v̓o diuiſio accipit̉ ẜm defectū ꝑtinētē ad tplicē vim anime et cauſam eius extrīſecā. Nā error accipit̉ ẜm rōem.difficl̓tas v̓o vitāde ꝯcupiſcētie ad cōcupiſcibilē ſiue affectiuā. tediū benefaciēdi ad oꝑatiuā ſiue iraſcibilē ẜmaliū modū. tempeſtas v̓o ſeculi cauſaꝫ extrīſecam dicit.Sunt aūt tres vires anime ẜm prius ⁊ poſterius. ratōſiue cognitiua et affectiua et oꝑatiua vel vis rōnalis cōcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis. Diuiſio aūt ſeptimēbris accipit̉ ẜm defectus ꝗ ſunt in cognitiua ⁊ motiua. defectꝰ at̄multiplex ē ī cognitiuā ẜm differentē modū cognitōiseſt em̄ cognitio finis. et eoꝝ que ſunt ad finē. ꝯgnitio at̄finis ē duobꝰ modis. vl̓ in rōe veri ⁊ ſic dr̄ intellectus.vel ī rōe boni ⁊ ſic dr̄ ſapīa. ꝓpter qd̓ duplex ē defectusſiue penalitas rn̄dens. ſtulticia .ſ. et ebetudo. vt ſtulticia ſit cōtra ſapientiā. ebetudo cōtra intellectū. Reſpectu aūt eoꝝ que ſunt ad finē duplex ē cognitio. arduorū⁊ nō arduoꝝ. defectus aūt cognitōis arduorū dr̄ p̄cipitatio. ſicut cōſiliū qd̓ ei opponit̉ eſt reſpectu arduorum.Ignorātia v̓o que opponit̉ ſciētie ē reſpectu nō arduorūque tn̄ ſūt ad ſalutē ſicut ſciētia eſt cognitio talium. Exꝑte v̓o motiue accipiūtur tres penalitates. Ex ꝑte enimip̄ius concupiſcibilis vnꝰ defectꝰ ſiue pena. que dr̄ duricia que eſt circa pietātē. Ex ꝑte v̓o iraſcibilis duplex attēdit̉ defectus ẜm exceſſum. excellētia ſiue ſuꝑbia. quando hō ꝓnus eſt ſupra id qd̓ pōt ex quadaꝫ temeritate etita opponit̉ timori. reliquus v̓o defectus eſt ẜm indigentia vel diminutōem ⁊ dr̄ timiditas. que eſt cōtra fortitudinē donū. ſic ergo ſunt ſeptē penalitates ī ꝗbꝰ vulneratur anima et reꝑatur per. vij. dona.¶ Nembrum terciumErcio querit̉ de ſingl̓is vulneribꝰ illis q̄enumerat beda. et habet quīqꝫ pluſtrāda.Primo de vulnere infirmitatis. Secūdode pena ignorātie. Tercio de pulnere malicie. Quarto de vulnere cōcupiſcētie. Quinto de modovulneris et cauſa vulneratōis.¶ Articulus primusRimo q̄rit̉ de vulne̓ infirmitatis. Infirmitas aūt ē impotētia reſiſtēdi malo ſꝫ qui nonpōt reſiſtere malo. i. peccato neceſſitatē habꝫſed dicit aug. in li. de natura ⁊ gr̄a. quis peccat in eo qd̓vitare nō poteſt? q. d. nullus. ergo videt̉ ꝙ habēti hmōiinfirmitate nō imputet̉ peccatū. ¶ Ad qd̓ rn̄dendum ēꝑ hoc ꝙ dicit aug. in eodē li. ꝙ ex vicijs nature nō ex cōditōe ſit quedā peccādi neceſſitas. Audeat hō atqꝫ vt eadē neceſſitas nō ſit diſcat deo dicere. de neceſſitatibꝰ meis educ me. quia in hmōi orōne certamē ē aduerſus temptatorē de ip̄a cōtra nos neceſſitate pugnātem. ex hͦ verbo aug. patet ꝙ quedā eſt neceſſitas ex vicio. et alia ē neceſſitas ex cōditōne nature. ſi peccaret hō ex neceſſitatenature ꝯdite. nō imputaret̉ eī ad peccatū. quia vitare n̄poſſet. Sed cū peccat ex neceſſitate que ē ex vicio nature cuius ortū fecit volūtas. imputatur ei ad peccatum.eo ꝙ ſe hō in hanc neceſſitateꝫ precipitauit. Nō eſt auttalis neceſſitas que nō poſſit tolli adiutorio gr̄e. et ideopetendū eſt adiutoriū gr̄e. ne talis neceſſitas vl̓ infirmitas p̄ualeat. ¶ Itē ex peccato primo ꝓuenit infirmitasſi ergo addat̉ peccatū erit maior infirmitas. gͦ quātūcūqꝫ multiplicet̉ peccatū erit maior infirmitas. nō ergo eadē facilitate ſurgit hō ī ſecūdo peccato vel in tercio quāfacilitate reſurgit ī peccato primo. quod videtur per ſimile de homine cādēte in foueā profundiorē. et de cadente in minꝰ ꝓfundam. ¶ Ad qd̓ dicēdū ē. ꝙ ē quedā facilitas vel difficultas ex ꝑte hominis. ⁊ eſt facultas alia exꝑte eius ꝑ quē reſurgit. Ꝙtum ad illū per quē reſurgitequalis eſt facilitas reſurgēdi a prima infirmitate et aſecūda vel tercia. ꝙͣtum aūt eſt ex parte ip̄ius hominis.nō eſt equalis facilitas ẜm ꝙ maior vel minor infirmitas. ⁊ illud deſignat̉ in ceco cui dn̄s impoſuit manus ⁊

poſtea ſequitur video homines velut arbores ambulantes. deinde iterū impoſuit manus ſuꝑ oculos eius ⁊ cepit videre et reſtitutus eſt. ita vt videret clare omnia. v.habetur marci. viij. non em̄ ex parte dei fuit difficultasquin ſtatiꝫ cl̓are videret: ſed on̄dere voluit dominꝰ infirmitatē maiorem vel minorē ex parte peccantis. ¶ Adhuc etiā queritur ſi hō per peccatū vulneratur vulnereinfirmitatis. ergo ꝑ maximū peccatum cadit in maioreꝫinfirmitatē. ſꝫ maximū peccatū ē peccatū hereſeos. ſicuthabet̉ in li. de bap. contra donatiſtas. ergo peccans illopeccato cadit in maximā infirmitatē. ¶ Sed videt̉ contrariū. quia quidā illoꝝ: vtpote hereſiarche qui magispeccāt fortiores ſunt. aggrediūtur eī mortē que eſt de rebus difficilimis ſicut dicit ph̓us. ex quo videt̉ ꝙ ex peccato nō ꝓueniat infirmitas. īmo ꝙ ex aliquo peccato ꝓueniat maior fortitudo. ¶ Similiter obijcitur de deſperato. qui ex deſperatōne aggreditur mortē cū deſperatōſit maximū peccatū. ¶ Ad quod dicendū. ꝙ ex peccateẜm quātitatem peccati accidit infirmitas maior vl̓ minor. ꝙ aūt in quodam peccato eſt fortitudo ſuſtinendi ardua vtpote tribulatōem maximā vl̓ mortem. hoc ē ꝓpteropinionē vel eſtimatōem fidei recte. que eſt apd̓ illū quieſt hereticus. nā ſi nō recte crederet et ſe crederet nō recte credere. nō eēt apud ip̄m hec rectitudo. ſꝫ quia nō recte credit ⁊ credit ſe recte credere. innuit ex hac opinione fidei apparētis fortitudinē quādam ſimilē fortitudini fidei. que tn̄ nō vſqꝫquaqͣꝫ tāta eſt. quāta eſt fortitudofidei. ¶ Ad illud v̓o quod obijcit̉ de deſperatōe. ꝙ rōnepeccati deſperatōis maxima ꝓuenit infirmitas reſpectutemptatōis. ꝙ aūt aggredit̉ mortē hoc ē ex quadā opinion euadēdi miſeriā illam que duxit eū in deſperatiōemvel que eſt cuꝫ deſperatōne. nullus em̄ ſimpliciter eligitmorteꝫ. Un̄ aug. in li. iij. de li. ar. nullus recte poteſt eligere vt nō ſit. ſed eligit ex quadā opinione nō recta. eſtimat em̄ euadere miſeriā. Un̄ aug. in eodē. Cum quiſqꝫcredens ꝙ poſt mortē nō erit. intolerabilibus tn̄ moleſtijs ad tota cupiditatē mortis impellitur. ⁊ decernit atqꝫ arripit mortē. in opinione habet errorē omnimode defectōis. in ſenſu aūt naturale deſiderium quietis. om̄isitaqꝫ appetitus in volūtate mortis nō eſt vt qui moriturnon ſit. ſed vt requieſcat intēditur. ¶ Adhuc etiā queritur de illo peccato quod dicitur peccatū ignorātie ẜmquod dicit. b. ambro. grauiſſime peccat qui ignorat. ſuper illud em̄. ij. ad ro. an ignoras ⁊cͣ. cū em̄ maximuꝫ ſitpeccatum. inducit maxima infirmitatē. talis aūt nō ſertit ſuā infirmitatē. Un̄ ꝑaliſim habet ſpiritualē. ſed quiparaliſim habet ſpūalem nō timet adiungi nociuo. cuꝫnō ſentiat. ſicut ē de palitico corꝑaliter. gͦ ex hmōi peccato cōſequitur quedā fortitudo ad ſuſtinedū nociuū. nonergo ex maiori peccato maior infirmitas. ¶ Ad quod dicēdum ꝙ ſicut in p̄cedentibus peccatis rōne eſtimationis cōſequebat̉ quedā fortitudo. ita in hoc peccato rōenō eſtimatōis ꝯſequitur quedam fortitudo. eſtimat em̄de nociuo nō eſſe nociuū. et hoc eſt in p̄cedentibꝰ peccatis. In hoc aūt nō eſtimat nociuū quod ē nociuū. ⁊ ex hͦhabet quandā fortitudinē ſuſtinēdi. ex alio ergo ſurgitinfirmitas .ſ. ex infirmitate morbi ſpiritual̓. ex alio ſurgit fortitudo .ſ. eſtimatōne recta vel non eſtimatione recta.¶ Articulus ſecundusEinde queritur de pena ignorantie. Si eniꝫpena ignorantie conſequitur ad peccatum.ergo ad maius peccatum maior ignorantia.quod tamen videtur dupliciter eſſe falſum. tum qꝛ peccator aliquando magis nouit quid ſit agendum ꝙ iuſtus. tum quia in maiori peccato exiſtens magis nouitaliquando ꝙͣ ille qui eſt in minori. non ergo videtur ꝙanima per peccatuꝫ vulneretur vulne ignorātie. Adquod dicēdum. ꝙ eſt duplex ignorantia. Eſt enim ignorantia que opponitur ſciētie ſpeculatiue. ⁊ tal̓ ignoratia