Queſtio.cix.

dicendū. ꝙ illud qd̓ dicit. iiij. tho. in ip̄a ſumpſit iniciuꝫom̄is ꝑditio. vel intelligit̉ ꝑ ſe de ſuꝑbia primi parētisvel occaſionaliter de ſuꝑbia luciferi. ¶ Ad ſecūdū dicendum. ꝙ licet dyabolus fuerit inuētor mali. tn̄ nō dr̄ ꝑ ſecauſa mali niſi in ip̄o. ſꝫ nō dr̄ ꝑ ſe cauſa mali ī alio ſꝫ occaſionaliter. In hoc em̄ ꝙ homo vl̓ angelꝰ cōcordat primo pct̄o. in hoc dr̄ eē cauſa pct̄i. ¶ Qd̓ aūt dicit̉ int̓ apoſtaſiam primi peccati et vltimā penā ignis gehēne. media ſunt peccata et pene pctōꝝ. et ſic videt̉ ꝙ prima apoſtaſia ſit cauſa om̄is peccati. Reſpōdendū eſt. ꝙ primaapoſtaſia dicit̉ illa qua primꝰ parēs apoſtotauit a deo.ẜm illud. x. eccī. Initiā ſuꝑbie homīs apoſtotare a deo.qm̄ ab eo qui fecit illū receſſit cor eius. Illa em̄ apoſtaſia dr̄ eē cā om̄is peccati ꝑ ſe vel ꝑ inclinatōem. apoſtaſia v̓o dyaboli d̓r eē cauſa om̄is pct̄i ꝑ cōſenſū vel ſuaſionem. ¶ Ad illd̓ d̓o qd̓ dicit̉ ī abacuk. dicendū eſt ꝙ caput dr̄ .i. principiū altero dictoꝝ modoꝝ. et ita cauſa eſtquodāmodo pcccati alioꝝ angeloꝝ vel ꝑ imitatōem velenſum.¶ Nembrū ſeptimumCcaſione p̄cedētis queſtionis q̄rit̉ de capite maloꝝ. et queruntur octo in vniuerſo.Primo vtrū dyabolꝰ ſit caput malorum.Secūdo vtrū dyabolꝰ cum corꝑe ſit vnaꝑſona. Tercio vtrū ſit caput demonū ſicut maloꝝ hoīꝫQuarto vtꝝ ſit caput maloꝝ ẜm om̄ia pct̄a. Quīto ꝗdſit vnitiuū mēbroꝝ cum capite dyabolo. Sexto vtrummēbrum xp̄i poſſit fieri mēbrū dyaboli. Septīo vtrumidem hoīes poſſint eē membra xp̄i et membra dyaboli.Octauo que ſit drn̄tia ẜm ꝙ dyabolꝰ dicit̉ caput malorū et antixp̄c. et vtrū antix p̄c ſit caput.¶ Articulus primusIrca primū ſic vidr em̄ ꝙ ſit caput. Dicit̉ eī.j. theẜ. ij. ſuꝑ illud. Oſtēdens ſe tanꝙͣ ip̄e ſitdeus. glo. in ip̄o erit caput oīm maloꝝ. ſcilꝫdyabolus qui ē rex ſuꝑ om̄es filios ſuꝑbie. gͦ dyaboluseſt caput oīm maloꝝ. om̄es em̄ mali dicūt̉ filij ſuperbie¶ Itē ſuꝑ illud Iob. xviij. Memoria illiꝰ pereat de terra. gl. ſic d̓ vnoquoqꝫ iniqͦ dr̄ vt ad caput .i. ad dyabolūvertatur. ¶ Sil̓r ſuꝑ illud. xlj. Iob corpꝰ eius quaſi ſcuta fuſilia. glo. corpus leuiathan .i. om̄es iniqui. gͦ dyabolus eſt caput oīm maloꝝ. ¶ Cōtra ſic̄ dr̄. jͣ. ad Epheꝑꝑ illud. ip̄m dedit caput ⁊cͣ. caput hꝫ virtutē influēdienſū in membra vel motū. ſꝫ dyabolꝰ nō habet pt̄atē influendi aliquā malitiā que dr̄ ſenſus vel motus aliquisſpūalis. ergo nō caput maloꝝ. ¶ Item caput habꝫ conuenientiā in natura cū mem bris. ſic̄ habet̉ ibideꝫ ī glo.ſꝫ dyabolus nō habet cōuenientiā in nat̉a cū malis hobus. in ip̄o em̄ eſt nat̉a angelica. in iſtis v̓o ē nat̉a hūaō dicit̉ cōueniēter caput maloꝝ hoīm. ¶ Ad qd̓na.dicetj. ꝙ dyabolus dr̄ caput maloꝝ ꝓpter duplicemꝓprietatem capitis. prima ꝓprietas qꝛ caput primum eſtet ſupremū in corꝑe. vn̄ eſt quaſi initium corꝑis. ſic̄ dyabolus fuit initium malitie. cū primo peccauit ꝑ ſuꝑbiāet iō dr̄ yſa. ẜm ꝙ malū inuētum fuit a dyabolo. an em̄ſuꝑbiā dyaboli nullū fuit pct̄m. ſꝫ tn̄ ſi poſt illā malitiānō eēſit ſecute malitie hoīm ꝑ ſuggeſtionē. vel alioꝝ demonū ꝑ ꝯſenſū: nō ad hͦ diceret̉ caput. nec ꝓpt̓ hͦ adā dr̄aput maloꝝ. nō em̄ fuit primꝰ malꝰ ſꝫ primꝰ int̓ hoīesīalos. Secūda ꝓprietas eſt. qꝛ quodāmō fluxit in mēbra ꝑ ſuggeſtionē. Un̄ Iob. xl. fortitudo eius in lumbiseius. glo. nimirum eius ꝓprie corpus fuit. ꝗ ſuggeſtioneturpiū blādimētis decepti. ei ꝑ luxurie fluxa ſuccubūt.¶ Ad illud d̓o qd̓ obijcit̉ primo in cōtrariū. dicēduꝫ eſt.ꝙ licet dyabolus nō influat malitiā ꝑ īmiſſionē ꝓprie dita. influit tn̄ ꝑ ſuggeſtionē. Un̄ beda. Dyabolus nō eſtimmiſſor cogitatōnū ſꝫ incētor. ¶ Ad ſcd̓m dicēdū. ꝙ licet nō habeat cōuenientiā ī natura cū mēbris eo ꝙ hoceſt natura ſpiritalis. Membra v̓o ſunt ꝑtinētia ad na-

turam corꝑalem: nihilomīꝰ tn̄ in ip̄is membris eſt natura ſpiritalis. ratione cuius nature recipitur influentia ſuggeſtionis ab ip̄o capite. et ideo quo ad hoc dicitconuenientia in natura capitis et mēbroꝝ. ¶ Forte diceretur ꝙ non eſt caput ratione ſuggeſtionis maloꝝ hominum. quia ẜm hoc eſſet caput bonoꝝ. tam em̄ ſuggerit malum bonis ꝙͣ malis. Ad quod dicendum eſt. ꝙ ſola ſuggeſtio nō ſufficit ad hoc ꝙ ſit caput. ſed conſenſusſequens effectuꝫ ſuggeſtionis. ille aūt conſenſus nō eſt ībonis ſed tm̄ in malis. vnde. xl. Iob ſuper illud. fortitudo eius in lumbis eius cuius proprie corpus fuerit. quiſuggeſtione turpium blandimentis decepti. ei ꝑ luxurie fluxa ſuccumbunt. ¶ Sed adhuc poſſet queri. ꝙ necratione ſuggeſtionis nec conſenſus dicatur eſſe caputmalorum hoīm. in ꝑuulis em̄ in quibꝰ eſt peccatū orignale ſolum eſt ratio membri ad caput. cum ſint filij ire.ne tn̄ ibi eſt ſuggeſtio ex parte ip̄ius dyaboli. vel conſenſus ex parte paruuli. propter quod videtur vniuerſaliter dicendum. ꝙ ratio capitis ad membra videtur eē ꝑſuggeſtionem propinquā vel remotam. ⁊ conſenſuꝫ quieſt in ip̄is vel in parentibus. paruuli ergo licet non recipiant ſuggeſtionem vel conſentiant: ſuggeſtio tamenfacta eſt primis parentibus et conſenſus ſecutus eſt ineis. ex quibus facta eſt quedam conuenientia conſequēter ipſorum paruulorum in deformitate peccati ad ip̄mdyabolum. qui eſt origo peccati.¶ Articulus ſecundusEcundo queritur vtrū dyabolus qui eſt caput maloꝝ ſit vna perſona cum eis. Ꝙ nonvidetur. perſona eſt em̄ indiuidua ypoſtaſisintellectualis nature. ſed inter dyabolum caput et malos qui ſunt membra eiuſ. eſt diſtincta ypoſtaſis. alia eīperſona eſt malus homo et ip̄e dyaholus eſt aliqua perſona. ergo dyabolus non eſt vna ꝑſona cum ip̄is. ¶Ite diceretur ꝙ diſtincte ſunt ꝑſone in eſſe naturali. ſꝫ nōſunt diſtincte in eſſe mortali. Contra quod ſic obijcitualiud eſt peccatū mali hominis. et aliud eſt peccatū ip̄iꝰdyaboli. ergo diſtincta ſunt peccata et diſtincte ſunt voluntates. ẜm ꝙ in voluntatibꝰ eſt prima ratio peccati.ergo malus homo diſtinguit̉ in eſſe mortali ab ip̄o dyabolo. ergo nō eſt vna ꝑſona ꝙͣtum ad eſſe naturale. nec ēvna ꝑſona ꝙͣtum ad eē morale. ¶ Cōtra caput et membra vt ꝓprie accipiūt̉ vniꝰ ꝑſone ſunt. ſicut caput homīset inbra hoīs. gͦ ꝑ ſil̓itudīeꝫ caput et m̄bra niſi trāſlatiueaccipiūt̉ adindē ꝑſonā. ẜm tranſlatōem referēt̉. gͦ dyabolꝰ ꝗ ē caput et mali qui ſunt mēbra. ſunt vna ꝑiona.¶ Ad qd̓ dicēdū. ꝙ dyabolꝰ et ip̄i mali dicūt̉ vna ꝑſona. nō in eſſe naturali: ſꝫ in eſſe morali. ẜm quēdā modūUn̄ ſuꝑ illd̓ Iob. ix. vultū iudiciū eiꝰ oꝑit. glo. qꝛ dyabolꝰ cū ſuis ſequacibꝰ vna ꝑſona ē. ſepe ſic ſcript̉a de eoloquit̉ vt ad corpꝰ eius deriuet̉. ¶ Ad illd̓ v̓o qd̓ obijcit̉in cōtrariū. dicendū eſt. ꝙ nō ſint vna ꝑſona in eē naturali et in eſſe morali. niſi quo ad hoc ꝙ quedā eſt conformitas ſiue cōueniētia volūtatū in deformitate. ꝑ quamreceditur a ſumme vno. In hoc ergo ꝙ a ſumme vno diuidūtur in hoc inter ſe ꝯueniūt et vniūtur. et ꝓpter hocvna ꝑſona dicunt̉. ¶ Ad illud v̓o qd̓ obijcitur. ꝙ alia eſtvolūtas hoīs mali ꝙͣ dyaboli. dicēdū eſt. ꝙ alia ē ẜm ꝙnūerat̉ ex ꝑte volūtatis. ẜm aūt ꝙ nūerat̉ ex ꝑte volitipt̄ eē vna. qꝛ malꝰ hō vult id qd̓ vult dyabolꝰ. et hoc accipitur ex ſuggeſtionis effectu ⁊cͣ.Articulus terciusErcio queritur vtrum ſit caput demonumſicut malorum hominum. videt̉ ꝙ nō. Eſt eīcaput maloꝝ hoīm ꝑ ſuggeſtionem. ſed nonē caput demonū ꝑ ſuggeſſiōꝫ. nec alia vidr̄ īfluētia. ¶ Sieī dicet̉ ꝙ ē caput demonū ꝑ imꝑiū. Cōtra hͦ ſic obijcit̉.priꝰ ē vniri ī eē mēbroꝝ cū capite. ꝙͣ ꝙ m̄bra recipiāt motū a capite. ſꝫ reciꝑe īꝑiū dyaboli neſt aliud ꝙͣ recipere