Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.clvij.Queſtio

eſt diffidentia eſſentialiter. Si ergo diffinitio datur pereſſentialia rei. male diffinit̉ accidia diffidētiā. Adppoſitum ꝯfentia eſt diſpoſitio fortiinis vt dīc tulus. Et dicit yſi. de inſtitu. eccleſiaſtica accidie opponitur fortitudo. ſe et eſſentialiter dr̄ accidia diffidentia: qꝛ rōe illius dicit̉ opponi fortitudini. Sil̓r obijcit̉de illa diffinitōne eſt. Accidia ē tediū interni boni. ꝗaaccidia ē reſpectu p̄cepti vel ꝓhibiti. et hoc eſt exteriꝰ bonum: dr̄ accidia reſpectu exterioris boni. eſt tedium interni boni: īmo boni exterioris. et ita dicit iſtadiffinitio rōnem ipſiꝰ. Sil̓r obijcit̉ de illa diffinitione accidia eſt torpor mentis bona negligentis. ꝯtra quāobijcit̉ ſic. torpor eſt idem qd̓ ſegnities: ſꝫ ſegnities eſt timor future oꝑatōnis: torpor eſt timor future oꝑatiōisſꝫ triſticia timor diſꝑata ſunt. accidia cuꝫ ſit triſticia eſt torpor. Sil̓r obijcitur ꝯtra iſtam diffinitōnemeſt. Accidia ē triſticia aggrauās. ꝗa dama. ponit qͣtuoſpēs triſticie. et vnam vocat achos que vocē aufert. illa eſt triſticia aggrauās. ẜm hoc achos accidia ideꝫeſſent qd̓ ē falſum. ſint diuerſe ſpēs triſticie. ē illadiffinitio accidie. aūt achos ſit triſticia aggrauās pꝫ.qm̄ efficit hoīem ſine voce. Item torpor opponit̉ triſticie ſꝫ accidia ē torpor ſicut dīc Rich. accidia non eſt triſticia. Item triſticia opponit̉ gaudio: accidie oppoīturfortitudo. ſꝫ quoꝝ oppoſita ſunt diuerſa: ipſa ſunt diuerſa: ſꝫ gaudiū eſt fortitudo quia gaudiū eſt fructꝰ: acidia eſt triſticia. Contra aug. de ꝯflictu viciorū etv̓tutū dicit. triſticia et gaudiū ſpūale opponunt̉. vndedicit. eſt in his ꝯtriſtandū ſuades ſꝫ magis gaudēdum in his nondū intelligis: iterum. Nullꝰ merorisdebꝫ eſſe locus. vbi tanta leticia ſuccedit: triſticia accidia ſunt idem hēant idē oppoſitū. Preterea obijcitur. ẜm iſtā diffinitōeꝫ dama. non videt̉ accidia differreab inuidia: qm̄ inuidia eſt triſticia aggrauans. Addicendū ad primū. tres ponunt̉ rōnes ſicut tactuꝫ eſtſupͣ diſtincte ẜm cauſas in tꝑe p̄terito aut pn̄ti aut futuro. Prima em̄ reſpicit malū in pn̄ti dicit̉ accidia ētriſticia aggrauās. ſcd̓a reſpicit bonū in p̄terito ꝯprehēſum vt malum ſibi qꝛ .ſ. eſt difficile et laborioſum .ſ. illa dicit. accidia eſt tediū boni interni a deo collati. tercia v̓o reſpicit malū in futuro .ſ. dr̄ accidia ē torpormētis bona negligentis inchoare. Si aūt querat̉ iſta diffinitionū eſſentiā determinet accidie. dicendum eſt illa dicit eſt accidia triſticia aggrauās. ſeq̄ns v̓oeterminat cauſam antecedentē. ſcꝫ dicit accidia eſttediū boni interni a deo collati. bonū em̄ internū apprehenſum vt difficile ad ꝯſiderandū in oꝑe. eſt cum p̄exn̄s.illius triſticie ꝯſeq̄ntis naturaliter. tercia v̓o dicit intentionē ꝯſequentē ꝓximo ſcꝫ dicit accidia ē torportis bona negligentis inchoare. em̄ triſtat̉ triſticia aguante: torpet ab oꝑbꝰ fiendis. Et hoc pōt patere ſiꝗs q̄rat. ꝓpter ꝗd ponat̉ torpor de naſcentibꝰ ab accidiaet triſticia aut tediū. hoc em̄ ꝯſequit̉: illud v̓o conſequit̉. Ad illud qd̓ primo obijcit̉ de illa magiſtraliſcꝫ accidia ē diffidentia dicendū ip̄a dicit intentōneꝫꝯſequentē ſicut illa. accidia eſt torpor. ex hoc em̄ videtbonū ſibi eſſe difficile et laborioſum ad ꝯſeruandū vl̓ faciendū. ex hoc eſt diffidit et torꝑet circa illud faciendū.vn̄ ꝯcedo bn̄ illa non determīat ipſiꝰ eſſentiaꝫ accidie. vn̄ dat̉ aliꝗd qd̓ ſit eſſentiale ad ipſam. īmo perillud qd̓ ad ip̄am ꝯſequit̉ ſicut dictū eſt. et rōnē ꝯcediton̄dit detur illud eſſentiale accidie. Ad rōnem inꝯtrariū dicendū eſt. accidia eſt eſſentialiter diffidētia. īmo diffidentia ip̄aꝫ ꝯcomitat̉ hoc eſt ſeꝗtur ad ip̄aꝫet qd̓ dr̄ fortitudo opponit̉ ipſi accidie. Dicenduꝫē ex ꝯſeq̄nti rōne .ſ. diffidentie ānexe ip̄i accidie. vn̄ noſe illi opponit̉ ſꝫ rōne ānexi vel ſequētis natural̓r ex ip̄ Ad illud qd̓ ſcd̓o obijcit̉ de illa diffinitōne dicendum. ip̄a determīat eſſentiā accidie: ſꝫ dat̉ illd̓ qd̓ ē an̄cedens ad ip̄aꝫ. Et quod obijcit̉ accidia dꝫ dici tediūexterni boni. dicendū ſic̄ dictū eſt. qꝛ pct̄m accidie dr̄

circa bonū ſpūale app̄henſū vt difficile laborioſū. x qd̓ app̄hēdit̉ laborioſū vel difficile ex venit triſticia.rōne qua illud bonuꝫ eſt ſpūale dr̄ internū ad differētia boī corꝑalis. rōne aūt qua illd̓ bonū ē vt difficile et laborioſū ī oꝑe bn̄ dr̄ ext̓nū. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉de tercia diffinitōe. ſcꝫ accidia ē torpor dicēdū torpor ꝯn̄s ip̄aꝫ accidiā ē accidia eēntialit̓ ſic̄ diffidentiaīmo ad ip̄aꝫ accidiā vl̓ triſtitiā ſeꝗt̉ torpor ille et diffidētia. Un̄ diffinitō illa dat̉ aliꝗd eēntiale acidie ēſit de eēntia illiꝰ. īmo ꝯſeq̄ns ad ip̄aꝫ nat̉alit̓. ita ro ꝓcedit qn poſſit diffiniri ip̄aꝫ tāꝙͣ ꝯſeq̄ns ad ip̄aꝫlicꝫ tāꝙͣ eēntiale vl̓ formale ī ip̄a. ex illa triſticiaſeꝗt̉ diffidētia torpor. aīa triſtat̉ circa bonū difficile laboſū: ex videt ip̄m difficile et laborioſū torpet. ex at̄ videt ip̄ꝫ et eſtīat ſe poſſe ꝑfice̓ illd̓ implere ꝑſeuero ī illo diffidit. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ ꝯtraterciāfinitōdamaſ. ē. accidia ē triſticia agguāsdicēdūilla diffinitio determīat eēntiā ip̄iꝰ accidie. Etqd̓ obijcit̉ ꝯuenit alij. ſcꝫ athos ē alia ſpēs accidie.dicimꝰ ꝯtingit loꝗ de athos ē triſticia vocē auferēset de accidia duplicit̓. Uno ꝓut ſūt paſſiōes ſiue pene. et ſic differūt adinuicē ẜm gradꝰ. qꝛ accidia interiorathos v̓o ē exterior. et ita ſi diffiniūt̉ vt paſſiōes vel pene: bn̄ cōcedo ē ip̄aꝝ eadē. Alio ꝯtingit loꝗ de ip̄is vt ſūt. ſic differūt īuicē īmo ad vnugenꝰ pct̄i reducūt̉. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ oppoſita triſticie et accidie ſūt eadē: nec accidia ē triſticia. dicen ſic̄ dictū ē fortitudo ſe et rōe eēntie oppoīt̉ ip̄iaccidie. īmo rōne diffidētie ānexe ip̄i accidie. Un̄ ſic̄ diſfidētia ē accidia īmo ſeq̄ns ad ip̄am ita dicimꝰ fotitudo eſt gaudiū. ſi aūt fortitudo ſe et eēntialit opponeret̉ accidie et rōne ānexi: bn̄ ꝓcede̓t. Ad aliud qd̓ obijcit̉ de torpore. dicēdū ſic̄ dictū ē. dr̄ accidia ē torpor circa hoc ē p̄dicatō eēntialis ſiue formalis. īmo notās ꝯcomitātiā tāꝙͣ eiꝰ qd̓ ad alterū ſeꝗt̉. vn̄ dr̄ accidia torpor niſi qꝛ accidia eſt triſticia formalit̓loq̄ndo: ad quā triſticiā ſeꝗt̉ torpor mētis circa boni impletōem ſiue circa īchoatōꝫ boī. ꝓpt̓ eſtimat̉ poſſeimpleri. Ad illd̓ qd̓ obijcit̉ hec ꝯuenit īuidie. dicendū ꝓut eſt accidie eſt inuidie: immo aliade cauſa et rōe. inuidia ꝓprie triſtat̉ de bono alteriꝰ.qd̓ tn̄ app̄hendit vt ſibi malū et nociuū. et ſcꝫ illd̓ eſſediminutiuū ſui boī: accidia ꝓprie triſtat̉ de bono qd̓ app̄hēdit illud tāꝙͣ difficile et laborioſū ad faciendū. et ſicſunt diuerſe rōes et motiua hmōi triſticie hic et ibi. Nembrū terciuꝫErcō querit̉ in quo genere ſit accidia vtꝝſcꝫ ī gene̓ paſſioīs. et on̄dit̉. qm̄ dicitdamaſ. paſſionē ꝯſeꝗt̉ triſticia et ſumitilld̓ ex v̓bo ph̓i dicētis. dico aūt paſſionesex ꝗbꝰ vniuerſalit̓ ſeꝗt̉ delectatio vel triſticia. Sed accidia ē triſticia. ē paſſio īmo ſeq̄ns ad paſſiōꝫ.tra damaſ. vbi loꝗt̉ de paſſioībꝰ vocat ip̄aꝫ accidiā paſſionē. qꝛ hmōi triſticias vocat paſſiōes de ꝗbꝰ ibi loꝗt̉. Ad qd̓ dicēdū. delectatō vno ē termīꝰ paſſioīsdelectabilis. Alio ē paſſio. ſil̓r triſticia vno ē termīꝰ paſſioīs triſtabil̓. Alio ē paſſio. vn̄ de delct̄atōe ē termīꝰ delectabilis paſſioīs loꝗt̉ remigiꝰ cuꝫ dīc.delectatio ē actꝰ ſine motu. paſſio em̄ motu ē. vn̄ delectatio illa ē paſſio. ſꝫ potiꝰ paſſioīs terminꝰ. ẜmdelectatio triſticia termī ſunt paſſionū. loꝗt̉ ph̓uscēs. delectatio et triſticia paſſiōes ſūt. aīmus em̄ aliqn̄ mouet̉ fugiēdo vl̓ appetēdo ī fine ſuccūbit t̓mīꝰiſte dr̄ triſticia. triſticia at̄ pt̄ dici de paſſiōe termīopaſſioīs. ſic bn̄ ꝯcedēdū ē t̓ſticia ē paſſio. tn̄ triſticiaiſta dr̄ pct̄ꝫ īqͣtū hmōi: niſi ẜm volētibꝰ nob̓ acciditvl̓ ſine volūtate nr̄a: de rōe illa pura ē paſſio eſtpct̄ꝫ. īmo pena. ſꝫ qꝛ vlteriꝰ ē volūtaria vt dictū eſt. Membruꝫ quartū