ſicut patꝫ de maledictōnibꝰ impoſitis. ⁊ ſic pꝫ ꝙ et iſtipeccato ⁊ alijs debent̉ maledictōnes. ſꝫ iſti ſpēalit̓ ī illo loco hiere.¶ Mlēbruꝫ ſextuꝫExta queſtio eſt circa quos actꝰ ſiue oꝑadicat̉ eſſe negligētia. Ad qd̓ ſic obijcit̉.ſicut quoddā opus ē meritoriū. quoddādemeritoriū. ⁊ qͦddā indifferēs. Si opuseſt indifferens circa illud nō facit negligentia peccatū.ſꝫ negligentia eſt peccatū. gͦ nō ē circa opus indifferēs.¶ Iteꝫ nō eſt circa opus demeritoriū: qꝛ negligentiacirca opus dei ſicut pꝫ hiere. xlviij. Maledictus ꝗ fac̄opus dei negligēter. ſꝫ opus demeritoriū nō eſt opꝰ deigͦ nō eſt circa illud. ¶ Item non eſt circa opus meritoriū: qm̄ opus meritoriū tollit omēꝫ negligentiā. gͦ nō ēcirca aliqd̓ genꝰ oꝑatōnis. ¶ Preterea. ponat̉ ꝙ aliꝗsmale dicat horas ſuas. nunꝗd circa iſtū actuꝫ erit negligentia? videt̉ ꝙ nō. qm̄ negligētia cadit ſub maledictōne. ſꝫ iſte nō ꝓpter hoc eſt maledictus lꝫ n̄ dicat horas ad tempus vel huiꝰ aliqn̄. gͦ circa iſtū actū n̄ caditnegligētia. gͦ nō cadit circa oꝑa omīa dei. ¶ Sil̓r ponatur ꝙ aliquis dicat aliquod verbū improuide. nūꝗꝓpter hoc dicit̉ negligens cū non ſit maledictꝰ. ⁊ ita n̄eſt circa omīa oꝑa. ¶ Querit̉ gͦ iuxta hͦ. vtꝝ circa oīaoꝑa dei poſſit eſſe negligentia que eſt peccatū mortaleque .ſ. eſt digna maledictōne. Et obijcit̉ ſic. Iſte ſemeldicit male ⁊ negligēter horas ſuas. hec negligētia ē venialis. gͦ ſi decies male dicit horas ſuas nō dicet̉ peccare mortalit̓: cū negligentia illa ſit venialis. gͦ nō ē illd̓circa opus dei. Sil̓r eſt de alijs: ita ꝙ nō erit circa illanegligentia mortalis. querit̉ gͦ qn̄ eſt negligētia mortalis ⁊ qn̄ venialis circa oꝑa dei. ¶ Sol̓o. dd̓m eſt ꝙ n̄debet illa diuiſio hic ſumi vt dicit̉ negligētia aut ē circa opus meritoriū. vel demeritoriū. vel indifferēs. quianullū iſtoꝝ illi ſubſternit̉. ſꝫ debet dici ꝙ ē quoddā bonū in genere. ſicut pſallere. orare. elemoſina dare ⁊ hꝰmodi. quoddā aūt eſt bonū ex circūſtantia. qn̄ gͦ dicit̉maledictus ꝗ facit opus dei negligēter. hͦ opus dei nonſupponit ꝓ oꝑe meritorio: qꝛ illud tollit oēꝫ negligētiāſꝫ ſupponit ꝓ bono in genere cuꝫ ſuis circūſtantijs. aliqua tn̄ vl̓ aliquibꝰ deficientibꝰ ex aliquo defectu dicit̉eſſe negligētia. ſicut ptꝫ pſallere deo ſiue orare ſuas hꝫcircūſtantias. quia debet fieri ſapiēter ⁊ deuote ⁊ intēdendo ip̄m ſummū bonū. ſi gͦ nō pſallit ſapiēter ⁊ ꝙ nōintendat ad illud quod dicit deficit vna circūſtātia debita. ⁊ dicit̉ fieri negligentia circa illū actū. Sil̓r etſinō faciat illud deuote intendendo illud ad quod ē. iſtedefectus facit vt ipſum pſallere nō ſit meritoriū. nō tn̄ipſi negligentie ꝓpter hoc ſubſternit̉ opus demeritoriūimmo opus bonū in genere. quod ex hoc ꝙ fit negligter fit demeritoriū. ¶ Ad illud quod querit̉ qn̄ ⁊ circaque fit negligentia mortalis ⁊ venialis. Dicendum ꝙquedaꝫ ſunt oꝑa priuilegiata ſicut eſt opus eukariſtieſiue celebratōnis miſſe ⁊ opus p̄dicatiōis ⁊ hmōi. hecenī oꝑa debēt fieri cū magna diligētia ⁊ cū magna circūſpectione circūſtantiaꝝ. vnde in his oꝑibus debꝫ hōdiligēter ſuas circūſtantias circūſpice vt faciat qd̓ dꝫ.⁊ ſicut debet. ⁊ circa talia oꝑa dicimꝰ eſſe negligentiaꝫque eſt mortale peccatū: qn̄ deficit aliqͣ circūſtatia debita. ¶ Quod obijcit̉ de hoc oꝑe quod ē pſallere vel dicere horas negligent̓ dd̓m. ꝙ qn̄ ꝯfuetudo negligentiecirca illud opus ducit hoīeꝫ in ꝯtemptū: tūc negligentia iſta eſt peccatū mortale. ſicut p̄t accidere ꝙ ex ꝯſuetudine quaꝫ hꝫ homo negligent̓ pſallendi ꝯtemnit ⁊ n̄curat dicere bene horas ſuas. naꝫ rō hꝫ duas portiōesid eſt ſuꝑioreꝫ ⁊ inferioreꝫ. qn̄ gͦ ꝑs ſuꝑior rōnis n̄ acꝗeſcit inferiori ꝑti in nō bene pſallendo ſiue negligenternō dicit̉ eſſe ꝯtemptus. ⁊ tūc pōt eē ꝙ negligentia illanō ſit mortale. ſꝫ qn̄ ipſe acquieſcit ⁊ non cohibet ipſaꝫ
ꝑteꝫ inferiorē qn̄ debet cohibē ad hͦ ꝙ bn̄ dicat: tūc ē cōtemptꝰ ⁊ ē pct̄m mortale illa negligētia. ⁊ dicimꝰ ꝙ nōvalet rō in ꝯtrariū. qꝛ ſic̄ gutta aque n̄ cauat lapidē: ſꝫqn̄ ml̓totiēs ⁊ frequēter cadit ſuꝑ ip̄m hec ⁊ illa ꝑ frequentiā ipſuꝫ cauat. ⁊ etiā gutta aque n̄ ſubmergit nauim: tot tn̄ poſſent incurre̓ ꝙ ſubmergeret. ita ē h̓ ꝙ lꝫnegligētia ī dicēdo ſemel vel bis horas ſuas n̄ ſit mortale ſi n̄ fiat hͦ ex ꝯtemptu: pōt tn̄ accide̓ ꝙ ex freq̄utia⁊ ꝯſuetudine ducit̉ hō ad hoc vt ꝯtemnat bn̄ dice̓ ⁊ nōcuret. ⁊ cadet in pct̄m mortale. nō qꝛ veniale fiat mortale: ſꝫ ex ꝯſuetudine venialiū decidet in mortale ꝑ cōtemptū. vn̄ ecc̄i. xix. Qui ſpernit modica paulatim decidet⁊ ſic pꝫ qn̄ eſt peccatū mortale ⁊ qn̄ nō. ꝑ hec ptꝫ rn̄ſioad obiectiones.¶ Nembrū ſeptimuꝫEptima queſtio eſt. vtꝝ negligētia eqͣlit̓ſit circa omēs circūſtantias actuū. qꝛ cōtingit omēs deficere. ſunt ne gͦ pares negligentie circa illas: an maior ſit negligētia circa vnā ꝙ circa aliaꝫ? Ad quod ſic. finis denoīatopus bonū. vnde etſi ſint alie circūſtantie ⁊ finis deficiat: nō poterit eſſe opus bonū. qm̄ finis imponit ncc̄itateꝫ oꝑi. gͦ bonū principalit̓ determinat̉ ẜm finem. ⁊hͦ etiā pꝫ de rōne boni: qm̄ dicit̉ bonū in ꝯꝑatōe ad fineꝫ. gͦ int̓ oēs defectus circūſtātiaꝝ defectus finis maior eſt ⁊ principalior. gͦ negligētia circa finē maior ē ⁊principalis. ¶ Ad oppoſitū on̄dit̉ ꝙ negligētia circa tēpus oꝑis ſit maxīa. qm̄ hͦ vult etiā on̄dere Seneca. ꝙnegligentia tꝑis prīcipalis ſit: qꝛ irrecuꝑabilis eſt. vn̄dicit: turpiſſima negligētia eſt que ꝑ iacturā tēꝑis fitilla .n. irrecuꝑabilis ē. negligētia gͦ tēꝑis ī actōne maior eſt inter alias. ⁊ ita n̄ ē equalis negligētia circa oēscircūſtantias. ¶ Sol̓o. dd̓m ꝙ verū ē ꝙ a fine denoīat̉actio bona ⁊ a defectu finis debiti mala principal̓r. poteſt tn̄ eē in his plus vt ẜm diuerſas ꝯditiōes ⁊ diuerſas ꝯſideratōes dicat̉ negligētia tꝑis maior. aut qꝛ eſtmagis damnoſa. aut qꝛ eſt circa circūſtantiā meliorē ⁊ꝑ quā determinat̉ bonitas in actōe. ſi gͦ dicat̉ negligētia maior quia eſt magis damnoſa: hͦ mō pōt dici negligentia tꝑis maior. qꝛ illa valde damnoſa ē: eo ꝙ irrecuꝑabilis ē. ⁊ ꝓpt̓ hͦ dicit Seneca ꝙ ē indecētiſſima⁊ valde damnoſa. Sil̓r etiā pōt eſſe aſiqn̄ ẜm hūc modū negligentia loci maior: qꝛ maius infert damnū. ſiſi aliꝗs iaciat negligēt̉ lapidē in loco cōi aliqͦ ⁊ occidathoīeꝫ. ille negligent iecit lapideꝫ. hec negligētia infermagnū damnū. ſꝫ ſecūdo mō dicit̉ eē maior ⁊ principaliter circa finē. vn̄ ꝯꝑando bonitatē circūſtantie ad bonitatē circūſtantie hec eſt maior que eſt negligentia finis: cū ab ipſa principalit̓ determinet̉ bonitas actōis⁊ hoc oſtendit ph̓us. ⁊ ſic ex ꝑte bonitatis circūſtantihec ſemꝑ eſt principalit̓ ⁊ maior. tn̄ ex ꝑte damni quiaſcꝫ eſt magis damnoſus defectus alicuiꝰ circūſtantiepoteſt eſſe alia maior.¶ Nlēbrum octauumCtaua queſtio eſt. vtrum peccator ſemper peccet peccato negligentie duꝫ eſt inhono ſemnper iereur conteri rel auendpeccato ſuo. Et videtur ꝙ ſic. quoniampeccato ſuo poſtꝙͣ peccauit. ⁊ indifferenter tenetur adhoc in quolibet inſtanti taꝫ in hoc ꝙͣ in illo. quia deusoffert gratiam ſuam ad hoc ⁊ ad proficiendum vlterius indifferenter in quolibet inſtanti. dolere ergo dipeccato non plus determinat hoc tempus ꝙͣ illud. Sergo homo poſtꝙͣ peccauit non dolet de peccato ſucſemper ⁊ in quolibet inſtanti. ergo non facit ſicuttenetur facere. ergo eſt negligens contra illud. ſedtalis eſt homo ꝗ durat in peccato ſuo qꝛ nō cōterit̉ qn̄