Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cantibꝰ peꝑcit ſꝫ rudētibꝰ inferni in tartaꝝ tradiditcruciādos. Ite videt̉ illud ex ꝯꝑatōe bonoꝝ. ſicut em̄bonis angl̓is dr̄ ſil̓ ſteterūt. ita videt̉ de malis ſimꝰceciderūt. Un̄ dic̄ bea. gre. iſtis cadētibꝰ illis datū ē inmunē vt oīno poſſint cade̓. Si dicat̉ ſil̓ peccauerūt pōt rn̄deri his obiecta ſunt in ꝯtrariū. Ad pͥmūde ꝯſenſu. dd̓m eſt. ꝯſenſus pt̄ eſſe in prius exn̄teꝫvel in futurā vel in pn̄tē. in angelis v̓o eſt nccͣriadiſpoſitio p̄cedēs vel ꝯſiliū vel ꝯuerſio ad vnū. Ad ſecundū d̓o dicēdū. et ſi ſil̓ peccauerūt non tn̄ par eratpct̄m ſic̄ nec par erat appetitus ſiue delectatio. reſpectuem̄ vnius et eiuſdē rei pn̄t diuerſi differēter moueri ẜmmagis et minus. Nembrū ſextūExto querit̉ de ꝯꝑatōe pct̄i angeli et alio. videt̉ em̄ maius fuerit pct̄m luciferiꝙͣ pct̄m alioꝝ angl̓oꝝ. qd̓ dr̄ ī psͣ. ſuꝑillud. draco iſte quē formaſti ad illudēduei ⁊cͣ. glo. ceteris in eſſe erat excellētior. factꝰ eſt ī malicia maior. Preterea. quāto maior fuerit claritas ip̄ius. tanto maius fuit pct̄m. ab illa claritate ceciditmaius fuit pct̄m ip̄ius ꝙͣ alioꝝ. Cōtra. videt̉ mafuerit pct̄m alioꝝ eo ꝯſenſerūt in ip̄e eſſet prīcepseoꝝ alius. lucifer v̓o peccauit in voluit p̄eſſe ſubeſſe. vn̄ ſingl̓ariter voluit p̄eſſe. vn̄. xxxij. Iob. vbiloꝗtur de p̄ſumptōe aliꝗs vult ſingulariter videri. grego. hec ſpes qͣrta vicinius ꝓximat dyabolo. p̄eſſe voluit angelis. ob dn̄s diſcipl̓os arguit ne de ſingularitate miraculoꝝ gauderēt dicēs. videbā ſathanam tanꝙͣfulgur de celo cadētē. ex videt̉ lucifer voluit ſingulariter p̄eſſe. et illi inferiores appetebāt ei. q tātū mouebant̉ quātū ip̄e. plus peccabāt illud appetēdo. Adqd̓ dicēdū. maius fuit pct̄m luciferi ꝙͣ alioꝝ. qꝛ libidoin appetitu erat maior. nec hūit ante ſe exemplar aliqd̓.ad nullius em̄ peccātis imitatōeꝫ peccauit. ſꝫ inuentorpct̄i fuit ſicut dic̄ yſid̓. ſic aūt fuit de alijs ex ꝯſideratōe ip̄ius ad eius imitatōem peccauerūt. Ad illudv̓o qd̓ obiectū eſt in ꝯtrariū. dicendū ē. licꝫ maior fuerit claritas in eo ſiue eminētia. vn̄ occaſionē pctī ſumpſit: tn̄ ex minuit̉ eius pct̄m. magis auget̉. bonitas .n. naturaliū minuit pct̄m ſꝫ infirmitas. vn̄ cuꝫ ineo nulla eſſet infirmitas nature vn̄ minue̓t̉ pct̄m exhac conſideratione in eo peccatū minuebatur. Membrū ſcpͥtimūEptimo q̄rit̉ vtrū pct̄m ip̄oꝝ fuerit irremediabile. videt̉ qd̓ dic̄ aug. inli. de mirabilibꝰ ſacre ſcripture. Irremediabili vindicta angelus ſummꝰ ꝑcuſſusē. ſurge̓ potuit. qꝛ a ſublimiſſimo ſtatu ſui ordīscecidit. ſꝫ mīores angl̓i a ſublimiſſimo ſtatu ceciderūt hāc rōem ſurge̓ potuerūt. Itē pct̄m hoīs dr̄ remiſibile qꝛ peccauit alio mouēte ſiue ſuggerēte. ſꝫ minoresangeli peccauerūt lucifero mouēte eos ad pct̄m ſiue adpeccādū. qd̓ patet. vn̄. xij. apoc̄. Cauda eiꝰ trahebat terciā ꝑtē ſtellaꝝ ſecū. glo. allexit alios ad amorē terreno. pct̄m eoꝝ fuit remiſſibile. Cōtra. gre. venialit̓ peccauit qꝛ caro. angl̓s d̓o irremediabilit̓ qꝛ ſpūs. ſꝫ fuit ꝯn̄ lucifero alijs. oēs irremediabilit peccauerūt. Pretēa. ſtatī pꝰ pct̄m cecidit. aūt qd̓ eſt angelocaſus. eſt hoī mors. ſꝫ pꝰ mortē pct̄m hoīs ē irremediabile. angl̓oꝝ pct̄m pꝰ caſuꝫ eſt irremediabile. Itē anſel. de caſu dya. tūc ꝯditōe nature poterāt hr̄e iuſticiāex ip̄a natura. nūc merito culpe dn̄t hr̄e. nullo mopn̄t a ſe hr̄e iuſticiā. qꝛ nec an̄qͣ eaꝫ acciꝑent. nec poſtꝙͣdeſerūt. ſꝫ ſi potuerūt hr̄e iuſticiā nec pn̄t. pct̄m eorūeſt irremediabile. ⁊cͣ. Itē anſel. in li. cur deus. on̄dit pct̄m eoꝝ ē irremediabile. dicēs. ſic̄ potuitrecōciliari niſi hoīem deū mori poſſꝫ. cuiꝰ iuſticiaꝫdeo reſtituēt̉ qd̓ pct̄m hoīs ꝑdiderat: ita angeli dana-

ti ſaluari pn̄t. niſi angelū deū mori poſſit. et perſuā iuſticiā deo reꝑet. qd̓ alioꝝ pct̄a abſtulerūt. et ſicut aliū hoīem qui eſſet eiuſdem generis ꝙͣuis eſſeteiuſdē nature. debuit releuari: ita nullꝰ angl̓s aliūangelū ſaluari dꝫ. ꝙͣuis om̄s ſint vnius nature. qm̄ nonſunt vniꝰ generis ſic̄ hoīes. em̄ oēs ſic angeli de vnoangl̓o queadmodū om̄s hoīes de vno hoīe. Hoc etiaꝫremouet eoꝝ reſtauratōeꝫ. qꝛ ſic̄ cecider̄t nullo alio mouēte vt caderēt: ita nullo alio adiuuāte ſurge̓ dn̄t. qd̓ eſtillis impoſſibile. Quapropt̓ ſi ꝗs opinat̉ ſaluatoris noſtri redēptōem vſqꝫ ad illos debe extendi. rōnabilit̓ ꝯuīcit̉. qꝛ irratōnabiliter decipit̉. qꝛ p̄ciū mortis eiꝰ oīmhoīm angl̓oꝝ pct̄is ſua magͣtudine p̄ualeat. ſꝫ qm̄ꝑditoꝝ angl̓oꝝ releuatōi īmutabilis repugnat. Iraug. in enche. placuit vniuerſitatis creatori atqꝫ moderatori deo. vt qm̄ tota ml̓titudo angeloꝝ deū deſerendo ꝑierat: ea ꝑierat ī ꝑpetua ꝑditōe remane̓t. aūtdeo illa deſerēte ꝑſtiterat: de ſua certiſſime cognita felicitate ſꝑ ſecura gauderet. Alia v̓o creat̉a rōnal̓ ī hoībus erit. qm̄ ī pct̄is atqꝫ ſupplicijs originalibꝰ ꝓprijstota ꝑierat. ex eiꝰ ꝑte reꝑata. angelice ſocietati ruinailla dyabolica minuerat ſupplet̉. Ex accipit̉ qꝛ totahūana natura quātū ē de ſe ꝑierat. reꝑanda fuit grāmediatoris ne aliqͣ creat̉a tota ꝑiret. et ita pct̄m eiꝰ eſſeremediabile. qꝛ d̓o angl̓ica nat̉a tota ꝑierat ſꝫ ex ꝑteet ꝓprio ſuo motu. pct̄m ip̄oꝝ cadētiū eēt irr̄mediabile. Ad qd̓ dd̓m. ſic̄ pct̄m luciferi fuit irremiſſibile irremediabile. ita pctm̄ alioꝝ angl̓oꝝ maloꝝ. ſic̄ ſupͣdicte on̄dūt rōnes. Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ pͥmo ī ꝯͣriū dicēdū ē. lꝫ de ſublimiſſimo ſtatu alij angeli cecider̄ttn̄ de ſublimi ſtatu ī ordīe creat̉e intellectual̓. ille em̄ eſtſtatꝰ plꝰ deo approximauit nat̉alit̓. inde cadētes a tali ſtatu irremiſſibil̓r cecider̄t. Ad ſcd̓m v̓o dd̓m. peccare alio mouēte dr̄ duobꝰ modis. vl̓ accipiat̉ exēplarpcti ab alio. vl̓ motiuū pct̄i. et ſiue ſic ſiue ſic. ē irremiſſibilitatis pct̄i. Uel dr̄ peccare alio mouēte .i. ſuggerete. ſic peccauit ſuggerēte dyabolo. et hec ē vnaqꝛ pct̄m̄ hoīs dr̄ remiſſibile. ſꝫ illi moti fuerūt ad appetē illud qd̓ debuerūt appetē. qꝛ viderūt lucifer illd̓appetijt. vnde exemplū peccati vel motiuū ad peccandūab ipſo acceperūt. Nembrū octauumCtauo q̄rit̉ qͣre angl̓i ceciderūt ꝑſeuerauerūt ī bono īnocētie. ſuppoſito emhūerūt grām gͣtū facientē. gr̄a gͣtū faciens ſit ſine oībꝰ v̓tutibꝰ. habuerūttutē ꝑſeuerātie. ſi hūerūt v̓tutē ꝑſeuerātie. qͣre ꝑſeurauerūt? Si v̓o habuer̄t gr̄aꝫ gͣtūfaciētē a pͥncipio ſedhabuer̄t iuſticiā .i. rct̄itudinē nat̉alē ſic̄ dic̄ anſel. maior eēt inclinatō li. ar. ī eis ad bonū ꝙͣ ad malū. ad malūem̄ nulla erit inclinatō. ad bonū v̓o ex rectitudine nat̉ali erat inclinatō. potiꝰ debebāt ſtare ꝙͣ cade̓. ſꝫ ſi ſtetiſſent ꝑſeuerantiā habuiſſent. magis ordīati erāt adſeueratiā qͣre ꝑſeuerauerūt. Itē. j. coꝝ. iiij. qd̓ habetis qd̓ accepiſtis? aut dedit eis ꝑſeueratiā aūt dedit. ſi deus dedit ꝑſeuerātiā acceꝑunt ꝑſeuerātiā ſi acceper̄t ꝑſeuerātiā. ē imputādū eisuerauerūt ſꝫ deo dedit. Itē ſi affirmatō eſt affmatōis. negatō erit negatōis. maxīe in ꝓprijs cauſis ſi datio ꝑſeuerātie a deo acceptōis eſt ꝑſeueratie inangl̓is ſtantibꝰ. et ꝓpter ſteterūt ſeu ꝑſeuerauerūt. peroppoſitū datio ꝑſeuerātie erit acceptōis ꝑſeueratie ī angelis cadētibꝰ. imputādū eſt deo ꝑſeuerauerūt. Forte dice̓t̉ ē ibi ꝯſeq̄ntia in ip̄o ſꝫ ꝯſequentia ecōtrario. vt datio ſit acceptōis acceptō ſit datōis. Cōtra qd̓ ſic obijcit̉ ꝑſil̓e ī cauſisnaturalibꝰ. habere em̄ pulmonē eſt reſpiratōis. etoppoſitū habere pulmonē eſt reſpiratōis. Si lr̄ſolem lucere vel aliud luminare eſt cauſa illuminatonidomus. oppoſitū. ſolē vel aliud luminare ſuce