modo pult vindictam: ꝙ ille ꝗ iniuriatus ē puniat̉ ⁊ hecvolūtas eiꝰ improba ſaturet̉. nō vult at̄ ꝙ iuſtīa dei ẜuet̉vel exaltet̉: īmo auertit ab ip̄a. ⁊ hͦ mō velle vindictā nōē in ſct̄is. vn̄ Ro. xij. dr̄ in glo. ꝙ ſancti n̄ volūt vindictaꝫppter exſaturādum odiū. ſꝫ vult bonꝰ vt deꝰ inimicum puliat ⁊ magis cupit corrigi inimicū ꝙͣ puniri. qꝛ cū deuspunit nō delectat̉ in pena inimici. qꝛ nō odit eum ſꝫ de iudicio dei qꝛ diligit eum. iracūdus at̄ vult vindictam nonamore iuſtīe ſꝫ ſaturādi odiū ſuū in inflictōe pene. vn̄ grego. plus ira in vindicta exigit ꝙͣ iniuria accipit ⁊ hͦ eſt exlibidine. ¶ Qd̓ at̄ obijcit̉ ꝙ vid̓r eē bonū qn̄ ira ī hͦ imitatur deum. dd̓m ꝙ nō imitat̉ deū niſi ꝑuerſe ⁊ inordinatealiter em̄ ira ꝑ zelū imitat̉ ⁊ al̓r ira ꝑ vicium. hec em̄ ordinate. illa v̓o inordinate. ¶ Ad illud qd̓ q̄rit̉ de iudicevtꝝ poſſit ſe vindicare. dd̓m ꝙ aliꝗs non dꝫ eſſe iudex inſua cā. corruptō em̄ hūane nature ita aſſigͣt rōem ꝙ defacili ꝑturbat̉: nō ſic at̄ eſt in deo in quē nulla cadit ꝑturbatio vel iniꝗtas. ſil̓r in xp̄o ꝗ eſt ꝯſtitutꝰ iudex viuoꝝ ⁊mortuoꝝ.¶ Nembruꝫ quintumUinto q̄rit̉ vtꝝ ira ſit pct̄m. Et vid̓r ꝙ nō.qꝛ in omni pct̄o eſt cōuerſio ꝑ ꝯcupīam velappetitū vel aliqd̓ mutabile bonū apparēsſꝫ ira nō reſpicit bonū apparēs ſꝫ malū apparens. vn̄ ira nō eſt hmoi ꝯuerſio. gͦ ira non ē pct̄m. minor ptꝫ qm̄ dic̄ Dam̄. ꝙ ira venit ex ſuſpitōe mali apparentis. ꝯcupīa d̓o ex ſuſpitōne boni apparētis. ¶ Item iraappetit malū ꝓximo. vn̄ ira ē appetitꝰ mali pene ipſi ꝓximo. ſꝫ pct̄m dic̄ appetitū alicꝰ apparētis boni ſibi. Ira aūtnō de terminat ſibi bonū apparēs. īmo determinat̉ reſpectu mali in alio. gͦ non hꝫ ira rōem pct̄i. ¶ Contrariū hr̄a greg. ꝗ numerat ip̄aꝫ ī exercitu dyaboli vlt̓. Iob. ¶ Etqd̓m ꝙ ira eſt pct̄m. ¶ Et ad rōnes dd̓m ꝙ veꝝ ē in omnipct̄o eſt aliqͣ ꝯcupīa alicꝰ boni apparētis. ſꝫ oꝑtꝫ ibi intellige̓ ꝯcupīam general̓r ẜm ꝙ eſt ꝯcupīa in ip̄a iraſcibilivel appetitꝰ alicꝰ. Ipſa em̄ iraſcibilis bn̄ ordīata appetitbonum ſub rōe ardui vel excellētis. ẜm at̄ ꝙ inordinataeſt appetit malū: non tn̄ vt malū: ſꝫ qꝛ apparens ſibi bonūſic gͦ ira hꝫ ꝯcupīam ⁊ appetit bonū ſibi apparēs. ⁊ illud ēmalū alteriꝰ. malū em̄ alteriꝰ vel nocumentū eſt apparēsſibi bonū. inꝙͣtum gͦ ira appetit malū alteriꝰ cū illud ſit exapparēs bonū. qꝛ in illo delectat̉ ⁊ ꝗeſcit: lꝫ ſit alteri malum. relinꝗt̉ ꝙ in ip̄a eſt pct̄m. ⁊ ꝙ in ip̄a ē ꝯuerſio ad aliqd̓ mutabile bonū. ⁊ ẜm hͦ ꝑ interemptōꝫ ſoluende ſuntrōnes incontrarium.¶ Membruꝫ ſextuꝫExto querit̉ vtꝝ ira ſit capitale pct̄m. Etvid̓r ꝙ ſic. qm̄. xxvij. ꝓuerb̓. hr̄. gͣue ſaxum⁊ oneroſa arena. ſꝫ ira ſtulti vtroqꝫ gͣuior. ⁊glo. notat ibi iram capitale crimen. vn̄ dic̄glo. gͣue ē vl̓ in vno crimīe capitali qͣſi ponde̓ ſaxi depͥmi¶ Ite ggͦ. Iob. vl. vbi ordīat exercitu dyaboli ⁊ ordīat ꝙſuꝑbia ē regina ⁊ mr̄. vij. capitaliū. numerat iraꝫ int̓. vij.capitalia. ¶ Ad oppoſitū. capitale pct̄m dr̄ ex qͦ naſcant̉alia. ſꝫ ip̄m nō naſcit̉ ex alio: ſꝫ ira ſꝑ naſcit̉ ex alio. gͦ iranō eſt capitale pct̄m. Ꝙ at̄ nō naſcat̉ ex alio patꝫ. qꝛ iraappetit malū ꝓximo. iſte at̄ appetitꝰ cauſat̉ ab amore vicioſo ꝓprij boni ſic̄ eſt de inuidia. inuido em̄ diſplicet bonūꝓximi ꝓpt̓ amorē ſui ꝓprij boni .ſ. qꝛ amat ſuū augeri. Simil̓r iracūdus ꝯſiderat aliqd̓ bonū apparēs ex ꝑte ſui exqͦ vult malū ꝓximo. amor gͦ ꝓprij boni ē cā appetitꝰ mali inꝓximo. gͦ motꝰ ire nō eſt pͥmꝰ motꝰ: īmo ip̄m an̄cedat motus aliꝰ ex qͦ naſcit̉ .ſ. amor ſui boni qd̓ eſt radix: ex qͣ venit appetitꝰ mali in ꝓximo. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ ira eſt vicium capitale. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ naſcit̉ ex inordinato amore ꝓprij boni. dd̓m ꝙ hͦ nō tollit pct̄m capitale. qꝛillud velle ꝓpriū bonū ſiue amor ille ꝓprij boni nō ē pct̄mſpāle. īmo eſt radix generalis pct̄i. vn̄ eſt ī omni pct̄o ille
amor ẜm ꝙ dicit Aug. ꝙ omne pct̄m erit ex amore vel timore. ⁊ timorē et̄ roducit ad amorē: ⁊ ille amor dr̄ libidoq̄ eſt radix cuiuſlibet pct̄i. vn̄ naſci ex illo amore nō tollitꝙ aliqd̓ non ſit capitale: qꝛ vt ſic nullū eſſet capitale. cuꝫoīa naſcunt̉ ꝯn̄iter ex illo. ſꝫ ſi eſſet ſpūale pct̄m ſatis ꝓcederet rō. Ira at̄ diſtinguit̉ penes actum generalē ip̄iꝰ visiraſcibilis. ⁊ ꝑ hͦ diſtinguit̉ eſſe capitale pct̄m. ⁊ qꝛ idempoſſet opponi de inuidia. iō ꝑ hoc ptꝫ rn̄ſio. qꝛ non impedit eſſe capitale pct̄m.¶ Nembrum ſeptimuꝫEptimo querit̉ de ꝯꝑatōe ire ad inuidiā.⁊ obijcit̉ ſic. Non ē pone̓ inuidiaꝫ ꝑ zelum⁊ ꝑ viciū. īmo oīs inuidia eſt ꝑ viciū. gͦ ſil̓rnon ē pone̓ iram ꝑ zelū ſꝫ ſolū iram ꝑ viciūita ira ſolū eſt in gene̓ mali. hec at̄ rō ꝯfirmat̉ ſic. qm̄ ſic̄ira reſpicit malū alteriꝰ ita ⁊ inuidia. gͦ ſic̄ nō eſt inuidiadupl̓r .ſ. ꝑ zelū ⁊ ꝑ viciū ſꝫ ſolū ꝑ viciū: ita nō erit ira duplicit̓ ſꝫ tm̄ ira ꝑ viciū. ¶ Ad oppoſitū hr̄. v. Iob. ꝑuulūoccidit inuidia. glo. alia ira ē impatīa. alia quā zelus facit. illa ex vicio hec ex v̓tute. ira gͦ eſt duplex .ſ. ꝑ viciuꝫ ⁊ꝑzelum. ¶ Et dicendum ꝙ ira eſt duplex .ſ. ꝑ vicium ⁊ꝑ zelum. Inuidia at̄ vno mō .ſ. ꝑ viciū. Nec eſt ſil̓e. qꝛ ſecus ē ex ꝑte motꝰ ire ⁊ inuidie. ⁊ rō hꝰ eſt. qꝛ iraſci ē appetere malū alij. hoc at̄ pt̄ fieri ⁊ bn̄ ⁊ male. ⁊ hͦ eſt qꝛ malenō ſolū aduerſat̉ bonū. īmo et̄ malū aduerſat̉ malo ⁊ iōappete malū illi ꝗ eſt malus. hͦ pt̄ fieri iuſte ⁊ iniuſte. Iuſte fit ſi ei appetit̉ malū vt ꝑ hoc ip̄e reducat̉ ad bonum ⁊corrigat̉ de ſua malicia ⁊ tūc eſt ira ꝑ zelū. male at̄ appetitur qn̄ malū malo appetit̉ rōe vindicte ſolū ⁊ exſaturationis odij. non rōne correctōis ſue. qꝛ illud nō refert̉ addeū ſꝫ ad odium ſaturandū iō eſt malū. ⁊ hoc mō appetitira ꝑ vicium. ſic gͦ qꝛ malū malo ꝯͣriat̉ iō ꝯtingit eſſe duplicem iram ẜm duplicē motū appetendi malū alij. vn̄ cōtingit ꝙ bonꝰ appetit malū malo: ⁊ tūc eſt ira ꝑ zelum. cūat̄ malus malū appetit malo: tūc eſt ira ꝑ viciū. ⁊ hoc qꝛex iſta ꝑte ſunt oppoſita. ſꝫ inuidie eſt inuidē bono. bonūat̄ bono nō qonit̉ ſꝫ bonū malo ⁊ ecōuerſo. ⁊ iō bonꝰ nōpt̄ inuide̓ bono ſꝫ malꝰ bono inuidet. iō nō eſt inuidia niſi in gene̓ mali. ſꝫ ſi bonꝰ poſſet inuidē bono. tūc poſſet bn̄fieri. ⁊ ita patet rn̄ſio.¶ Nembrum octauumOmmpitan ira ſupcinmaulepꝫ dobaCtauo querit̉ vtꝝ omnis ira ſit pct̄m mortale. vel aliqn̄ veniale aliqn̄ mortale. ꝙ aīviꝝ ſtultū int̓ficit iracūdia. dic̄ glo. māſuetudo īmaginē dei in nob̓ ẜuat ⁊ ira diſſipat qꝛ multis v̓tutibꝰ pͥuat q̄ dum ꝗetem mentis tollit: ſpūſſct̄us ibi nōꝗeſcit. ex hoc pꝫ ꝙ ira repugͣt v̓tutibꝰ ⁊ ꝗeti mētis ex ſpūſct̄o ſꝫ pct̄m veniale nō eſt hmōi. īmo tale ē mortale. gͦ iraſimpl̓r ē pct̄m mortale. Item omne pct̄m cui debet̉ penaeterna ē mortale. ſꝫ ira ē hmōi. gͦ eſt pct̄m mortale. ꝓbatōminoris. qm̄. v. Math̓. hr̄ ꝙ ira facit reum pena eterna.qꝛ dr̄ ibi ꝙ omnis ꝗ iraſcit̉ fratri ſuo reꝰ erit iudicō. ⁊ dic̄oīs vl̓r. ⁊ dic̄ ibi glo. his tribꝰ. iudicio. ꝯſilio. gehenna diuerſe māſiones ī et̓na damnatōe ꝓ merito pct̄i ſigͣnt̉ expͥmunt̉. ira gͦ eſt vl̓r pct̄m mortale. Uuxͣ hoc q̄rit̉ vtꝝ coſuetudo iraſcendi ſit pct̄m mortale. ⁊ on̄dit̉ ꝙ ſic. ꝓuer.xxvij. gͣue ſaxum ⁊ oneroſa arena. ⁊ ꝑ ſaxū deſignatur ibimortale pct̄m ⁊ ꝑ arenam deſignat̉ veniale pct̄m ibi multiplicatū. ⁊ hoc ꝓhibet̉. gͦ ꝯſuetudo iraſcēdi ꝓhibet̉ gͦ eſtpct̄m̄ mortale. ¶ Ad oppoſitū dr̄ ſuꝑ illud psͣ. Iraſcimī⁊ nolite pec. ⁊cͣ. glo. qd̓ ꝯſuetudinis eſt ꝑmittit .i. nō ꝓhibet. qd̓ culpe eſt .ſ. mortale ꝓhibet. gͦ ꝯſuetudo ire non eſtpctm̄ morle. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ ira nō eſt ſꝑ mortale pct̄mīmo qn̄qꝫ eſt mortale qn̄qꝫ veniale. ſunt em̄ pͥmi motꝰ inira ſic̄ in alijs pct̄is. ⁊ pͥmus motꝰ in ira nō eſt pctm̄ mortale. qꝛ non eſt in pt̄ate nr̄a īmo eſt veniale. ſi at̄ ad ꝯſenſum accedat ⁊ ad effectum iam fit mortale. ⁊ illud bn̄ de