ſed quod habꝫ in ſe principium ſolutōnis: eſt paſſibileꝑ diſſolutōnem. corpus ade fuit tale. gͦ ⁊cͣ. ¶ Item corpꝰillius erat ꝯpoſitum ex quatuor elementis. Sed quatuꝫor elementa adinuicē ꝯtraria ſunt. et actiua ⁊ paſſiua. qͦinducētia corruptōeꝫ. qꝛ paſſio nccͣio inducit corruptōgͦ diſſolutōnem. ¶ Si dicat̉ ꝙ nō erant in ipſo elementaagentia et patientia. quia erāt eque liberata ⁊ equali ꝓportōne. Contra. vt habet̉ a ph̓o. elementa in ſuis ſperis equalē habent pt̄atem: nihilominꝰ agunt et patiūturadinuicem. ¶ Item aug. in que ſtōnibꝰ ſuꝑ gen̄. dicit. corpus ade nō erat tale qd̓ impoſſibile videret̉ diſſolui. ſedguſtus arboris vite corruptōneꝫ inhibebat igit̉ videt̉ ꝙcorpus in ſe diſſolubile erat. licet ab extrinſeco reſeruari poterat ſine diſſolutōne. ¶ Item om̄e qd̓ eſt aīale .i. īdigens alimonia ē diſſolubile deficiētie alimonia: ſͦ om̄etale eſt paſſibile per diſſolutiōem: corpꝰ ade fuit tale ⁊cͣ.¶ Contra materiatū ordinatū ꝑ materiā ad formaꝫ indiſſolubilē. dꝫ eſſe indiſſolubile ꝑ naturam quod pꝫ perrōnē et ꝑ exempluꝫ in corꝑibus ſuꝑceleſtibꝰ et ī alijs indiſſolubilibꝰ: ſꝫ corpꝰ primi hominis fuit tale. gͦ ⁊cͣ. Neceſt inſtantia ī nobis. qui dānati ſumus diſſolutōni propter peccatuꝫ. ¶ Item vt dicit plato in thimeo qd̓ bonarōne iunctū eſt diſſolui velle nō eſt dei: corpꝰ primi hominis bona rōne iunctū fuit. bona inquā rōne ẜm qd̓ ratōdicit ordinatōeꝫ in finē. ordinatū em̄ fuit ad finē vltimūvel optimū ẜm ꝙ poſſibile erat natura corꝑis. Similit̓iunctū erat bona rōne ẜm ꝙ rō dicit ꝓportiōeꝫ ꝯuenientem et ordinatā miſcibiliū ſiue ꝯponentium in ꝯpoſito.ẜm aug. dicentem. ꝙ ſumma ſanitas erat in corꝑe illiꝰ.¶ Item ph̓s in li. de gene. et corrup. naturā inꝗmꝰ ſemꝑdeſiderare qd̓ melius eſt: ſꝫ elementa nō pn̄t eſſe ſub forma meliori ꝙͣ erat forma illa que erat ꝑfectio illiꝰ hominis: gͦ ẜm naturā ſtabat ⁊ terminatꝰ ſuit eoꝝ appetitus.gͦ nata fuit corpꝰ illd̓ īdiſſolubile. ¶ Rn̄ſio ſupͣpoſita diſtictōe ſuperiꝰ habita. Dicēduꝫ. ꝙ primꝰ hō fuit paſſibilꝑ corꝑis diſſolutōeꝫ. ẜm ꝙ paſſibilis dicit potentiā obdientie vel materialē. nō ẜm ꝙ dicit potentiā aliqͦ mododiſpoſitam. ¶ Ad primū obiectū qͦ dicit̉. ꝯpoſitū eſſe natura diſſolubile ⁊cͣ. Dicendū. ꝙ natura dicit̉ multipliciter. ſcilicꝫ creata et increata ſiue naturans et naturata.Scd̓m ꝙ natura ſumitur ꝓ natura naturāte: verum eſtꝙ omne ꝯpoſitum natura eſt diſſolubile .i. adiunctū nature huiꝰ. vel niſi hac natura ꝯſeruaret̉. natura naturata pōt eſſe vel pͥncipiuꝫ agens intra. ẜm ꝙ natura dicit̉principiū motus ⁊ ꝗetis eiꝰ in quo eſt ⁊cͣ. ⁊ hac naturanon eſt diſſolubile quicꝗd eſt ꝯpoſitum velut naturalisintelligentia. et ſic om̄e ꝯpoſitum diſſolubile. quia naturalis intelligentia diſſoluit ſemꝑ ꝯpoſitum diſcernendointer ꝑtem et ꝑteꝫ. ſꝫ neqꝫ hmōi modus diſſolutōis neq̄alius. ẜm ꝙ diſſolubile natura dicit̉ a natura naturarte inducit diſſolutōeꝫ. ¶ Ad illud qd̓ dicit dama. ꝙ compoſitio ē principiū pugne: dici pōt ꝙ verbū damā. intelligi pōt de ꝯpoſitōne ꝯtrarioꝝ in quibꝰ ē quedaꝫ pugnaex mutua actōne illoꝝ et paſſione hmōi autē pugna. necactio nec paſſio erat in corꝑe primi hominis in quo erātꝯponentia in qͣdā amicitia vt ſupͣ dictum ē. Pugna aūtviolentā ſignat actionē. ſꝫ videtur ex ſerie verborum ſuorum ꝙ ipſe non intelligit de ꝯpoſitione ſimpliciter. īmode compoſitōne ẜm ꝙ omnis creatura dicitur compoſita reſpectu ſimplicis primi quod oſtendit ibideꝫ: ꝙ omnis creatura ratōne ſue ꝯpoſitionis eſt diſſolubilis. ⁊ ſolus deus qui nullo genere compoſitionis eſt compoſitꝰ.nullo modo eſt diſſolubilis propter quod videt̉ aliter dicendum. Pōt ergo dici. ꝙ om̄is creatura ratione qua ēex nihilo: qͣntū eſt de ſe vt eſt talis. in nihilum tendit. vn̄reg. cuncta ex nihilo facta ſunt. eorumqꝫ eſſentia ad nihilum tenderet niſi ea auctor omnium manu regiminiscontineret. Preterea. creature inꝙͣtum producte ſunt ineſſe diuina virtute ſiue potentia: ꝯmunicant eſſe diuinūet appetunt illius ꝯtinuatōnem ẜm ꝙ dicit ph̓s. Om̄iabonum appetunt. id eſt eſſe diuinum ſiue illius eſſe con-

tinuationem. Unde in omni creatura eſt quaſi duplexexiſtentia. ratōne duplicis principij illius ſumpto principio nomine extenſo. ẜm ꝙ nihil dicitur quaſi originale principium creaturarum. ſicut ergo dicit̉ pugna quedam eſſe inter corpus et animā ſiue inter ſenſualitatemet ꝑtem ratōnabilem. ꝓpter ꝯtrarios appetitus ſiue concupiſcentia: ſimiliter ẜm quendā modum loquendi dicitur in vnaquaqͣꝫ creatura eſſe pugna ratōne duplicis tēdentie contrarie ſiue inclinatōnis. hmōi autē pugna nōponit neceſſitatē vel diſpoſitionem ad diſſolutōnem aliquā que ſic reducitur ad actum: niſi hoc ſuppoſito ꝙ ſibirelinqueret̉ vel ſubtraheretur virtus diuina a qua accepit eſſe et ꝯtinuatōnem eſſe. Unde greg. Omnia que creata ſunt ꝑ ſe ſubſiſtere non valent nec moueri. ſed intantum ſubſiſtunt: inꝙͣtum vt eſſe debeant acceperūt. ¶ Adaliud quod poſtea obijcit̉ ꝙ illud compoſitum erat ex qͣtuor elementis ⁊cͣ. Dicendum ꝙ licet corpus illud eſſetex quatuor elementis: tanta erat eqͣlitas virtutum elem̄tarium et pax et armonia ratione cōmenſurationis: vtvnum in aliud omnino nō ageret: aliquid abijciendo aſubſtantia illius corporis. ¶ Ad illud quod obijcitur. ꝙequalibratio elementoruꝫ ẜm eorum virtutem: non impedit quin ſit ibi actio et paſſio ſicut nec illoꝝ ẜm ꝙ ſūtin ſperis ſuis ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ hoc non eſt inꝙͣtum ſunthmōi. ſꝫ inqͣtum augmentat̉ virtus vnius ⁊ diminuiturvirtus alteriꝰ ꝑ motum ſolis in aliquo circulo. Un̄ perappropinquatōneꝫ ſolis augmentat̉ virtus alicuius elementi in aliqua ꝑte illius. ꝓpter quod habet poteſtateꝫagendi et p̄dominiū reſpectu alterius elementi in partealiqua illius: vel forte etſi eſſet in illo ꝯtrarietas elementorum et non eſſet equalibratio qualitatum. non datuꝫfuit illis agere in illo aliquo modo ad diſſolutōnem qd̓videt̉ ex illo verbo Sapien. vlti. Omnis creatura ad ſuum genus ab initio refigurabatur. deſeruiens eius preceptis. vt pueri tui cuſtodirent̉ illeſi: ex quo videtur ꝙomnis creatura quo ad eius primam ꝯditionem fuit qͣſideputata ad tuitōem et cuſtodiam hominis et nullā poteſtateꝫ habuit ledendi eū. ¶ Ad aliud qd̓ ſequit̉. ꝙ corpus illud nō erat tale qd̓ impoſſibile videret̉ diſſolui: ſꝫguſtus arboris vite inhibebat corruptibilitatē. Dicēdūꝙ reuera corpꝰ illud poſſibile fuit diſſolui ẜm ꝙ poſſibile dicit potentiā materialē non ẜm ꝙ dicit diſpoſitā. vn̄qd̓ dicit aug. ꝙ guſtus arboris vite inhibebat corruptionem: non dicit qꝛ diſpoſitus fuerit ad corruptōnem aliquo mō: ſꝫ quia guſtꝰ arboris ꝯſeruabat illū in integritate ſua. Un̄ inhibitio illa nō eſt aliud ꝙͣ ꝯſeruatio indiſſolubilitatis ſiue ītegritatis habite. ¶ Ad aliud qd̓ ſeꝗdicendū. ꝙ licet primꝰ hō eſſet aīalis: nec tn̄ fuit diſſolubilis ⁊cͣ. id eſt potēs diſſolui potētia inclinata vel diſpoſita ad diſſolutōeꝫ. ſed ſolū ꝓpter defectū exteriꝰ ꝯſeruantis. licet eī in hoīe primo nulla erat neceſſitas vel diſpoſitio ad diſſolutōeꝫ. tn̄ ꝗa erat aīalis. indigebat alimento ꝯſeruāte illū in ſua integritate: qͦ deficiente ncc̄io deficeret et diſſolueret̉. nō ꝓpter aliquā diſpoſitōeꝫ vel aptitudinem intrinſecā ad diſſolutōeꝫ. Rn̄ſiones inducte ꝓalia ꝑte. ꝗa verum ꝯcludūt ꝯcedant̉.¶ Nembrum ſextumTtimo q̄rit̉. ſi fuit paſſibil̓ ꝑ aīe ſeꝑatōehͦ ē ſi fuit mortal̓ vel īmortalis? ſꝫ qꝛ vt diph̓s rectū recto ꝯgͦſcimꝰ. ⁊ obliquū ⁊ puaCōēs ꝑ habitꝰ. Priꝰ inꝗrēduꝫ ē d̓ vita ⁊ pꝰde vite p̄uatōe ⁊ d̓ mortalitate ſiue mortis paſſibilitate.¶ Queſtio. xc. de vitaExita ergo inquienda ſunt hec. Prīo ꝗd ē vita. Scd̓o aqͦ eſt īmediate. Tercio cuiꝰ ē vt ſubiectiprij. ¶ Circa pͥmum duo ſunt q̄renda.Prīo ꝗd ē ẜm diffinitiōeꝫ. Scd̓o ꝗd eſt ẜm rem.