.cxl.Queſtio

ſaluāda ſolum mētitur. minime oīmigatur a ſupradicta veritate: iō hoc mēdaciū recte vltimū ordinat̉ inter oīa tāꝙͣ minimuꝫ. ¶ Obiectio gͦ q̄ fiebat opponebatacſi eēt ordo iſtoꝝ ẜm elōgatōnem a veritate rei creatavn̄ nō dicimꝰ ꝙ ẜm illā viānarētur. ſꝫ ſic̄ dictū ē.Nembrū octauūCtauo queritur vtꝝ mēdaciū facilius ſitad dicēdū ꝙͣ verū. ⁊ hoc ē d̓ comꝑatōe mēdacij ad ſuū oppoſitū. Et videt̉ ꝙ difficilius ſit mēdaciū. ꝑ hoc qd̓ dicit greg. Plana ē veritatis via. et graue eſt mēdacij iter. vn̄ ꝑ ꝓphetādr̄. docuerūt linguā ſuam loqui mēdaciū. vt inique agerent laborauerūt. ¶ Item greg. nihil ad defendendū veritatē tutius. nihil ad dicēdum veritatē faciliꝰ. ¶ Preterea ſeneca. veritatis ſimplex ē orō. nec quicꝙͣ minꝰ cōuenit ꝙͣ ſubdola calliditas animis magna conātibus.¶ Item vltra veritatē qui querit in planis querit offendiculū. ¶ Cōtra. viij. ioh̓. cū loquit̉ mendaciū ex ꝓprijsloquitur. cū ergo hō habeat mendaciū ex ſe. veritatē at̄nō habeat a ſe. facilius aūt eſt quod eſt ex ſe ꝙͣ quod eſtaliunde. ergo facilius eſt mēdaciū ꝙͣ ſit veritas. ¶ Preterea. veritas cōſiſtit in medio virtutis. mēdacium v̓o īextremo vicij. Uirtus aūt eſt circa difficilimū quēadmodū et ars. ergo difficilior eſt veritas ꝙͣ mēdacium. ¶ Itēfacile eſt auertere a ſigno. difficile aūt ē attingere ſignūui aūt loquitur veritatē attingit ſignum. qui aūt loꝗt̉endaciū diuertit a ſigno. ergo facilius eſt mēdaciumyͣ ſit veritas. ¶ Ad quod dicendum. ꝙ ē loqui ẜm ſtaum nature primitus inſtitute. ⁊ eſt loqui ẜm ſtatū nature rōnalis lapſe. ſi fiat ſermo ẜm ſtatum nature pͥmitus inſtitute: ẜm hoc facilis eſt veritas. Si v̓o fiat ẜmoẜm ſtatum nature lapſe. difficilis ē veritas et facile medaciuꝫ. Preterea. difficilior eſt falſitas ad defendendūꝙͣ veritas. ¶ Per hoc poteſt ſolui quod queſitū eſt. Nāprima rō que on̄dit mēdaciū eē difficilius. attendit̉ ꝙͣtum ad defenſionē: laborant em̄ mendaces vt mendacium ſuum cooperiāt ⁊ defendant. qui labor nō eſt tantꝰin ſuſtinendo veritatē. et hoc eſt quod dicit greg. quātꝰlabor ē ſolicite cuſtodire ne ip̄a fallacia deprehedi queat. hinc inde arcum tegit. et cōtra hoc vbi de prehēdi potuit veritati ſimilem rn̄ſionem querit. Un̄ talibus dicihiero. yronice. voluntatē habes mentiendi artem fingēdi nō habes. vetus ꝓuer. ē. mēdaces memores eē oportet. hoc idem faciunt alia prima obiecta. ¶ Quod auteꝫobijcitur in parte cōtraria per illud ioh̓. dicendum ē ꝙillud intelligitur de facilitate quo ad lapſum nature. etad idem faciunt ea que ſequūtur. difficultas em̄ attēditur ad verum et ad bonuꝫ ẜm ſtatum nature corrupte:Si v̓o fiat cōſideratio ẜm naturā primitus inſtitutamvtrobiqꝫ erat facilitas li. ar. ¶ Ꝙ aūt virtus dicitur cēcirca difficilimū. vicium v̓o circa facile: nō attenditurẜm genns ip̄ius rei circa quā eſt virtus. circa eī eandērem fuit virtus an̄qͣ homo fuiſſet lapſus et poſtꝙͣ eſt lapſus. mutata aūt eſt cōditio ex parte ip̄ius hominis. vtquod tunc fuit facile li. ar. modo fit difficile. adiuuabatem̄ tunc rectitudo. ꝑ hoc poſſunt patere que ex illa ꝑtoſunt obiecta.¶ Queſtio. cxl. de peccaIcto de mēdaciouod eſt cōtra veritatem ſermonis: dtendum eſſet de ꝑiurio quod ſimiliter ēcōtra veritatē. ſed de hoc determinabit̉in ꝑte de preceptis. Dicēduꝫ eſt ergo d̓tercio qd̓ eſt contra veritatem .ſ. de contentōne qua veritas impugnatur. Primo ergo queritur quid ſit contentio. Secundo ſi contentio ſemper eſt peccatum: et ſi eſtpeccatum. vtrum ſit mortale ſemꝑ aut veniale aliquan-

do vel econuerſo. Tercō vtrum ſit cōtendendum cū hereticis in diſputatōne. Quarto vtrum cōtentio debeateſſe in repetitōne ſuorum.¶ Nembrum primumIc autem diffinitur cōtentio. ſuꝑ illd̓ adro. cōtentione et dolo. Contentō eſt impugnatio veritatis ꝑ confidentiaꝫ clamorisCirca hanc diffinitōeꝫ dubitatur. Poteſtem̄ eſſe impugnatio veritatis. ſine cōfidentia clamorisetiam per ſermonē et eſt peccatum. ergo ſub aliquo genere peccati continetur. nō niſi ſub cōtentōne. ergo non ēvniuerſalis ratō ad omnē cōtentōnem. ¶ Preterea vbiaſſignatur differētia inter zelum et cōtentōem: diciturzelus in corde. cōtentio in ſermone. ad eſſe ergo contentionis nō requiritur niſi impugnatio veritatis ī ẜmone¶ Ad quod dicēdum. ꝙ diffinitio ſupradicta datur cūcircūſtantia augmentate. quidam em̄ clamore vincerevolunt. vt non tm̄ ſit ibi impugnatio ſed clamor indebitus. nihilominus tamen impugnatio veritatis maliuolentia arguitōnis eſt contentio. Un̄ dicitur. ij. ad thi. ij.in glo. ſolent in cōtentione talia opponi elimatio maliuolentie argumentatio. vt moueant animos inſipientium fratrum. Unde generaliter contentio poteſt dici impugnatio veritatis perſiſtens in ſermone cauſa vincendi. hec em̄ conditio videtur apponi in glo. cum dicitur.Nemo patitur in ſe vinci. licet ſciat vera eſſe que audiat.¶ Membrum ſecundūEcundo queritur ſi contentio vniuerſaliter ſit peccatū. quod nō videtur. cōtendeem̄ eſt in cōtrarium tendere. poteſt auteꝫaliquis in contrarium tendere ⁊ nō peccare. vt ſi aliquis ſuſtineat cōtradictoriam veritatis: vt p̄ualentiam videat rationis. talis em̄ in contrariū tēditpoteſt etiā hoc fieri exercitatōis cauſa vt in diſputatōbus nec tamen peccatur. ergo cōtentio nō eſt vniuerſalir peccatum. ¶ Item .j. ad phil̓. quidā ex cōtentōe xp̄mnūciant ⁊cͣ. et ſequitur. quid em̄ dum omni modo ſiue per occaſionē ſiue per veritatem xp̄c ānuncietur. ſedxp̄m annūciari ꝑ occaſionē bonū eſt. ergo ex cōtentioneannūciare xp̄m bonū ē. hoc em̄ eſt per occaſionem. ergointentio hmōi ē bonū. occaſio em̄ ſub ratōe vtilis ponit̉nō ergo vniuerſaliter ē peccatum. ¶ Similiter dicitur.j. ad coꝝ. xj. oportet hereſes eſſe vt qui ꝓbati ſunt manifeſti fiant. ſed hereſes eſſe ē contentōes eſſe. ergo optꝰmū eſt contentōnes eſſe. ergo bonū. nō ergo vniuerſalit̓eſt peccatum. ¶ Cōtra. iacobi. iij. vbi zelꝰ et ꝯtentio ibieſt incōſtantia et omne opus prauū. ergo cōtentio ē ẜmſe malū peccatū. Et dicit ibidē. ꝙ ꝓhibuerat zelū ⁊ contentionem ⁊ alia vicia q̄ ſequuntur ex contentōe.Similiter queriturᵐ. §. j.ſi ē mortale peccatū. qd̓ videt̉ ꝑ hoc qd̓ apl̓s ꝓhibet cōtētōꝫ. vn̄ dicit. Noli ꝯtendere v̓bis. ad nihil eī ē vtile niſiad ſubuerſionē audiētiū. vbi exprimit̉ ꝓhibitio cōtētionis. ¶ Sil̓r ꝯtentio enumerat̉ ab apl̓o int̓ mortalia peccata. .jͣ. ad ro. cū dr̄ plenos īuidia. homicidijs. ꝯtētōe. dolo ⁊cͣ. ⁊ ita vidr̄ ꝙ ꝯtentō ē mortale pct̄m. ¶ It̄. xvij. ꝓuer. Semꝑ iurgīa q̄rit malꝰ. angelꝰ aūt crudel̓ mittet̉ ꝯͣeū. Angelꝰ at̄ crudelis dr̄ dyabolꝰ. ꝗ dr̄ mitti ꝯͣ eū. vt jmortē ad interitū eternū rapiat. ſed nō rapiet ad intetū eternū niſi ꝑ mortale. gͦ ꝯtētio ē pct̄m mortale. ¶ Cōtra. in iob. xxxix. habet̉. ꝙ iob ꝯtendit cū deo. cōtendereat̄ ibi n̄ videt̉ ſonare ī mortale peccatū. gͦ ꝯtentō nō ſꝑ ēmortale pct̄m. dn̄s eī infra loquēs de iob. dicit. ꝙ nō locuti eſtis corā me rectū ſic̄ ẜuꝰ meꝰ iob. ſi gͦ rep̄hēſibiliserat qͦ ad alia erat reprehēſibil̓: ⁊ qͦ ad alia rectꝰ. ¶ Prete̓a. aliꝗs pt̄ ꝯtēde̓ cū alio ī diſputatōe n̄ aīo malignitacdicet̉ mortale pc̄m. Ad qd̓ dd̓m ꝙ ꝯtētōtis. nūc