apparuerit ſil̓es ei erimꝰ. ¶ Iteꝫ vnaqueqꝫ creat̉a rōnal̓naturalit̓ appetit deo aſſil̓ari. qꝛ ad hoc creata ē vt eī ſimilis efficiat̉. ſꝫ n̄ peccat li. ar. appetēdo qd̓ dictat nat̉a.gͦ nec peccauit appetēdo ſil̓itudīeꝫ altiſſimi. ¶ Preterea.cū ip̄e eēt ſuꝑ om̄es: vt dīc bt̄s greg. ita cōditus fuerat.vt ceteris angeloꝝ legionibꝰ emineret. gͦ ſimilis erat altiſſimo in potētia. appetēdo ergo illud nō appetijt inordinate. ¶ Preterea. ſic dīc bt̄us greg. ꝑueniſſet ad celſitudīem ſi ſtētiſſet. Un̄ greg. celſus nimirū eēt ſi ꝑticipatione celſitudīs vere cōtentus eēt. celſus eēt ſi eī qui verecelſus eſt inherere voluiſſet. Ex quo videtur ꝙ nō peccauerit appetēdo hmōi celſitudīem. ¶ Itē appetitꝰ primoet ꝑ ſe in finē ordinat̉. ſꝫ beatitudo erat finis. ergo ſi appetijt beatitudīem primo et ꝑ ſe. et ī hoc appetijt eē ſil̓isnō peccauit ſic appetēdo. Sed forte diceret̉ qꝛ in hoc peccauit. qꝛ fugit mīſteriū. Cōtra pt̄ appeti finis licet nonappetat̉ om̄e illud qd̓ eſt ad finem. ergo ſi lucifer appetijtbeatitudīem. et nō appetijt mīſteriū. nō ꝓpt̓ hoc peccauitſic appetēdo. ¶ Ad qd̓ reſpōdēdū. ꝙ ē multiplex ſil̓itudoprima dicit̉ ſil̓itudo nat̉e. de qͣ dr̄. xxviij. Eze. Tu ſignaculū ſil̓itudinū. Scd̓a eſt gr̄e ſic̄ pct̄m facit eſſe diſſil̓emta gr̄a ſil̓em. Tercia ſil̓itudo eſt gl̓ie de qͣ dr̄. Cū apparuerit ſil̓es erimꝰ. Quarta eſt ſil̓itudo equiꝑancie. quadicit̉ filius ſil̓is pr̄i. vel ſpūſſct̄us ſil̓is pr̄i. Appetendoergo aliquā triū ſil̓itudinū eo modo quo debet appeti vl̓cōgruit appeti nō eſt peccatū. appetēdo d̓o quarta vel idex quo ſequit̉ eſt peccatū in creatura. vn̄ lucifer appetendo ſil̓itudīem altiſſimi illo mō vel id ex quo cōſequebat̉peccauit. ¶ Ad ſecūdū dicēdū. ꝙ hūc vltimā ſil̓itudīemappetere nō dictat natura. et iō nō fuit volūtas ip̄iꝰ āgegeli cōformis nature ſic appetēdo. ¶ Ad terciū dicēdumꝙ appetēdo ſil̓itudīeꝫ ad quā ordinatꝰ erat ex natura nōpeccauit. hoc aūt fuit p̄eſſe alijs. ſꝫ appetere nulli ſubeſſefuit appetē ſil̓itudīem ſupͣ ſe. et ideo in hoc peccauit. appetijt em̄ ſil̓itudīem nō in mēſura ſibi determīata. ¶ Adillud v̓o qd̓ quarto obijcit̉. dicēdū eſt. ꝙ quedā celſitudoeſt gr̄e ſiue gl̓ie ſuꝑ oēs alios angelos. et ad hāc ſil̓itudine in celſitudine ꝑueniſſet ſi ſtetiſſet. ſꝫ hoc nō fuit illaquā appetēdo peccauit. ¶ Ad quītū v̓o dicendum. ꝙ ẜmAnſel. appetijt ip̄e finē. ſꝫ nō eo mō quo debuit. appetijt eībeatitudīem ſine merito p̄cedēti. hoc aūt in creatura eſtinordīate appetere bt̄itudīeꝫ. ¶ Ad ſeq̄ns v̓o dicendū. ꝙſi tm̄ eēt appetitꝰ ip̄ius finis. nō excludēdo odīeꝫ debituꝫad finē. nō in hͦ peccaſſet. ſed appetēdo finē. debitū ordinem excluſit. vnde ſic appetēdo peccauit..§. ij.Item queriturx hͦ ꝙ lucifer poſitꝰ erat ī medio int̓ deū cui ſb̓eſſe debebat: et int̓ āgl̓os ꝗbꝰ p̄erat. ſi gͦ peccauit aut peccauit exꝑte ſuꝑiori cōſiderādo. aut ex ꝑte īferiori. Ex ꝑte inferiori nō videt̉. p̄erat em̄ alijs angl̓is. gͦ appetēdo hāc p̄eminētiā vel ſic p̄eſſe nō peccauit. Ex ꝑte v̓o ſuꝑiori nō vidiꝙ peccauit. nō em̄ a deo poterat acciꝑe aliqd̓ motiuuꝫvn̄ peccaret. Ex illa etiā ꝑte nō ē error ſiue erroris cauſa. oīs rectitudo ex illa ꝑte accipit̉. ¶ Preterea. xxviij.Ezech̓. Ambulaſti ꝑfectꝰ ī vijs tuis. cōſiderādo at̄ iſtaꝫꝑfectōꝫ dr̄ ip̄e peccaſſe. ex ꝑte v̓o ſuꝑiori ſi ꝯſideraret īueniret ſe imꝑfectū ꝯꝑatōni dei. gͦ ex illa ꝑte nō fuit motiuū pct̄i. gͦ nec pct̄m. ¶ Preterea. Ezech̓. xxviij. Eleuatū eſt cor tuū in robore tuo. ſꝫ ꝯꝑatōe dei nō cōſiderauitſe hr̄e robur vel fortitudīeꝫ. gͦ ex illa ꝑte ꝯſiderādo n̄ peccauit. Sil̓r dꝛͣ ibidē. Eleuatū ē cor tuū ī decore tuo. ꝯꝑatōne v̓o dei mīꝰ huīt decoris. gͦ ex illa ꝑte nō fuit initiumſuꝑbie. gͦ cōſiderādo ex illa ꝑte nō peccauit. ¶ Ad hocrn̄dendū ē. ꝙ duplex erat ꝯſiderato. Una eiꝰ qd̓ huīt:altera eiꝰ qd̓ appetijt. Cōſideratō v̓o eiꝰ qd̓ huit fuit. ꝙp̄eminebat ceteris angl̓is. ꝙ p̄eminebat .ſ. in fortitudīeſiue in decore. et hoc fuit inductiuū ſiue inclinatiuū adpeccatū. hoc nō accipiebat̉ ex ꝑte ſuꝑiori: ſꝫ ex ꝑte inferiori. Cōſideratio d̓o eiꝰ qd̓ appetijt fuit a ꝑte ſuꝑiori. nōab ip̄o ſuꝑiori. ſꝫ a ſe. ⁊ in illo fuerat cōſūmatio peccati.

¶ Ad illud ergo qd̓ primo obijciebat̉. ꝙ a ꝑte inferiori n̄peccauit. dicēdū ē. ꝙ ip̄m eſſe pct̄i. nō fuit reſpectu adinferius ſꝫ inductio peccati. cōuerſio em̄ ad mutabile bonū eſt initiū peccati. Auerſio ab incōmutabili bonofuit in appetendo ſil̓itudinē eſt equiꝑantie. hoc fuit in qͦcōſūmat̉ peccatum. et ſi peccauit angelꝰ a deo auerſusad ſe cōuerſus. ¶ Qd̓ aūt dicit̉ ꝙ a ꝑte ſuꝑiori n̄ fuit motiuū ad peccatū. dicēdū eſt ꝙ hoc verū eſt ex ꝑte rei ſuꝑerioris: ſꝫ ex ꝑte rei inferioris ip̄e em̄ angelus ſicut dicitaug. in li. de ci. dei. ꝓpria pt̄ate eſt delectatus. et hoc idēdicit Albinus ſuꝑ gen̄.Lembrum quartumOſtmodū queritur de qualitate pct̄i pͥmiangeli vtrū ſcꝫ ſit remediabile vel irremediabile. et videt̉ ꝙ ſit irremediabile. ꝑ hocqd̓ dīc bt̄s greg. ſuꝑ illd̓ Iob. x. Mem̄toqueſo ꝙ ſic̄ lutum feceris me. vn̄ venialis eſt in homiculpa. cū ſit irremediabile in angelo qui robuſtus fuit.¶ Item ſuꝑ illd̓ Iob. iij. pereat dies in qua natus ſumgreg. homo redimitur. qꝛ cum caro et ſpūs ſit infirmū.habuit aliquid vt peccaret qd̓ nō angelꝰ. p̄terea angeꝓpria homo aliena perijt malicia. et hoc ē dictū. qꝛ homo a ſuggerēte peccauit dyabolꝰ v̓o ꝑ ſe nullo ſuggerente. ¶ Item aug. in li. de mirabilibꝰ. Angelus fuit in ſb̓limiſſimo ſtatu. et iō reſurge̓ nō potuit qd̓ nō hō. ⁊ iterūreſurge̓ n̄ potuit qꝛ ꝑ ſemetip̄ꝫ mādati trāſgreſſū reꝑit.¶ Contra. peccatum angeli nō excedit in malicia peccatum hominis in infinitum. qd̓ ſic ꝓbatur. ſicut ſe hꝫpena ad penam. ita culpa ad culpam. ſed pena angeli n̄excedit in infinitum penam hominis a cerbitate. ergonec culpa in infinitum excedit culpam. ſed irremediabile in infinitum excedit remiſſibile cum ſit ei improportonabile. ergo peccatum angeli non fuit irremediabile¶ Preterea. ſi propter hoc diceret̉ irremediabile. quiaex ſe et non ex imitatione alterius peccauit. ergo illd̓ eētremiſſibile. ſed nō fuit remiſſibile. ergo hec nō fuit cauſa. ¶ Iteꝫ ſcientia angeli non in infinitum excedebat ſcientiam hominis ante peccatum. ergo ratione ſtatus incognitione ſiue ſcientia. non diceretur peccatum angeliirremediabile. peccatum v̓o hominis r̄miſſibile. ¶ Priterea. ſi propter hoc diceretur peccatum hominis remiſſibile ſiue veniale. ꝙ homo eſt fragilis. quia ex limo cōſtitutus. ẜm hoc aīma ſi ſeꝑata eſſet et peccaret. peccatūeius eſſet irremediabile. ſed ſuppoſito hoc ꝙ anima ſeparata peccaret. et poſtea coniugeretur corpori ſicut dixerunt quidam heretici. ẜm hoc eēt peccatum ip̄iꝰ aīmeiam exiſtentis in corpore irremediabile. quod cum nonſit verum. relinquitur ꝙ non ſit ratio irremiſibilitatisipſa ſeparatio a corpore. ¶ Preterea. dicit beatus gregIdcirco peccatis ſine venia eſt damnatus. quia magnſine comparatione fuit creatus. ſed ẜm hoc minores angeli qui non erant creati magni ſine comꝑatione nonpeccaſſent irremediabiliter. ¶ Prete rea. angelꝰ de natura ſua irremediabilitatem. habet in bonum et in malūſed quod eſt a natura non poteſt tolli. a nullo enim poſſet tolli niſi a deo. ſed deus non vult. ergo ſemper ꝑmanet illud. cum ſit naturale in angelo. ergo poſt peccatuꝫprimum ip̄ius potuit verti in bonum. ergo potuit tollipeccatum ip̄ius. ergo peccatum ip̄ius non fuit irremediabile. ¶ Item aug. deus potuit poſt peccatum dare eigratiam aut non. ſi non potuit ei dare gratiam. ergo nōeſt omnipotens: ſi potuit deus dare gratiam. ergo iſtepotuit habere. et ſi potuit habere: potuit ei dimitti peccatum. et ſi potuit ei dimitti peccatum: non fuit peccatūirremediabile. ergo peccatū eius fuit remediabile. ItēOrigen̄. oſtendit ſic peccatum eius eſſe remiſſibile. miſericordia dei infinita eſt reſpectu cuiuſlibet mali in rationali creatura. magis em̄ bona eſt ꝙͣ quodlibet malū.vnde Bern̄. exponens illud gen̄. iiij. maior eſt iniquitasmea ꝙͣ vt veniam merear. immo debuit dicere miſcd̓is