Queſtio.cxxxv.

licet ſint in genere ſuo occulta. tn̄ ipſi homini ſunt manifeſta. Unde dr̄. j. ain. xj. Si noſipſos iudicaremusEſt aūt iudiciū diffinitōis de p̄nō vtiqꝫ diiudicaſenti: et de re futura.ti v̓o aut de ꝑſona aut de fct̄oilitatē ſatis pōt de ſeſi de futura re: ꝙͣtuꝫ ꝑtinet ad fracertam facere ſnīam verā. ſi v̓o de pn̄ti ꝙͣtum ad factumcertā pōt dare ſnīam quo ad genꝰ boni vel mali vel indifferentis. Si v̓o quo ad ꝑſona. de malo pōt iudicare: ſedde bono nō. niſi fuerit ex ſpāli gr̄a data a dn̄o. ſicut qn̄dixit apl̓s. Certus ſum ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita neqꝫ preſentia neqꝫ futura ſeꝑabūt me a caritate que ē in xp̄o iheſu. ¶ Ad illud v̓o quod obijcit̉. ꝙ ſpūalis hō om̄ia iudicat: intelligendū eſt de iudicio examinatiōis eoꝝ que ꝑtinent ad ſalutē ẜm ſufficientiā. Neqꝫ eſt ꝯtrariuꝫ ei qd̓alubi dicit apl̓s. neqꝫ meip̄m iudico. hͦ enim ē de iudicioſpectāte ad futurū vel ad pn̄s ẜm rōnem boni. quaſi nōdiffinio me eſſe bonū. et ſi non habeam ꝯſcīam mali. poteſt tn̄ hō habere certitudinem ꝯfidentie de futuris et ſinō certitudinē iudicij. vn̄. j. ioh̓. iiij. Si em̄ cor noſtrū nōrep̄henderit nos: fiduciā habemus ad deū. et quicquidpetierimus accipiemus.Articulꝰ terciusErcio querit̉ ſi nō de occultis alioꝝ ſꝫ de manifeſtis: vtrum de om̄ibꝰ manifeſtis pōt fierioīno iudiciū. qd̓ videt̉. dicit̉ em̄ ſuꝑ illud. vj.luc. Nolite iudicare. glo. de manifeſtis licitū eſt iudicare. Et ſuꝑ illud. xiiij. ad Ro. manducantem nō iudicet.manifeſta ſunt q̄ nō pn̄t bono aīo fieri: de quibꝰ nob̓ iudicare ꝑmittit̉. ¶ Contra. videt̉ ꝙ nō de omībꝰ apertisvn̄ ſuꝑ illud. xiiij. ad Ro. Non ampliꝰ inuicē iudicemꝰ.glo. nō rep̄hendamꝰ ea q̄ neſcimꝰ qͦ aīo fiūt. vel etiā ſi aꝑta ſint nō ita rep̄hendamꝰ vt de ſaītate deſperemꝰ. ⁊ accipit̉ ibi rep̄hende̓ ꝓ iudicare. gͦ nō de om̄ibꝰ maīfeſtis pt̄fieri iudiciū. ¶ Ad qd̓ rn̄dendū. ꝙ de maīfeſtis pt̄ fieriiudiciū ꝓut ſupͣ determīatū eſt. cū fit ab eo a qͦ dꝫ fieri. ⁊cū eſt maīfeſtū eo mō quo debet eſſe manifeſtū. hoc autēeſt iudiciū diffinitōnis. Iudiciū aūt ꝯdemnatiōnis ī futuro nullatenꝰ eſt faciendū. ⁊ hoc mō intelligit̉ illa auctoritas ſi aꝑta ſunt nō ita rep̄hendamꝰ vt d̓ ſanitate deſꝑemus. ¶ Occaſionē huiꝰ querit̉ vt licitū ſit nobis iudicare vel deſperare de antixp̄o vel de aliquibꝰ alijs. et videt̉ꝙ nō. ꝑ aucͣtem iaꝫ dicta. ¶ Preterea. de nemīe deſꝑandū ē dū ē in viā: gͦ nec de antixp̄o. ¶ Contͣ. v. ad eph̓. ſuillud. Qui oꝑatur in filios diffidentie. glo. de quibꝰ diffidimus: gͦ aliqui ſunt de quibꝰ poſſumꝰ diffidere vel deſperare.reterea videbant̉ angeli diffidere de ſalutebabilonis. cū dicebāt. migremꝰ de his ſedibꝰ vel eamuset de relinquamꝰ ⁊cͣ. gͦ a ſil̓i pn̄t hoīes diffidere de ſalutealioꝝ: et ita iudicare iudicio ꝯdemnatōis. ¶ Preterea.medicꝰ cū deſꝑat de egro cū eſt egritudo incurabilis. nōpeccat iudicādo ip̄m ad mortē. gͦ pari rōne erit de medico ſpūali. Un̄o.lj. hiere. ſuꝑ illud curauimꝰ ⁊cͣ. accidit tibi qd̓ accidit deſperātibꝰ medicis: gͦ ſi licitū eſt medico relinquere egrū et ita deſperare de ſalute corporaliſil̓r deſꝑandū eſt de ſalutē ſpūali. ¶ Ad qd̓ dicenduꝫ.de nemīe deſperandū eſt in via ſimpl̓r qͣntū eſt de ꝯditone viatoris. nec de aliquo iudiciū ꝯdemnationis eſt ꝓferendū. relinꝗtur em̄ in om̄ibꝰ poſſibilitas li. ar. ad bonūet ideo dicit̉. iiij. daniel̓. redime pct̄a tua el̓ys. et ſequit̉:forſitan deꝰ miſerebit̉ tui. ꝙͣtū gͦ ad potentia ſummi medici vel qͦ ad poſſibilitatē li. ar. non eſt deſꝑandū. maiorem̄ eſt potentia medici ꝙͣ magnitudo morbi. ¶ Ad hͦ aūtquod obijcitur de glo. v. ad epb. dicendum eſt. ꝙ habitaconſine multorum ſignorū ex ꝑte peccatoris. diffiditur de obedientia ex ꝑte ipſius vel de potentia ex partefragilitatis humane in illo cuius eſt corrigere: nō tamēſimpliciter. ¶ Ad illud v̓o quod obijcitur per ſimile deingelis. dicendum eſt ꝙ nec ipſi angeli deſperabant ſedẜm quid. quia erant repugnantes correctōni ſicut eſt de

medico qui derelinquit egrum repugnantē curatōni. neexſpiret inter manus ſuas ⁊ reus videat̉. ¶ Sil̓r dicendum eſt ad illud de medico corꝑali. ꝙ licet medicus corporalis conſiderās cauſas inferiores diffidat de ſalutēegroti. et ẜm illas cauſas iudicet illū ad mortem: nō tn̄ſic debet eē de iudicio ſpūali. eius em̄ eſt principalit̓ attendere cauſas ſuꝑiores. ẜm quas datur curatio vl̓ dari poteſt. vnde nō eſt quis iudicandus ad morteꝫ eternāniſi conſtaret de finali impenitentia.Articulus quartusUarto querit̉ ſi nō de duobꝰ poſſumꝰ iudicajre. vtrū in ꝑtem vtrāqꝫ indifferenter ſit interpretādum. aut tm̄ in meliorē ꝑtem vel aliqn̄in deteriore ꝑtem. qd̓ ſic dicit be. ſuꝑ illd̓ math̓. vij. Nolite iudicare. Item. xiiij. ad ro. māducantē nō iudicet gl.dubia in meliorē ꝑtem ſunt interpretāda. ¶ Cōtra. xx.math̓. Multi vocati pauci v̓o electi. Et gen. viij. proniſunt ſenſus homīs ab adoleſcētia ſua in malū. ergo plura fiūt mala intentōne ꝙͣ bona et hoc ſcimus. ergo poſſumus interp̄tari. ¶ Item in yſa. v. Ue qui dicitis bonum malū. gl. ve qui dicit de eo qui malus eſt ꝙ bonusſit et ecōuerſo. ¶ Itē aſſerere d̓ quo quis dubitat ē pct̄mergo et interp̄tari. ¶ Itē nos tenemur diligere ꝓximosſicut noſip̄os. gͦ cum de factis ꝓprijs debeamꝰ interp̄tariin deteriorē ꝑtem vt habet̉ ꝓuer. xviij. Iuſtus prior eſtaccuſator ſui. et grego. bonaꝝ mentiū ē ibi culpā agnoſcere vbi culpa nō eſt. gͦ de factis ꝓximoꝝ. Similit̓ ſuntdubia in deteriorē ꝑtem interp̄tanda. ¶ Iteꝫ cū aliquisconfitetur de dubio inter mortale et veniale. tam ille ꝙꝙͣ cōfeſſor inter p̄tari debēt deteriorē ꝑtem iniūcōfitētilo pnīam. gͦ dubia in deteriorē ꝑteꝫ ſūtfiSed ꝙ in neutrā ꝑteꝫ ſunt interptandavidui dicit. Ille pie et iuſte viuit. qui reꝝ integer eſt eſtimator neutrā ꝑtem declinādo. gͦ equitas ē ſeruanda in iudicio. et ita nō eſt in alterā ꝑtem declinare.¶ Ad qd̓ dicendū ꝙ dubia facta ꝓpria: in deteriorē ꝑtēſunt interp̄tanda. ſic dictū eſt in cōfeſſione. ⁊ hoc eſt quoad ſuſceptōem penitentie. et ſic intelligit̉ illud greg. bonarū mentiū ⁊cͣ. vnde hoc interpretari nō eſt affirmarevel iudicare ſimpliciter: ſed ſe gerere ⁊cͣ. dubiū actuꝫ acſi deterius cōtigiſſet. ¶ Et ꝑ hoc ſoluit̉ illud qd̓ obiectuꝫeſt ꝙ aſſerere d̓ quo quis dubitat eſt peccatum. et ſimiliter illud ꝙ dicitur ve illis qui dicunt bonū malum velecōuerſo. non em̄ qui ſic interpretatur: affirmat vel aſſerit de quo dubitat. Et licet ſint plura mala ꝙͣ bona etꝓnior ſit homo ad malum ꝙͣ ad bonū. de factis ꝓximorum non debemus interpretari in deteriorem partē vbidubium eſt de vtraqꝫ: ſed in meliorem. hoc enim eſt inlaudem liberalitatis diuine qui poteſt inclinare in bonum cum vult. ¶ Si aūt queratur ex qua cauſa debetinterpretari homo in melius quod dubium eſt in proximo. cum dubium ꝙͣtum eſt de ſe in neutram partem inclinet. Reſpondendum eſt ẜm ꝙ dicit Seneca. qꝛ ex humanitate debemus interpretari in melius. Sapiens em̄uicquid accidit bene illud interpretando leuat .i. manificat. quicquid dubium eſt ex humanitate inclinatmelius. ¶ Si v̓o queritur quid ſit iſta humanitas an ſitvirtus vel non. Reſpondendum eſt ꝙ non. cōmunis eſtem̄ bonis et malis. ſed eſt vis inſita hūane nature a prīcipio. ſicut em̄ ꝑ ſindereſim fit reſpectus ad propriaꝫ ſalutem: ita ꝑ hunc habitum nature fit reſpectus ad ea q̄ſunt proximi. ſed hec debilior ē. quia magis declinamurad bonum noſtrum ꝙͣ ad bonū ꝓximi. ¶ Ad illud v̓o qd̓obijcit̉. ꝙ cū dubia in nob̓ interp̄tari debeamꝰ in deteriꝰet ita ſimiliter ea que ſunt proximi. dicendū eſt ꝙ nō eſtſimile. dubia em̄ in nobis interpretanda ſunt in parteꝫdeteriorem propter timorem et cautelam. et ideo dicit.ix. Iob. Uerebar om̄ia opera mea ſciēs ꝙ non parceresdelinquenti. hoc eſt cum timore ponderaui. ea v̓o q̄ ſunt