Queſtio.cliiij.
ad maius. vnde primus gͣdus malus eſt. ſecūdus peior:⁊ ſic ſꝑ aſcendēdo inueniet̉. ꝙ vltimꝰ inter omnes eſt peſſimus. ⁊ iō ordinant̉ ẜm magis ⁊ minꝰ malū. Un̄ iniuriareſpectu paris ex hͦ ꝙ eſt reſpectu paris eſt minor ex hocꝙ reſpectu ſuꝑioris eſt maior. ex hͦ ꝙ reſpectu dei ē maxina. vn̄ ordinat̉ iſti gͣdus vt pͥmo ſint illi gͣdus in iniuriāparis. Deinde illi ꝗ ſunt in iniuriam ſuꝑioris. vltimo ilq̄ ſunt in iniuriam dei. Diſtinguunt̉ gͦ ſex pͥme dr̄e ꝑ opoſitum ad dr̄as humilitatis reſpectu paris. ſex em̄ ſuntdr̄e humilitatis ꝑ qͣs hō humilis bn̄ ſe hꝫ erga parem. prima eſt ꝙ dꝫ eſſe hūilitas in aſpectu interiori vel exteriori. ſcd̓a eſt humilitas in v̓bo. tercia ē humilitas in ſigno.vt nō eat hō ſuꝑcilio eleuato: vt ſit hō de illa pͣua ac ꝑuerſa generatōe ſuꝑboꝝ de qͣ hr̄ ꝓuerb̓. xxx. generatō cꝰ excelſi ſunt oculi ⁊ palpebre eiꝰ in alta ſub recte. qͣrta eſt hūilitas in ſilentio: vt ſi aliꝰ loꝗt̉ ꝙ ip̄e taceat. ꝗnta eſt humilitas in ꝯuerſatōe. ſexta ē humilitas in eſtimatōe. vt .ſ. omnibꝰ alijs inferiorē eſtimet ſe. ⁊ hec ē humilitas quam hꝫhō in ſuo aſpectu ⁊ in ſeipſo. Contra at̄ has ſex dr̄as hūilitatis ſunt ſex dr̄e ſuꝑbie. ꝗbꝰ male ſe hꝫ hō reſpectu paris: ꝑ qͣs deordinat̉ reſpectu ipſiꝰ ꝯͣ pͥmam humilitatemē vna dr̄a ſuꝑbie q̄ eſt curioſitas. ꝯͣ ſcd̓am eſt leuitas mētis clamoſa: ꝑ quaꝫ hō ſuꝑbe ſe hꝫ in v̓bo ꝯͣ humilitatē.terciam q̄ eſt in ſigno: eſt dr̄a ſuꝑbie ſil̓r in ſigno q̄ eſt inepta leticia in riſu ⁊ cātico. ꝯͣ qͣrtam humilitatē ē iactantia: q̄ ꝗdem ē in v̓bo. ꝯͣ ꝗntam ē ſingularitas ꝑ quā alijsſanctior vult appare̓: vult em̄ ieiunare cū alij comedunt.ꝯͣ v̓o ſextam humilitatē q̄ eſt in extimatōne ē arrogantia.ſunt gͦ ſex dr̄e ſuꝑbie q̄ deordināt ad parē: ſic̄ ſex ſunt dr̄ehumilitatis q̄ bn̄ ordinant ad parē. ¶ Item ex ꝑte humilitatis ſunt qͣtuor ꝑ q̄ bene ordinat̉ hō ad ſuū ſuꝑiorem.pͥma ē inſufficientia bonoꝝ: vt .ſ. reputꝫ ſe hō inſufficientem. Iuxͣ illud qd̓ hr̄ lu. xvij. Cum feceritis omnia q̄ p̄cepta ſuntdicite ẜui inutiles ſumꝰ. ſcd̓a dr̄a eſt ꝯfeſſiopct̄ōꝝ. tercia ē patīa aduerſoꝝ. vt .ſ. paratꝰ ſit ad v̓bera.qͣrta eſt obedientia mandatoꝝ. Per oppoſitum ſunt qͣtubie ꝑ qͣs deordinat̉ homo ad ſuꝑiorem ſuum. ꝯͣor dr̄epͥmam ē p̄ſumptio bonoꝝ. ꝯͣ ſcd̓am excuſatō maloꝝ. ꝯͣ terpatia aduerſoꝝ: eſt ficta ſubiectio. contra v̓oiam qobedā mandatoꝝ eſt rebellio. ¶ Item duo ſunt ex ꝑte hilitatis ꝑ que ordinat̉ homo ad deum: primum eſtabnegatio ꝓprie voluntatis. ſcd̓m eſt adimpletio diuinevoluntatis ex timore filiali. hoc ē ex timore ⁊ amore. Ecōtra ex parte ſuperbie ſunt duo q̄ deordinant ad deum. p̄mum ē libertas voluntatis ſiue libertas peccādi vel peccati. ⁊ hec eſt ꝯͣ abnegationem ꝓprie voluntatis. ſcd̓m eſtꝯtemptus dei ⁊ eſt contra adimpletionem diuine voluntatis ex timore ⁊ amore. ſic ergo habent̉. xij. gͣdus humilitatis. ¶ Ad illud quod vltimo obijcit̉ de diuiſione ſuꝑbie per cecam ⁊ vanam. Dicendum ꝙ hec diuiſio generalis eſt. ⁊ datur per differentias generales que comprehendunt omnes alias. ⁊ dantur hogīfferentie per diſtinctionem ad ipſas vires anime vt dicat̉. ꝙ ceca pͥncipalius reſpicit intellectum. vana at̄ pͥncipalius reſpicit affectum. vn̄ hoc mō omnes alias dr̄as ſuꝑbie generaliter cōp̄hendunt.Nembrum. xiij.Erciodecimo queritur de dr̄a appetitꝰ primatus in ſpūalibꝰ ⁊ temporalibꝰ. ex quoꝝvtroqꝫ contingit ſuperbire. ⁊ q̄ritur quodilloꝝ pͥmatuꝫ habeat magis de motiuo adappetendum. ⁊ ꝯueniētius appeti poſſit. Ad qd̓ ſic Criẜ.dicit. primatum ſecularem appetere. etſi rō non eſt: ſalteꝫca eſt. primatum v̓o eccleſie concupiſcere: neqꝫ rō neqꝫ cāeſt. ergo magis ē appetendus pͥmatus temporalis ꝙͣ ſpūalis. ¶ Contra primatus ſpūalis magis aſſimilat̉ deo ꝙͣtemporalis. ergo magis dꝫ appeti. ꝗd eſt ergo quod dicitCriẜ; ¶ Ad quod dicendum. ꝙ in vtroqꝫ primatu hoceſt ꝯmune ꝙ ipſe pͥmatus nō eſt ratio qͣ appeti debeat. ſic̄
poſtenſuꝫ ē a pͥncipio quiꝰ q̄ſtionis. ꝙ p̄ferri vel p̄latō ꝓpter ſe nō habꝫ ratōeꝫ appetēdi. in vtroqꝫ tn̄ appetitu tātꝑali ꝙͣ ſpūali nō ē dominiū appetēduꝫ ſꝫ mīſteriū. UndeCriẜ. Honores nō ſūt honores ſꝫ mīſteria. ſic̄ videt̉ honor oculi qd̓ illumīat totū corpꝰ. ⁊ nō ē honor ſꝫ mīſteriūSil̓r ⁊ pedes ꝗ baiulāt totū corpꝰ ⁊ nō ſunt honores ſedmīſteria: ita gͦ oīs pͥmatꝰ ē mīſleriū. De pͥmatū ſecularidicit̉ Ro. xiij. mīſtri dei ſūt in hocip̄m ſeruiētes. De ſpiritualibꝰ. j. Corin. iiij. ſic vos exiſtimet homo vt miſtrosxp̄i ⁊ diſpenſatores miſterioꝝ dei. Et luc̄. xxij. Qui maior ē in vobis fiat ſicut mīor ⁊ qui p̄ceſſor ſicut miniſtrator. In neutro gͦ pͥmatū ip̄e pͥmatꝰ ē ratō qͣre debeat appeti: ſꝫ in pͥmatū ſeculari ē cauſa appetēdi. vt .ſ. incutiattimor ip̄is malis ⁊ ꝑ ip̄m arceat̉ malitia. Nā ẜm ꝙ dicitur Ro. xiij. Ip̄i pͥncipes nō ſūt timori boni oꝑis ſꝫ malipͥncipes mūdi ſūt vt dominent̉ mīoribꝰ: pͥncipes eccl̓ie vtſeruiat ei. In p̄latōne aūt ſpūali nō habet locū illa cauſa. nam tales p̄lati ſolū debent velle amari ⁊ nō timeri.niſi ī caſu vel ex aliqua neceſſaria cauſa: ſicut quādo habent aliquē ꝯtumacem ſubdituꝫ vel hmōi. ⁊ ideo in hocprimatu nec cauſa nec ratio eſt appetendi ipſum. in aliov̓o cauſa eſt appetendi .ſ. ipſe timor.¶ Queſtio. cliiij. de inaniAbito tractatu depct̄o ſuꝑbie. ꝯſequēt̉ dicēdum ē de pct̄oinanis gl̓ie. q̄ ſic̄ dīc greg. deſcēdit a ſuperbia. Primo at̄ q̄rendū ē vtꝝ appetitus gl̓ie ſit pct̄m. Scd̓o vtꝝ inanis gl̓aſit tm̄ mortale pct̄m. Tercō qd̓ ſit motiuū in hͦ peccato.Quarto de ꝯueniētia ⁊ drn̄tia ad pct̄m ſuꝑbie. Quintode ꝯꝑatōe ad pct̄m ſuꝑbie vtꝝ ſit generale ad illd̓. Sexto vtꝝ inanis gl̓a ſit tm̄ ī hoīe aut etiā ī dyabolo. Septimo vtꝝ maiꝰ ſit pct̄m ī ꝗbuſdā ꝑſonis ꝙͣ ī alijs vt ī religioſis. Ectauo de ꝯꝑatōe inanis gl̓ie ad inanē gl̓iaꝫ ẜmdrn̄tias materiaꝝ. Nono de magnitudīe hꝰ pcti. Decīode ſpēbꝰ hꝰ pct̄i ſi q̄ ſūt. Undecīo de oppoſitōe huiꝰ pct̄i.¶ Membrū primū¶ D p̄mū ſic ꝓcedit̉ oſtēdit̉ ꝙ appetitꝰ gl̓e n̄ſit pct̄m. Appetitꝰ eī gl̓ie qd̓ aliud ē niſi appetitꝰ fame vel laudis hūane. ſꝫ ille appeti-tus nō ē pct̄m. ꝯſciētia eī bona ꝓpt̓ nos eſtneceſſaria: bona aūt fama ꝓpt̓ alios. gͦ appetitꝰ fame nō ēpct̄m. gͦ appetitꝰ laudis hūane n̄ ē pct̄m. ¶ Itē. viij. ad ro.ꝓuidētes bona nō tm̄ corā deo ſꝫ corā oībꝰ hoībꝰ. ꝗ ꝯſcīefidēs famā negligit crudel̓ ē. gͦ n̄ ē bonū neglige̓ famābonū ē appete̓. gͦ nō ē pct̄m. ¶ Iteꝫ vlt. ad phil̓. Quecūamabilia q̄cūqꝫ bone fame ſi qͣ v̓tꝰ ſi qͣ laus diſciplīe heccogitate ⁊ hͦ agite. glo. ꝗſꝗs famā cuſtodit ī alios miſericors ē. ſi bonū ē miſericordē eē ī alios. gͦ bonū eſt appetcuſtodire famā. ¶ Itē. j. ad Corin. x. placete oībꝰ ⁊ ꝑ oīaſic̄ ⁊ ego ꝑ oīa oībꝰ placeo. gͦ velle place̓ oībꝰ nō ē pct̄m:⁊ ita ꝑ ꝯſequēs laudari velle ab illis n̄ erit pct̄m. cū ad hͦmoueat apl̓s. ¶ Cōtra math̓. v. ſuꝑ illd̓. Sic luceat luxvr̄a. glo. finē boni oꝑis nō ī laudibꝰ hoīm ꝯſtituatis. Etvj. mat̉. ſuꝑ illd̓. Attēdite ne iuſticiā. glo. Nō ꝓhibꝫ videri vt deꝰ laudet̉ ſꝫ videri vt ip̄i laudēt̉. Et ibidē in glo.laus hoīm appeti nō debꝫ. ¶ Itē ſuꝑ illd̓ recipiūt mercedem ſuā. glo. vera merces praua intētione euacuat̉. ⁊ loquit̉ de intētione male laudis. Et iteꝝ dīc Beda ſuperheſdrā. ꝗ ieiunat. orat. elemoſinā dat illa intētione vt videat̉ ⁊ laudet̉ ab hoībꝰ: ꝓles bone actōnis qͣſi de īmūdagenitrice nata ē ſordide intentōis. gͦ pct̄m eſt. ¶ Ad qd̓dicēduꝫ ē ẜm diſtinctōeꝫ greg. qui ſoluit ꝯtrarietatē int̓illud qd̓. v. math̓. Sic luceāt oꝑa vr̄a coram hoībꝰ ⁊cͣ. ⁊vj. math̓. Attēdite ne iuſticiā vr̄aꝫ faciatis coraꝫ hoībꝰ.Si dantis gl̓iaꝫ querimꝰ: etiā publicata nr̄a oꝑa in cō-