓ ē impedimētū ſuiofficij. id̓o dr̄ ſimpl̓r thimothei. ij. vino vtē: ſꝫ addidit modico. ſꝫ qꝛ carnales erāt ītelligebāt illd̓ ad lr̄aꝫſpūalit̓. ſic̄ illd̓ p̄ceptū. indueris veſte ꝯtexta lana lino. cuiꝰ erat: qm̄ mīſtrātes ydolo ſolebāt hr̄e hmōi veſtes. Sil̓r ſacerdotes ydoloꝝ ſolebāt vti veſte ſcaminea ideo illa veſtis ꝓhibita ē. recipiebant tn̄ illud ſolū qꝛp̄ceptū. Qd̓ v̓o dicit̉ fuit p̄ceptū ſempiternū. dicimꝰ hoc intelligit̉ ẜm ſpm̄ ẜm lr̄aꝫ. ẜm illd̓ j. Corin. iij.lr̄a occidit ⁊cͣ. Querit̉ etiā an̄ religioſi teneāt̉ abſlīere a vino. videt̉ qd̓ ſic: per hoc dicit̉ Nu .vj. nazareis a vino ab om̄i eo qd̓ inebriari pt̄ debēt abſtine̓. illi erāt tūc religioſi. religioſi euāgelici debēt eſſe

maioris ꝑfectōis: debēt ml̓tomagis abſtinē. Itē idemobijcit̉ de Rachabitis de ꝗbꝰ hiere. xxxv. Itē Bern̄.ad fulconē. quō ignis aqͣ ſimul pn̄t: ſicūalescarnalesatiūt̉ in eodē. ſꝫ carnales delitie ſūt invino. releas inhyare ſpūalibꝰ. Iteꝫin il̓a bt̄cipit̉ abſtinētia a carnalibꝰ a vino.l̓a ecōuerſo. Sil̓r in lege machometi p̄cipit̉nētia a vino a carnibꝰ. ī regl̓a eccl̓ie catholice a carnibꝰ a vino ī tꝑe. xl. querit̉ vnde hoc. videt̉ ī regl̓a bt̄i bn̄dicti ī regl̓a eccl̓ie. xl. de beat p̄cipiabſtinētia a vino: qm̄ ibi debꝫ maior ꝑfectō: ꝯſtatvinū plꝰ inflāmat ad libidine ꝙͣ carnes. Iteꝫ regl̓a benedicti librā panis emmā vini .i. librā dimidia cōcedit: ſic̄ monachꝰ videt̉ peccare ſi tꝑe non debito comdat carnes: ſic ſi plꝰ de pane aut de vino plꝰ accipiat qͣre ꝯtra illud p̄dicat̉ ſic̄ ꝯtra illud. Et dicēdū verum ē ī tꝑe ꝯſecratōis debebāt nazarei abſtine̓ a vinopoſtmodū tn̄ poterāt bibe vt in eodē libro Nūeroꝝ. vjhabet̉. ibidē in glo. dicit̉. dicimꝰ ſic̄ priꝰ. illd̓ ẜmlr̄aꝫ fuit ceremoniale. vn̄ ſic debuit remane ſꝫ ſoluꝫad intellectū ſpūalē. ab his debꝫ ſe religioſus abſtinſed poſtmodū debꝫ bibe vinū deuotōis. Ad illd̓ qꝛdicit Bern̄. dicimꝰ delitie ꝓut ſonāt ī culpā pn̄t ſilmane̓ a ſpūalibꝰ ſꝫ ſolū ꝓut ſonāt ī occaſionē pct̄i. Adillud qd̓ obijcit̉ de. xl. dicit̉ ibi dat̉ decima dieꝝ ēpus ſatiſfaciēdi pct̄is a carne ſpū ꝯtractis. id̓o fitabſtinētia. Notaduꝫ etiā ẜm dīc ambro. terra maledicta ē vt ptꝫ gen̄. iij. aqua bn̄dicta vt pꝫ gen̄. j. maledictō facta ē ꝓpt̓ eſū. qm̄ greſſibilia ortū hn̄t a t̓ra:rōne origīs fit abſtinētia ab his tꝑe det̓mīato. nec tn̄ apiſcibꝰ. Sꝫ videt̉ opponi volatilibꝰ. debemꝰ abhis abſtine̓ habeāt ortū ab aquis ſic̄ piſces. Ad qd̓dicimꝰ. licꝫ habeāt originē ab aꝗs. tn̄ morāt̉ in t̓ra et ī eadē ſnīa debebāt reptilibꝰ. Nota etiā a carnibꝰ dꝫ ꝓprie fieri abſtinētia qm̄ nutrit̉ ſil̓e ſil̓i. ſꝫ caro hꝫpotētiā ꝓpinꝗorē vt fiat caro. ꝑfectiꝰ ē abſtinuiſſe acarnibꝰ. Sꝫ adhuc obijcit̉ de fructibꝰ vidēt̉ hr̄e origi a t̓ra. ab his debeamꝰ abſtinē. Ad qd̓ dicimꝰ. lꝫoriāt̉ a t̓ra: tn̄ ſtatū hn̄t īnocētie ī fuer̄t ꝯceſſi. ſꝫ carnes fuer̄t ꝯceſſe niſi ptꝰ diluuiū vt pꝫ gen̄. ix. Sꝫ adhuobijcit̉ qm̄ vinū videt̉ ꝯceſſuꝫ fuiſſe an̄ diluuiū. tn̄ eſtde his oriūt̉ a t̓ra. dicēdū licꝫ legat̉ hoīes vterent̉ vino an̄ diluuiū. nihilominꝰ poterāt vti ſꝫ vineadabat tūc fructū ſuū an̄ꝙͣ noe plātaret. vn̄ ē dicēdū tūc pͥmo fuiſſe qm̄ an̄ lapſū fuit ceteris arboribꝰ: ſꝫtūc excolebat̉. Ad illd̓ qd̓ q̄rit̉ lege machometica.dicimꝰ ꝓhibuit vinū qꝛ eēt ꝓuocatiuū ad libidineꝫ:qm̄ ip̄e ꝯceſſit abuſū mulieꝝ ſꝫ ꝓpt̓ inducit ebrietatē ſubuertit vſū rōnis. Ad vltimū dicimꝰ regl̓arit̓ illud dictū ē. pt̄ tn̄ diſpēſari ad plꝰ ẜm exigētiā ꝑſonaꝝ ſicut dic ph̓us. qd̓ vn̄i eſt ꝑuū: alteri eſt magnū. Membrū ſeptimūEptimo q̄rit̉ de effectu hꝰ pct̄i. Et primoad ẜuitutē dīc ambro. eēt in hoīe ẜuitſi fuiſſet ebrietas. ſic videt̉ ẜuitꝰ ſitpͥmo effectꝰ ebrietatis. Cōtrariū videt̉hoc qd̓ dicit̉ vlt. eph̓. ſuꝑ illd̓ ẜui obedite domīs. glo. prma ẜuitutis pctm̄ ē. ſꝫ pct̄m fuit pͥmū de ip̄olegat̉ an̄ diluuiū ſꝫ tm̄ ptꝰ. Preterea ſi ẜuitꝰ cauſat̉ expctō. maxīe videt̉ cauſari ex maiori gͣuiori. ſꝫ ml̓ta ſūgͣuiora ꝙͣ ebrietas. ebrietas ē ẜuitutis. Pret̓eaſi ē ebrietas ẜuitutis. ergo ẜuitꝰ potiꝰ fuiſſꝫ ī noe quiinebriatꝰ fuit ꝙͣ ī chanaā filio filij ſui. Rn̄. cōcedimꝰẜm on̄dit aug. ī. xix. li. de ci. dei. c. xj. pͥma directa fuit ẜuitutis pct̄m. vn̄ hec fuit anteꝙͣ de ebrietatealiqd̓ legeramꝰ: tamen ip̄a ebrietas fuit occaſionali in directe quo ad hoc. qm̄ ſi noe inebriatus fuiſſetcham filius eius non irriſiſſet eum. Et ſi non irriſſſeteum: nec chanaam filio eius a deo fuiſſet inflicta ſer-