Queſtio.clviij.
diligenda vel vt ſunt ad vſum. et ſimilit̓ adhuc apparetꝙ ſunt diligenda qꝛ ſic eſt licitū ea hr̄e et hn̄t rōnem bonitatis. gͦ dilige̓ nō ē malū ẜm ſe. ¶ Ad hͦ rn̄demꝰ ẜm bedam ino. ſuꝑ illud. j. ioh. ij. Utamī mūdo ad ncc̄itatē⁊ nō ad voluptatē ⁊ noīe mūdi intelligit tꝑalia. qd̓ v̓o dicit̉ nolite dilige̓ md̓m ⁊cͣ. intelligit̉ vt .ſ. in md̓o ponat̉ finis. eſt et̄ dilige̓ ad voluptatē ⁊ ad ſuꝑfluitatē et hͦ caditin ꝓhibitōne. ⁊ bn̄ ꝯcedimꝰ qd̓ nō negat̉ qn̄ poſſint tꝑalia ordīate amari: ſꝫ ꝙ d̓ difficili ſūt ſine pctō mortali autveīali qm̄ tꝑalia ſūt occaſio cadēdi ſic vl̓ ſic. qͣntū ē d̓ ill̓.quidā em̄ amātes ea edificāt ibi lignū. fenū ⁊ ſtipulamquidā es. plumbū ⁊ ſtagnū. ¶ Ad id v̓o qd̓ obiectū eſt. j.Ioh̓. ij. dicendū ē. ꝙ dil ige̓ mūdū pt̄ ꝯſiderari dupl̓r. veldilige̓ mūdanā ꝯuerſatōeꝫ ⁊ ſic ꝓhibet̉: ſic em̄ de mundoſunt ꝯcupīa carnis ⁊cͣ. Item dilige̓ mūdum pōt aliꝗs. v.ponat ibi finē: ⁊ ſic ibi ꝓhibet̉. Alio v̓o mō nō ꝓhibet̉ lꝫccaſio poſſit eē ad malū. ¶ Per hͦ etiā ſoluit̉ qd̓ dīc aug.in tribꝰ aucͣtibꝰ ſequētibꝰ. ¶ Rōne huiꝰ querit̉ vtrū aliꝗs poſſit dilige̓ tꝑalia ꝓpter ſe. ſi eī hͦ nō eſt. nō dicet̉ diligere mūdū malū ẜm ſe. ꝙ aūt nō poſſint ꝓpter ſe diligi videtur ꝑ hͦ. ꝙ nihil ī eis eſt ꝙ ꝓpter ſe ſit diligendū: cū total̓r ſit ad vſuꝫ ẜm ꝙ vti ē referre ad aliud qͦ fruendū eſtfrui at̄ amore inhere alicui rei ꝓpter ſe. ¶ Prete̓a ꝓdigpeccat mortal̓r nec tn̄ diligit pecnīaꝫ ꝓpter ſe. nō gͦ hͦ eſtcoīs ratio in oībꝰ cupidis. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ ꝯtingidilige̓ tꝑalia ꝓpter ſe. et lꝫ in eis nō ſit aliꝗd qd̓ ẜm veritatem ſit ꝓpter ſe appetendū: nihilominꝰ tn̄ eſtimat̉ hmōieſtimat̉ em̄ ī illis eē ſufficientia cū nō ſit. ¶ Ad illud d̓oqd̓ obijcit̉ de ꝓdigo dicendū eſt. ꝙ lꝫ nō amet pecuīaꝫ ꝓpter ſe q̄ eſt res tꝑalis. amat tn̄ honorē vel laudē ꝓpter ſeq̄ ſil̓r eſt res tꝑalis: et ita vterqꝫ diligit rem tꝑaleꝫ ꝓpterſe: licet aliam et aliam.¶ Membrum terciumErcio querit̉ ꝗd inclinat appetitū noſtruꝫad illicitū amorē tꝑaliū? cū dico naturamcorruptā duo dico. naturā .ſ. ⁊ corruptōeꝫ.ſꝫ ꝯſtat ꝙ natura nō inclinat appetitum adamore tꝑaliū. qm̄ ẜm naturā primā oīa erāt coīa: ſꝫ vbi ētalis amor non eſt amor ꝓprietatis. gͦ natura ꝗa natura:nō eſt inclinatiuū ad amorē illicitū tꝑaliū. ¶ Item nō ꝗacorrupta. qm̄ nō ſtatim pꝰ corruptōeꝫ facta ē appropriatio. Item criẜ. Non eſt hec ꝯcupīa naturalis. qͥ em̄ ſuntnature oīa ſunt coīa. hoc aūt cū hoīeꝫ occupauerit p̄ternaturā viue̓ facit. ¶ Item lꝫ natura qꝛ corrupta inclinetad hn̄dum ꝓprium: tn̄ nec natura qꝛ natura nec qꝛ corrupta inclinet ad hn̄duꝫ hͦ. ꝙ hn̄s tꝑalia his non vtat̉: ſeduaritia ad hͦ inclinat: auaritia ꝓut determinat auaritiā ī retinēdo. Un̄ ſeneca. auaritia ꝗcquid oībꝰ aufert ſibi negat. et cū oīa cupit in vſuꝫ ſuū ꝯuertere. oīa ſibi facit aliena: ſꝫ hoc videt̉ eſſe ꝯͣ naturā etiaꝫ in qͦlibet ſtatu.qm̄ natura etiā corrupta qꝛ corrupta ē: ꝓpter ſui indigentiā ſupplendā appetit vti tꝑalibꝰ. ¶ Item ad hͦ ꝙ auari cōgregent nccͣe ē ꝙ eſt alienū caꝑe: ſꝫ illud videt̉ eē oīno ꝯtͣnaturā hoīs: vt criẜ. ait. raꝑe et auarum eſſe nō eſt hoīmmanſuetoꝝ ſꝫ crudelitas feraꝝ. magis aūt his deteriores. his em̄ a natura. q. d. illud eſt ꝯͣ naturā hoīm. ⁊ p̄terea rapit fera ad vſuꝫ ſuū et hͦ dictat ei natura ꝙ nō hoī.Rn̄ſio. eo mō qͦ om̄e pct̄m dr̄ ꝯtra naturā pͥmitꝰ inſtitutā bn̄ ꝯcedimꝰ ꝙ ſil̓r eſt de auaritia: ſꝫ loq̄ndo de nat̉acorrupta dicēdū ꝙ cū dico nat̉aꝫ corruptaꝫ duo dico. ẜmꝙ dic aug .ſ. naturā ⁊ corruptōꝫ. pt̄ gͦ ita eē ꝙ nat̉a ⁊ corrūptio vno motu ꝯpoſito currūt. et ſic vti ꝓprio bn̄ eſt naͣture corrupte. ip̄m em̄ vti ē nature: ſꝫ qd̓ eſt ꝓprie ē corrupte. vel pōt eſſe ꝙ in iſto motu p̄ualeat alterū ⁊ hͦ vl̓ ipſanatura. et ſic bn̄ dictat naturā vtr ꝓprio: ſꝫ n̄ ē ab vſu veletiā corruptō. et ſic ſurgit appetitꝰ non vtendi vtibili (vtita dicā) ſꝫ potiꝰ reſeruādi illud. et ſic ē pct̄m auaritie. etſic intelligit̉ qd̓ dicit Senec. ꝙ ea que aufert ſibi negat.ſcꝫ ad vſuꝫ et ſibi facit aliena ſupple ab vſu. non eſt tamēintelligenda corruptio ſine natura ſed ſemꝑ eſt natura
corruptione ſubiecta. ¶ Ad illud qd̓ dicit Criẜ. bn̄ cōcedimus ꝙ aliquid pt̄ eſſe natura fere qd̓ tam̄ eſt in hoīeex ſua corruptione. et nō ꝓprie ex natura ſua. ſic̄tumfuit ẜm dyo. in. q. de ira. ꝙ natura carnis eſt iraſci. qm̄ad hoc eſt natura eius ordīata. ſed hoc nō eſt de naturahomīs: cum homo magis ẜm naturā ſuā ſit ordinatꝰ admāſuetudīem. qm̄ eius natura īmediate ẜm naturā determinatā cōſiſtit. Similiter dicimꝰ de raꝑe ꝙ nat̉a ferarum ad hoc eſt determīata ſeu ordinata: non autē itaeſt de natura rationali.¶ Membruꝫ quartuꝫUarto queritur quare a ſenſu viſu dicat̉eſſe cōcupīa oculoꝝ. Non em̄ videt̉ hoc cōuenire auaricie cū cecus poſſit peccae̓ pecto auaricie. et ita auaricia ſiue cōcupīaoculoꝝ nō eſt ſemꝑ ẜm ſenſum viſum. ¶ Pretera auaricia pt̄ eſſe appetitus ſcīe. et cōſtat ꝙ ſcīa ꝓprie loquendonō eſt de viſibilibꝰ aut alijs ſenſibilibꝰ ꝑ ſe aut per accidens. gͦ auaricia ẜm ſuam generalitatē ẜm quā eſt pct̄ꝫ.nō videtur debere denoīarta concupīa alicuius ſenſus.¶ Preterea. aliꝗs videns equū pt̄ delectari. nō ſolum inprecioſitate eiꝰ ſed etiā in pulcritudīe eiꝰ. ponamus ergo ꝙ pulcritudo moueat eum ad appetendū. cōſtat ꝙ reducetur hoc pct̄m ad cōcupīam oculoꝝ. qd̓ videt̉ cū ibiſit inordinatꝰ appetitus habēdi bonū mutabile ſubiacēſfortune. ¶ Sed cōtra illa delectatio videt̉ eſſe delectatiocarnalis. quēadmodū delectatō que ē in viſu pulcre mulieris. et ita eſt ẜm cōcupiſcētiam carnis. ¶ Ad qd̓ dicendū ꝙ ẜm ꝙ dic aug. ī li. de li. ar. aīa debite cōuertit̉cū ſcꝫ ad deū cōuertit̉: ⁊ ſic ē meritū. aut indebite cū ſcꝫad creaturā nō referendo ad increatū. ſed tūc aut cōuertitur ad bonū ꝓpriū interiꝰ: et ſic eſt ſuꝑbia. aut exteriuset ſic fit curioſa. aut ad inferius et ſic fit carnalis. ſic gͦiuxta primū ſumit̉ ſuꝑbia vite. iuxta ſcd̓m cōcupiſcētiaocl̓oꝝ. iuxta terciū ꝯcupīa carnis. qꝛ gͦ bona exterioramaxīe app̄hendūt̉ a ſenſu viſu ẜm ꝙ dic ph̓us. ꝙ certior eſt et plures nobis dr̄as rerū on̄dit. et reſpectu illoꝝdicit̉ ꝯcupīa illa. iō dr̄ ꝯcupīa ocl̓oꝝ. ¶ Sil̓r nō valꝫ qd̓obijciebat̉ de ceco. licet eī color rei nō poſſit ꝑuenire adviſum huiꝰ ceci: tn̄ cognitio huius viſus pt̄ deuenire adocl̓ꝫ aīe īteriorē. ¶ Ad illd̓ ꝙ q̄rit̉ ſi appetit̉ equꝰ ꝓpt̓ ſuipulcritudīeꝫ ad quā radicē reducat̉. dicimꝰ ẜm aug. ī li.ꝯfeẜ. dicētē ex hac euidentiꝰ diſcernit̉ ꝗd voluptatis ꝗdcurioſitatis agat̉ ꝑ ꝯſēſꝰ. ꝙ voluptas pulcra. canora. ſuquia ſapida. leuia ſecura. curioſitas aūt his ꝯtraria tēptādi ca. nō ad ſubeūdā moleſtiā. ſꝫ ad exꝑiēdi noſcēdiqꝫlibidīeꝫ. pꝫ gͦ ꝙ ille appetitꝰ īꝙͣtū mouet̉ a pulcritudīe refert̉ ad ꝯcupīaꝫ carniſ: Si at appet̓ poſſeſſio rei ꝓpt̓ ip̄aꝫrem: reduce̓t̉ tūc ad ꝯcupīaꝫ ocl̓oꝝ. ¶ Ad illd̓ et ē qd̓ dīcbe. ī gl. ſuꝑ illd̓. j. ioh̓. ij. Om̄e qd̓ ē ī md̓o ⁊cͣ. dīc ei. ꝯcupiſcētia carnis ē ī oībꝰ q̄ ad voluptatē ⁊ delitias ꝑtinetꝯcupīa ocl̓oꝝ ē oīs curioſitas q̄ fit ī magicis artibꝰ. ī cōtēpladis ſpectacul̓. ī ſuꝑfluis acꝗ̄rēdis rebꝰ tꝑalibꝰ ī dinoſcēdis carpēdiſqꝫ vicijs ꝓxīoꝝ. ¶ Sꝫ obijciet aliquisqm̄ ſi ſuꝑbia ꝑtīeat ad bonū īteriꝰ et nͤ exteriꝰ. videt̉auaricia n̄ ſit ip̄iꝰ ſcīe. Sil̓r pt̄ obijci ꝙ ſuꝑbia n̄ pt̄ eē alicuiꝰ boī exterioris. Ad qd̓ dicīꝰ ꝙ bonū īteriꝰ qn̄ꝫ īducitrōꝫ boī exterioris ⁊ ecōuerſo. v̓bi gr̄a. ſcīa ē bonū īteriꝰ.qn̄ꝫ p̄cedit excellētiā qn̄ꝫ ſufficiētia apparētē. ⁊ tūc induitrōꝫ boī exterioris ſb̓iacētis fortūe qͦ ad hͦ. prīo gͦ mō ē ſuperbia appetitꝰ īordinatꝰ ſcīe. ſcd̓o mō auaricia ſil̓r ē inceteris intelligēdum.¶ Nembrum quintumUinto q̄rit̉ an auaricia ſit capitale viciūet vidr̄ ꝙ nō. dīc ggͦ. ſuꝑ iob. Auaricia aliqn̄ orit̉ ꝑ elatōꝫ aliqn̄ ꝑ tīorē. dū eī ꝗdā ſūptuū ncc̄ia timēt mētē ad auariciā relaxātſūt alij q dū potētōres videri appetūt: ad alienarū reruꝫambitū ſidūt̉. ẜmoriri ex alio pct̄o. gͦ nō