Queſtio.cliij.
¶ Nembrū octauumCtauo querit̉ de effectu huiꝰ pct̄i. dicit̉ aūtj. ad Ro. ſuꝑ illud. ſtulti facti ſunt qꝛ ſuꝑbia erat ī eis ⁊ obumbrauit eos. gͦ cecitaseſt effectꝰ ſuꝑbie. ¶ Item greg. in moral̓. lumen veritatis elatis mētibꝰ abſcondit̉: afflictis ⁊ huīliatis reuelat̉. gͦ cecitas eſt effectus ſuperbie ſiue excecatō¶ Contͣ. cecitas ē effectus infidelitatis. ſicut yſa. vj. hr̄exceca cor ppl̓i huiꝰ. excecatio aūt illa eſt ꝑ errorē. ¶ Preterea. excecatio videt̉ eſſe excecatio cuiuſlibꝫ pct̄i. ꝓpterillud qd̓ dr̄. ij. ſap̄. excecauit eos malicia eoꝝ: gͦ nō apprepriat̉ vni pct̄o. ¶ Item querit̉ vtrū ſuꝑbia in infinitū valeat diminuere. Aug. in li. de li. ar. tantū ſuperbꝰ fit minor quantū maiorē ſe eſſe cupit: ſꝫ nō eſt terminꝰ ſuperboin cupiendo maioritatē: gͦ nō eſt terminꝰ poſitꝰ in diminuendo: gͦ in infinitū diminuit. ¶ Contͣ. iſta diminutio ēin malo. ſꝫ quodlibꝫ malū ē tantū ꝙ nō maiꝰ gͦ diminutōeſt finita in pct̄o ſuꝑbie ſicut in alijs. ¶ Ad primū dicēdū. ꝙ excecatio attribuit̉ om̄i pct̄o ꝑ appropriatōeꝫ cū ꝗbuſdā. cū em̄ pct̄m ſit in voluntate excecatio ꝯcomitat̉ inrōne vt nō ſemꝑ videat ꝗd agendū ſit. appropriat̉ tn̄ infidelitati qꝛ nō videt hō qd̓ credendū eſt. ſuꝑbie v̓o ex aliaꝑte attribuit̉. ſic̄ em̄ infidelitas male diſponit intellectūita ſuꝑbia male diſponit affectū ad recipiendū lumē gr̄Iac. iiij. deꝰ ſuꝑbis reſiſtit huīlibꝰ aūt dat gr̄am. Et ſuꝑillud pͣs. inclinate aures vr̄as ad v̓ba oris mei. glo. tīorinfuſa repellit. ſic̄ gͦ ꝯuerū inqͣtū hmōi nō ē receptiuuꝫ ſꝫꝯcauū. ita huīlitas ē receptiua luīs gr̄e ⁊ non ſuꝑbia. exilla gͦ ꝑte dr̄ ſuꝑbie effectꝰ excecatio ꝑ qͣndā appropriatōē. vn̄ de illis p̄t dici illud iob. xxiiij. Ip̄i fuerūt rebellesmī neſcierūt vias eiꝰ: coīter tn̄ ꝯuenit alijs pct̄oribus.¶ Ad ſcd̓m v̓o dicendū. ꝙ lꝫ terminꝰ nō ſit poſitꝰ ī ſuperbia qͦ ad hͦ ꝗn̄ poſſit eē ſuꝑbior: ē tn̄ poſitꝰ terminꝰ in hͦ: ꝙoīs ſuꝑbia ē aliquāta. et ſic̄ eſt in cā ita in effectu. vn̄ oīsdiminutō q̄ ꝓuenit ex ſuꝑbia finita eſt. et eſt aliqͣ qͣ nō ēmaior: ſꝫ nō eſt aliqͣ qͣ nō poſſit alia eſſe maior. quēadmodū in malicia nihil ē ita malū qd̓ nō poſſit eē deteriꝰ: etita nō eſt ſumme malum: aliqua tamen malicia eſt qͣ nōeſt aliqua maior.¶ Nlēbruꝫ nōnūOno querit̉ de prioritate hꝰ pct̄i. ⁊ videt̉ ꝙſit priꝰ alijs pct̄is yſi. in li. de virtutibꝰ. ſicut ſuꝑbia ē origo oīm criminū: ita eſt oīmv̓tutū ruinā. Et ſuꝑ illd̓ pͣs. emundabor adelicto maxīo. Aug. delicto .ſ. ſuꝑbie qd̓ ē pͥmū recedētibus a deo: gͦ ſuꝑbia ē pͥmū int̓ pct̄a. ¶ Cont̄. fides ē prīadelitas dꝫ eſſe primum viciorum.v̓tutū. gͦ ꝑ oppoſitū in¶ Pretea. caritas dr̄ eē caput v̓tutū. qd̓ gͦ directe opponitur caritati dꝫ eē caput ip̄oꝝ pct̄oꝝ ſꝫ hͦ eſt inuidia. gͦ eſtcaput ip̄oꝝ pct̄oꝝ. ¶ Pretēa pct̄m hꝫ originē ex volūtateita ē reſpct̄u cuiuſlibꝫ appetibilis: gͦ inſꝫ voliiꝰ altero nat̉al̓r. ſi eī volūtas pͥma ſe cōpct̄isuertat ad bonū carnis: dicet̉ illd̓ eē p̄mū pct̄m. eodē mōeſt ī alijs.petitibꝰ pct̄oꝝ. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙ ſuꝑbia eſtpͥmū nat̉al̓r inter pct̄a. Eſt eī appetitꝰ excellētie ſiue potēadherēs ſpūi ⁊ iō citiꝰ inclinat̉ ad illd̓ appetibitie ꝓicēdū. ꝙ lꝫ fides ſit fundamētvicioꝝ. nō ē eī ſil̓is ordoꝑte vicioꝝ q̄ dicūt ꝑ ſe oppoſittes. v.s ſit pͥma v̓tutuꝫ ecōtrarioinfiſic̄ innuit̉. ij. hiere. memrūt te vſqꝫ ad v̓tutē. ¶ Adilld̓ v̓oduꝫ ē ꝙ caritas duos hꝫmotꝰ rpximi. Ille v̓o ꝗ ē reſpct̄ū d̓inat̉aia oppoīt̉ caritati. rōne v̓oalterad hͦ ſuꝑbia pͥorē inuidia. ¶ Ad terciumb̓oqd̓qꝫpoſſit eē priꝰ altero tē ꝑe.al̓r tn̄ ſe hꝫ volūtapetibile ꝙͣ ad aliuoitus appetitus circa illud: di
cetur naturaliter pct̄m prius peccato.Nembrum decimūEcimo dicit̉ de ſpēbꝰ huiꝰ pct̄i. Sūt aūtiiij. ſpēs eiꝰ qͣs aſſigͣt greg. xxxij. iob circaprīcipiū. qͣtuor ſūt ſpēs tumoriſ. Prīa ē cūhō a ſe eſtimat hr̄e bonū qd̓ hꝫ. ſcd̓a ſi de-ſuꝑ datū credit: tn̄ ꝓ ſuis meritis accepiſſe putat. terciaē cū iactat ſe hr̄e qd̓ nō hꝫ. Quarta ē cū ceteris deſpectisſingl̓ariter vult videri. ¶ Pōt gͦ q̄ri vtrū pautōres ſpēsſufficiāt. Scd̓o vtrū pl̓es debeat dici. Tercia de ꝯꝑatōeillaꝝ ī quātitate pct̄i. Qꝛ̄to de ꝯꝑatōe haꝝ ſpēꝝ ad illas qͣs poīt Anſel. ⁊ qͣs ponit bern̄. duas ſcꝫ ponēs ſpecies ſuperbiā cecam et vanā.¶ Ayticulus primusIrca primū ſic ꝓcedit̉. videt̉ ꝙ primuꝫ nō ſitſpēs ſuꝑbie ſꝫ īfidelitatis. diuerſoꝝ eī geneꝫet nō ſubalternatim poſitoꝝ dr̄ſe ſūt ſpēs. ſꝫīfidelitas et ſuꝑbia ſūt diuerſa qͦꝝ vnū nō eſt ſub alioſpēs vniꝰ nō ē ſpēs alteriꝰ. ſꝫ eſtīare bonū qd̓ hꝫ a deo ſolū a ſeip̄o hr̄e ē pct̄m infidelitatis. quilibet em̄ hō tenet̉credere ꝙ om̄e bonū eſt a deo. ergo nō eſt ſpēs ſuperbie.¶ Item .xxxj. iob. Si letatū eſt cor meū ⁊cͣ. glo. auctorisſui gr̄am negare cōuincit̉. ꝗſqꝫ ſibi tribuit bonū qd̓ oꝑatur. ſꝫ ꝗ negat gr̄am ſui auctoris ē infidelis: ergo ſpēs illa quā prima aſſignat nō eſt ſpēs ſuꝑbie ſꝫ infidelitatis.¶ Si dicat̉ ꝙ ibi eſt vtrūqꝫ pct̄m. ſcꝫ ſuꝑbia et īfidelitasCōtra. pct̄m ē actꝰ incidēs ex defectu boni. ſi gͦ duo ſuntpct̄a. erūt duo actꝰ incidētes ex defectu boī. gͦ ad deſtructōem ꝯſeq̄ntis ſi nō ſunt duo actꝰ: nō erūt duo peccata.¶ Deinde querit̉ de eo qd̓ ponit̉ ī ſpē ſcd̓a que ē. qn̄ aliꝗs bonū qd̓ habꝫ a deo. eſtimat ſe hr̄e ꝓ ſuis meritis. videtur em̄ hͦ bn̄ poſſe fieri ſine pct̄o. dat̉ em̄ aliqd̓ bonuma deo ꝓ merito hūano. gͦ hoc eſtīare nō eſt pct̄m. gͦ nō eſtſpēs ſuꝑbie. Si v̓o nō p̄t fieri ſine pct̄o: videt̉ nō differrea prima ſpē. ſi em̄ eſtimat ſe eē cām ſui meriti: et ſuū meritū eē cām ſui boni qd̓ hꝫ: gͦ credit illd̓ bonū hr̄e a ſe. qꝗd em̄ ē cauſa cauſe. ē cauſa cauſati. nō gͦ vidr̄ hec ſpēsdiſtingui a prima. ¶ Deinde q̄rit̉ de tercia ſpē cū hoſibi attribuit qd̓ nō hꝫ: dr̄ arrogātia. in om̄i ento aliꝗd ē motiuū qd̓ ē apparēs bonū. ſꝫ ille ſcit ſe nō hr̄e illd̓bonū: gͦ nō videt̉ de illo extolli. cū motiuū nō dicat̉ niſiqd̓ ē. nō gͦ ſūt tot ſpēs ſuꝑbie. ¶ Ad qd̓ dd̓ ꝙ qͣtuor ſūtſpēs ſuꝑbie. ſic̄ dīc greg. Et rō diuiſiōis ſic pt̄ ſumi. Suꝑbia ē qͣ hō iniuriat̉ deo. Aut hͦ gͦ eſt ꝙͣtū ad bonū qd̓ hꝫaūt qd̓ videt̉ hr̄e. Si ꝙͣtū ad illd̓ qd̓ videt̉ hr̄e et nō habet extollit̉: vna ē ſpēs ſuꝑbie. Si v̓o ꝙͣtū ad bonum qd̓hꝫ. hoc pt̄ eē duplicit̓. qꝛ aūt īiuriaeo ī ſe. aut deo ī ꝓximo. ſi d̓o ī ꝓxīo qͣrta ſpēs ītelligit̉. cū aliꝗs vult ſingularit̓ videri. ſi v̓o deo ī ſe ꝗ ē prīcipiū oīs boī: hͦ pt̄ eē duplicit̓. aut ꝓut hō poīt ſeip̄ꝫ totā cāꝫ boī. aut ꝓut ponitſe eē prīcipalē. Prīo mō determīapͥma ſpēs ſuꝑbie. ſecūdo mō determīat̉ ſecūda ſpēs. ¶ Ad obiectū at̄ prīo dicēdū ē ꝙ ꝓut ſpēs ſuꝑbie determīat̉ ī affectu inqͣtū hō.intātū extollit ſe vt ponat ſe totā cām illiꝰ boī cuiꝰ deꝰ ētota cā. vt ſi ꝗs dicat v̓tutes gͣtuitas eē a ſe: q̄ ſolū ſūt adeo. Si v̓o credat deū nō eē cām oīs boī hmōi crede̓ ẜmꝙ ſiſtit ī ītellectu ē īfidelitatis. credit eī qd̓ nō ē credēdū¶ Ad ſcd̓aꝫ v̓o rōeꝫ dicēdū ē. ꝙ negare gr̄aꝫ ſui actorispt̄ dupl̓r eē. vel v̓bo vel fct̄o. v̓bo vt ſi dicat̉. ꝙ gr̄a dei n̄ ēet ẜm hͦ ē īfidelitas. eodē mō ſi aīmo crede̓t gr̄aꝫ dei n̄ eēſi v̓o neget fct̄o: hͦ ē ī affectu vel effectu gerat ſe tāꝙͣ principiū boī. ẜm hͦ erit pct̄ꝫ ſuꝑbie. ⁊ ita diſtīguūt̉ adinuicēpct̄ꝫ īfidelitatis ⁊ ſuꝑbie ī hͦ gene̓. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉ de ſcd̓a ſpē. dicēdū. ꝙ talis n̄ peccat ponēdo ſe bonuꝫhr̄e a deo. ſꝫ ī hͦ ꝙ facit ſe eē prīcipalē cām eiꝰ cuiꝰ prīcipalis cā ē deꝰ. ¶ Ad id v̓o qd̓ obijcit̉ ꝙ hec ſpēs ē eadē cīprīa. dicēdū ē ꝙ nō qꝛ ī hac ſcd̓aē facit hō ſe prīcipacāꝫ ⁊ deū ſcd̓am eiꝰ cuiꝰ ē deꝰ cāpal̓ ⁊ hō ſecūdarqꝛ talis poīt ꝙ ip̄e ſit prīcipalis cā b-licꝫ a deo