Queſtio.XCV.

etiam in corꝑis caſtitate. Beata aūt virgo nō ſolū v̓gofuit ꝙͣtum ad carnis integritatē. ſꝫ ꝙͣtum ad mētis ſanctitatē. et hoc diuīa inſpiratōe. ¶ Preterea. illud preceptū de multiplicatōe erat affirmatiuū. p̄ceptū affirmatiuū nō ligat ad ſemꝑ neqꝫ ẜm oēm cōditōꝫ ⁊ circūſtātiaꝫꝓ loco et tꝑe ⁊ circūſtatijs alijs debitis. et maxīe ꝓutadit ſub intētione illiꝰ ꝗ dedit. p̄ceptū aūt illud datuꝫfuit ad ml̓tiplicādū genꝰ hūanū. vn̄ qꝛ p̄ceptū illd̓ datufuit generaliter omnibꝰ. nō diſtincte huic vl̓ illi exceptisprimis parētibꝰ. exiſtēte nūero ſufficiēte ad hmōi multiplicatōem expedite faciendā. nulli ſingulariter ꝓhibebatur n̄ tenere virginitatē. Licet em̄ aliꝗs ꝯtineret: erāttn̄ alij ꝑ quos poterat genꝰ hūanū multiplicari. ſꝫ tūc demū teneret̉ ꝗlibet illi p̄cepto. cū videret aliū de eē ꝑ qup̄ceptū illud poſſet impleri. ꝗlibet em̄ tenebat̉ ad hͦ. vt illud p̄ceptū nō remaneret incōpletū. etiā ꝑ ſeip̄m ſi videret ꝙ ꝑ aliū nō poſſet impleri. aūt ꝙ dn̄s aliter nō diſpōneret. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ ꝙ nulli mēbro erat caſtitasꝓhibita ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ hoc verū ē de caſtitate fidei. noniūt de caſtitate carnis. eccl̓ia em̄ nō ē virgo ꝑ integritatē carnis ſꝫ fidei. ſic intelligit̉ verbuꝫ aug. ſcꝫ illud abſitvt a mēbris ꝓhibeat̉ caſtitas cū ſponſe cōceditur. loquitur em̄ de ꝓhibitōne virginitatis fidei. ¶ Ad illd̓ qd̓ dicit Aug. ſuꝑ gen̄. iij. poteſt dici. alium modū eē potuiſſein corꝑibꝰ mortalibꝰ. vt ſolo pie caritatis affectu ⁊cͣ. qd̓aug. exprimit. modū aliū poſſe fuiſſe a deo. vn̄ dicit ꝗdpoterat fuiſſe. nūꝗd cōueniebat. cōueniebat em̄ vt mulier de viro formaret̉. et de illis duobꝰ hūanū genꝰ ꝓpagaretur. ꝓpter multa ſuꝑius tacta. ¶ Ad illud qd̓ queriturde reuocatōne precepti de multiplicatōne ꝓlis. dici pt̄.ꝙ illud p̄ceptū. Creſcite et multiplicamī nō ſolū datumfuit ad augmētum et multiplicatōem carnalis. ſꝫ ꝓlisſpūalis. Un̄ ſic̄ ī primo ſtatu melior fuit ꝯiugalis ꝙͣ virginalis ꝓpt̓ paucitatē hoīm: ſic poſt ſufficientē hominūmultiplicatōꝫ. maior erat nccītas multiplicae̓ filios ſpirituales ꝙͣ carnales. Un̄ hugo ꝓ temꝑe illo apud deūexcellit v̓ginitas. qꝛ cū ad implēdū nūerū ſct̄oꝝ largiſſima ſuppetat copia. libido ſibi nūc nō vendicat qd̓ iā ſuſcipiēde ꝓlis neceſſitudo non poſtulat. et ita virginitasmelior. ꝓpter qd̓ cōueniēs fuit vt p̄ceptū illud ꝙͣtum admultiplicatōꝫ ꝓlis carnalis reuocaret̉. Nota gͦ ꝙ p̄ceptū illud erat multipliciter ⁊ multis locis reuocatū. ſcꝫp̄figuratōe .i. p̄figur. ta fuit eiꝰ reuocatō. et hͦ an̄ legē .ſ.in vginitate abel. in qͣ fuit p̄figurata v̓ginitas xp̄i. vt habet̉ ab aug. de mirabilibꝰ xp̄i ī v̓bo ſupdicto. et ī lege ſcꝫin v̓ginitate helie ſcꝫ in qͣ p̄urata fuit v̓ginitas ioh̓isbaptiſte vt pꝫ ex v̓bo hierodicto. fuit etiā reuocatūinſpiratōe. ſcꝫ in v̓ginitate bt̄e v̓ginis et bt̄i ioh̓is baptiſte. fuit etiā r̄uocatu exēplo ſcꝫ in v̓ginitate xp̄i ꝗ fuit forma viuēdi ꝑfectis. Un̄ luc. vj. ꝑfectꝰ at̄ oīs erit ſi ſit ſic̄magr̄ eiꝰ fuit etiā reuocatū doctrina xp̄i. Math̓. xix. dicūt ei diſcipuli eius. ſi ita eſt cauſa homīs cū vxore. nōexpedit nube̓ ꝗ dicit eis ⁊cͣ. Supra qd̓ hiero. ꝯtra iouinianū. apl̓i vxoris onere ꝯtemplato. ſi talis ē inquiuntcauſa homīs cū vxore. nō expedit nube̓. quoꝝ dn̄s ſnīasꝓbans. recte quidē ſentitis ait. ꝙ nō expediat homī adregnā celoꝝ tendēti acciꝑe: ſꝫ difficilis res ē ⁊ non omēscapiūt v̓bū iſtud. verū ꝗbꝰ datū ē. ⁊ ibidē ſeꝗt̉ ſunt eunuī ꝗ caſtrauerūt ſe ꝓpt̓ regnū celoꝝ. qui pt̄ caꝑe capiatiero. ꝯtra iouinianū mihi illi eunuchi placent. quoscaſtrauit n̄ nccītas ſꝫ volūtaſ. libēter eos recipio ī meosſinus ꝗ ſe caſtrauerūt ꝓpt̓ regnū celoꝝ ⁊ ob meū cultunoluerūt eē qd̓ natiſ¶ Queſtio. xcv. de proleEterminato de moo ſiue de via ꝓpagādi .i. de coitu pͥmorū parētū. ſeꝗtur de ip̄a prole ꝓpagatavnde intentio huiꝰ ꝑtis eſt determīarequales liberosenuiſſent primi ꝑentes

ſi n̄ peccaſſent. et poſteri eoꝝ. ¶ Primo gͦ querit̉ qualesliberos genuiſſent ꝙͣtum ad iuſticiam. Secūdo qualesꝙͣtum ad ſcientiam. Tercio quales ꝙͣtum ad virtutemcorporalem. Quarto ꝙͣtum ad ſexum.¶ Nembrū primumIrca primū quo querit̉ quales liberos genuiſſent primi parentes ꝙͣtum ad iuſticiaQueruntur tria primū eſt. ſi geniti in ſtatu illo eēt heredes paterne iuſticie ꝙͣtuꝫad iuſticiam originalem. Secūdum eſt ſi ꝙͣtum ad iuſticiam gratuitam. Terciū eſt ſi ꝙͣtum ad iuſticiam cōfirmatam.¶ Articulus primusUeritur ergo primo ſi eēt heredes originalis iuſticie. Ꝙ ſic videtur per hoc. ꝙ ex meriobedientie eorundem ſi ſtētiſſent. genuiſſētalios heredes iuſticie parentū. quia ſi oppoſitum de oppoſito et ꝓpoſitum de ꝓpoſito. ¶ Item Anſel. de cōcep.vir. xxiiij. c. Si adam nequiuiſſet ad eos qͦs generaturoserat iuſticiā ſuam ꝓducere. nequaꝙͣ poſſet eis in iuſticiam trāſmittere. ¶ Item idem de cōcep. virgi. x. c. Deditdeus adam hanc gr̄am. vt ſicut qn̄ illu cōdidit. nulla ꝓpagandi oꝑante nat̉a aut volūtate ſimul fecit eum et rōnalem et iuſtum ita ſimul cum rōnalem haberent aīaꝫ.iuſti eēt quos generaret oꝑante natura et voluntate ſinō peccaret. ¶ Item nihil ē mediū int̓ iuſtū ⁊ īiuſtū ī hominibꝰ. ſed adam ſi ſtetiſſet nō genuiſſet filios iniuſtosergo geniuſſet filios iuſtos ſcꝫ nat̉ali iuſticia. ¶ Iteꝫ cūminimū bonū ē maius bonū. ꝙͣ maximū malū ē malum.videtur ꝙ nō minus debuit remunerari meritū obedientie primoꝝ parentū. ſꝫ magis ꝙͣ inobedire demeritū puniri: ſꝫ inobedientia demeritū fuit punitum tranſfuſione iniuſticie paterne. gͦ ⁊cͣ. ¶ Contra hug. ſi primꝰ hōtempore obedientie ſue. caſto coniugio ad propagationem poſteritatis inſtitutioni diuine deſeruiens filiosgeneraret. ſine peccato quidem: quoniam ex natura abomni vicio libera ſed non ſimiliter paterne iuſticie heredes. ¶ Item impoſſibile eſt fieri tranſfuſioneꝫ alicuiꝰproprietatis. niſi pertranſfuſionem ſiue traductōeꝫ ſubectī illius vel eē cauſe. dico propter tranſfuſionem originalis peccati. quod tranſfunditur a parentibꝰ in ꝓlēꝑ traductōem carnis corrupte. que eſt cauſa ip̄ius peccati originalis: ergo cum in generatōne ꝓlis nō ſit traductio ſubiecti vel cauſe originalis iuſticie. nullo modopoteſt eē tranſfuſio originalis iuſticie a parentibus inprolem. ſubiectum aūt originalis iuſticie eſt ipſa animaque non eſt extra duce. ¶ Item anima ade nullo modopoterat efficere peccatum in anima pueri geniti ab eo.ſed quia perſona ade corrupit naturam in eo qua natura nō erat eiꝰ ſolūm odo vt erat ſingularis ꝑſone: ſed vterat generalis. ex trāſfuſione illiꝰ nat̉e corrupte. corrupta erat nat̉a pueri ⁊ hoc rōe qͣ aliꝗd erat ꝯn̄e pr̄i ⁊ ꝓli. Si aūt natura q̄ erat in puero nō eēt cū ſuo vicō traducta a patre. nulla fuiſſet corruptio in puero. ſi ergonihil qd̓ erat cōmune patri et proli erat ſubiectū gratievel cōmune. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄ſio pt̄ dici ẜm Anſel. ꝙ ſi ſtetiſſent primi parentes ꝙ genuiſſent filios heredes paterne iuſticie ꝙͣtum ad iuſticiam originalem. ſicut patet exverbis eius ſupradictis. ¶ Ad illud quod dicit hugo.ꝙ non genuiſſent filios paterne iuſticie heredes. Dicendum ꝙ hoc intelligitur ſic. paterna iuſticia non deſcenderet ad eos hereditarie: illud autem dicitur deſcēdere hereditarie ad filios. quod filij habent a patre dominō et poſſeſſore iure filiationis. illi autem filij non heredarent bona gratuita a patre vt a domino et poſſeſſore illorum: ſed potius a gratia conditoris. Vt enim haberi poteſt ex verbis Anſelmi. in hoc oſtendebaturꝭmagnitudo bonitatis dei et plenitudo gratie illius. ꝙqualis erat primus homo. inſticia et felicitate: ta-