¶ Contra. videt̉ ꝙ ꝯcupīa ſiue fomes plus ſit in vno ꝙͣin altero. quidā emꝓnior eſt ad pct̄m ꝙͣ alter. in eo ī quoeſt ꝓnior in eo videt̉ eſſe maior fomes vel ꝯcupīa: gͦ cōcupiſcentia ſiue fomes dicit̉ ẜm magis et minꝰ. ¶ Iteꝫ maior corruptio videt̉ eſſe in ꝓle ꝙͣ ſit in ꝑente. gͦ ꝑ ꝯn̄s maior ꝯcupīa. ¶ Preterea querit̉. in eadē ꝑſona vtrū in aliquo tꝑe ſit magis ꝙͣ ī alio. qd̓ videt̉ ꝑ hoc qd̓ dic aug. advaleriū. ꝯcupīa quottidie minuit̉ in ꝓficiētibꝰ ⁊ ꝯtinentibꝰ accedente etiā ſenectute multomaxime. ¶ Occaſiōeetiā p̄dictoꝝ querit̉. ſi ꝯcupīa minuit̉ in aliqͣ ꝑſona vtrūpoſſit finiri. Un̄ aug. in li. de lapſu mūdi. ꝯcupīa cū quanati ſumus finiri nō pōt ꝙͣdiu viuimꝰ. quottidie minuipōt: ſed finiri nō pōt. ¶ Ad quod dicendū. ꝙ ꝯcupīa ſiue fomēs pōt dupliciter accipi. et vno mō eqͣliter eſt inom̄ibꝰ ſeminal̓r deſcēdētibꝰ. alio v̓o mō ẜm magis ⁊ minus. Si em̄ ꝯſideret̉ vt pena ꝯn̄s originale pct̄m. in ip̄ahūana natura ẜm hoc eqͣliter eſt. Si aūt ꝯſideret̉ in ſingulari ꝑſona quo ad ꝯditiōes ſingularis ꝑſone. ex quibꝰpoteſt trahi inclinatō ad magis ꝯcupiſcendū vel minusẜm hoc eſt maior ꝯcupīa in vno ꝙͣ in alio. Ex alia v̓o ꝑteſi ꝯſideret̉ effectus gr̄e. in quoda magis minuit̉ ꝙͣ ī alioſicut dicit quedā aucͣtas quottidie minuit̉ in ꝓficientibꝰet ꝯtinentibꝰ. Si d̓o ꝯſideret̉ rōne etatis q̄ eſt ꝯditio ꝑſone vniꝰ. magis minuit̉ in ſenectute ceteris paribꝰ. cōtingit tn̄ in aliquo ſene plus vigere ꝙͣ in aliquo iuuene. ⁊ d̓talibꝰ dicit aug. ad valeriū. qui ꝯcupīe nequiter ſeruiūttantas in eis vires accipit: vt plerūqꝫ iam etate deficiētibus membris eiſdēqꝫ ꝑtibꝰ corporis: ad illud opꝰ admoueri minus valentibꝰ. turpiꝰ et ꝓcatius inſanire nō deſinat. ex quo accipit̉ ꝙ in aliquo ſene plus viget ꝙͣ in aliqͦiuuene. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de finitōne dicenduꝫ eſt. ꝙyͣtum eſt de corruptōne nature in nullo deſcendente ſeiater finit̉ ꝯcupīa. etſi finitur in aliquo ẜm actū vt nō preualeat: hoc eſt ꝑ gratiā.¶ Articulꝰ ſeptimusUius gr̄a ſeptimo queritur vtrū extinguat̉.et qͣliter remaneat. et qͣliter nō. Primo gͦ queritur vtrū ꝯcupīa que eſt fomēs extinguaturScd̓o quid ſit fomitē extingui. an idem ſit quod nō eſſe.aut ita ꝙ aliquo modo remaneat. Tercio in quo extinguitur. Quarto qͣliter extinguitur.Ad primuꝫ ſic dici­ .§. j.tur. j. ioh̓. j. Si dixerimꝰ ꝗa pct̄m nō habemꝰ. noſip̄os ſeducimꝰ et veritas in nob̓ nō eſt: ſꝫ pct̄m nō habet̉ ſine cōcupiſcentia: gͦ in nobis eſt ꝯcupīa. gͦ nō extinguit̉. ¶ Iteꝫvij. eccͣs. Non eſt hō in terra ꝗ nō peccet: ſꝫ in pct̄o eē nonpōt ſine ꝯcupīa. gͦ in nobis nō extinguit̉ ꝯcupiſcentia. cūem̄ elicit pct̄m nō extinguit̉. ¶ Item in li. retract. In hacvita nemo ita ſeruat mādata iuſticie. vt nō ſit ei nccͣiumorare ꝓ pct̄is ſuis. dicendo dimitte nobis debita noſtra.ſꝫ ſi habet debita hoc nō eſt niſi rōne pct̄oꝝ. gͦ nullꝰ ē ſinepct̄o: gͦ nullꝰ ſine ꝯcupīa q̄ eſt fomēs pct̄i. ¶ Item aug. inli. de natura ⁊ gr̄a. Etiāſi nō hic viuat̉ ſine pct̄o. licꝫ mori ſine pct̄o. dum pct̄m veniā deletur qd̓ pctm̄ ignorātievel infirmitate ꝯmittit̉. Itē. vij. ad Ro. Si at̄ qd̓ nolo illud facō. nō ego operor illud ſed quod in me habitat peccatum. et loquit̉ in ꝑſona hominis: ſed peccatum inhabitare eſt fomitē pcti habere. gͦ fomes non extinguitur.¶ Item bern̄. ſuꝑ can. ꝙͣtumlibet manens in hoc corporeꝓfeceris erras ſi vicia putas emortua. et nō magis ſuppreſſa. velis nolis intra fines tuos habitat gebuleus. ſb̓iugari pōt: ſed non exterminari: ſed dum habitat gebuſeus intra fines manet concupiſcentia. ergo concupiſcentia ſiue fomes manet in nobis. ¶ Contra aug. in li. debap. paruulorum. Non preſtatur in baptiſmo vt lex peccati que in membris eſt extinguatur prorſus. et nō ſit niſi forte miraculo ineffabili creatoris. ergo miraculoſe īaliquo poteſt extingui fomēs. ¶ Item in chriſto nullus

erat fomes. ſed beata virgo appropinquabat xp̄o ſic̄ poſſibile erat in puritate. ergo cum illa puritas nō poſſit eēſine extinctione fomitis. in ea fomes extinguebat̉. ergin aliquo fomēs extinguebatur. ¶ Ad quod dicēdumꝙ in aliquo fomes extinguebatur. ¶ Ad obiectum autēin contrarium dicendum eſt. ꝙ eſſe ſine concupiſcentiadicitur dupliciter. vel eſſe ſine ea vt eſt pena. vel eſſe ſine ea inꝙͣtum eſt inclinatio ad culpam. habere autem illam vt penam atteſtatur. humane nature corrupte et ꝑconſequens atteſtatur iuſticie diuine. nec repugnat gratie. ſic ergo dicitur ſubſtantia concupiſcentie. et hec poteſt remanere cum dicitur. ꝙ concupiſcentia tollitur. nōvt nō ſit: ſed vt non ſit peccatum. habere aūt concupiſcētiam vt inclinatione ad peccatum: eſt habere eā vt ignēet ſic nō oīno extinguitur. cū ergo nō remanet ibi de īclinatione ad culpaꝫ. tunc dicitur extingui. ¶ Aucͣtes aūtque inducūtur ad hoc ꝙ homo nō ſit ſine peccato et itanon ſine concupiſcentia. intelligende ſunt vel de ip̄a natura humana corrupta ſibi relicta. vel de ea vbi nō omnino tollitur peccatum et debitū pro ꝓprio peccato. Illa ergo autoritas. jͣ. ioh̓. j. intelligenda eſt de peccato ratione ip̄ius culpe vel ratione debiti ꝓ peccato proprioet hoc patet ꝑ hoc qd̓ dicit aug. quiſquis dicit poſt acceptam remiſſionem peccatorū ita quēꝙͣ hoīem iuſte vixiſſe in hac carne vel viuere. vt nullum habeat oīno peccatum. cōtra dicit apl̓us ioh̓i. nō em̄ ait habuimus ſꝫ habemus. vnde nō intelligit de originali peccato. ſed de actuali pro ſe vl̓ pro debito eius. et hoc patet per hoc qd̓ ſeꝗꝫtur in illa autoritate que eſt in li. de ꝑfectione iuſticie ſiquiſꝙͣ aſſerit de illo peccato dictum quod habitat in carne mortali ẜm vicium quod peccātis primi hominis voluntate contractū eſt. videat quid agatur de dn̄ica oration vbi dicimus. dimitte nobis debita noſtra. qd̓ ni fallor nō eſſet opus dicere. ſi nunꝙͣ vel in lapſu lingue vel īoblectanda cognitione eiuſdeꝫ peccati deſiderijs aliquātulum cōſentiremus. ſed tantūmodo dicendum eſſet. neinferas nos in temptationē ſed libera nos a malo. Neciacobus apo. diceret ī multis offendimus om̄es. ¶ Perhoc etiaꝫ poteſt ſolui illud quod dicitur. vij. eccͣs. Intelligendum em̄ eſt. non eſt homo in terra qui non peccet.id eſt vix eſt. nec hoc eſt ꝙͣtum eſt de corruptione natureſed de habundantia gratie. ¶ Ad tercium dicendum. qvnicuiqꝫ qui peccauit venialiter vl̓ mortaliter neceſſarum eſt dicere. dimitte nobis debita noſtra. ꝓ illo em̄ ſtatu intelligitur vnde nullus talis eſt ſine ꝯcupiſcētia peccati. ¶ Ad quartum dicendum ſimiliter pro illo ſtatu.Quod auteꝫ dicitur licet mori ſine peccato. hoc diciturpropter martires vel propter illos in quibus eſt omnino expurgatum peccatum. vt non oporteat eos tranſirepurgatorium. ¶ Ad quintum dicendum. ꝙ cum diciturnon ego oꝑor illud ſed qd̓ in me habitat peccatū. hoc dicitur ꝓ illo homīe in quo habet effectū cōcupīe q̄ eſt fomes pct̄i. nō ꝓ illo hoīe in quo tollit̉ effectꝰ pct̄i ꝑ gr̄aꝫꝯfirmatōis ſimplicit̓. ¶ Ad ſextū v̓o dicēdū. ꝙ ſimplicitītelligit̉ autoritas hec de illo in qͦ ſurgūt veniales motꝰ.et vbi manet ꝯcupīa. Si at̄ nō ſurgerēt veniales duꝫ tn̄poſſunt ſurgere: adhuc diceret̉ mane̓ ꝯcupīa. ſed nō eſſꝫfomes in actu. et de primo dr̄ in li. de ci. dei. ſubrepit aliquid in hoc loco infirmitatis. et bene ꝯfligenti: ſiue hoſtibꝰ talibꝰ victis dn̄anti. vnde ſi nō facili oꝑatione labili locutione aut volatili cogitatōne peccetur. De ſecūdopt̄ dici. ſicut dicit̉ in li. de ci. dei. ꝙͣdiu vicijs hic imꝑatuplena pax nō ē. qꝛ ⁊ illa q̄ reſiſtūt ꝑiculoſo debilitāt̉ prelio. ⁊ illa q̄ victa ſūt nōdū ſecuro triūphāt̉ otio.Secundo quid ſitᵐ. §. ij.fomitē extingui. an idē ſit ꝙ nō eſſe. an ita ꝙ aliqͦ mō remaneat. Si idē eſſꝫ ꝙ nō eē tūc idem eſſꝫ fomitem extingui ꝙ nullatenus eſſe. nec ẜm ſe nec ratione concupiſcetie. ſed ẜm hoc nō videretur differre ſtatꝰ homīs in quoeſſet extinctus fomes. et ſtatus ade primus. Item cuꝫ