ſtantijs. qm̄ ẜm ꝙ dīc amb̓. om̄e pct̄m ſurgit ex ꝯtēptu ⁊ꝯtēptꝰ ſurgit ex oībꝰ p̄dictis lꝫ gͦ ꝙͣtū ē de gene̓ pct̄i ebrietatis pct̄m eēt in ill̓ eqͣle: tn̄ ſtatꝰ ꝑſone agguat ſic̄ ī clerico. ⁊ ob hͦ eis magis ꝓhibet̉. ¶ Querit̉ etiā an in p̄latisſit maiꝰ pct̄m ꝙͣ in ſubditis? ⁊ videt̉ ꝙ ſic. ꝓhibitū eſt filijs aaron bibe vinū ⁊ om̄e qd̓ inebriare p̄t̄. vt habet̉. .x.leui. ⁊ iſti gerūt typū p̄latoꝝ. nō ſil̓r aūt ꝓhibitū ē ſubditis. gͦ eſt maiꝰ pctm̄ in p̄latis ip̄a ebrietas. ¶ Itē in cōſtituēdo p̄latū dicit̉. nō vinolētuꝫ vt habet̉ .j. ad thimo.j. Itē ad eph̓. v. Nolite inebriari vino. glo. nihil ita viindū ē ſicut ebrietas in eo ꝗ debꝫ iudicare. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ maiꝰ ē pct̄m. ⁊ ꝙ eſt aggrauatō nōſolū ratōe ꝑſone aūt ꝓfeſſionis: ſed etiā ratōne dignitatis. qm̄ ebrietas inducit ignominiā. vt habet̉ .xxviij. yſa. ſacerdotesneſcierūt p̄ ebrietate. Et in eodē. lvj. Canes impudētiſſimi neſcier̄t ſaturitatē ⁊cͣ. ¶ Querit̉. an ſacerdoti euāgelico licꝫ bibere vinū. ⁊ videt̉ ꝙ nō etiā ꝑ hoc qd̓ leui. xfuit vinū interdictū ſacerdoti legali qn̄ ingredi debebattabernaculū ⁊ etiā om̄e qd̓ pōt inebriari: gͦ multomagisſacerdoti euāgelico cū teneat̉ ad maiorē ꝑfectōeꝫ ⁊ quottidie ingrediat̉ tabernaculū. ¶ Itē ibidē dicit̉ ꝙ p̄ceptūſempiternū eſt. gͦ debet adhuc durare p̄ceptū illd̓. ¶ Itēibidē vt habeatis ſciētiā diſcernēdi ⁊cͣ. ſꝫ adhuc ē diſcretio iſta neceſſaria ſacerdoti euāgelico: ⁊ ideo. j. pet̓. iij.dicit̉. parati ſemꝑ ad ſatiſfactōeꝫ ⁊cͣ. ¶ Itē plus teneturſacerdos euangelicꝰ vacare celeſtibꝰ ꝙͣ legalis qd̓ ꝓbat̉ꝑ hoc qd̓ dicit̉. jͣ. Corin. vj. ſecularia iudicia ſi habueritis ⁊cͣ. ſed bibe̓ vinū ad hoc retrahit. ꝓuerb̓. vlt. noli regibꝰ dare vinū. glo. nihil de celeſtibꝰ cogitat̉ vbi eſt volūptas carnalis. ſed ea ſolū q̄ ſunt viſibilia carnales ſcrutant̉ ⁊ ita ptꝫ ꝙ nō licꝫ ſacerdoti euāgelico vinū bibere.¶ Cōtra dicit̉ thimoteo ſacerdoti .j. ad thimo. v. modico vino vtere. ſꝫ poſſit dici ꝙ nō eſt ꝓhibitū ſacerdotē legalem abſtinere a vino ſed anteꝙͣ ingrediat̉ tabernaculum. ⁊ hoc facit ſacerdos euāgelicꝰ qui ieiunꝰ accedit adaltare. ⁊ hͦ videt̉ dice̓ yſido. ſuꝑ illud. x. leui. ī glo. dicēsadhuc hāc legē eccl̓ia cuſtodit. neqꝫ oīno abſtine̓ p̄cepitſed qn̄ ad tabernaculū vel altare teſtīonij debebat accedere. ſꝫ ꝯtra hos dic aug. ꝙ quolibꝫ die debebat ad altare ingredi. ⁊ tn̄ ibi ſcriptū eſt ꝙ debet abſtine̓ qn̄ ingreditur ad altare. ⁊ quottidie ingredit̉ ad altare: qm̄ ad altare incēſi vel holocauſtoꝝ. ¶ Itē videt̉ ꝙ ad minꝰ ī pͥmitiuo ſtatu legis debebāt quolibꝫ die abſtine̓. qm̄ tūc erātofficia indiſtincta. debebat em̄ quilibꝫ eē ꝑatꝰ ſemꝑ. ⁊ n̄eſſꝫ niſi ſꝑ abſtinet: poſtea tn̄ aliter eē potuit qm̄ officiafuerūt diſtincta vt dicit̉ .j. ꝑalip. iiij. tūc em̄ videt̉ ꝙ n̄ teneret̉ nōſolū tꝑe quo debebant exeꝗͣ ſua officia: ſꝫ adhucremanet q̄ſtio q̄ priꝰ. ¶ Ad qd̓ dicēdū ſic̄ dr̄. j. Corin. j.oīa ꝯtingebāt illis ī figura. maxīe q̄ erāt ſacramētalia ⁊ceremonialia. vn̄ illa euacuata ſūt adueniēte euāgelio fmoralia ꝯplēt̉ ibi. qm̄ euāgeliū nōſolum ꝓhibet opꝰ autaīm ꝓcedēteꝫ ad opꝰ: ſꝫ etiā ip̄m aīm ī ſe. dicimꝰ gͦ ꝙ iſtd̓fuit ceremoniale. ⁊ fere ꝗcqd̓ ē in leui. niſi ī. xix. ſi gͦ ſpiritualit̓ intellige̓t̉ illud. referet̉ ad p̄ceptū de īmūdis. vtptꝫ. xiij. ad Ro. ⁊. j. ad thi. iij. dicimꝰ gͦ ꝙ illud p̄ceptumidhuc remanet ẜm ſpūalitatē ⁊ etiā artiꝰ debꝫ obſeruari. qm̄ ſacerdotes nōſoluꝫ debēt ſe abſtinē ab ebrietate q̄eſt pct̄m: ſꝫ ab occaſiōe pct̄i ⁊ ab eo qd̓ ē impedimētū ſuiofficij. ⁊ id̓o nō dr̄ ſimpl̓r thimothei. ij. vino vtē: ſꝫ addidit modico. ſꝫ qꝛ carnales erāt ītelligebāt illd̓ ad lr̄aꝫ n̄ſpūalit̓. ſic̄ illd̓ p̄ceptū. nō indueris veſte ꝯtexta lana ⁊ lino. cuiꝰ rō erat: qm̄ mīſtrātes ydolo ſolebāt hr̄e hmōi veſtes. Sil̓r ſacerdotes ydoloꝝ ſolebāt vti veſte ſcaminea⁊ ideo illa veſtis ꝓhibita ē. recipiebant tn̄ illud ſolū qꝛp̄ceptū. ¶ Qd̓ v̓o dicit̉ ꝙ fuit p̄ceptū ſempiternū. dicimꝰꝙ hoc intelligit̉ ẜm ſpm̄ nō ẜm lr̄aꝫ. ẜm illd̓ j. Corin. iij.lr̄a occidit ⁊cͣ. ¶ Querit̉ etiā an̄ religioſi teneāt̉ abſlīere a vino. ⁊ videt̉ qd̓ ſic: per hoc ꝙ dicit̉ Nu .vj. d̓ nazareis ꝙ a vino ⁊ ab om̄i eo qd̓ inebriari pt̄ debēt abſtine̓.⁊ illi erāt tūc religioſi. gͦ cū religioſi euāgelici debēt eſſe
maioris ꝑfectōis: debēt ml̓tomagis abſtinē. ¶ Itē idemobijcit̉ de Rachabitis de ꝗbꝰ hiere. xxxv. ¶ Itē Bern̄.ad fulconē. quō ignis ⁊ aqͣ ſimul eē nō pn̄t: ſicūales ⁊carnales nōatiūt̉ in eodē. ſꝫ carnales delitie ſūt invino. ⁊ releas ⁊ inhyare ſpūalibꝰ. ¶ Iteꝫin il̓a bt̄cipit̉ abſtinētia a carnalibꝰ n̄ a vino.l̓a ecōuerſo. Sil̓r in lege machometi p̄cipit̉nētia a vino nō a carnibꝰ. ī regl̓a eccl̓ie catholice a carnibꝰ nō a vino ī tꝑe. xl. querit̉ vnde hoc. videt̉ ꝙ ī regl̓a bt̄i bn̄dicti ⁊ ī regl̓a eccl̓ie. xl. de beat p̄cipiabſtinētia a vino: qm̄ ibi debꝫ eē maior ꝑfectō: ⁊ ꝯſtat ꝙvinū plꝰ inflāmat ad libidine ꝙͣ carnes. ¶ Iteꝫ regl̓a benedicti librā panis ⁊ emmā vini .i. librā ⁊ dimidia cōcedit: ſic̄ gͦ monachꝰ videt̉ peccare ſi tꝑe non debito comdat carnes: ſic ſi plꝰ de pane aut de vino plꝰ accipiat qͣregͦ ꝯtra illud nō p̄dicat̉ ſic̄ ꝯtra illud. ¶ Et dicēdū ꝙ verum ē ꝙ ī tꝑe ꝯſecratōis debebāt nazarei abſtine̓ a vinopoſtmodū tn̄ poterāt bibe vt in eodē libro Nūeroꝝ. vjhabet̉. ⁊ ibidē in glo. hͦ dicit̉. dicimꝰ gͦ ſic̄ priꝰ. ꝙ illd̓ ẜmlr̄aꝫ fuit ceremoniale. vn̄ nō ſic debuit remane ſꝫ ſoluꝫad intellectū ſpūalē. ab his gͦ debꝫ ſe religioſus abſtinſed poſtmodū debꝫ bibe vinū deuotōis. ¶ Ad illd̓ gͦ qꝛdicit Bern̄. dicimꝰ ꝙ delitie ꝓut ſonāt ī culpā nō pn̄t ſilmane̓ a ſpūalibꝰ ſꝫ ſolū ꝓut ſonāt ī occaſionē pct̄i. ¶ Adillud qd̓ obijcit̉ de. xl. dicit̉ ꝙ ibi dat̉ decima dieꝝ ⁊ ē tēpus ſatiſfaciēdi ꝓ pct̄is a carne ⁊ ſpū ꝯtractis. ⁊ id̓o fitabſtinētia. Notaduꝫ etiā ẜm ꝙ dīc ambro. ꝙ terra maledicta ē vt ptꝫ gen̄. iij. ⁊ aqua bn̄dicta vt pꝫ gen̄. j. ⁊ maledictō facta ē ꝓpt̓ eſū. qm̄ gͦ greſſibilia ortū hn̄t a t̓ra: iōrōne origīs fit abſtinētia ab his tꝑe det̓mīato. nec tn̄ apiſcibꝰ. ¶ Sꝫ videt̉ opponi d̓ volatilibꝰ. ꝙ n̄ debemꝰ abhis abſtine̓ cū habeāt ortū ab aquis ſic̄ ⁊ piſces. Ad qd̓dicimꝰ. ꝙ licꝫ habeāt originē ab aꝗs. tn̄ morāt̉ in t̓ra etiō ī eadē ſnīa debebāt eē cū reptilibꝰ. Nota etiā ꝙ a carnibꝰ dꝫ ꝓprie fieri abſtinētia qm̄ nutrit̉ ſil̓e ſil̓i. ſꝫ caro hꝫpotētiā ꝓpinꝗorē vt fiat caro. ⁊ iō ꝑfectiꝰ ē abſtinuiſſe acarnibꝰ. ¶ Sꝫ adhuc obijcit̉ de fructibꝰ ꝗ vidēt̉ hr̄e originē a t̓ra. ꝙ ab his debeamꝰ abſtinē. Ad qd̓ dicimꝰ. ꝙ lꝫoriāt̉ a t̓ra: tn̄ ſtatū hn̄t īnocētie ī qͦ fuer̄t ꝯceſſi. ſꝫ carnesnō fuer̄t ꝯceſſe niſi ptꝰ diluuiū vt pꝫ gen̄. ix. ¶ Sꝫ adhuobijcit̉ qm̄ vinū n̄ videt̉ ꝯceſſuꝫ fuiſſe an̄ diluuiū. ⁊ tn̄ eſtde his q̄ oriūt̉ a t̓ra. ⁊ dicēdū ꝙ licꝫ n̄ legat̉ ꝙ hoīes vterent̉ vino an̄ diluuiū. nihilominꝰ poterāt vti ſꝫ vinea nōdabat tūc fructū ſuū an̄ꝙͣ noe plātaret eā. vn̄ ē dicēdū eānō tūc pͥmo fuiſſe qm̄ an̄ lapſū fuit cū ceteris arboribꝰ: ſꝫtūc n̄ excolebat̉. ¶ Ad illd̓ qd̓ q̄rit̉ d̓ lege machometica.dicimꝰ ꝙ n̄ ꝓhibuit vinū qꝛ eēt ꝓuocatiuū ad libidineꝫ:qm̄ ip̄e ꝯceſſit abuſū mulieꝝ ſꝫ ꝓpt̓ hͦ ꝙ inducit ebrietatēq̄ ſubuertit vſū rōnis. ¶ Ad vltimū dicimꝰ ꝙ regl̓arit̓ illud dictū ē. pt̄ tn̄ diſpēſari ad plꝰ ẜm exigētiā ꝑſonaꝝ ſicut dic ph̓us. qd̓ vn̄i eſt ꝑuū: alteri eſt magnū.¶ Membrū ſeptimūEptimo q̄rit̉ de effectu hꝰ pct̄i. Et primo qͦad ẜuitutē dīc ambro. nō eēt in hoīe ẜuitſi nō fuiſſet ebrietas. ſic gͦ videt̉ ꝙ ẜuitꝰ ſitpͥmo effectꝰ ebrietatis. ¶ Cōtrariū videt̉ ꝑhoc qd̓ dicit̉ vlt. eph̓. ſuꝑ illd̓ ẜui obedite domīs. glo. prma ẜuitutis cā pctm̄ ē. ſꝫ hͦ pct̄m nō fuit pͥmū cū de ip̄o n̄legat̉ an̄ diluuiū ſꝫ tm̄ ptꝰ. ¶ Preterea ſi ẜuitꝰ cauſat̉ expctō. maxīe videt̉ cauſari ex maiori ⁊ gͣuiori. ſꝫ ml̓ta ſūgͣuiora ꝙͣ ebrietas. nō gͦ ebrietas cā ē ẜuitutis. ¶ Pret̓eaſi ē ebrietas cā ẜuitutis. ergo ẜuitꝰ potiꝰ fuiſſꝫ ī noe quiinebriatꝰ fuit ꝙͣ ī chanaā filio filij ſui. ¶ Rn̄. cōcedimꝰẜm ꝙ on̄dit aug. ī. xix. li. de ci. dei. c. xj. ꝙ pͥma cā ⁊ directa fuit ẜuitutis pct̄m. vn̄ hec cā fuit anteꝙͣ de ebrietatealiqd̓ legeramꝰ: tamen ip̄a ebrietas fuit cā occaſionali⁊ in directe quo ad hoc. qm̄ ſi noe inebriatus nō fuiſſetcham filius eius non irriſiſſet eum. Et ſi non irriſſſeteum: nec chanaam filio eius a deo fuiſſet inflicta ſer-