Queſtio.clvij.

tur tanꝙͣ duo generapoſita eniꝫ vicia inter ſe diuidiId ſcd̓m dicendū. ꝙ illa diffinitio nō determinat totūeſſe ipſiꝰ accidie: ſꝫ in ꝯꝑatione ad achos. eſt enim achostriſticia vocē auferens. h̓ aūt ſumit̉ accidia coīter ⁊ diſtīguit̉ ab inuidia. qꝛ inuidia ē triſticia aggrauans de alienō bono. accidia v̓o eſt triſticia aggrauas de ꝓprio bonoſpūali. qd̓ tn̄ videt̉ malū eo ꝙ laborioſuꝫ. vn̄ dīc Criſo.dices laborioſum eſt ꝯtinua oratio: cui econtra dr̄. et ꝗdnō laborioſum eoꝝ que ſunt virtutis?Membrū octauumCtauo querit̉ de magnitudine huiꝰ peccati. videt̉ em̄ maximū eſſe inter vicia. ocioſitas em̄ mr̄ eſt oīm vicioꝝ et nouerca virtutum. ſicut dīc bern̄. et hec ocioſitas ꝯiūctaeſt accidie. de ipſa dr̄. xxxiij. eccͣi. multaꝫ maliciaꝫ docuiocioſitas. cū aūt ſit mr̄ vicioꝝ et nouerca virtutū: ꝑ ꝯn̄serit accidia maximū pct̄m. ¶ Item pena pct̄i ꝓportionat̉culpe. ẜm illud pct̄m gͣuiſſimā hꝫ penā gͦ grauiſſimā culpam. ꝓbatio minoris. dr̄ ſuꝑ illud. xxxviij. eccͣ. In abdictione ꝑmanet triſticia. glo. hic incipit et in futuro penadurabit ꝓpter diffidentia ſuꝑne ꝯſolatōnis. cum gͦ triſticia habeat penā in pn̄ti ꝯtinuatā pene future. hec auteꝫeſt pena grauiſſima. accidia v̓o ſit triſticia: pꝫ ꝙ accidiaſit pct̄m grauiſſimū. ¶ Preterea. dr̄ de hac triſticia ꝙ ſittriſticia ad mortem ẜm ꝙ habet̉. ij. corint̉. .vij. ſcl̓i autemtriſticia oꝑatur mortē: gͦ eſt pct̄m in ſpm̄ ſct̄m. de quo dr̄j. ioh̓. vit. eſt pct̄m ad mortē: non ꝓ eo oret quis: gͦ eſt irremiſſibile gͦ maximuꝫ. ¶ Contra. infidelitas eſt maiuspct̄m ꝙͣ accidia. gͦ accidia nō eſt maximuꝫ. ⁊ ſil̓r ſuꝑbiamaiꝰ eſt qm̄ accidia ſicut dictū eſt. ¶ Ad qd̓ dicenduꝫ. ꝙꝯtingit loꝗ de accidia multipliciter. eſt eī vno mō accipaccidiaꝫ ẜm ꝙ ip̄a termīat̉ ⁊ ꝯſūmat̉ in deſꝑatōe. ẜm ꝙdicit aug. ꝙ vna eſt triſticia q̄ ad penīaꝫ trahit: altera q̄ad deſꝑatiōeꝫ ꝓducit. ab illa auertat nos deus. loquēdogͦ de accidia ẜm ꝙ terminat̉ in deſꝑationē: dicimꝰ ꝙ ip̄aeſt grauiſſimū pctm̄. et hoc rōne deſꝑationis .ſ. adiunctein quā terminat̉. ⁊ ſic intelligit̉ illud ꝙ dr̄. xxxviij. eccͣi. īlo. loꝗtur em̄ d̓ tali accidia. Un̄ dicit. ꝓpter diffidentiāſuperne ꝯſolationis hic incipit et in futura pena durat.hec em̄ eſt valde gͣue et qͣſi irremediabile qn̄ adducit̉ diffidentia ſuꝑne ꝯſolatōnis. hoc etiam modo loꝗtur de triſticia vel accidia ibidem cū dicit. a triſticia feſtīat morsglo. aīme rei. ecce ꝙ ibi loꝗtur de accidia illa q̄ habet deſperationē adiunctā. Item loꝗ ꝯtingit de ip̄a rōne ocioſitatis ſibi adiūcte. hec aūt ocioſitas occaſio ē multoruꝫvicioꝝ. aīa eī nccͣio aut occupat̉ bonis cogitatōnibꝰ autmalis. ſi nō ē occupata bonis: tūc ē valde ꝓna ad malaset ideo dr̄ ocioſitas malū et rōne huiꝰ ocioſitatis dr̄ malum accidia. verūtamen rōne ſui generis in ſe nō dicitureſſe maximum pct̄m īmo rōne generis pct̄i: maiora ſuntſuꝑbia ⁊ infidelitas. ſicut obijcit̉: ſꝫ loqunt̉ ille auctoritates eccͣi. ẜm ꝙ hꝫ deſperatiōeꝫ terminū. ⁊ tūc dicit̉ maximum: rōne adiūcti vel termini. nō ratione generis pct̄i.¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ ꝙ eſt pct̄m ad mortem. dicendū ꝙtriſticia dr̄ eſſe pct̄m ad mortē dupl̓r. vno mō qn̄ termīatur in deſperatōnem venie. et tūc ꝓprie dicit̉ eſſe pct̄m admortem. et hͦ modo ē pct̄m in ſpm̄ſanctū et irremiſſibile.Alio mō dicit̉ triſticiā eſſe ad mortē. quia ſcꝫ ordinat admorteꝫ culpe. ꝗa ſic̄ bona triſticia q̄ eſt pnīa ordinat advitam: ita triſticia ſcl̓i ordinat ad morteꝫ culpe. quia ſic̄bona triſticia q̄ eſt pnīa ordinat ad vitam ita triſticia ſeculi ordinat ad mortē. hoc eſt ad culpam. et hoc mō dicitur. ij. corin. vij. ꝙ triſticia ſcl̓i morteꝫ oꝑatur. ſꝫ hoc modo nō eſt pct̄m maximū et irremiſſibile: ꝗa in multis accidit ꝗ ſunt ad hͦ diſpoſiti ſic̄ in melancolicis. Un̄ multotiens ꝯtingit ex infirmitate melancolie vel etiam aliaet ideo nō dr̄ maximū eſſe pct̄m nec irremediabile. Und̓criſo. Caym triſtatus ē ſed triſticia mūdi. paulꝰ triſtatꝰeſt ſꝫ ea q̄ eſt ẜm deū. que v̓o ſpūalis eſt triſticia: lucꝝ habet maximum. que d̓o ſecularis eſt damnum habet vlti

muꝫ. ¶ Sed iuxta hͦ obijcit̉ d̓ hoc qd̓ dr̄. j. ioh̓. vlt. ē peccatū ad mortē. nō dico vt ꝓ eo oret quis. nunꝗd aūt eſſetoranduꝫ ꝓ accidioſo deſperante qm̄ ſi eſt orandū ꝓ illorquid gͦ dicit̉ Ioh̓? Ad qd̓ dicendū. ꝙ pct̄m ad mortē dicit̉ dupl̓r. vno modo dr̄ pct̄m ad morte pct̄m mortale. ethoc mō orandū eſt ꝓ illo: ſꝫ aliter exponit̉ et dr̄ pct̄m admortē qn̄ aliquis ordinat ita ſeip̄m quod nō eſt talis ꝙꝓ ipſo habeat effectum oratio ſicut deſperans de venia.manens hmōi reddit ſe talem vt ꝓ eo nō habeat effectuꝫoratio. et hoc eſt ꝗa ipſe nō coadiuuat ſe ſicut ꝯfidens devenia. ꝯfidens em̄ de veniā adiuuat orantē in hoc ꝙ confidit de venia: ſꝫ iſte qui eſt deſperans nōſolum nō adiuuat orantē immo etiā ip̄m impedit. In alijs em̄ pct̄is homo bene confidit de veniā: vel ſaltem nō diffidit: ſꝫ illudpeccatum quod eſt deſꝑatio diffidit de venia. vnde ponitobſtaculū et impedimentū vt in ipſo nō habeat effectumoratio: et ideo dīc nō dico vt ꝓ eo oret quis.Alēbruꝫ nonūOno querit̉. Accidia ponit̉ pct̄um penesſuꝑfluitatem et nō penes diminutōnem. etvidet̉ ꝙ debeat eſſe pct̄m. ſimilit̓ penes diminutōeꝫ. ſicut ꝯtingit ꝯtriſtari vbi eſt triſtandū et ꝓut eſt triſtandum. et hoc videt̉ eſſe virtutis ⁊ꝯtingit triſtari vbi non eſt triſtandū et ꝑ īmoderantiamet iterū nō triſtari vbi eſſet triſtanduꝫ: et ita duo vidētureſſe extrema. vnū dictū ꝑ ſuꝑhabundantiaꝫ. ⁊ reliquumꝑ diminutōeꝫ reſpectu eiꝰ qd̓ primo poſitū eſt ẜm medietatem. gͦ ſicut determinat̉ vnū pct̄m penes primū extremū: ita deberet determinari penes reliquū. ¶ Item criſ.magna ē triſticie tyrānis. et multa virilitate opus eſt vtinſtemus huic paſſioni nobiliter. qd̓ vtile ab ea fructificantes: qd̓ v̓o ſuꝑfluū eſt dimittentes: gͦ triſtari hꝫ extremum dictū ẜm ſuꝑfluitatē. ſed eadē rōne et ẜm diminutionē: ⁊ ita vt priꝰ. ¶ Ad quod dicimꝰ. ꝙ ſic̄ dicimꝰ iraꝫpct̄m qn̄ ꝗs iraſcit̉ vbi nō eſſet iraſcendū: ſꝫ nō ponimusin aliud genꝰ pct̄i cum ꝗs nō iraſcit̉ vbi eſſet iraſcendū.Preterea cū ꝗs nō triſtat̉ hoc accidit ex aliqͣ leticia vanavn̄ potius cadit in aliud genꝰ pct̄i ꝙͣ triſticie. vel pōt diciꝙ totum ꝯtinet̉ ſub accidia. ẜm ꝙ dicit greg. in fine iob.triſticia nō hn̄s in ſe vn̄ letet̉: foris querit.¶ Nembrum decimūEcimo querit̉ ꝯtra qd̓ p̄ceptū ſit pct̄m accidie. et̓ maxīe ꝯtra qd̓ p̄ceptū decalogi. adilla em̄ p̄cepta alia quodāmodo reducunt̉Et videt̉ ꝙ nō ſit ꝯtra aliqd̓ p̄ceptum prime tabule. p̄cepta em̄ pͥme tabule referunt̉ vel ad diuīaꝫmaieſtatē vel veritatē vel bonitatē. ꝯtra quoꝝ nullū eſt ꝑſe accidia. ꝯtra em̄ primū eſt idolatria ꝑ ſe. ꝯtra ſcd̓m diuinatio ⁊ ſortilegiū ſed terciū eſt ſuꝑſtitio. nullū aūt horū ē accidia. nō gͦ eſt pct̄m ꝯͣ p̄ceptū pͥme tabule. ¶ Preteres. ſi eēt ꝯͣ aliqd̓: videt̉ magis eē ꝯp̄ceptū ſct̄ificatōisſabbati. qd̓ at̄ nō ſit pꝫ ꝑ hͦ ꝙ in illo p̄cepto p̄cipit̉ quiesab oꝑe ẜuili. Quies at̄ ab oꝑe ẜuili ⁊ labor opponit̉. Inaccidia v̓o reꝗrit̉ ꝗes. ⁊ ita nō opponit̉ p̄cepto d̓ ſabbato¶ Sil̓r nō eſt ꝯͣ p̄ceptū ſcd̓e tabule. p̄ceptū eī ſcd̓e tabuleē in qͦ ſit ꝓhibitio iniurie in ꝓxīo. vel in qͦ fit p̄ceptuꝫ eiꝰqd̓ debet̉ ꝓxīo. ſic̄ in honore ꝑentū. ⁊ ita om̄e p̄ceptuꝫ ſecūde tabule reſpicit ꝓximū: ſꝫ accidia nō reſpicit ꝓximūin ſuo actu: gͦ nō ē ꝯͣ p̄ceptū ſcd̓e tabule: ē em̄ deordinatōhoīs ī ſeip̄o vel ad deū. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ pct̄m accidie ſpāliter eſt ꝯͣ ꝓhibitōꝫ datā in eccl̓iaſtico. xxxviij. vbidr̄ ne dederis in triſticiā cor tuū ſꝫ repelle eā a te. ⁊. xxx.eccͣi. triſticiā longe expelle a te. ml̓tos eī occidit triſticiaet nō ē vtilitas ī illa. ¶ Si v̓o q̄rat̉ ꝯͣ qd̓ p̄ceptū decalogiſit ꝓut alia p̄cepta īplicite intelligūt̉ in decalogo. dicendū eſt ꝙ opponit̉ p̄cepto d̓ ſct̄ificatōe ſabbati. in pct̄o em̄accidie triſticia ē de ſpūali laborioſo cū amore ꝗetis carnalis. ecōtra v̓o ī illo p̄cepto ē amor ſct̄e ꝗetis q̄ eſt cumgaudio ī bono ſpūali lꝫ ip̄m ſit laborioſuꝫ. Un̄ lꝫ p̄cipi