Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.cliiij.

ad maius. vnde primus gͣdus malus eſt. ſecūdus peior: ſic ſꝑ aſcendēdo inueniet̉. vltimꝰ inter omnes eſt peſſimus. ordinant̉ ẜm magis minꝰ malū. Un̄ iniuriareſpectu paris ex eſt reſpectu paris eſt minor ex hoc reſpectu ſuꝑioris eſt maior. ex reſpectu dei ē maxina. vn̄ ordinat̉ iſti gͣdus vt pͥmo ſint illi gͣdus in iniuriāparis. Deinde illi ſunt in iniuriam ſuꝑioris. vltimo il ſunt in iniuriam dei. Diſtinguunt̉ ſex pͥme dr̄e opoſitum ad dr̄as humilitatis reſpectu paris. ſex em̄ ſuntdr̄e humilitatis qͣs humilis bn̄ ſe hꝫ erga parem. prima eſt dꝫ eſſe hūilitas in aſpectu interiori vel exteriori. ſcd̓a eſt humilitas in v̓bo. tercia ē humilitas in ſigno.vt eat ſuꝑcilio eleuato: vt ſit de illa pͣua ac ꝑuerſa generatōe ſuꝑboꝝ de hr̄ ꝓuerb̓. xxx. generatō cꝰ excelſi ſunt oculi palpebre eiꝰ in alta ſub recte. qͣrta eſt hūilitas in ſilentio: vt ſi aliꝰ loꝗt̉ ip̄e taceat. ꝗnta eſt humilitas in ꝯuerſatōe. ſexta ē humilitas in eſtimatōe. vt .ſ. omnibꝰ alijs inferiorē eſtimet ſe. hec ē humilitas quam hꝫ in ſuo aſpectu in ſeipſo. Contra at̄ has ſex dr̄as hūilitatis ſunt ſex dr̄e ſuꝑbie. ꝗbꝰ male ſe hꝫ reſpectu paris: qͣs deordinat̉ reſpectu ipſiꝰ ꝯͣ pͥmam humilitatemē vna dr̄a ſuꝑbie eſt curioſitas. ꝯͣ ſcd̓am eſt leuitastis clamoſa: quaꝫ ſuꝑbe ſe hꝫ in v̓bo ꝯͣ humilitatē.terciam eſt in ſigno: eſt dr̄a ſuꝑbie ſil̓r in ſigno eſt inepta leticia in riſu cātico. ꝯͣ qͣrtam humilitatē ē iactantia: ꝗdem ē in v̓bo. ꝯͣ ꝗntam ē ſingularitas quā alijsſanctior vult appare̓: vult em̄ ieiunare alij comedunt.ꝯͣ v̓o ſextam humilitatē eſt in extimatōne ē arrogantia.ſunt ſex dr̄e ſuꝑbie deordināt ad parē: ſic̄ ſex ſunt dr̄ehumilitatis bn̄ ordinant ad parē. Item ex ꝑte humilitatis ſunt qͣtuor bene ordinat̉ ad ſuū ſuꝑiorem.pͥma ē inſufficientia bonoꝝ: vt .ſ. reputꝫ ſe inſufficientem. Iuxͣ illud qd̓ hr̄ lu. xvij. Cum feceritis omnia p̄cepta ſuntdicite ẜui inutiles ſumꝰ. ſcd̓a dr̄a eſt ꝯfeſſiopct̄ōꝝ. tercia ē patīa aduerſoꝝ. vt .ſ. paratꝰ ſit ad v̓bera.qͣrta eſt obedientia mandatoꝝ. Per oppoſitum ſunt qͣtubie qͣs deordinat̉ homo ad ſuꝑiorem ſuum. ꝯͣor dr̄epͥmam ē p̄ſumptio bonoꝝ. ꝯͣ ſcd̓am excuſatō maloꝝ. ꝯͣ terpatia aduerſoꝝ: eſt ficta ſubiectio. contra v̓oiam qobedā mandatoꝝ eſt rebellio. Item duo ſunt exte hilitatis que ordinat̉ homo ad deum: primum eſtabnegatio ꝓprie voluntatis. ſcd̓m eſt adimpletio diuinevoluntatis ex timore filiali. hoc ē ex timore amore. Ecōtra ex parte ſuperbie ſunt duo deordinant ad deum.mum ē libertas voluntatis ſiue libertas peccādi vel peccati. hec eſt ꝯͣ abnegationem ꝓprie voluntatis. ſcd̓m eſtꝯtemptus dei eſt contra adimpletionem diuine voluntatis ex timore amore. ſic ergo habent̉. xij. gͣdus humilitatis. Ad illud quod vltimo obijcit̉ de diuiſione ſuꝑbie per cecam vanam. Dicendum hec diuiſio generalis eſt. datur per differentias generales que comprehendunt omnes alias. dantur hogīfferentie per diſtinctionem ad ipſas vires anime vt dicat̉. ceca pͥncipalius reſpicit intellectum. vana at̄ pͥncipalius reſpicit affectum. vn̄ hoc omnes alias dr̄as ſuꝑbie generaliterp̄hendunt.Nembrum. xiij.Erciodecimo queritur de dr̄a appetitꝰ primatus in ſpūalibꝰ temporalibꝰ. ex quoꝝvtroqꝫ contingit ſuperbire. q̄ritur quodilloꝝ pͥmatuꝫ habeat magis de motiuo adappetendum. ꝯueniētius appeti poſſit. Ad qd̓ ſic Criẜ.dicit. primatum ſecularem appetere. etſi non eſt: ſalteꝫca eſt. primatum v̓o eccleſie concupiſcere: neqꝫ neqꝫeſt. ergo magis ē appetendus pͥmatus temporalis ꝙͣ ſpūalis. Contra primatus ſpūalis magis aſſimilat̉ deo ꝙͣtemporalis. ergo magis dꝫ appeti. ꝗd eſt ergo quod dicitCriẜ; Ad quod dicendum. in vtroqꝫ primatu hoceſt ꝯmune ipſe pͥmatus eſt ratio appeti debeat. ſic̄

poſtenſuꝫ ē a pͥncipio quiꝰ q̄ſtionis. p̄ferri vel p̄latōpter ſe habꝫ ratōeꝫ appetēdi. in vtroqꝫ tn̄ appetitutꝑali ꝙͣ ſpūali ē dominiū appetēduꝫ ſꝫ mīſteriū. UndeCriẜ. Honores ſūt honores ſꝫ mīſteria. ſic̄ videt̉ honor oculi qd̓ illumīat totū corpꝰ. ē honor ſꝫ mīſteriūSil̓r pedes baiulāt totū corpꝰ ſunt honores ſedmīſteria: ita oīs pͥmatꝰ ē mīſleriū. De pͥmatū ſecularidicit̉ Ro. xiij. mīſtri dei ſūt in hocip̄m ſeruiētes. De ſpiritualibꝰ. j. Corin. iiij. ſic vos exiſtimet homo vt miſtrosxp̄i diſpenſatores miſterioꝝ dei. Et luc̄. xxij. Qui maior ē in vobis fiat ſicut mīor qui p̄ceſſor ſicut miniſtrator. In neutro pͥmatū ip̄e pͥmatꝰ ē ratō qͣre debeat appeti: ſꝫ in pͥmatū ſeculari ē cauſa appetēdi. vt .ſ. incutiattimor ip̄is malis ip̄m arceat̉ malitia. ẜm dicitur Ro. xiij. Ip̄i pͥncipes ſūt timori boni oꝑis ſꝫ malipͥncipes mūdi ſūt vt dominent̉ mīoribꝰ: pͥncipes eccl̓ie vtſeruiat ei. In p̄latōne aūt ſpūali habet locū illa cauſa. nam tales p̄lati ſolū debent velle amari timeri.niſi ī caſu vel ex aliqua neceſſaria cauſa: ſicut quādo habent aliquē ꝯtumacem ſubdituꝫ vel hmōi. ideo in hocprimatu nec cauſa nec ratio eſt appetendi ipſum. in aliov̓o cauſa eſt appetendi .ſ. ipſe timor. Queſtio. cliiij. de inaniAbito tractatu depct̄o ſuꝑbie. ꝯſequēt̉ dicēdum ē de pct̄oinanis gl̓ie. ſic̄ dīc greg. deſcēdit a ſuperbia. Primo at̄ q̄rendū ē vtꝝ appetitus gl̓ie ſit pct̄m. Scd̓o vtꝝ inanis gl̓aſit tm̄ mortale pct̄m. Tercō qd̓ ſit motiuū in peccato.Quarto de ꝯueniētia drn̄tia ad pct̄m ſuꝑbie. Quintode ꝯꝑatōe ad pct̄m ſuꝑbie vtꝝ ſit generale ad illd̓. Sexto vtꝝ inanis gl̓a ſit tm̄ ī hoīe aut etiā ī dyabolo. Septimo vtꝝ maiꝰ ſit pct̄m ī ꝗbuſdā ꝑſonis ꝙͣ ī alijs vt ī religioſis. Ectauo de ꝯꝑatōe inanis gl̓ie ad inanē gl̓iaꝫ ẜmdrn̄tias materiaꝝ. Nono de magnitudīe hꝰ pcti. Decīode ſpēbꝰ hꝰ pct̄i ſi ſūt. Undecīo de oppoſitōe huiꝰ pct̄i. Membrū primū D p̄mū ſic ꝓcedit̉ oſtēdit̉ appetitꝰ gl̓eſit pct̄m. Appetitꝰ gl̓ie qd̓ aliud ē niſi appetitꝰ fame vel laudis hūane. ſꝫ ille appeti-tus ē pct̄m. ꝯſciētia bona ꝓpt̓ nos eſtneceſſaria: bona aūt fama ꝓpt̓ alios. appetitꝰ fame ēpct̄m. appetitꝰ laudis hūane ē pct̄m. Itē. viij. ad ro.ꝓuidētes bona tm̄ corā deo ſꝫ corā oībꝰ hoībꝰ. ꝯſcīefidēs famā negligit crudel̓ ē. ē bonū neglige̓ famābonū ē appete̓. ē pct̄m. Iteꝫ vlt. ad phil̓. Quecūamabilia q̄cūqꝫ bone fame ſi v̓tꝰ ſi laus diſciplīe heccogitate agite. glo. ꝗſꝗs famā cuſtodit ī alios miſericors ē. ſi bonū ē miſericordē ī alios. bonū eſt appetcuſtodire famā. Itē. j. ad Corin. x. placete oībꝰ oīaſic̄ ego oīa oībꝰ placeo. velle place̓ oībꝰ ē pct̄m: ita ꝯſequēs laudari velle ab illis erit pct̄m. admoueat apl̓s. Cōtra math̓. v. ſuꝑ illd̓. Sic luceat luxvr̄a. glo. finē boni oꝑis ī laudibꝰ hoīm ꝯſtituatis. Etvj. mat̉. ſuꝑ illd̓. Attēdite ne iuſticiā. glo. ꝓhibꝫ videri vt deꝰ laudet̉ ſꝫ videri vt ip̄i laudēt̉. Et ibidē in glo.laus hoīm appeti debꝫ. Itē ſuꝑ illd̓ recipiūt mercedem ſuā. glo. vera merces praua intētione euacuat̉. loquit̉ de intētione male laudis. Et iteꝝ dīc Beda ſuperheſdrā. ieiunat. orat. elemoſinā dat illa intētione vt videat̉ laudet̉ ab hoībꝰ: ꝓles bone actōnis qͣſi de īmūdagenitrice nata ē ſordide intentōis. pct̄m eſt. Ad qd̓dicēduꝫ ē ẜm diſtinctōeꝫ greg. qui ſoluit ꝯtrarietatē int̓illud qd̓. v. math̓. Sic luceāt oꝑa vr̄a coram hoībꝰ ⁊cͣ.vj. math̓. Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatis coraꝫ hoībꝰ.Si dantis gl̓iaꝫ querimꝰ: etiā publicata nr̄a oꝑa in cō-