Queſtio.cliij.

nō diceret motiuū ꝓprie: ſed poteſtas excellentie fuit ibimotiuū ſicut in eadē aucͣte ꝯtinet̉. ¶ Ad illud v̓o qd̓ ſecūdo obijcit̉ ꝙ vnitas eſſet motiuū. dicēdū eſt ꝙ vnitas inſua generali rōne nō eſt motiuū: ſed vnitas in pͥncipaturerū tꝑalium ſicut ibidem determinat̉. vnitas aūt principatus generaliter eſt motiuū in pct̄o ſuꝑbie ſiue ſit inangelis ſiue in homībꝰ. ¶ Ad terciū v̓o dicendū eſt. ꝙ inli. de li. ar. nō loꝗtur de ſuꝑbia ꝓut eſt ſpāle pct̄m: ſꝫ ꝓuttercium eſt in illa diuiſione. j. ioh̓. ij. om̄e qd̓ eſt in mūdo⁊cͣ. Accipit̉ aūt ibi ꝓpriū boni. ad dr̄iam exterioris bonicuiꝰ eſt ꝯcupīa oculoꝝ: et inferioris boni cuiꝰ eſt ꝯcupīacarnis. ꝓpriū aūt bonū dicit̉ interius bonū cuius eſt primo atitus ipſius ſpūs: cum ſcilꝫ auertitur a ſupremobono et delectar̄ inſ¶ Nembrum quartumUarto querit̉ ẜm quā vim attendit̉ hͦ peccatū. et videt̉ ꝙ ẜm rōnalem. ſuꝑbia eniꝫeſt initiū om̄is pct̄i. gͦ debet eſſe ꝓprie in illa potentia q̄ prīcipatū gerit inter om̄s potentias: ſꝫ rōnalis eſt illa. gͦ ſuꝑbia eſt in rōnali. ¶ Itemin ſtatu īnocentie om̄s vires erat ſub dominio rōnis. necaliqͣ receſſit a ſuo ordine niſi priꝰ recedente rōnali. gͦ priꝰreceſſit rōnalis: ſꝫ primꝰ receſſus fuit ꝑ ſuꝑbiā. gͦ ſuꝑbiaeſt in rōnali. ¶ Ꝙ autē ſit in iraſcibili on̄dit̉. tu ꝗa ſubia eſt elatio inordinata. elatio aūt ē in iraſcibili: gͦ ſubia ē in iraſcibili. ¶ Item ſuꝑbia et huīlitas opponunt̉ſꝫ huīlitas eſt in iraſcibili. oppoſita autem nata ſunt fiericirca idē: gͦ ſuꝑbia eſt in iraſcibili. ¶ Item ſicut hr̄ circapͥncipiū iob. dicit grego. ꝙ timor dei opponit̉ ſuꝑbie. ſedtimor eſt in iraſcibili gͦ et ſuꝑbia. ¶ Ꝙ aūt ſit i concupiſcibili videtur. ſuꝑbia em̄ eſt amor ꝓprie excellētie. amorautem eſt in ꝯcupiſcibili ergo et ſuperbia. ¶ Item ſuperbie eſt delectari in ꝓprio bono: ſꝫ delectari in ꝓprio bonoꝑtinet ad ꝯcupiſcibilē: gͦ et ſuꝑbia. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙſuꝑbia eſt ī iraſcibili. appetitꝰ em̄ ꝑuerſe celſitudinis adiraſcibileꝫ ꝑtinet. ¶ Ꝙ aūt dicit̉ eſſe in rōnali hoc ē. ꝗacauſa pͥncipalis pct̄i penes rōnem reſidet. ¶ Cum auteꝫdicit̉ ꝙ eſt in cōcupiſcibili ꝓpter rōneꝫ amoris vel appetitus. dicendū eſt. ꝙ eſt amor ꝓprie: et eſt amor coīter dictus. ẜm ꝙ ꝓprie dr̄ ſic eſt ipſiꝰ ꝯcupiſcibilis. cū aūt additur amatū qd̓ eſt alteriꝰ potentie. vt cū dr̄ amor excellentie. vel amor veritatis: amor coīter dr̄: et trahit̉ ad vimiraſcibilē vel rōnalem: ⁊ ẜm hūc modū accipitur hic.¶ Alembrum quintumIinto querit̉ de quātitate huiꝰ pct̄i. vtruꝫſuperbia ſit maximum peccatum. Ad qd̓ſic pͣs. ęmundabor a delicto maximo. glohoc eſt a delicto ſuperbie: quod eſt vltimūredeuntibꝰ ad deum: et primum in recedentibus. hoc v̓oeſt maximū. non enim eſt peccatū maius ꝙͣ apoſtatare adeo quod ē ſuperbie initiuꝫ. ſuperbia ergo maximum eſtpeccatum. Aug. in ſcd̓o li. ꝯtra epiſtolam ꝑmeniaꝫ. eaipſa eſt impia et veſana ſuperbia quod eſt certe immanepeccatum. ¶ Item pͣs. ſuꝑbi iniq̄ agebāt vſqꝫquaqꝫ. dicitglo. maximū pct̄m in hoīe ſuꝑbia ē. qꝛ inde mnanauit nr̄idelicti origo. ¶ Itē dn̄e deꝰ meꝰ ſi feci illud ⁊cͣ. i. vl̓ pct̄mqd̓ eſt ſuꝑbia q̄ eſt radix oīm maloꝝ: ſꝫ radix oīm malorū eſt maximū pct̄m: gͦ ſuꝑbia ē pct̄m maximū. ¶ Itē dīcyſi. Sic ſuꝑbia ē origo oīm criminū ita ruina oīm virtutu. om̄e at̄ tale maximū pct̄m ē: gͦ ſuꝑbia maximū pct̄m ē¶ Iteꝫ greg. Cū ſingl̓a vicia ſingulas depaſcant v̓tutesſola ſuꝑbia totū corpꝰ v̓tutū depaſcit. om̄e aūt tale maximū pctm̄ eſt. ¶ Item om̄e pct̄m qd̓ maxīe ſe deo opponitmaximū eſt. ſꝫ ſuperbia ē hmōi gͦ ⁊cͣ. minor pꝫ qm̄ dīc boetius. Cū oīa vicia fugiāt a deo: ſola ſuꝑbia ſe deo opponit. ¶ Item maior virtꝰ ē q̄ magis nos aſſil̓at deo vt caritasmaiꝰ viciū qd̓ magis aſſil̓at dyabolo: ſꝫ ſuꝑbia eſviciū qd̓ magis aſſil̓at nos dyabolo. qm̄ ſicut hr̄ iob. xlj.

Ip̄e eſt rex ſuꝑ om̄s filios ſuꝑbie: gͦ ſuꝑbia eſt maximūviciū. ¶ Cōtra tre. j. Peccatū peccauit hierl̓m. glo. infidelitas ē peccatū quo retēto retinētur oīa: et quo ablato auferūtur. ſꝫ om̄e tale eſt maximū pct̄m. ergo infidelitas eſt maximū peccatū. ¶ Itē om̄e peccatū qd̓ deſtituitfundamētū totius xp̄iane r̄ligiōis ē maximū. īfidelitaseſt hmōi. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item. .jͣ. coꝝ. xj. audio int̓ vos ſciſſuraseſſe. dic glo. Primū malū diſſenſio eſt vnde cetera oriūt̉vbi ē diſſenſio nihil rectū ē. ſꝫ om̄e tale ē maximū. gͦ diſſēſio eſt maximū peccatū. ¶ Item maiori virtuti maiꝰ opponitur viciū directe. ſꝫ caritas maior eſt virtꝰ: qꝛ ē ꝑfectio et forma aliaꝝ ſine qua alie nihil ſūt ſic̄ dīc apl̓us.ergo odiū qd̓ ē viciū directe ei oppoſitū ē maximū viciū.¶ Preterea. in ſuꝑbia tria ſūt cōſiderāda. ſcꝫ motiuumip̄iꝰ: et terminꝰ a quo. et terminꝰ ad quē. ſi ergo ſuꝑbia ēmaximū pct̄m. aut hoc ē rōne ſui motiui. aut rōe termīa quo. aut rōne termī ad quē. Si dicat̉ ꝙ rōe ſui motiuitūc obijcit̉ ſic. motiuū in pct̄o ē libido: ſꝫ pt̄ eē maior libido in pct̄o luxurie ꝙͣ ī aliqͦ pct̄o ſuꝑbie. Itē ſil̓r ad irā pt̄maior libido mouere ꝙͣ ī aliqua ſpecie ſuꝑbie. ergo ſuꝑbia in genere ratione ſui motiui nō dr̄ eē maiꝰ peccatūSi dicat̉ ꝙ rōe termī a qͦ. obijcit̉ ſic. qm̄ terminꝰ a quo īſuꝑbia ē bonū incōmutabile a qͦ elongat ſuꝑbia. ſꝫ ſuperbia nō magis elongat ab illo termīo ꝙ alia pct̄a. Na ſuꝑbia cōuertit hoīeꝫ ad ſe ſiue ad bonū ꝓpriū qd̓ ē ſui cupiditas cōuertit ad bona exteriꝰ ſic̄ ad res mundanas.ip̄a v̓o luxuria ad bonū inferiꝰ: ſꝫ minꝰ elongat̉ bonumꝓpriū ſpūs ab incōmutabili bono ꝙͣ bonū inferiꝰ vel exteriꝰ. gͦ minꝰ elōgat ab illo bono ſuꝑbia ꝙͣ cupiditas vl̓auaricia. Ꝙ at̄ ſuꝑbia cōuertat̉ ad ſe hoc ē ſpm̄ ad bonū ꝓpriū. hoc pꝫ ꝑ aug. in li. de vera innocētia. ꝗ dīc. bonū ē ſurſum hr̄e cor. nō ad inferius vel exteriꝰ. nō tn̄ adſeip̄m qd̓ eſt ſuꝑbie: ſꝫ ad deū qd̓ eſt obediētie. ergo ip̄iſuꝑbie ē cōuerti ad ſe ſiue ad ꝓpriū bonū. ſꝫ minꝰ elōgata ſūmo bono hr̄e cor ad bonū ꝓpriū ꝙͣ hr̄e cor ad inferius vel exteriꝰ bonū. Nā ꝗ hꝫ cor ad ſūmuꝫ bonū hꝫ corſurſum. ſil̓r ꝗ habet cor ad bonū ꝓpriū qd̓ eſt excellētiaſic̄ hꝫ ſuꝑbia hꝫ cor ſurſum. ſꝫ hr̄e cor ad bonū exteriꝰ vl̓inferiꝰ ē hr̄e cor deorſum. ergo maior ē cōueniētia in ſuꝑbia ad ſūmū bonū ꝙͣ ī alijs pct̄is. ergo mīꝰ elōgat a termino a qͦ ergo ex ꝑte illa nō ē pct̄m maximū. ¶ Ad qd̓dicēdū ꝙ ſuꝑbia dr̄ eē maximū pct̄m et infidelitas ⁊ hꝰmodi q̄ dicta ſūt. ſꝫ ꝓpt̓ diuerſas cās dr̄ quodlibet illormaximū. et ꝙ dicit̉ qd̓ ꝑ ſuꝑhabūdantiā dicit̉. vni ſolicōuenit: verū eſt ẜm vna rōem vel cām. ẜm tn̄ diuerſasintētōes pt̄ aliꝗd dici ꝑ ſuꝑhabūdantiā de pl̓ibꝰ ſed nōẜm eandē rōem. Dicit̉ em̄ pct̄m maximū ꝓpt̓ ablatōemfundamēti oīs boni qd̓ fundamētū ē fides. ⁊ hoc mō infidelitas dicit̉ maximū pct̄m qꝛ fidem deſtruit q̄ eſt totius boni et totius xp̄iane religioīs fundamētū. ¶ Aliomō pt̄ dici pct̄m maximū. qꝛ mīme int̓ oīa pct̄a hꝫ ī ſe demotiuo ad pnīam q̄ eſt remediū ꝯtra pct̄m. et hͦ mō peccatū in ſpm̄ ſct̄m dicit̉ maximū eē. in ip̄o em̄ plus tollit̉remediū pct̄i hoc ē pnīa. et minꝰ habet de motiuo ad illam ex hoc ē qd̓ dicit̉ irremediabile. ¶ Tercio mō dicit̉maximū peccatū. qꝛ magis ꝓprie et directe ſoluit vinculum et vnitateꝫ in eccl̓ia. in qua vnitate dat̉ ſpūs ad remiſſionē peccatoꝝ. et reuocādū ad bonū. dicit em̄ augꝙ in vnitate eccleſie rōne clauiū datur ſpūs ad remiſſinem peccatoꝝ. et hoc mō diſcordia ſciſmatis dicit̉ eſſemaximū peccatū. tollit em̄ vnitatē eccl̓ie. et ꝓpter hͦ ſapiens. vj. ꝓuerb̓. de teſtat̉ illū ꝗ ſemīat int̓ frēs diſcordias. ¶ Quarto mō dr̄ maximū pct̄m qꝛ magis deordīat adeo inqͣtū eſt finis creat̉e rōnalis ad quē tēdit ⁊ ī qͦ beatificat̉. et hͦ mō odiū pt̄ dici maximū pct̄m. magis em̄ directe ordīat a fine ſic̄ caritas ei oppoſita int̓ oēs v̓tutesmaxīe ordīat ⁊ ꝯiungit fini. vn̄ ip̄a ducit alias virtutesad ſuū finem debitū. vnde ſine ip̄a nō ſunt meritorie ſedeſt forma ip̄aꝝ. ¶ Quīto mō dicit̉ maximū pct̄m. qꝛ eſtmaxīe nocumēti in hͦ ꝙ ip̄ꝫ ē prīcipiū ⁊ origo alioꝝ pec-