Queſtio.lxxxiij.
qꝛ vt tactū eſt. nōlibertate extēdit ſe affectō angeli īte maior ē vnitas ⁊ ꝯueniētiadiligēdo ⁊ hoīs.angeli ad angeliad hoīeꝫ. licꝫ in pluribꝰ ꝯuenior ē vnitas ⁊ ꝯformitas vniant hoīes ꝙͣ arniuerſalit̓ diuerſalit̓ pūcti adzoēs lireāt ⁊ ꝯformitatco: q̄n poſſunt pūctꝰpn̄toifferre multis modis⁊ pūctus. ſil̓r ē inꝯſitoab hoīe ratōe ꝯmixtōnis. multlicitatis ⁊ ꝯpoſitōis illius. quibꝰ nō pōt differre agelꝰ ab angelo. ¶ Ad aliudndiuidua hūana ī duobꝰ ꝯueniūt ī ꝗbꝰ nuldicēola indiuidua alteripēi ꝯueniūt. ſcꝫ ꝙ ſunt ex vno ⁊ abvno. ab aūt dicit circūſtātiaꝫ efficiētis. ex v̓o materie: qꝛmateria oīm corpoꝝ hūanoꝝ fuit ī adā. de ſingulis hoōt dici ꝙ ſūt ex vno. ⁊ hec ē vnitas materie. qꝛminibꝰin indiuiduis aliaꝝ ſpēꝝ nō reꝑit̉. nō eī creata erat int̓nis ex qͣ alie eēt ꝓpagāde ſꝫ pluresnalia vnanec vnꝰ bos ex ꝗbꝰ debebāt ⁊ alij deſcēde̓. ⁊ qꝛ nō quocūnō deſcēderūt poſteriores ſcꝫ filij ⁊ filie ab adam: ſꝫ ꝑſūt oīm eoꝝ corꝑa ꝓpagata ex vno corꝑe. ſic̄neratpit. Ideo cū ip̄e ada fuerit pͥncipiū generatōinferoꝝ corpoꝝ ſiue pͥmꝰ generator: veꝝ ē nosnis oīmfuiſſe ab vno ſic̄ a pͥncipio. ⁊ ex vno ſic̄ a pͥncipio matepagato materialis a pͥmo parēte ē tm̄ ī indiriali. nō gͦris hūani ratō ſeu cauſa dilectōis: ſꝫ potiusuiduis geformalis q̄ eſt ſil̓itudo aliqͣ occulta vel maīfeſta. relictisindiuiduis hmōi ex v̓tute ⁊ oꝑatōe pͥmi hoīs generātis.hec aūt plana ſunt ꝯſiderāti. Patꝫ gͦ ꝙ nō eſt ratio qͣreindiuidua huiꝰ ſpēi hō debebat ſe magis dilige̓: qꝛ qͦdāmodo fuerūt de eodē limo. de qͦ nō habebat eē niſi materiale remotū. ſicut qꝛ fuerūt de eodeꝫ parēte. a quo ſuntnō ſolūmodo ẜm eē materiale. ſꝫ quodāmodo ẜm eē formale. formale dico nō vltimū qd̓ habet ab aīa: ſꝫ vltimūꝙͣtum ad eē corꝑis quo optat̉ ad aīe ſuſceptōeꝫ. ¶ Ad illud qd̓ poſtea obijcit̉. ꝙ in coīcando ī indiuiduis huiusſpēi hō a ꝓpinꝗs parētibꝰ ē deriuatū ⁊ ꝓpagatū a primisparētibꝰ. nō ſolū coīcat̉ eis illud qd̓ ē vanitatis. ſꝫ qd̓ eſtveritatis. Ratōe eī vanitatis cui ſubiecta ē creatura exhoc ꝙ ē ex nihilo. ſtatim defice̓t niſi a veritate quā habex hͦ qd̓ eſt ab eo ꝗ eſſentialit̓ ē: fulciret̉ ⁊ ſuſtētaret̉ ī eē.vnde in eſſe indiuiduoꝝ hꝰ ſpēi hō duo ꝯtinent̉. ſcꝫ vanitas ⁊ veritas. ⁊ hec ſūt deriuata ⁊ ꝓpagata ad poſterosa pͥmo parēte mediātibꝰ ꝓpinquioribꝰ. nō gͦ ꝯueniūt poſteri pͥmi parētis ſolū in ꝑticipatōe vanitatis inqͣtū ſūtꝯ ip̄o: ſꝫ etiā in ꝑticipatōe veritatis. Cū gͦ dicit̉ ꝙ emaato ab eo ꝗ eēntialit̓ ē nō ē cā dilectōis ſpūalis ⁊cͣ. dicēdū ꝙ īmo inqͣtū illa emanatō ē mediāte pͥmo parēte a qͦoēs ſumꝰ materialit̓ ⁊ formalit̓ eo mō quo dictū eſt.¶ Queſtio. lxxxiij. Cōſideratio de veritate corporis ade.Veritur cōſequenter de veritate corꝑis ad. ⁊ qm̄ veritasilliꝰ corꝑis tripl̓r variat̉. cōſiderat̉ eī vtcreatura tm̄. vel vt creata ⁊ ꝓpagata. vl̓vt creata accōmodata: ideo tria ſūt hicquerēda. ¶ Querit̉ gͦ pͥmo de veritate corꝑis ade creataſcꝫ ſi erat vere corpꝰ hūanū. Scd̓o de veritate ꝓpagata.Tercio de veritate oonata.¶ Nembrū primuꝫIrca pͥmū q̄rit̉ vtꝝ corpꝰ ade erat vere corpꝰ hūanū? Ꝙ nō. Anſel. in li. de ꝯceptū d̓inis. parit̓ verꝰ ē hō. ⁊ adā de nō hoīe. etih̓s de ſola muliere. ⁊ eua de ſolo viro: ſic̄eſt verꝰ hō ꝗlibꝫ vir aūt mulier de viro ⁊ muliere. ſꝫ n̄ eētverꝰ hō niſi habuiſſꝫ veritatē corꝑis hūani. ¶ Itē veritasuſati ē a veritaꝑa hūana ſūt a. oīa aīni hoīs vt tactū ēia corꝑa ꝓpagata a
corꝑe illo ſūt veraa hūana. reliꝙ illd̓ fuit corhmōi. ¶ Itē Ane veritate. Aqd̓ ē verineeritate ē. diſcipulꝰlute potesm̄ nōd̓ ibi eꝰſꝫ ibige vtꝫ ex ſacra ſcriet ſe aſiiſſe verinr̄os. gͦ ſi nō fuerūtino veritas hūane nature.¶ Itnatietatū atteſtat̉ veritati reiSꝫ corſiti ex elemnatural̓ ē ꝓprietas pugna⁊ diſſoluama. Oppoſitio ē pͥncipiū pugne.gnatōis ⁊gͦ ſi prna ⁊ diſſolutō nō erāt naturalesatesis ade. gͦ nō erat veꝝ corpꝰ: gͦ necItē ad hͦ on̄dendū ꝗdaꝫ illud gen̄. .vj.dicit̉. finxit deꝰ hoīeꝫ de t̓ra. ſꝫ veSetrāſirpꝰ illd̓ fuit fictū nō fuit corritaspus veꝝtē vt ex v̓bis Anſel. li. d̓ veritate ſupͣdictisptꝫ. ꝙ veritas ī creatura nō ē aliud ꝙͣ qd̓ ē in ſūma veritate. ſꝫ nihil ē in ſūma veritate niſi qd̓ ē īmutabile ⁊ īuariabile. ¶ Pret̓ea dicit̉ ibidē. veritas ē oīm q̄ ſunt eſſentia. qꝛ hec ſūt qd̓ ī ſūma veritate ſūt. ex hͦ ptꝫ ꝙ corpꝰ illud poſſibile fuit ⁊ ꝓductū ad nō eē corpꝰ hoīs n̄ habuitveritatē corꝑis hūani. ¶ Itē qd̓ incipit eē qd̓ nō erat. deſinit eē qd̓ fuit vel qd̓ ē. ꝙ aūt tale nō habꝫ veꝝ eē qꝛ veritas inꝙͣtuꝫ veritas ſꝑ manet vna ⁊ eadē vt vult aug. ſꝫcorpꝰ ade deſijt eē qd̓ erat. Primo eī fuit īmortale ⁊ īcorruptibile. ⁊ poſtmodū mortale ⁊ corruptibile: gͦ incepiteſſe qd̓ nō erat. ⁊ deſijt eē qd̓ fuit. gͦ in eo nō fuit veritaseſſendi. ⁊ ita vt priꝰ. ¶ Itē aūt erat corpꝰ illud artificiale aut naturale. ſi artificiale habeo ꝓpoſitū. qꝛ nullū corpus artificiale pōt eē corpꝰ veꝝ hūanuꝫ. Nec naturale.ꝓbatō. qꝛ nō fuit ꝓductū ī eſſe oꝑatōne nature. Naturaem̄ ē vis inſita rebꝰ. ſimile ex ſil̓i ꝓcreās. gͦ nō fuit in eoveritas hꝰ hoīs. ¶ Pret̓ea. heretici ꝗdā ponebāt xp̄m n̄eſſe filiū naturalē ꝑginis. qꝛ nō erat ex ſimilibꝰ ꝓductꝰ īeſſe. ꝗ eadē ratōe poſſent pone̓ corpꝰ ade nō eē corpꝰ hūanū naturale. Adhuc pōt eē ꝯfirmatō. qꝛ ſubſtātia ſpūal̓cū format corpꝰ ex aliqͣ materia. nō dr̄ formare veꝝ corpus. ſic̄ angelꝰ cū aſſumit corpꝰ aliqud nō ē veꝝ corpus hūanū. a ſimili videt̉ ī ꝓpoſito. ¶ Ad hͦ dicēdumcorpꝰ illud veꝝ corpꝰ hūanū erat. ¶ Admo obiectū inꝯtrariū dicēdū. ꝙ xp̄c aſſumpſit de qͣtuor ſtatibꝰ homīsde ſtatu an̄ pct̄m īmūitatē pct̄i. de ſtatu nature lapſe penā ⁊ defectꝰ. de ſtatu gr̄e plenitudinē gr̄e. de ſtatu gl̓iefectā ꝯtēplatōeꝫ. vt ptꝫ. iij. ſen. di. xvj. c. vlt̓. Xp̄c gͦ aſſumēdo nr̄os defectꝰ on̄dit ſe aſſumpſiſſe v̓itatē hūane nature ꝙͣtū ad ſtatū nat̉e lapſe. vn̄ ex hͦ nō ſeꝗt̉ ꝙ adā ī ſtatu ꝯditōis ſue n̄ habuit veꝝ corpꝰ. eo ꝙ n̄ habuit qͣſdamꝓprietates accidētales qͣs poſtea habuit ſcꝫ ī ſtatu nature lapſe. ¶ Ad aliud dicēdū ꝙ ſic̄ dr̄ ī. vj. topi. ſi mortale fiat īmortale nō ē differētia ẜm ſub̓am ſꝫ ẜm ſtatū. itadicēdū h̓. ꝙ ſi corpꝰ fuit pͥmo īmortale poſt v̓o mortale:nō tn̄ ꝓpt̓ hͦ variata erat eēntia. cū gͦ veritas eēntiā reſpiciat. pꝫ ꝙ veritas erat corꝑis hūani ī illo corꝑe. ¶ Ad hͦqd̓ obijcit̉ ꝙ pugna ⁊ diſſolutō ſūt ꝓprietates nat̉ales⁊cͣ. dicēdū ꝙ nō ſūt ꝓprietates ſimpl̓r ſꝫ habito reſpectuad ſtatū hūane nat̉e lapſe loq̄ndo. In corꝑe eī pͥmi hoīsan̄qͣ lapſus erat. tāta erat eqͣlitas v̓tutū elem̄tariū. ꝙ n̄erat ibi actō abijciens a ſub̓a. ſꝫ potiꝰ pax ⁊ armonia ẜmoptimā eoꝝ ꝯmēſuratōꝫ vt dictū ē ſupͣ. Un̄ v̓bū dama.intelligit̉ ꝙͣtū ad ſtatū nat̉e lapſe. ¶ Ad alid̓ dicēdū. ꝙfinge̓ equoce dr̄. Uno mō ideꝫ ēꝯpone̓ ẜm ꝙ dīc greg.y ꝯpoſitores lutifigulos eēꝯ. ⁊ ſic dn̄s operas innaſſa lutea finge̓ dictꝰ ē. ⁊ hec fictō v̓itati non opponit̉.Alio mō dr̄ finge̓ actꝰ v̓tutis eſtīatiue. ꝯponētis ⁊ diuidētis ea q̄ v̓itate nō hn̄t. ⁊ tale finge̓ n̄ fuit ibi. nā illd̓ opponit̉ v̓itati ẜm ꝙ dr̄ ſapīe. xiiij. h̓ error tāꝙͣ lex cuſtoditꝰ ē ⁊ tyrānoꝝ imꝑio colebāt̉ figmēta. ¶ Ad illd̓ qd̓ ꝯſequēt̉ obijcit̉. ꝙ v̓itas ī creat̉a nō ē alid̓ ꝙͣ ꝙ ē ī ſūma veritate. vbi nihil ē mutabile ⁊ variabile ⁊cͣ. dicēduꝫ ſine p̄-