QueſtioCenteſinia.

¶ Similiter videt̉ inſtantia in elementis quoꝝ eſt ꝯtinua actio ⁊ paſſio. ⁊ ex neceſſitate ẜm motum corpoꝝ ſuoꝝ ꝑ acceſſum ⁊ receſſum. ⁊ generatio ⁊ corruptio inibꝰ mundi. quoꝝ at̄ actio eſt ẜm impetum ⁊ ex neceſſitate. non videt̉ aliqͦ mō hominis ſubiacē imꝑio. nec eiꝰdominio ſubeſſe. ¶ Similiter videt̉ inſtantia in leuibꝰ ⁊gͣuibꝰ. q̄ ẜm naturam eis inditam neceſſe hn̄t vniformit̉moueri. gͣuia .ſ. deorſuꝫ ⁊ leuia ſurſum. q̄ vt ꝓbabil̓r p̄ſumit̉ nullius hominis imꝑio ad motꝰ ꝯͣrios ſe inclinarēt¶ Rn̄ſio dd̓m abſqꝫ dubio ſic̄ dic̄ textus Gen̄. j. ꝙ hōdominaret̉ vniuerſe creature etiam inſenſibili ſi ſtetiſſetSed attendendum ꝙ duplex eſt dominandi modus ẜmꝙ ſpectat ad ꝓpoſitum. Uno eī modo dr̄ ꝗs dn̄ari alicuireature. cum ſuꝑ eaꝫ hꝫ ius in poſſidendo. ⁊ ea vti pt̄ ꝓuoto in ſua vtilitate ⁊ comodo. ita ꝙ nihil ipſiꝰ rei vtibilis aduerſet̉ voluntati vtentis. ⁊ hͦ modo homo dn̄abat̉creaturis inſenſibilibꝰ q̄ homini deſeruiebāt in ſuis actibus. ⁊ homo ſine repugnantia ⁊ difficultate poterat eisvti valde libere. Alius eſt modus dominandi. cū non ſolum eo cui dominat̉ pt̄ vti libere. ſꝫ etiam pt̄ ei indifferenter p̄cipere. modo vnum mō aliud ẜm voluntatis ſue nutum ⁊ imꝑium. ⁊ hoc modo non dn̄abat̉ creaturis inſerſibilibꝰ. ſꝫ tm̄ ſenſibilibꝰ. ẜm ꝙ ſenſibil̓r mouēt̉ ⁊ nate ſt̓moueri in ꝑtes oppoſitas. ⁊ rō huiꝰ eſt qꝛ creature inſenſibiles mouent̉ ẜm naturalem inclinatōeꝫ q̄ eſt ad vnamptem tm̄. Unde lapis determinate tendit ad centrum. ⁊gnis ſurſum. ideo niſi ſaluo nature ordine ẜm ſuam priiam ꝯditōꝫ nihil adam eis p̄ciꝑet. quippe cum non ſintnate niſi vno mō curre̓ ⁊ magis agi ꝙͣ agere ſi eas ſine̓tagere ꝓprios motus. ⁊ dum illis motibꝰ vteret̉. ad ſuumꝯmodum ⁊ ꝑ ꝯplacentiam acceptaret omnia ſibi deẜuienti. Sed creature ſenſibiles q̄ aliquo mō eſſent diſciplinecapaces. ille .ſ. q̄ hn̄t auditum iuxta memoriaꝫ. ⁊ q̄ nateſunt ad oppoſitas ꝑtes moueri atꝫ obtemꝑarent in oībꝰq̄ nature non ꝯͣriarent̉. ſic̄ tactum eſt ſuꝑiꝰ. ꝯcedendum ēꝙ adam dn̄aret̉ creaturis inſenſibilibꝰ. Unde ꝯcedene ſunt etiam rationes que hoc on̄dunt. ¶ Ad illud qd̓obijcit̉ quo videt̉ concludi. ꝙ corꝑa ſuꝑceleſtia dominabant̉ corꝑi pͥmi hominis ante lapſum. Dicēdum ꝙ noneſt veꝝ. qꝛ ꝓprie loq̄ndo illa corꝑa dicunt̉ alijs dominari.quoꝝ v̓tute obijcit̉ de ſubſtātia illoꝝ ꝗbꝰ dominant̉. ⁊ fiunt in illis dominationes corruptionum. qd̓ non fiebatneqꝫ fieri conueniebat circa corpus pͥmi hominis. Un̄ ſiſtētiſſent pͥmi homines non hr̄ent illud dominiū corporaſuꝑceleſtia in corꝑibꝰ humanis qd̓ modo hn̄t. ſꝫ potiꝰ inillis q̄ illis conuenirent p̄ſtitiſſent obſeꝗum. Ex his patet rn̄ſio ad omnia p̄dicta. ¶ Sꝫ adhuc ꝯͣ hoc obijcit̉. qꝛelementa ⁊ elementata obediebant hominibꝰ .ſ. helie ⁊heliſeo. ad ẜmonem helie celum ꝯtinuit pluuiam. Iaco.vlt̄. iij. Reg. xvij. ⁊ multiplicata eſt farina ⁊ oleum eodē.Ambro. in li. de officijs. Sermonem locutus eſt helias ⁊pluuia ſterit nec cecidit ſuꝑ terram tribꝰ annis ⁊ ſex mēſibꝰ. Item locutꝰ eſt. ⁊ ydria fariue non defecit ⁊ vas oleitoto famis temꝑe diuine non eſt exinanatum. ⁊ eodemHeliſeus autem aut in ſolitudine iordanem tranſitu ſuovt ꝑs defluat poſterior ſuꝑior autem infontem recurratiiij. Reg. ij. Aut ferrum ſecuris excuſſum ⁊ in fluuij iordanis merſum in ꝓfundo miſſo in aqͣs ligno facit ſuꝑnatare. iiij. Reg. vj. Fortiori rōe videt̉ ꝙ debebant pͥmo homini obedire. cui a domino data fuit ſpāliter p̄ſidētia ⁊dominiū creaturaꝝ. ¶ Rn̄ſio ꝙ in oꝑbꝰ p̄dictis elementa ⁊ elementata obediebāt deo ⁊ homini. oꝑa em̄ p̄dictafiebant. non v̓tute nature ſꝫ potius ſupͣ naturam. ad preces ſanctoꝝ ꝓph̓aꝝ. Unde Iaco. vlt̓. helias erat homo ſimilis nobis paſſibilis ⁊. or̄one orauit vt nō plueret ſuꝑterram ⁊ non pluit ⁊cͣ. Unde in oꝑbꝰ p̄dictis ꝓph̓e nonfuerunt actores oꝑm. ſꝫ vel imꝑatores mediante or̄one.vel denunciatores diuine voluntatis p̄dicta operantis

¶ Queſtio centeſimade Malo.Diuuante gratiaih̓u xp̄i. ptꝰ ꝯſideratōꝫ eoꝝ q̄ ꝑtinent adcreaturam inꝙͣtum eſt creatura. ꝓcedēdum eſt ad ꝯſideratōeꝫ eoꝝ q̄ ꝑtinent adlapſum ſiue ad deterioratōꝫ eiuſdem. ⁊qꝛ de terioratiuum creature eſt malum ⁊ pct̄m. q̄rendūeſt de malo ⁊ pct̄o. Et pͥmo de malo ꝯſiderandum eſt. qd̓eſt qͣſi genꝰ pcti. non tn̄ ſimpliciter. Scd̓o erit de pct̄o ꝯſideratio. ¶ Circa malum v̓o pͥmo ꝯſiderandum eſt an ſitScd̓o ꝗd ſit. Tercio a qͦ ſit. Quarto qͣre deꝰ ꝑmittit mala fieri. Quinto in qͦ ſit. Sexto de diuiſione eiꝰ. ꝑ maluꝫculpe ⁊ pene. ⁊ ſi qͣ eſt alia dr̄a. Septimo de ordine eius.Octauo de oppoſitione eius. Nono vtꝝ ſit alicꝰ cauſa ⁊de eius effectu.¶ Nembrum primū.Irca pͥmum ſic ꝓcedit̉. on̄dit̉ em̄ pͥmo ꝙ n̄eſt. dr̄ em̄ ſuꝑ illud Ioh̓. j. Sine ip̄o factūeſt nihil .i. malum: gͦ malū nihil eſt. gͦ nō ē.¶ Itē Aug. ī. xj. d̓ ci. d̓i. Mali nulla nat̉aē. ſꝫ cꝰ nulla hat̉a ē n̄ ē: gͦ malū nō ē. ¶ Itē Aug. ī epl̓a ꝯͣfundamentum. Non inuenit̉ in rebꝰ malū niſi corruptēſꝫ corruptio non ē natura. nulla itaqꝫ natura malum ē. gͦnon ē ſic̄ pͥꝰ. ¶ Item Yſid̓. nihil eſt malum. qꝛ ſine deo factum eſt nihil. ¶ Item Dyo. de di. no. Nihil ad naturaꝫmali reſpiciēs facit q̄ facit. quō erit malū in exn̄tibꝰ. autoīno ens tali optimo deſiderio deſertum. ¶ Itē om̄e qd̓ ēinꝙͣtum eſt bonum ē. ſꝫ malū non ē bonum. gͦ malū non ēItem malum non hꝫ ſubſtantiam. ſꝫ ꝯͣ ſubſtantiā ē. gͦ nōeſt. ¶ Item decurrit. b. Dyo. ꝑ diuerſa genera reꝝ: vtpote. in angelis. in aīabꝰ. in corpore. in materia. ⁊ in natura ꝑ totū on̄dit ꝙ nō eſt malū. gͦ malū non ē. ¶ Itē Anẜ.Malū nō ē aliud ꝙͣ nō bonū vel abſentia boni. vbi dꝫ ⁊expedit eē bonū. qd̓ at̄ non ē aliud ꝙͣ abſentia eiꝰ qd̓ ē aliꝗd. vtiqꝫ non ē aliꝗd. gͦ malū non ē. Item oīs eēntia eſt adeo a qͦ nihil ē iniuſtū. qͣre nulla eēntia ē iniuſta ꝑ ſe. Iniuſticia v̓o oīno nl̓ eſt. ſic̄ non ē aliud ꝙͣ abſentia iuſticieſic̄ cecitas nihil aliud ē ꝙͣ abſentia viſus. gͦ cū iniuſticiaaccipiat̉ ibi general̓r. ex hͦ accipit̉ ꝙ malū nihil ē. ¶ Cōtra omne corruptiuū eſt actiuū. ſꝫ om̄e actiuū hꝫ naturāꝑ quaꝫ agit. gͦ ⁊ omne corruptiuū. ſꝫ malum corruptiuūſt. qꝛ corrūpit modū ſpēm ⁊ ordinē vt dic̄ aug. ⁊ patebitinfra. gͦ hꝫ in ſe naturā aliquam ꝑ quā agit. gͦ malum ēaliꝗd. ¶ Itē omnē qd̓ ē. ordinatū eſt. ſꝫ malū eſt ordinatū.vn̄ Aug. de na. bo. malū ordinatū ⁊ ſuo loco poſitū eminentiꝰ ꝯmēdat bona. gͦ malū eſt. ¶ Itē malū r̄cipit magis⁊ minꝰ. aliqd̓ eī malū maiꝰ ē altero. gͦ malū ē aliꝗd. ¶ ItēDyo. li. de di. no. ſi n̄ eſt malū v̓tꝰ ⁊ malicia idē. ſꝫ ꝯſtat ꝙhͦ eſt impoſſibile .ſ. idē eē maliciā ⁊ v̓tutē. gͦ ⁊ p̄mū .ſ. maliciaꝫ non eē. gͦ malū eſt. ¶ Itē malū pugnat ꝯͣ bonū ip̄mexpellendo. gͦ malū ē aliꝗd. ¶ Item veꝝ ⁊ ens ꝯuertunt̉. ſꝫveꝝ eſt maliciam eē cum malicia eſt. gͦ malum eſt aliꝗd.¶ Item Dyo. qd̓ oīno exꝑs boni eſt. non eſt. ſꝫ nullū malum eſt oīno exꝑs boni. gͦ qd̓libet maluꝫ eſt aliꝗd. ¶ Reſpondeo ad obiecta. ꝙ malum vnoº eſt. alio modo non ē.Eſſe em̄ dr̄ multiplicit̓. Eſt em̄ eſſe rōnis. ẜm quem modum q̄cunqꝫ veritatē hn̄t .i. adeqͣtionem rei ⁊ intellectꝰdicunt̉ eēntia. ẜm hūc modū malicia eſt cū deformat illd̓in qͦ eſt. Eſt et̄ eſſe nature. ⁊ ẜm hūc modū rōne eiꝰ qd̓ ſubſternit̉ malicie dr̄ malū eſſe aliꝗd. vt mala actō rōe actōnis dr̄ eſſe aliꝗd. Eſt iteꝝ eē moris. ꝓut eſſe ē. qd̓ ordinēretinet ẜuatqꝫ nat̉aꝫ. ⁊ ſic diffinit Boe. li. de ꝯſo. ẜm qumodum dicunt̉ mali homines in eo ꝙ mali non eſſe. ẜmhūc modum dr̄ eſſe qd̓ recte ordinatum eſt ad finem ſup̄mum .ſ. deum. ⁊ ſic malum non eſt. Sed attendendumeſt ꝙ quoddam eſſe nature ponit. quoddam priuat vel