Queſtio.cxxxvij.

honorē dei mei trāſferrē ad hoīeꝫ. et nequaꝙͣ quāꝙͣ adorarē excepto deo meo. ⁊ dr̄ d̓ adoratōne latrie. talē eī videtur amon queſiuiſſe ꝑ hoc qd̓ dicit glo. potētes ſecului beneficijs diuina pietate collatis abutētes. qͦs cōſores habent nature: dedignātur hr̄e cōſortes gr̄e. et honorem et reuerentiā quā ſoli deo debuerūt in ſeſe trāſferrecotendūt. nō em̄ hac cōſcīa peccauit mardocheꝰ nō adrando ip̄m licet a rege p̄ceptū. ſic̄ em̄ habet̉ in lr̄a preceptū illud extendebatur ad ſeruos regis qui erant in foribas pallacij.Deinde queritur .§. vj.vtrum diuites honorādi ſint ꝓpter diuitias. ꝙ nō videpter illud qd̓ dicit̉ ſuꝑ illud. ij. iaco. Nolite in ꝑſonaꝝceptōe ⁊cͣ. Quicūqꝫ diuitē ꝓpter diuitias honorat peccat. 4pterea qui honorat̉ ꝓpt̓ diuitias: accipit homineꝫnō ex eo ꝙ hō ē: ſꝫ ex rebꝰ adiacētibꝰ. ſꝫ talis eſt acceptorꝑſonaꝝ ſicut dīc greg. gͦ talis peccat. ¶ Contra aug. Sihanc diſtantiā ſedendi et ſtandi ad honores eccl̓iaſticosreferamꝰ: nō eſt putandū leue peccatū in ꝑſonaꝝ acceptōne hr̄e fidem in noīe dn̄i glorie quis em̄ ferat diuitēeligi ad ſedem honoris eccl̓ie cōtempto pauꝑe inſtructōre et ſanctiore? Si aūt qͦttidianis ſenſibꝰ loquit̉ ꝗs nonhic peccat? gͦ ſi fiat ſermo de honore publice exhibito diuitibꝰ nō eſt peccatū. ¶ Preterea. qd̓ nō eſt peccatū debemus facere ꝓ ſcandalo vitando. ſꝫ ſi diuites nō honoremus ſed eis p̄feremꝰ pauꝑes ſcandalizant̉: gͦ honorādiſunt. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙ ſi tm̄ habet̉ intuitꝰ ad diuitiastātomelior ꝙͣtoditior videat̉: pct̄m eſt. et ſi de exhibitōnehonoris eccl̓iaſtici hoc intelligat̉. ſic̄ dicit aug. ſi tn̄ hocfiat ꝓ vitatōne ſcandali. ita tn̄ ꝙ pauꝑ nō cōtemnat̉ veldiues in peccato ſuo nō foueat̉: nō peccat.¶ Nembrum terciūErcio querit̉ qua de cauſa dr̄ acceptio ꝑſonarū. ſi em̄ ꝑſona attendit̉ hic ẜm ea q̄adiacent homī. ſic̄ dīc greg. ī omel̓. de filioCreguli et ſeruo cēturionis. et ſuꝑ illud luc.cui multū datum eſt multū queret̉ ab eo. dicit̉ li. moral̓.xxv. plerūqꝫ hoīem nō ex eo ꝙ ip̄e: ſed ex his q̄ circa ip̄ꝫſūt veneramur. cūqꝫ nō intuemur ꝗd ip̄e ſit ſed ꝗd poſſitin acceptōne ꝑſonaꝝ nō ex ꝑſona ſed ex rebꝰ adiacētibꝰducimur ẜm hec potētia. diuitie. et oīa hmōi dicūt̉ adiacentia et penes omīa dicit̉ acceptio ꝑſonaꝝ. Si v̓o alieiſtoꝝ dicūt̉ eſſe adiacētia et alia nō. que poteſt eſſe ratocum poſſint eſſe et abeſſe tanꝙͣ extrinſecꝰ cōtingentia etbona fortune dicūtur. Et ſicut pt̄as dat̉ a dn̄o: ita ⁊ diuitie dantur a dn̄o et alia bona que dicūtur fortune. Etſicut honorari pt̄ dn̄s in bono potētie dato: ita ī bono diuitiaꝝ. et ſic in alijs bonis. Cum gͦ nō dicat̉ acceptō ꝑſone ſi honorat̉ deus potēs in homīe potente: ſic nō dicetur acceptio ꝑſone ſi honoret̉ deus diues in hoīe diuiteet deus nobilis in homīe nobili. ¶ Ad qd̓ dicendū eſt.ꝙ aliter dicendū ē de poteſtate et de diuitijs ⁊ hmōi bonis fortune. ꝑ poteſtatem em̄ gerit homo vicem dei. et ſine poteſtate ordinata nō regitur vniuerſitas: et ideo eiꝑ ſe debetur reuerentia. diuitie aūt quaſi ex quadā vſurpatione ꝓuenerunt ẜm ꝙ dicit hiero. Omnis diues eſtiniquus vel heres iniqui. ex lege em̄ nature om̄ia erantcōmunia. Eſt tn̄ conſiderare poteſtateꝫ dupliciter vl̓ intum ordinata eſt ſub deo. vel tm̄ inꝙͣtum eſt ſuꝑ homies. Si vltimo mō vanitas eſt in poteſtate ſicut in diuitijs. et illo mō poſſet eſſe acceptio ꝑſone. ¶ Ad illd̓ v̓oqd̓ obijcit̉ ꝙ vtrobiqꝫ deus pt̄ honorari ī bonis ſuis. dicendum eſt ꝙ honor quo honoratur deus in donis ſuisnon eſt acceptio ꝑſone: ſed honor quo honoratur perſona ratione adiacentium ſibi non relatione ad deum.¶ Nembrū quartuꝫ

Uarto queritur quare ita ſpāliter remouetur ꝑſonaꝝ acceptio a deo in ſacra ſcriptura. Dicit̉ em̄. ij. ad ro. Non eſt ꝑſonarum acceptio apud deum. et loquitur ibide iudeo et greco. Sil̓r ad gal. ij. dicit̉ deus ꝑſonā nonaccipit. etuitur ibi de dn̄o et ſeruo. et idem dicit̉ vl.ad eph̓. Sil̓r dr̄. j. pe. j. Sine acceptōe iudicat. ⁊ x. act.nō eſtaꝝ acceptor deus. nō eſt ergo acceptō ratōneritus vel conditōis et alioꝝ que ſunt circa ꝑſonā. Pōtergo queri quare tanta laus attribuitur deo in ſcripturis rōne huiꝰ conditōis: cū tn̄ in quibuſdam videat̉ cōtrarium. elegit em̄ ppl̓m iſraheliticuꝫ ſicut habet̉ in .vij.deūt̉. Te elegit dn̄s deꝰ tuus vt ſis ei ppl̓us peculiariselegit etiam quoſdam filios patriarchaꝝ. quoſdam reprobauit. quibuſdam etiam predicauit et quibuſdā nōergo videbat̉ ꝑſonaꝝ acceptor. ¶ Ad qd̓ dicendum eſtꝙ duplex eſt iuſticia: ſeueritatis et liberalitatis. Iuſticia aut liberalitatis magis ꝓprium eſt diuine bonitatishuic aūt opponitur acceptio ꝑſone. quia ergo tm̄ deꝰ cōmendatur ī iuſticia liberalitatis: ꝓpter hoc remoueturin ſacra ſcriptura ab eo acceptio perſone. Iuſticia autēliberalitatis deſcendit in omnes. et rōne ſexus et rōneꝯditōis. et rōne ritꝰ. iō dr̄. iij. ad gal̓. Nō ē iudeꝰ neqꝫ grcꝰ nō ē ẜuus neqꝫ liber nō ē maſculꝰ neqꝫ femīa oēs voseſtis vnū ī gl̓ia ih̓u. et. iij. ad colocen̄. Induētes hoīemnouū ꝗ renouat̉ ī agnitōe dei ẜm imaginē eiꝰ ꝗ creauiteū vbi nō ē maſculꝰ et femīa gētilis et iudeꝰ circūciſio ⁊p̄puciū barbarus et ſcita ẜuus et liber. ſꝫ oīa ī oībꝰ. Etjͣ. ad thi. ij. hͦ ē bonū et acceptū corā deo ſalutari nr̄o.oēs hoīes vult ſaluos fieri et ad agnitōem veritatis venire. eſt gͦ ꝙͣtū in ip̄o eſt liberalitas in om̄es deſcēdens.Ꝙ aūt dr̄ eſſe electio dīna quorūdā vel rōne gentis velꝑſone. hoc eſt ex gratia et nihilominꝰ ex p̄uiſione occultiſſimoꝝ meritoꝝ: qͦꝝ tn̄ meritoꝝ ē prīcipiū gr̄a licet liberū arbitriū cooꝑat̉. Dic etiā aug. ꝙ volūtas dīnā exrōe ē: cuiꝰ tn̄ rōis altitudīeꝫ ignorās apl̓s exclamat dicēs. O altitudo di. ſa. ⁊ ſcīe dei ⁊cͣ. dicēdū gͦ. ꝙ ī hmōi electōe nō ē acceptō ꝑſone. nō em̄ ē ꝓpt̓ cām indebitā. ſꝫ cuꝫoēs deſcēdētes a maſſa peccatrice: de iuſticia poſſent oēsdānari: ex gr̄a ē .ſ. gͣt̓uita boītate ꝙ ꝗdā eligūt̉. ex iuſticiav̓o dicūt̉ reprobari. bonū a deo ē. malū v̓o ab homīe.¶ Queſtio. cxxxvij. de peccato ꝯſenſꝰ cꝰ gr̄a q̄rit̉ de ꝯſcīa recta et erronea ⁊ ꝑplexaOnſequenter poſttractatū de pct̄o cogͦtōis ⁊ iudicij dicēdū ē de pct̄o ꝯſenſꝰ. ꝯſenſꝰ em̄ ſeꝗt̉ iudiciū: iudiciū v̓o cogitatōꝫ. Prīo gͦ dicēd̓lē ꝗd ſit ꝯſenſꝰ ⁊ q̄ dr̄e ꝯſenſꝰ. Scd̓o cuꝫſit duplex ꝯſenſꝰ vtꝝ ẜm vtrūqꝫ ſit mortale pct̄ꝫ. an̄ veīale aliqn̄. Tercō ſi ꝯſēſꝰ ē mortale pct̄ꝫ cū ē ꝯ ꝯſcīaꝫ rectāq̄rēdū ē de his q̄ ſpectāt ad ꝯſcīaꝫ ꝓut aliꝗd fit ꝯͣ ꝯſcīaꝫQꝛ̄to ꝗd agēdū ē ī ꝑplexitate ꝯſcīe ſi ē aliqͣ ꝑplexitas.¶ Mēbrū primūIffinitur aūt ſic conſenſus a beato bern̄.Conſenſus eſt motus voluntatis ſpontaneus pel motus animi liber ſui. nihil em̄ita eſt in poteſtate animi ſicut conſentirevel non conſentire. Suppoſita hac ratione attendenduꝫeſt ꝙ duplex eſt conſenſus. Eſt conſenſus in opus. et coſenſus in delectationem. ſicut dicit aug. in li. de tri. Cōſenſus enim aliquando ſola animi delectatione contentus eſt. ſuperioris v̓o auctoritate conſilij membra retinentur. vt non exhibeantur membra iniquitatis peccato. Eſt iterū conſenſus vt ſi poteſtas ſit. ꝙ etiam operecompleatur. Poteſt queri vtrum conſenſus ſit rationisaut voluntatis. Et videtur ꝙ ſit rationis. ꝑ hoc quod dicit augu. in li. de tri. ꝙ ſuperior portio rationis eſt que