ſcimini ⁊ nolite peccare. gͦ ꝯceſſit iraſci ⁊ ꝓhibuit peccaregͦ iraſci ẜm ſe non eſt pct̄m. Item iraſci ẜm ſe eſt cōe adiram ꝑ zelum ⁊ iram ꝑ vicium ſꝫ malū pct̄i inqͣtū hmōinunꝙͣ eſt cōe vicio ⁊ v̓tuti. iraſci aūt ẜm ſe cōe eſt vicio ⁊v̓tuti: qm̄ ira ꝑ zelum v̓tus ⁊ ira ꝑ vicium. vicium eſt. gͦiraſci ẜm ſe nō eſt pct̄m. ¶ Itē xp̄c aſſumpſit omnes nr̄aspaſſiōes indetractabiles. illas at̄ q̄ detractabiles ſunt n̄aſſumpſit. ſꝫ ip̄e aſſumpſit iraꝫ vtꝫ Ioh̓. ij. qm̄ eijecit emēs ⁊ vendentes de templo. vn̄ et̄ ſubdit̉ ibi illud. Zelusmꝰ tue cōmedit me. ⁊ dic̄ glo. ꝙ zelus eſt feruor animiqͦ mēs abiecto humano timore ꝓ defenſione veritatis attendit̉. ira igr̄ ẜm ſe non ē malū. ¶ Item Dam̄. dic̄. ꝙ iraeſt deſiderium punitōis ſed illud ē indr̄ns: qꝛ pt̄ fieri excā bona ⁊ ex cā non bona. vn̄ bene ⁊ male pt̄ fieri .ſ. vl̓ zelo iuſticie vel libidine vindicte. gͦ ira ẜm ſe nō eſt malum.¶ Item nullus actꝰ dicens ex ſe deformitatem eſt in deo.ſi gͦ iraſci de deo dr̄ relinꝗt̉ ꝙ non ē actꝰ de ſe dicēs deformitatem. non gͦ eſt actꝰ culpabilis de ſe. minor ptꝫ dr̄ inpsͣ. iratꝰ eſt furore dn̄s. ⁊ in multis alijs locis ſcpͥture ſil̓ehr̄. ¶ Ad oppoſitū dr̄ ſuꝑ illud Mat̉. v. ego at dico vob̓qꝛ oīs ꝗ iraſcit̉. glo. plus impono oīno nō iraſci: gͦ iraſciẜm ſe oīno ꝓhibitum eſt a ſaluatore. ſꝫ omne tale ē malūẜm ſe naͣm eo mō eſt malū qͦ mō eſt ꝓhibitum. ſi gͦ ẜm ſeeſt ꝓhibitū. ẜm ſe eſt malum. ¶ Itm ſuꝑ illud. Iraſcimī⁊ noli. pec. glo. venialis eſt ira q̄ nō ducit̉ ad effectum. ⁊ſi ducit̉ ad effectum malū eſt: ſi et̄ non malū eſt. ſꝫ omnisira vel ducit̉ ad effectū vel nō ducit̉. gͦ omnis ira ē pct̄m.ſcꝫ ẜm oēm ſui dr̄am. ſꝫ omne tale ē ẜm ſe malum. gͦ ira ēẜm ſe malum. ¶ Itē omne qd̓ ebetat mentem q̄ eſt imago dei in nob̓ malū eſt. ſꝫ iraſci ẜm ſe ē hmoi: gͦ iraſci ẜmſe eſt malū. minor ptꝫ. v. Iob. ꝑuulum occidit inuidia ⁊viꝝ ſtultum int̓ficit iracudia. ex qͦ pꝫ ꝙ ira facit ſtultū .i.obſcuratam mentē. ⁊ ſil̓r illud pt̄ trahi ex glo. ¶ Sil̓r illud ptꝫ ex greg. ꝗ dic̄ qͣnta iracūdie culpa ſit penſemus.ꝑ quam dū manſuetudo amittit̉: frat̓ne imaginis ſil̓ituviciat̉. ¶ Item greg. in mora. ꝑ iram ſplendor ſct̄iſpūsexcludit̉ cum menti iracūdia ꝯfuſionis tenebras incutit¶ Item ibidē dr̄. q̄ .ſ. ira dum ꝗetem mētis tollit. ſpūſſanctus ibi nō ꝗeſcit. igr̄ ira eſt malū ẜm ſe ſiue iraſci. ¶ ItēDyo. Iraſcibilitas ẜm naturaꝫ ē in carne. in homīe v̓op̄ter naturā: qꝛ hō eſt animal māſuetū natura. manſuetudo at̄ ⁊ iraſci opponunt̉. iraſci gͦ eſt p̄ter naturā in homīeſiue ꝯͣ. gͦ iraſci malum ē: qꝛ non ꝓcedit ex natura neqꝫ exgr̄a. gͦ ꝓcedit ex velle vicij. qꝛ nō eſt niſi triplex velle .ſ. nature. gr̄e ⁊ vicij. ¶ Ad qd̓ dd̓m. ꝙ iraſci ẜm ſe non ē malum ſiue pct̄m. vn̄ non ſꝑ eſt malū culpe. īmo alicui dic̄ ꝙeſt bonum gr̄e. ſic̄ ptꝫ. v. ad eph̓. ſuꝑ illud. Iraſcimī ⁊ nōli. pec. glo. iraſcimini vobiſmetipſis de p̄teritis pct̄is qd̓eſt penite̓. ꝗd eſt em̄ hō penitens niſi hō iraſcēs ſibi vt accipiat veniam .i. deſeipſo exigit penam. ⁊ ptꝰ ſeꝗt̉. Indignamini vobiſmetipſis tanta vehemētia vt peccare deſiſtatis. qꝛ ſuꝑ hanc iram nō occidit ſol iuſticie: ſꝫ potiꝰ illiirradiat illd̓. gͦ iraſci determinat bonum gr̄e qꝛ v̓tuoſumeſt illud. Item aliqn̄ determinat bonū nature ſic loꝗt̉ deip̄a Dam̄. cum dic̄. ꝙ ira eſt feruor ſangͥnis ⁊cͣ. Itm aliqn̄ determinat malū pene .ſ. ẜm ꝙ importat penam qͣndāqꝛ aliqn̄ dic̄ cum culpa aliqn̄ ſine culpa. ꝓut ſine culpa⁊ ꝑturbatōe ſic fuit in xp̄o. xp̄c em̄ aſſumpſit penalitatesnr̄as ⁊ anguſtias ad liberatōꝫ generis humani: ſꝫ ſine ꝑturbatōe accepit illas. Itm̄ aliqn̄ dic̄ malū culpe ẜm ꝙhr̄ Mat̉. v. ſuꝑ illud. omnis ꝗ iraſcit̉ fratri ſuo. glo. ſubitus motꝰ cui nō ꝯſentit̉ ꝓpaſſio eſt. accidēte ꝯſenſu paſſioeſt mors in domo. ⁊ tangit ibi iram venialem ⁊ morlem.venialis dr̄ ꝓpaſſio. moͣrlis cui ꝯſentit̉. naꝫ ſic̄ dic̄ glo. eodem ca. ſuꝑ illud. q̄ viderit mulierē. ꝓpaſſio eſt ſubitꝰ motus ſine deliberatōne boni vel mali oꝑis: paſſio ē affectatio deliberati animi ſi ſit locꝰ ꝑficiendi. vn̄ ira ꝓpaſſio eſtvenialis: qꝛ hec ē motꝰ ire pͥmꝰ ꝗ non ē in pt̄ate nr̄a cui nōp̄bet̉ ꝯſenſus. vn̄ glo. ſuꝑ illud. Iraſcimi. dic̄. ſi motꝰ animi ſurgit ꝗ non eſt in ptāte nr̄a: non ei ꝯſentiat rō: veni

alis em̄ ira eſt q̄ non ducit̉ ad effectum. Si gͦ querit̉ deiraſci ẜm ꝙ de ip̄o loꝗt̉ Math̓. v. tūc dicimꝰ ꝙ iraſci dic̄malum culpe ẜm ꝙ malū culpe ꝯtinet veniale ⁊ moͣre.iraſci tn̄ ẜm ſe nō dic̄ malum culpe: ſꝫ dic̄ ⁊ malū ⁊ bonū¶ Ad rōnes gͦ in cōtrariū ⁊ pͥmo ad pͥmam dd̓m. ꝙ mat̉.v. loꝗt̉ de ira q̄ eſt malū culpe. ⁊ et̄ de illa ꝓhibitōe q̄ fit inglo. dicimꝰ ꝙ ip̄e ꝯcernit iraſci ẜm ꝙ dr̄ ad ꝯſenſum. vn̄ illud ꝓpet ip̄e: qꝛ eſt moͣrle. ſꝫ non ꝓhibet ip̄m iraſcibilevenialeiū em̄ iraſci ꝓhibet̉ ſcd̓m non. vn̄ ſuꝑ psͣ. Iraſcimini dic̄ glo. pͥmꝰ animi motꝰ nō eſt in pt̄ate nr̄a. ſꝫ deigr̄a ꝯtemꝑare poſſumꝰ. qd̓ gͦ ꝯſuetudinis ē ꝑmittit .i. nōꝓhibet. qd̓ culpe eſt .ſ. morle ꝓhibet. ⁊ hͦ etiā hr̄ Eph̓. v.in glo. ꝑmittit ꝗdem apl̓s iraſci qd̓ eſt humana temptatio: ſꝫ ꝓbet iram ad effectū duce̓ hec eī eſt moͣris. Sil̓ribidem dic̄ glo. inuitꝰ tollero qd̓ vitari nō pt̄ .ſ. de ira: neveniatis ad actum peccandi .ſ. moͣrliter. qꝛ tunc eſt moͣrlecum ducit̉ ad effectum. ſi gͦ ſurgit motꝰ animi ꝗ iam ꝓpt̓penam pct̄i non ē in pt̄ate nr̄a: ſaltem non ei ꝯſentiat rō.vn̄ non imponit qn inſurgat motꝰ. qꝛ hͦ nō ē in pt̄ate nr̄a⁊ ſic in ꝓhibitōne cadit illud qd̓ eſt in nr̄a pt̄ate .ſ. iramnō ad effectum duce̓. ⁊ ſic in. v. Mat̉. loꝗt̉ de ira q̄ eſt malum culpe. ⁊ ſpāliter ī illa ꝓhibitōe ꝓhibet ip̄m iraſci qd̓ducit̉ ad effectū. ⁊ ita non ꝑ hͦ on̄dit̉ ꝙ iraſci ẜm ſe ſit malum culpe. ¶ Ad ſcd̓am rōem dd̓m ꝙ glo. ſil̓r loꝗt̉ ẜm ꝙiraſci ꝯcernit malum culpe .ſ. ẜm ꝙ dic̄ motū illicitum. ⁊hͦ vel pt̄ duci ad ꝯſenſum vel effectum vel non. ſi nō: tuncppaſſio eſt ⁊ venialis. ⁊ hunc nō ꝓhibet. qꝛ nō eſt in nr̄atate qn ſurgat. Si at̄ fit ꝯſenſus: tūc moͣrlis eſt ⁊ ip̄m ꝓhibet: vn̄ dd̓m. ꝙ non ꝯp̄hendit ibi omnes dr̄as iraſci: ſꝫꝯp̄hendit ibi dr̄as eius ẜm ꝙ iraſci dic̄ malum culpe. qꝛſic eſt ꝓpaſſio vel paſſio ſic̄ dic̄ glo. Mat̉. v. ⁊ ſic non ꝓcedit rō. ſic et̄ cum dic̄ impono vob̓ oīno non iraſci ꝓhibetvl̓r iraſci qd̓ ducit̉ ad effectum. ¶ Ad terciam rōeꝫ dd̓m.ꝙ duplex eſt obſcuratio. q̄dam q̄ ꝓcedit exculpa. alia q̄ ſequit̉ ex ꝑturbatōe q̄ eſt pena. Si loꝗmur de obſcuratōepͥmo mo: dicimꝰ ꝙ talis non ſeꝗt̉ ad iraſci vl̓ r: ſꝫ ad iraſcſolum qd̓ eſt malū culpe. ⁊ de illa ꝓcedit rō. Si loꝗmurde obſcuratione ſcd̓o mō. ſic dicimꝰ ꝙ nō omne qd̓ obſcirat mentem q̄ eſt dei imago ē culpa ſiue malū culpe. īmodicimꝰ ꝙ ira ꝑ zelum q̄ v̓tus eſt hͦ mō obſcurat menteꝫ innob̓. qꝛ ira ꝑ zelum hꝫ qͣndaꝫ ꝑturbatōꝫ ſecum ex qͣ ſeꝗt̉obſcuratio in mēte. ſꝫ illa obſcuratio non ē ad excecandūſꝫ ad meliꝰ poſtea videndum. vn̄ ſic̄ ꝯtingit de collirio ꝙqn̄ ponit̉ ſuꝑ oculum pͥmo eſt q̄dam ꝑturbatio in oculoſꝫ poſtea clariꝰ videt: ſic dicimꝰ ꝙ obſcuratio ⁊ ꝑturbatōq̄ ſeꝗt̉ ad irā ꝑ zelum. eſt in bonis pena ꝓmouens ad melius: ſꝫ illa q̄ eſt in malis q̄ ſeꝗt̉ ad iram ꝑ viciū: eſt ꝓmouēs ad deteriꝰ. Nā de ira ꝑ zelū dic̄ glo. eph̓. v. ſuꝑ hāc n̄occidit ſol iuſticie ſꝫ illi irradiat. Un̄ ꝑ hac diſponit̉ bonus hō ad videndum meliꝰ. ſꝫ de alia dic̄. ſol iuſticie ⁊ veritatis xp̄c eſt. cuiꝰ veritate aīa illuſtrat̉ cū in hͦ hītat homine. iō ait caue̓ ne xp̄c q̄ eſt ſol iuſticie ꝑ iracundiā mentem nr̄aꝫ deſerat. ꝗ cum ira nunꝙͣ habitat. vn̄ obſcuratoq̄ iſtam iraꝫ ſeꝗt̉ non ē niſi in pctōribꝰ. ⁊ ẜm hanc ꝓceditrō. non tn̄ iraſci ẜm ſe eſt malū: qꝛ non omnis obſcuratovel turbatio ſeq̄ns ad iram eſt talis: īmo q̄dam ꝑturbatſapientes .ſ. ira ꝑ zelum. vn̄. v. Iob. glo. alia ira eſt quaimpatia: alia quaꝫ zelus facit. illa ex vicio: hec ex v̓tute.hac ſcꝫ ira ꝑ zelum iraſci: ſic̄ ⁊ nr̄is ita erroribꝰ ꝓximoꝝdebemꝰ q̄ melior ē riſu. qꝛ ꝑ triſticiam vultꝰ corrigit̉ ꝓx īmꝰ: ſꝫ non dꝫ ⁊ hec menti dn̄ari ſꝫ vt ancilla ſub eſſe rōnine ſit immoderata. hec ſapientes ꝯturbat ſꝫ ira ꝑ viciuꝫſtultos trucidat: ¶ Ad qͣrtam rōeꝫ dd̓m eſt ꝙ iraſci accipit̉ triplicit̓. Uno mō iraſci vicijs. ⁊ iſte motꝰ qͦ hō potuitiraſci vicio alteriꝰ. potuit eſſe in natura p̄mo homini inſtituta: vt ſi adam motꝰ eſſet ex imꝑio rōnis ꝯͣ pct̄m̄ eue.tūc em̄ vis iraſcibilis ⁊ ꝯcupiſcibilis ordinate moueretad imꝑium rōis. Eſt iteꝝ iraſci qd̓ egredit̉ ptꝰ corruptōnem nature. ⁊ hͦ eſt duplex: aut ꝓut eſt pena: aut ꝓut eſtculpa. ſiue aūt ſic aut ſic dicit̉ eſſe ẜm naturam ī carne.