Queſtio.lxxxvij.

pter quā ſiue finalis ſicut dicit hugorū q̄cūqꝫ. ſꝫ cauexp̄ſſe ī aucͣteſita. hͦ aūt genꝰ cauſe licꝫ ſit in intētōetū ad eſſe ea q̄ ſunt ꝓpter ip̄mgetisancedit. ¶ Acēdūalia rōe ſunt materialia reꝝ ꝑa. ⁊ alia rōne hō. Principia enīmaterialia reꝝ ſitētia oīa. ⁊ ī eis intelligunt̉ ea q̄ſunt ex illis. ſic̄ res intelligit̉ eſſe in ſuis pͥncipijs materialibꝰ. ſꝫ ī hoīe nō ſunt oīa niſi ꝑ quādā ꝯiūctiōꝫ. vt pex v̓bo grego. vn̄ rō ꝓpoſita n̄ ē ad ꝓpoſitū. ¶ Ad aliqd̓ ſeꝗt̉ patet rn̄ſio. qꝛ ordo ꝯditōis reꝝ reſpectu hoīs ēnat̉alis eo mō qͦ dictū ē. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉. ꝙ brutanō p̄cedūt nat̉a hoīem. dicendū ꝙ hͦ falſuꝫ ē. ẜm ꝙ nat̉adr̄ materia. licꝫ enī bruta nō ſint materia homīs. qꝛ tn̄eoꝝ eſſe eſt maxīe materiale reſpectu eē hoīs. ⁊ oīa quetqrunt̉ ad eſſe illoꝝ. reꝗrunt̉ ad eē hoīs. ⁊ illa etiā meorata ⁊ nobiliori forme ꝓpinꝗora. ẜm ordineꝫ natureq̄ eſt materia mnō cōuenient dicunt̉ ordinari ad hoīem.¶ Queſtio. lxxxvij. de locoEquitur de lococorꝑis pͥmi hoīs. Querit̉ pͥmo de locoꝯditōis. Secūdo de loco hītatiōis ſiueeducationis.¶ Alembrum primum.Uerit̉ gͦ primo. vtꝝ ꝯditꝰ fuit ī paradiſo.Et videt̉ ꝙ nō. dr̄ enī Gen̄. ij. plātaueratāt dn̄s deꝰ ꝑadiſuꝫ voluptatis a pͥncipioin qͦ poſuit hoīeꝫ quē formauerat. ex hͦ pꝫꝙ formatꝰ fuit ⁊ pꝰ formatōꝫ poſitꝰ in ꝑadiſo. ⁊ ibi dic̄glo. dat̉ intelligi. nō ilin ꝯditū. qꝛ deꝰ p̄ſciebat illū⁊ idū ad hāc terrā vbi ꝯdiderat eū. ex haclo. jArbiꝰ fuit ī terra hac inferiornō in ꝑadiſo. ¶js dicit ꝙ formatꝰ fuitdr̄ ꝙ debuit creari indamature ꝯgruit locꝰ nobigeli creati ſūt ī celofuerit nobiliocreo nobiliori. nōin t̓ramulier pͥma q̄ nōꝑuenit adi. ꝯdita fuit in paradiſo.Itē in aīalibꝰē locꝰ ꝯditōis ⁊educationis. ſil̓r videt̉ ꝙ aīaliū rōnaliū idē debuit eſſeſaltē an̄ pct̄m. nec vident̉ īſignāt̉ qͣre ꝯditꝰ fuitexͣ ꝑadiſuꝫ vale̓. qͣꝝ vnaydeꝰ ſciebat illu peccatuꝝ ⁊inde pellēdū ad hac terrā. qꝛ hac rōe nec āgelos apoſtatas creaſſet deꝰ ī celo. nec mulierē pͥmā ī ꝑadiſo. qꝛ dn̄eſciuit illos peccaturos ⁊ de ill̓ locis pellēdos. ¶ Pret̓esnec pͥmꝰ hō ꝯditꝰ eēt in t̓ra. qꝛ ī illa nō fuit ꝑmāſurꝰ ſꝫīcelo. Itē alia aſſignat̉ rō vt nō nat̉e ſꝫ gr̄e hͦ aſſignaret̉.hāc ponit mgr̄. ij. ſentē. di. xvij. ca. hoīem āt ita formatūſꝫ hac rōe mulier n̄ debuit ibi creari vt n̄ nat̉e ⁊cͣ. ¶ Itēnō videt̉ ꝙ vir ſpūali mēte p̄ditꝰ. tāta ducēdꝰ erat ignorātia. ꝙ aliꝗd ſola gr̄a ſibi factū. ⁊ maxīe tā euidēs bn̄ficiū gͣtuitu nat̉e aſcriberet ⁊ nō gr̄e. ¶ Rn̄dēdū ꝙ ſic̄dictū ē. adā plaſmatꝰ fuit exͣ ꝑadiſuꝫ ī agro dama. vbiterra ē rubra. ⁊ creſcit qn̄ t̓ra ſubtͣhit̉. ad quā trāſlatꝰ ēpoſt pct̄m. Gen̄. iij. Emiſit eū deꝰ de ꝑadi ſo voluptatisvt oꝑaret̉ t̓rā de qͣ ſumptꝰ ē. Sūt at̄ pl̓es rōes qͣre ꝯditꝰfuit exͣ ꝑadiſuꝫ. Una ē eiectōis p̄uiſio. vt hēt̉ ī glo. p̄dcaq̄ ē. dat̉ intelligi ⁊cͣ. Alia rō ē excitatio gͣtitudīs. nā qꝛvolebat dn̄s ꝙ nō nat̉e ſꝫ gr̄e aſcriberet̉ ꝑmanētia ſua īꝑadiſo ꝯdidit eū exͣ. dn̄ mgr̄. ij. ſen. di. xvij. aꝑte moyſesinſinuathō exͣ ꝑadiſuꝫ creatꝰ. poſtmodū ī ꝑadiſo ſitpoſitꝰ.qꝛ nō erat ī eo ꝑmāſurꝰ. vel vt nōnat̉e ſꝫ gr̄e hͦ aſiaret̉. Alia rō ē incitatō hūiliatiōis.ne eī hō exvniuerſe creat̉e erat p̄poſitꝰ vt pꝫ Gen̄.t dn̄s vt ip̄e ꝯſiderās ſe de hūili ꝑte t̓reeēt ī oculis ꝓprijs. Alia ē p̄mōſtrato reuo

catōis. qꝛ enī deꝰ ſic eiecit eū vt reuocaret. nō taliter debuit homo fieri vt oīno eijceret̉ extra locū ſuū. ſicut lucifer in ſignū eiectōnis irreuocabilis. in nullū locū ſibiꝓpriū fuit eiectus .i. in nullā ꝑtē celi. ⁊ iō aliꝰ fuit locushabitatōis ⁊ aliꝰ ꝯditōnis. vt eiectus de loco ꝯditōnisin ſignū reuocatōis inueniret locū cōditōnis ſue. Aliaeſt cōgruentia reſolutōnis ſcꝫ corꝑalis. qꝛ enī res debreſolui in id vnde facta eſt. ⁊ adā merito pct̄i moriturerat ⁊ in puluerē ſiue terrā reſoluēdus in hac ꝑte terreideo ex hac debuit fieri. Alia eſt minoratio afflictōnis.nouit enī deꝰ inſitā hoī afflictiōꝫ ad originē ſuā ſcꝫ adlocū ⁊ terrā de qua eſt. Un̄ poeta. Neſcio qͣ natale ſolūdulcedine cūctos ducit. ⁊ īmemores nō ſunt eē ſui. Un̄ſi hoīeꝫ pͥmū feciſſet deus in ꝑadiſo ⁊ de limo ꝑadiſi. ſꝫhaberet naturalē inclinatōne ad illū. ⁊ ita magis affligeret̉ ex elōgatōne ab illo. ⁊ illa eſſet ei augmētū miſeriarū. ¶ Ad illd̓ igit̉ qd̓ p̄mo obijcit̉ dicendū. ꝙ ꝯditōinobilioris creature ꝯgruit locus nobilior. ſalua diſpoſitione diuine ꝓuidētie. vn̄ bn̄ cōgrueret nobilior locusꝯditiōi hoīs loco cōditōnis aīaliū. niſi deus aliter faciendo meliꝰ hoī ꝓuidiſſet ⁊ ſuā magis ſapīaꝫ ꝯdeceret.melius aūt ꝓuidit deꝰ hoī caſuro ſic faciendo ꝙͣ aliter⁊ plus ſuā decuit ſapīam vt ex dictis patꝫ. ¶ Preterea.diuina ꝓuidētia omīa cōueniētiſſime faciēs. oꝑat̉ qn̄dque decent eius nobilitatem circa qd̓ operat̉. ſicut dn̄creauit angelos ī celo empirreo. qd̓ fuit locus maximenobilitati angelice cōueniēs. qn̄qꝫ que magis cōgruūtꝑfectōi nobilitatīs. ſicut dn̄s cōdidit pͥmū hoīem ī locolonge minus nobili a ꝑadiſo. ⁊ hoc qꝛ ille locus magisꝯgruebat ⁊ quaſi cooꝑabat̉ ꝑfectōi nobilitatis hūane.que erit in patria. qꝛ quodāmō excitabat hoīem ꝯditūad hūilitate. ⁊ ita retinebat a caſu ſcꝫ ne moneretur adelatōneꝫ. ex collato ſibi dominio vt tactū eſt. Si q̄reret̉quare nō hac rōne creauit angelū extra celū. vt ſic incitaret̉ ad humilitatē. ⁊ ſic retineret̉ a caſu ꝑ elationem.Dicendū ꝙ angelus p̄ditus fuit in creatiōe bonis lōgemelioribꝰ bonis ꝗbus p̄ditus fuit hō in ꝯditōe. ⁊ ꝓpterhoc plus decebat dīnā bonitatē ꝓuidere hoī ꝑ aliquaque erāt extra hoīem. ꝙͣ angelo ꝑ aliqua que erāt extraangelū. ¶ Ad aliud qd̓ obijcit̉ de muliere. ꝙ cōdita fuitn paradiſoicendū ꝙ ratio huiꝰ nō fuit nobilitasnulieris. ſꝫ hoc factū eſt diſpenſatōe diuine ꝓuidentie.licꝫ enī condita eſſet in paradiſo. non tamen de aliquoquod erat in paradiſo. qꝛ formata fuit de coſta viri. vn̄nihil contraxit de loco iſto ſicut nec vir. vnde ratiōe originis ſue nulla p̄rogatiua accreuit mulieri ex loco ꝯditionis. vn̄ cauſaꝫ habuit ex ſua origine hūiliatōis ſicutvir. ¶ Preterea. licꝫ ex cōditōe in loco tali nulla ſibi accreuit p̄tatiua rōne originis ſue. accreuit tn̄ rōe loci.ꝓpter qd̓ magis debuit excitari ad gratitudinē. Un̄ ſic̄ir ex collatein loco illo ad habitādū excitatꝰ fuit adhoc. ꝙ gratus eēt deo. ſimiliter ⁊ mulier. ⁊ etiā ad maiorem gratitudinē rōe cōditiōis ſue in loco eodē. ꝓpt̓ hͦgͦ deus cōdidit ip̄am ī ꝑadiſo. tn̄ nō de ꝑadiſo ſꝫ de viro.vt rōne eius de quo ꝯdita erat hūiliaret̉ ſicut ⁊ vir. rōecollocatōnis in ꝑadiſo excitaret̉ ad gratitudinē ſimilit̓ſicut ⁊ vir. rōne ꝯditiōis in eodē plus ꝙͣ vir. vt illa q̄ nōfuit p̄dita tantis bonis quātis fuit vir. ⁊ ita minus abilis ad bonū. ex aliꝗbꝰ p̄rogatiuis extrinſecꝰ p̄ſtitis magis abilitaret̉ ad bonuꝫ. vt defectus ex parte nature exdonis ſuꝑadditis ſuppleret̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ conſequēter. ꝙ idē eſt locus cōditiōis ⁊ educatōis alioꝝ ⁊cͣ.dicendū. ꝙ in hoc ꝙ aliter fiebat hoī ⁊ alijs creaturis.maxime animalibus ⁊ plantis. oſtendit̉ differēter curadiuine ꝓuidentie de homīe ⁊ de illis ſcꝫ quia de ſalutehumana eſt ſibi circa quā nō habet de alijs. iuxta illudnon eſt deo cura de boue .j. corinth̓. ix. vt patet. quia ꝑ hͦꝙ hominē condidit extra paradiſum. excitauit illū adhūiliatōnē. ꝑ hͦ ꝙ hoīem cōditū in paradiſo collocauit.īcitauit ad gͦtitudinē. ⁊ ſic duobꝰ modis hūane ꝓuiditſaluti. ¶ Ad ea q̄ obijciūt̉ ꝯtra rōnes aſſignatas. quare