bona. nature autem bone deus eſt cauſa. illius autemmali nullatenꝰ eſt cauſa. q̄ gͦ eſt cauſa. ¶ Rn̄det̉ ad pͥmūꝑ hͦ ꝙ dic̄ Aug. in li. de ci. dei. Libeꝝ arbi. ſiue volūtasſiue potentia duplicit̓ pt̄ ꝯſiderari. vel inqͣtum eſt natura. ⁊ ẜm hͦ non eſt cā mali. vel inqͣtum eſt ex nihilo vel ſeipſo deficiens ⁊ ꝯuerſum ad vanū. ⁊ ẜm hūc modum eſtcā male voluntatis. ꝓut mala voluntas dic̄ actum interiorem. ſꝫ non ex hoc accipiendum eſt. ꝙ malum pͥmo ſitin voluntate potentia ꝙͣ in voluntate actu. ſꝫ econtrarioin actu pͥus ꝙ in potentia. ⁊ ꝓpter hͦ non ſeꝗt̉ deus eſt cāli. ar. ⁊ li. ar. eſt ꝑ ſe cā mali. gͦ deus eſt cā mali. qꝛ li. ar.rōne alteriꝰ ⁊ alteriꝰ eſt cā ⁊ cauſatum. eſt em̄ cauſatumvt effectꝰ. eſt cā vt deficiens. q tn̄ defectꝰ dr̄ ẜm alterū genus defectus ꝙͣ ipſe actus. Actus em̄ dr̄ defectꝰ culpabilis ꝗ non hꝫ an̄ ſe defectum culpabilem. ¶ Ad ſecundumv̓o dicendum. ꝙ paribꝰ exn̄tibꝰ ꝯditionibꝰ. non eſt dicererōeꝫ mali in voluntate. niſi ip̄am voluntatem q̄ ſeipſa v̓tibilis eſt. ⁊ ꝙ ſeipſa v̓tit̉ in iſto ⁊ non in alio: non ē aſſignare aliquam cam a ſeipſo. qꝛ ꝙ iſte v̓tit̉ ad malum noneſt niſi ꝙ placet. placiti at̄ nulla alia rō eſt q̄renda. ſic̄ inbonis cum ꝑuentum eſt ad volūtatē dei nulla eſt alia rō.ita ⁊ in malis cum ꝑuentum eſt ad voluntatem v̓tibilemſibi relictam. hͦ em̄ dr̄ ꝓpter volūtatem in bono ꝑ gr̄anꝯfirmatam. ¶ Si v̓o obijcit̉ ꝙ ſi li. ar. aut volūtas ſit cāmali. Dicendum ꝙ li. ar. ſiue voluntas dr̄ ex nihilo. ⁊ vteſt natura ⁊ vt eſt voluntas. Si vt natura. ẜm illum modum ꝯueniret etiaꝫ alijs creaturis q̄ ſunt nature. Si v̓ovt li. ar. ſiue volūtas in actu inqͣtum eſt ex nihilo. ẜm hͦeſt cā mali. ⁊ rō eſt. qꝛ vt eſt natural̓r nō determinat̉ niſiad vnum. vt eſt voluntas vel li. ar. eſt oppoſitoꝝ. ⁊ vniusde ſe .ſ. mali. alteriꝰ d̓o non prima cā nec tota.Conſequenter que­ .§. ij.rit̉ de malo actionis a qͦ ſit. vtꝝ .ſ. a deo vel a ſolo li. arQuerit̉ gͦ vtꝝ actō mala ſit a deo. ⁊ pͥmo vtꝝ mala actōinꝙͣtum mala ſit a deo. Secundo vtꝝ mala actio inꝙͣtiactio ſit a deo. ¶ Ꝙtum ad pͥmum Ꝙ mala actio inqͣtum mala ſit a deo on̄dit̉ in hūc modum. qm̄ dare el̓inaꝫꝓpter inanē gl̓iam. eſt q̄dam actio mala ex circūſtantia.ſꝫ hec actio inꝙͣtum actio ⁊ inꝙͣtum mala eſt a deo. Naꝫꝙ rōne eius ꝙ eſt actio ſit a deo patet. Sil̓r etium videt̉rōne ſuꝑadditi vicꝫ. qꝛ illa actio refert̉ ad inanem gl̓iaꝫ.ꝙ ſit a deo. qꝛ hec relatio eſt a deo. ſꝫ rōne huiꝰ relatōisdr̄ mala. gͦ ipſa actō rōne qͣ mala eſt: ē a deo. ¶ Itē Augin li. lxxxiij. q. quod deo actore dr̄ fieri. dr̄ fieri deo volente ⁊ econuerſo. ſꝫ malum inꝙͣtum malum fit deo volēte.qꝛ ſi nollet non fieret. gͦ malū inꝙͣtum malū fit deo actore. gͦ mala actio inꝙͣtum mala fit a d̓o. Un̄ aug. in ench̓.Si dn̄s nollet mala fieri. non fierēt. gͦ fiunt deo volēte.⁊ deo actore. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item duplex eſt lux .ſ. corꝑalis ⁊ſpūalis. Lux at corꝑalis eadem eſt cā lucis ⁊ tenebraꝝ.ſic̄ ſol ꝑ ſui pn̄tiam eſt cā lucis. ꝑ ſui abſentiam eſt cā tenebraꝝ. gͦ ſil̓r lux ſpūalis q̄ deus ē Ioh̓. jͣ. ⁊ .viij. erit cālucis .i. boni. ⁊ cā tenebraꝝ .i. mali. gͦ deꝰ ē cā male actōnis inꝙͣtum mala eſt. ſic̄ ſol cā tenebraꝝ. ¶ Contra. abeodem agente penitꝰ non diuerſificato in ſe. non egredit̉ꝑfectum ⁊ imꝑfectum. ſꝫ bonum dic̄ ꝑfectōꝫ. malum v̓oimꝑfectōꝫ qꝛ dic̄ pͥuatōꝫ boni. modi .ſ. ſpēi ⁊ ordinis. penes q̄ determinat̉ rōne creature. ſꝫ deꝰ eſt agens ꝑfectiſſimꝰ non diuerſificatꝰ in ſe. gͦ cū bona actio ſit ab ip̄o. nōerit mala ab eodem. Et ad hͦ facit illud Dent̉. xxxij. deiꝑfecta ſunt oꝑa. ¶ Itē illiꝰ rei deꝰ eſt vltor cuiꝰ n̄ eſt actorſꝫ male actionis deꝰ eſt vltor. gͦ illiꝰ rei non eſt actor. ¶ Itēdeus inhibuit ade ne comederet de pomo. gͦ noluit ꝙ comederet. gͦ non fuit actor illius actionis. ſi em̄ actor fuiſſet. ꝯͣ ſe vel ꝯͣ p̄ceptum ſuum feciſſet. ¶ Item ꝗcquid eſt adeo bonū eſt inꝙͣtū eſt ab eo aliqͦ mō. ſꝫ hmōi actōes. blaſphemare. fornicari nullo mō ſt̄ bone. gͦ nullo mō ſunt adeo. ¶ Item omne qd̓ ē a deo ordinat̉ ad finē bonū. ſꝫ ſuntaliq̄ actiones male qͣꝝ non pt̄ eſſe bonꝰ finis. vt fornica-

ri. adulterari. mentiri. ergo nullo modo ſunt a deo¶ Item hec actio mala. inꝙͣtum eſt actio eſt a deo: inqͣtūmala nō eſt a deo. ſꝫ a dyabolo vel li. ar. gͦ actio eſt a dvel a dyabolo. gͦ deus ⁊ dyabolus ſunt eiuſdem rei principium. quod eſt ꝯͣ apl̓m dicentem. Non eſt conuenixp̄i ad belial. ¶ Solutio dicendum. ꝙ actio mala rōnemali non eſt a deo. ¶ Ad illud quod pͥmo obijcit̉ in contrarium. Dicendum ꝙ in illa relatione ſunt duo. cunem̄ dico relationem ad indebitum finem duo dico: ip̄aꝫrelationem. ⁊ hoc eſt aliquid ſine aliqua natura. ⁊ hoceſt a deo. etiam dico ibi hoc quod eſt ad indebitum finē.que eſt circūſtantia mali ſubſtantificata in illa ⁊ hoc nōeſt a deo. Unde relatio de ratione relationis eſt a deo. n̄ꝙͣtum ad hoc quod dicit̉ ad indebitum finem. qꝛ ex p̄tiilla determinat̉ in ea malicia. ⁊ hoc eſt quod dic̄ Anẜ. īli. de caſu dya. Dyabolus ꝯuertit voluntatem ad id ꝙnon debuit. ⁊ ip̄m velle ⁊ ip̄a conuerſio aliquid fuit. ⁊ nōniſi a deo habuit aliꝗd. inꝙͣtum autem iuſticia caret ſine qua eſſe non debet. non eſt ſimpliciter malum. ſed eſtaliquod malum .ſ. in illo genere. Unde patet. ꝙ ip̄a conuerſio ſiue relatio eſt aliꝗd quod ē a deo. ⁊ quod non dcit de ſe maliciam. ſed inꝙͣtum iuſticia caret quod eſt adindebitum finem ꝯuerti. eſt ponere ibi maliciam. ⁊ illamalicia non eſt a deo. Unde ip̄m ſuꝑadditum non eſt adeo licet ipſa relatio. ¶ Ad ſecundum dicendum. ꝙ duplex eſt voluntas dei .ſ. permiſſionis ⁊ approbationis. ⁊voluntate ꝑmiſſionis verum eſt ꝙ deo volente fit malū.ita ꝙ notet̉ hic ꝯcomitantia ꝑ illum ablatiuū. ⁊ nō cauſalitas aliqua. quia ꝑmiſſio ẜm ꝙ hmōi non ponit cauſam reſpectu ꝑmiſſi. Voluntas autē approbatōnis noponit aliquam cauſalitatem reſpectu voliti. ⁊ ita loq̄ndo de hac voluntate. non eſt concedēdum ꝙ malum fiadeo volente. qꝛ ſic ipſe ablatiuus importat cauſalitateꝫnulla autem cauſalitas ē in deo reſpectu mali. ¶ Ꝙ obijcit̉ quod fit deo volente fit deo actore. intelligendum eſtde voluntate que ponit cauſalitatem reſpectu voliti. queeſt voluntas approbationis. non de voluntate ꝑmiſſiōisq̄ ſic̄ dictum eſt. nō ponit cauſalitatem in eo reſpectu cꝰeſt. īmo de hoc ſeꝗt̉. non gͦ deo actore fit malicia ſed illucquod ſubſternit̉ malicie. qꝛ ad illud comparat̉ dei volūtas in rōne cauſalitatis. ¶ Ad tercium dicendū. ꝙ nō ēſimile de luce ſiue ſole corporali ⁊ ſpūali reſpectu lucis⁊ tenebre. quia ſol materialis agit ꝑ naturaꝫ. ⁊ ideo perſui pn̄tiam eſt cauſa lucis ꝑ ſui abſentiam eſt cauſa tenebre. Sol autem ſpūalis ſol iuſticie agit ꝑ volūtatem nōꝑ naturam reſpectu lucis ſpūalis ſiue boni. ideo per ſuipn̄tiam eſt cauſa boni. non autem ꝑ ſui abſentiam ē cauſa mali. immo potius ipſum malum eſt cauſa abſentieſpūalis ſolis. Un̄ dicit Anẜ. in li. d̓ caſu dyaboli. de bonō angelo. quia deus dedit illi ꝑſeuerantiam. ideo illeaccepit. ⁊ de malo dicit. quia non accepit ꝑſeuerantiamideo deus non dedit. Unde ſuꝑ illud Roma. tradidit illos deus in deſideria ⁊cͣ. quia cultum ⁊ religionem deiimaginibꝰ tradiderunt. tradidit illos deus .i. ſubtrahendo gr̄aꝫ ꝑmiſit. nihil em̄ abſqꝫ eius ꝑmiſſione fuit in malis. Unde defectus li. ar. eſt cauſa receſſus ſolis ſpūalisxh̓⁊ non econuerſo. ideo non eſt dicendum ꝙ ſolſui abſentiam ſit cauſa tenebraꝝ. naꝫ ip̄e ſolde de ſe niagens vniuerſale. quia vbiqꝫ ſe diffundit.vꝙͣ abeſt. ſed alia deſunt ab ipſo. quando recedunt ꝑ peccatum. ideo non eſt dicere ꝙ ſua abſentia ſit cauſa tenebre ſiue mali. immo ipſum li. ar. deficiens eſt cauſa qͣrei abeſt ſpūalis ſol. Cum em̄ de ſe nulli abſit. non eſt ſuiabſentia cauſa alicuiꝰ immo econuerſo. Sol autem materia lis eſt naturaliter agens. vnde eſt agens particulare non vbiqꝫ ſe diffundens. immo natural̓r mouet̉ ab hͦſitu in illum. ⁊ cum eſt in hoc ſitu non illuminat in alio.qꝛ non vbiqꝫ ſe diffundit. ⁊ ꝓpter hoc abeſt aliꝗbꝰ ⁊ eſtcauſa tenebre. ſic gͦ patet ꝙ non eſt ſimile hic ⁊ ibi.