Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.xcvij.

que eſt in gloria. Ad aliud quod obijcit̉. ſi habuitōꝫ de articulo recuꝑatōis. dicūt ꝗdāfidē habuit habuit reuera: ſꝫ tn̄ ꝯtulit nec aduertit. ſicgnoſcebat ſe caſuꝝ actu. vn̄ nec ex caſu eius ꝯtriſtabatur. Uel pōt dici habuit fideꝫ articuli de reꝑatione.implicite cognoſces ille qui hoīeꝫ pauit illū reciꝑet.quocūqꝫ modo indigeret reꝑatōe. ſiue ꝑficiēdo qd̓ eratdefectus nature cōdite. ſiue aliꝗ alij defectus ꝯtigerēt.bn̄ .n. ſciuit deus parauerat ſiue ꝯdiderat hoīeꝫ ad ꝑficeret̉ ꝑfectōe glorie. ille hoīeꝫ paraueratad temꝑe oportuno illū reꝑaret. tollendo oēs defectꝰglorie incōtingētes. Uel pōt dici ẜm opinionē illā queponit̉. poſteri eius eēt ꝯfirmati primis parētibꝰſtantibꝰ. habuit fideꝫ de articuli reꝑatōe. nec ꝓpter triſtabat̉. qꝛ cognouit ꝓpter caſum illiꝰ futura nccͣia erat reꝑatio. Ad illud quod obijcit̉. fideseſt ex auditu ⁊cͣ. dd̓m duplex ē auditꝰ. interior exterior. aūt eſt neceſſarius auditꝰ exterior ad ſitcognitio fidei. ſed qn̄qꝫ ſufficit interior. ſicut ſuppoſitoaliquis eēt ſemotus a fidelibꝰ. nec eēt qui euꝫ inſtrueret in fide. dūmodo oīno viueret ẜm dictamē ratōis. ſe ordinaret ſperaret quantū poſſet ad bonuꝫ. auditu interiori fideꝫ reciꝑet. informaret̉ illis que eētſibi nccͣia ad ſalutē. vn̄ fuit auditus exterior nccͣiꝰprimo homī ad haberet fidē. ſꝫ inſpiratōe internafidei recepit cognitōꝫ. eſt id quod fuit ꝑfectōis in cognitōne fidei. Articulus ſecundusEquit̉ inquire vtꝝ habuit vniuerſitatē virtutū an̄ lapſuꝫ ſiue tot quot habuit pꝰ.ūt tobuit videt̉ pͥmo dam̄. di. deꝰfecit hoīeꝫ om̄i v̓tute circūdatū. omībꝰ bonis ornatū videt̉ aliꝗs habitꝰ v̓tutis ꝗ̄ ſit in nobis deeſſꝫ eidem. Iteꝫ ex ꝑte cognitōnis cognoſcimꝰ plura ꝙͣadaꝫ cognouit. nec plures habemꝰ in nobis ſcientiaspari rōne ex ꝑte affectōis videt̉ plures habeāꝰhabitus ꝙͣ habuit primꝰ. Iteꝫ conexio eſt in v̓tutibus ſicut ſancti dicūt. qui hꝫ omēs: ſi adamhabuit:juā virtutefuit oēs habuit. tothabuitt nos habemꝰ aut aliquā v̓tute habemus quā habuit adaꝫSi. tot v̓tuteshabuit quot nos habemꝰ. Si ſic. aut illiꝰ v̓tutis fuit adaꝫ capax aūt. ſi: videt̉ pct̄m venerit innobis boni capacitas. quod abſurdū ē dice̓. Si ſic:deus daret gr̄aꝫ ade ẜm capacitatē ſuā. videt̉ omēꝫvirtutē quā in nobis ꝯfert poſt laim. ipſi cōtuleritan̄ lapſuꝫ. Contra. virtus fortitudinis ꝯſiſtit inpeſſione terribiliū. ſꝫ in adaꝫ in ſtatu innocētie potuit talis ꝑpeſſio: ⁊cͣ. nec fortitudo. Itē temꝑantiacōſiſtit in coercēdis prauis carnis paſſiōibꝰ. ſꝫ talespoterant reꝑiri in natura inſtituta. nec temperātia.Iteꝫ pnīa ꝯſiſtit in deteſtatōe maloꝝ ꝑpetratoruꝫdolore. ſꝫ nullo ꝯuenit ī ſtatu innocētie de malismiſſis dolere. poterat in primo hoīe virtꝰ pnīe. Iteꝫ qui hꝫ donū ꝑſeuerātie cadit a iuſticia. ſꝫ adaa iuſticia cecidit. ꝑſeuerantiā habuit. hanc auteꝫmulti hn̄t in ſtatu nature lapſe. omīs virtꝰ nūc ēfuit in ſtatu innocētie. Item numerꝰ ſacramētoꝝ pꝰlapſuꝫ rn̄det equalitatē nūero ſacramētoꝝ ante lapſum. neqꝫ primi parentes ſi ſtetiſſent habuiſſent exercitiū tot ſacramētoꝝ qͦt habuerūt exercitiū poſt lapſuꝫcuiꝰ eſt. pluribꝰ indiguit adiutorijs pꝰ lapſuꝫꝙͣ an̄. eadeꝫ rōne videt̉ numerꝰ virtutū an̄ lapſuꝫdebuit rn̄dere nūero v̓tutū poſt lapſuꝫ. nec pͥmi parentes ſi ſtetiſſent p̄diti eēt tot v̓tutibꝰ an̄ quot pꝰ. ꝗapluribꝰ indiguerūt poſt ꝙͣ an̄. Iteꝫ ideꝫ ꝯn̄dit̉ comꝑatione donoꝝ. cum .n. ſint ſeptē dona vt habet̉ yſa. xj.ſcꝫ donū ſapīe. intellectꝰ. ꝯſilij. fortitudinis. ſcīe. pietatis. timoris dn̄i. an̄ lapſuꝫ vt videt̉ fuit pietas ē

circa oꝑa pietatis. fuiſſent in ſtatu innocētie. neqꝫfortitudo ꝯſiſtit in aggreſſu difficiliū ꝑpeſſione aduerſoꝝ. que nccͣia ſunt tꝑe lapſus. Iteꝫ ideꝫ videt̉ꝯꝑatōꝫ beatitudinū math̓. v. qꝛ an̄ lapſuꝫ fuit beatitudo luctus neqꝫ beatitudo miſcd̓ie. qꝛ miſcd̓ia miſeriā reſpicit. que ncc̄ia erat poſt lapſuꝫ. Iteꝫ videturideꝫ ꝯꝑatōꝫ fructuū. quibꝰ dr̄ Gal̓. v. qꝛ an̄ lapſuꝫ fuit fructꝰ ē patiētia ꝯſiſtit in tolerātia aduerſo. ſic̄ poſt. Ex his omībꝰ videt̉ habuit tot v̓tutesan̄ lapſuꝫ quot habuit poſt. Rnſio. dd̓m fitꝑatio multitudinis donoꝝ gratie ad ſtatuꝫ nature lapſe ſtatū nature inſtitute: pōt intelligi vel de donisgratie gratiſdate. vel de donis gratie gratū facientis.Si intelligit̉ de donis gratie gratiſdate. ſic ſe hn̄t ſicutexcedētia exceſſa. eo aliqͣ dona gratie gratiſdatehabuit adā in ſtatu illo. vtpote immortalitatē impaſibilitatē. habuit aliꝗs poſteroꝝ eiꝰ. aliqͣ donagratie gratiſdate hn̄t poſteri eiꝰ que ipſe habuit. ſic̄ſunt gratia ſanitatū. oꝑatio v̓tutū. genera lingua. ꝯſil̓ia. aūt hꝰ diuerſitatis venit ex. illa dona expediebāt illi tꝑi alia ꝯpetūt illi. Si aūt loꝗmuide donis gratie gratūfaciētis. qꝛ dona illa ꝯnexionē habēt ꝙͣtū ad habitꝰ ꝙͣtuꝫ ad actus ꝑfectōis ſunt. ſicꝯcedendū eſt. in equali multitudine fuerūt in primohoīe in reꝑit̉ in eius poſteritate. dico ꝙͣtū ad hītꝰꝙͣtū ad actꝰ ꝑfectōnis ſunt. ſicut rōnes ad primā ꝑtēinducte on̄dūt. ꝙͣtū v̓o ad actus hn̄t imꝑfectōꝫ annexam. ꝯtingebat v̓tutes ẜm ſtatu illū in adā ponere.ſicut habet̉ ab aug. li. de tri. xiiij. mgr̄ recitat. iij. ſen.xxxiij. di. v̓tutes habebūt alios actus in patria. ꝗa maioris ꝑfectōnis ꝙͣ habeāt in via. actus .n. ſiue vſusuidentie erit. nullū bonū deo p̄ponere vel eqͣre. fortitudinis ei firmiſſime adherere. tꝑantie nullo defectu nouo delectari. hos eoſdeꝫ actus vſus habuerūt primiparentes in illa felicitate in qua fuerūt qn̄ habueruntgrāꝫ gratū facientē. lꝫ illa ꝑfectōe in qua habēt ī patria. plurimū tn̄ erant ꝯformes. Per hec pꝫ rn̄ſio adduo obiecta. quoꝝ vnū erat de fortitudine. alteꝝ deꝑantia. que ꝓcedebāt ẜm actus hn̄tes imꝑfectōeꝫ aliquā annexaꝫ. que quidē ꝑfectio ꝯpetit ſolū ẜm ſtatumpn̄tis miſerie. Ad illud aūt quod obijcit̉ de pnīa. dicendū pnīa reduci hꝫ ad v̓tuteꝫ iuſticie. eſt .n. de ſpeciebꝰ iuſticie. exn̄te ſtatu ꝑſone lapſe. autē fuiſſet deſpēbus illius ſi ꝑmanſiſſet ſtatus nature ꝯdite. tūc enīeſſet actus iuſticie deo regenti ſubiectū. Ad illudaūt quod obijcit̉ de ꝑſeuerātia. dd̓m ꝑſeuerātia vno dicit̉ ꝓpoſitū ꝑſeuerandi in bono. eſt v̓tꝰ vldiſpoſitio ꝯſequēs v̓tutes inſeꝑabilit̓. Alio ꝑſeuerantia eſt ꝯtinuatio in bono vſqꝫ in finē. ſic dic̄ habitū ſꝫ potius dicit actū. hāc primꝰ habuit. ex tn̄ ſequit̉ aliqua virtute caruerit eo temporequo in gratia ꝑmanſit. Ad illud quod obijcit̉. numerus ſacramētoꝝ poſt lapſuꝫ rn̄det ⁊cͣ. dd̓mverū eſt. hꝰ eſt nccītas hūane reꝑatōis pꝰ lapſuꝫ.cecidit .n. in morbū graueꝫ peccatū ſuū. ꝓpt̓ queꝫindigebat ſacramētis alijs ab illo. quod fuit inſtitutūtꝑe nature cōdite. ſcꝫ matrimonio quibꝰ curaret̉. vndeHugo. exquo a ſtatu pͥme incorruptōis lapſus ī corpore mortalitatē. in aīa iniquitateꝫ egrotare cepit. continuo deus reꝑando inde ſacramētis ſuis medicinaꝫ preꝑauit. que prout ratio poſtulabat cauſa. diuerſis temꝑibꝰ locis ad curatōꝫ illius exhibuit. v̓tutes aūt neceſſarie erant in omni ſtatu in omni temꝑe ꝙͣtum ad ſubſtantiaꝫ ꝙͣtuꝫ ad numerū: tn̄ ẜm diuerſitatem ſtatuuꝫ neceſſaria erat actuum variatio ẜmtactum eſt. Ad illa que conſequūtur dici poteſt. dona. fructus. beatitudines. ꝯferunt̉ a deo ad ꝑfectōnemnature lapſe inſtitute. Ad cuius declaratiōeꝫ noͣ.virtutes ẜm ex aucͣtibꝰ ſanctoꝝ poteſt ratōnabilitecolligi: ſunt ad informandū ſiue ad rectificāduꝫ libeꝝ