ita fieri cōgruit. Dicēdū reuera qꝛ primꝰ hō eijciēdꝰ eratde ꝑadiſo. ꝯueniēs fuit vt ibi collocaret̉ tāꝙͣ aduena. ⁊ n̄ibi plaſmaret̉ tāꝙͣ indigena. ſi em̄ eēt plaſmatꝰ ibi. ꝯuenies eēt ꝙ ex terra loci illiꝰ plaſmaret̉. nec ē ſi mile d̓ euaq̄ ex coſta adeoſita fuitAn̄ lꝫ plaſmata fuit ī ꝑadiſo. qꝛ tn̄ n̄ erat plaſmata ex aliqͦ ip̄ius. iſtud nō fecit eaꝫindigenā. Nec ſimiliter ē ſil̓e de angelo. qꝛ ex nihilo creatus erat. nec ex aliquo cōditꝰ qd̓ erat celi empirrei. qn̄aūt aliquis ī alieno regno vel loco delinquit. euidētiori rōe meret̉ eiectōꝫ ꝙͣ ſi in ꝓprio. ⁊ ſil̓iter qn̄ extranenſiue aduena iuſtiꝰ ꝙͣ indigena. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ cōſequēter. ꝙ nec rōe p̄dicta eēt primꝰ hō cōdēdus ī terra.qꝛ in illa nō fuit māſurus ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ nō ē ſil̓e. qꝛ ſupͣdicta glo. ⁊ magr̄ in ſentē. intelligūtur de ꝑmanētia ī vita mortali. nō d̓ ꝑmanētia poſt mortē. ſub hoc ſenſu n̄ fecit dn̄s hoīeꝫ primū ī paradiſo qꝛ expellēdꝰ erat nō permāſurꝰ ibi in vita iſta. qꝛ et ſi n̄ peccaſſet trāſferēdꝰ eratad locū aliū finito curſu vite iſtiꝰ ⁊ nō ſꝑ ꝑmāſurus ibi.¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ de alia rōe. qꝛ illa non debuit euaformari ī paradiſo. qꝛ aſcribet nature ⁊cͣ. Dicēdū ꝙ nōē ſil̓e. qꝛ vt dictū ē. nō de aliqͦ ꝑadiſi ſꝫ d̓ coſta viri formata fuit. Un̄ nihil de natura ſua fuit de ꝑadiſo. ꝓpter qd̓nihil poterat aſcribe niſi ex illa ꝯditōe. ¶ Ad vltimū dicēdū. ꝙ ſi primꝰ hō ꝯditꝰ fuiſſet in ꝑadiſo. qꝛ tūc ꝯditꝰ fuiſſet d̓ terra ꝑadiſi. locꝰ ille eēt ei naturalis. et rōe ꝑticpatōis in ſubſtantia ⁊ forte in qualitate. qꝛ ſic̄ yſido. li.ethimo. ꝑpetua erat ī eo tēperies. ⁊ hō ille q̄ erat tꝑate ⁊optime ꝯplexiōis. forte aliquā tēꝑamenti ex loci tēperieꝯtraxiſſet. Un̄ lꝫ n̄ ſit dubiū naturalia ex gr̄a diuīa dari. nō tn̄ ita ſolēt mouere ad gratitudinē. ſic̄ illa q̄ illisaddite ſūt. ⁊ hͦ qꝛ hec attribunt̉ nature illa gr̄e. Un̄ licꝫfuiſſꝫ mēte ſpūali p̄ditꝰ. minꝰ eēt excitatꝰ ad gratitudinēex beneficio p̄ſtito ī ꝯditōne ꝙͣ expoſt addito. qꝛ potētiaiudicāt̉ naturalia. alia gratuita.¶ Membrum ſecundumEquit̉ inquire vtrū ꝑadiſus erat locꝰ ꝯueniēs habitatōi primoꝝ ꝑentū. Ad cꝰ manifeſtatōem q̄rūtur tria. Primo ꝗd ſit ꝑadiſus. Secūdo vtrū ꝑadiſus fuit locꝰ ꝯuemniēs habitatōi primoꝝ ꝑentū. Tercio vtrū ꝑadiſus ſitlocꝰ tꝑatus.¶ Articulus primusprimū qͦ querit̉ ꝗd ſit ꝑadiſus ⁊ ꝗs eiꝰ fitus. Sitꝰ inꝙͣ duplex .ſ. reſpectu terre cuiꝰ eſtps. ⁊ reſpectu celi a qͦ ambit̉. Quid autē ſit.tāgit dama. dicēs. qꝛ v̓o ex viſibili et inuiſibili creaturaꝯditurꝰ erat deꝰ hoīem ẜm ꝓpriā imaginē ⁊ ſil̓itudinemſic̄ quēdā regē ⁊ prīcipē oīs terre ⁊ oīm q̄ ſūt ī ip̄a. ꝯſtituit an̄ eū velud quādā reginā. ī qͣ cōuerſās beata habeatvitā. Et hic ille diuꝰ ꝑadiſus dei manibꝰ ī eden plātatꝰgaudij et exultatōis vniuerſe ꝓmptuariū. eden eī voluptās interp̄tat̉. ī oriēte quidē oī terrā excelſior poſitꝰ. tēperato v̓o ⁊ tenuiſſimo et puriſſimo aere circūfulgens.plātis ſꝑ floridis comatꝰ et bono odore plenꝰ. lumīe repletus. pulchritudinis vniuerſe ⁊ forme ſenſibilis ſupexcedēs intelligētiaꝫ. diuīa d̓o regio. et digna eiꝰ ꝗ ẜmimaginē erat dei cōuerſatio. ī qͦ nullū irrōnaliū habitabit. ſolꝰ d̓o hō diuīaꝝ manuū plaſma. ¶ Itē ioſephꝰ. adoriētē plātauit deꝰ ꝑadiſū om̄i germīatōe florētē. ⁊ ī hūclocū introduxit ada et eiꝰ vxorē. p̄cipiēs eis plātatōnūſolicitudinē. Et yſido. li. ethimo. xiiij. c. ait. ꝑadiſus eſtlocꝰ ī oriētis ꝑtibꝰ cuiꝰ vocabulū a greco ī latinū v̓tit̉. ortus porro hebraice eden dn̄. qd̓ ī nr̄a līgua delicie interp̄tat̉. qd̓ vtrūqꝫ iūctū facit ortū delitiaꝝ. ē eī om̄i gene̓ ligni et pomiferū arboꝝ ꝯſitꝰ hn̄s et lignū vite. nō frigusibi n̄ eſtꝰ. ſꝫ ꝑpetua aeris tēperies. ī cuiꝰ medio fōs ꝓrūpēs totū nemꝰ irrigat. Diuidit̉qꝫ ī qͣtuor naſcētia flumina. cuiꝰ loci pꝰ pct̄m hoīs aditꝰ intercluſꝰ ē. ſeptꝰ ē em̄ vndiqꝫ rōphea flamea. ⁊ muro igneo accīctꝰ. ita vt eiꝰ cum

celo pene iūgat̉ incēdiū. Ex his patꝫ qd̓ ē ꝑadiſus. qꝛ locꝰ maxīe amenitatis. ¶ Et ꝯſequēter nota de ſitu eiꝰ reſpectu terre. Nā ſtrabo ⁊ beda dicūt. ꝙ hic locꝰ ī orientepoſitꝰ int̓iecto occeano et mōtibꝰ oppoſitis a regiōibiqͣs incolūt hoīes ſecretꝰ ⁊ remotiſſimꝰ ē. ꝑtīgēſqꝫ altitudine vſqꝫ ad lunarē circulū. vn̄ aq̄ diluuij mīme illuc puenerūt.¶ Articulus ſecundusIs p̄ſuppoſitis q̄rit̉. v. ꝑadiſꝰ fuit locꝰ ꝯueniens hītatōi pͥmoꝝ ꝑentū. ⁊ vidr̄ ꝙ ſic ex v̓bodama. ſupͣdicto. ꝙ e diuīa regio ⁊ digna eius⁊cͣ. ¶ Itē tria faciūt locū ꝯueniētiſſimū hītatōi .ſ. haburdātia bonoꝝ. tēꝑies. et amenitas. habūdātia bonoꝝ fuit maxīa ī ꝑadiſo vt pꝫ ꝑ aug. xiiij. d̓ ciui. dei. c. x. dicētē.ꝗd time̓ aut dole̓ poterāt ī tātoꝝ tāta affluentia bonoꝝ.vbi nec aberat ꝗcꝙͣ qd̓ volūtas bona adipiſcēt. nec inrat qd̓ carnē animuue hoīs felicit̓ viuētis offēdēt. Temperies maxīa fuit ibi. vtꝫ ꝑ yſi. li. ethimo. c. xiiij. dicētē.Nō frigꝰ ibi nec eſtꝰ. ſꝫ ꝑpetua aeris tēꝑies. Sil̓r amenitas qd̓ ꝑ dama. pꝫ ꝗ dic̄ ꝙ ē pulchritudīs vniuerſe. Eꝫꝯͣ hͦ pt̄ obijci ex poſitōe expoſitoꝝ ſacre ſcripture bede ⁊ſtrabi. ⁊ qͦrūdā alioꝝ. Una fuit d̓ loci celſitudīe. alia fuit de ſitu reſpectu circuloꝝ celeū. dic at̄ beda. ⁊ ſabꝰꝙ h̓ locꝰ altītudīe ꝑtigiſſet vſqꝫ ad lunarē circulū. Circaqd̓ dubitat̉. qꝛ cuꝫ luna ſit frigidiſſima effectiue. vidiibi ſit maxīa intēperies frigiditatis. cuiꝰ oppoſitū dicityſido. ¶ Itē ſub circi̓o ſolis tria ſūt interſticia. qͦꝝ pͥmīē ī intēperie caloris ꝓpt̓ ꝯiūctōꝫ vl̓ approximatōꝫ ad ſolēScd̓m ē ī intēꝑie frigiditatis ꝓpter remotōꝫ ⁊ diſtātiāa ſole. vbi generāt̉ niues ⁊ ꝗrādīes ⁊ hmōi imp̄ſſionefrigide. Terciū ē infimū vbi qn̄qꝫ habūdat calor ex rflexiōe radioꝝ. ſic̄ qn̄ ſol approxiat ad cenith nr̄m. ⁊qꝫ frigꝰ vt qn̄ ſol elōgat̉. ſꝫ ꝯſtat ꝙ locꝰ ꝑadiſi ẜm eoꝝ pſitōꝫ aut ē ī pͥmo interſtitio. ⁊ tūc ē ī intēꝑie caloris. arī ſcd̓o ⁊ tūc ē ī intēꝑie frigiditatis. ⁊ ita vt pͥus. ¶ Itemignis attīgit orbē lune vt vidr̄. ꝙ luna ē corpꝰ īfimū int̓celeſtia. ⁊ ſuꝰ orbis infimꝰ. aut gͦ ignis locat̉ in illo. autaliqd̓ alid̓ corpꝰ. aut aliqd̓ ē vacuū inter vltimū corpꝰ celeſte et ſuppremū corpꝰ elemēti. ſꝫ ꝯſtat ꝙ nō ē ibi vacuuꝫnec alid̓ a ꝗnqꝫ corꝑibꝰ .ſ. a corꝑe celeſti ⁊ qͣtuor elem̄tisreliꝗt̉ gͦ ꝙ ignis ſit ibi. igr̄ amenitas ⁊ fecūditas n̄ pōteē ibi. nec locꝰ ille hītabil̓. ¶ Itē ī mōte olīpo ꝗ ē ml̓to inferior ſꝑā luue. n̄ viuit̉ ꝓpter puritatē aeris. aere eī craſſo viuimꝰ ⁊ nos ⁊ aīalia. Un̄ aſcēdētes illū mōtē ſpōgeas aquoſas ferebāt ſecū ad nares. gͦ ml̓tomagis ī ſubtiliſſimo aere ꝑadiſi n̄ potuit viue̓. erat at̄ adam ī ꝑadiſoaīal̓ ⁊ iō craſſo aere īdigebat. ¶ Itē ſuppoſito ꝙ ꝑadiſꝰſit ita eleuatꝰ. n̄ erit ita mediū ſiue cētrū t̓re ⁊ celi qꝛ ꝑctꝰ ꝗ eqͣlit̓ diſtae̓t a ſuꝑficie ꝑadiſi ⁊ ab alia ſuꝑficietdyametraliter oppoſita. n̄ eēt cētꝝ celi. qꝛ n̄ eqͣliter diſtaret ab oī ꝑte circūferētie celi. ſic̄ fac̄ pūctꝰ ꝗ ē cetrū terrecircūſcripta illa altitudīe qͣ dicūt ꝑadiſū eleuari. ¶ Iteꝫſi tota terra ꝑforaret̉ dyametraliter. ⁊ lapis vnius cubiti deſcēdēt ꝑ foramē. deſcēdēt ꝗdē vſqꝫ qͦ mediū lapidis eſſet ex ꝑte vna cētri celi ⁊ alia ꝑs eiꝰ ex ꝑte altera. Eadērōe ſi paradiſꝰ .ſ. ꝑs terre eleuaret̉ ad globū lune. neceſſe eēt trā ex oī ꝑte ad minꝰ īduabꝰ ꝑtibꝰ dyametraliteroppoſitis hr̄e ꝯſil̓es eleuatōes. ad hͦ vt cētrū terre eēt cetrū celi. ⁊ tūc patēt maīfeſte. ꝙ teꝝa reſpectu celi n̄ eſſepūctꝰ ſic̄ nec ſpera lune. igr̄ aut paradiſus n̄ tātū eleuataut cētrū terre n̄ ē cētrū celi. Ex hͦ et̄ vidr̄ ſeꝗ. ꝙ nec paradiſꝰ nec locꝰ aliꝰ ſuperficiē terre notabil̓r excedat. ¶ Steꝫſi eēt ītātū eleuatꝰ vt dct̄ꝫ ē. accidet ꝙ tardiꝰ eēt dieſi joriētali ⁊ locis vicinioribꝰ. ꝙͣ ī occidētali ⁊ locis remoātia īter ſup̄mū paradiſi ⁊ ſuperfiior eī erit dͥoribꝰ.ciē terre. ꝙͣ īter oriēs ⁊ occidēs. Cū gͦ orit̉ ſol ī oriēte. vmbra quā ꝓijcit paradiſꝰ extēdēt̉ vltͣ t̓minū terre occidetalē. vn̄ ſole aſcēdēte curtabit̉ vmbra iſta paulatī ī occideis erat ſol apparēs. ⁊ ſic pͥus dite. ⁊ ſiciētaad lunarē circl̓m. pt̄ ines. ¶ūt qdā. ꝙ at