Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tur ꝯͣuerterēt̉ ad ip̄am deitatē. in qua delectarent̉ ẜmhoīem interiorē. Amor pn̄tie corꝑalis xp̄i reddiditeos ydoneos ad gr̄am ſpūſſancti. ſꝫ fecit illos minusydoneos ad habūdantiā gr̄e ſpūſſancti. Si aūt obijcit̉ad amor pn̄tie corꝑalis xp̄i reddidit eos minꝰ ydoneos ad illā habūdātia gr̄e: multo fortiꝰ amor ꝗcūqꝫ ētūcūqꝫ ſit ꝯformiū ī nat̉a vl̓ generis ꝓpīꝗtate idē facergo amor naturalis de quo querimꝰ ē boni impedimētum. ꝯueniebat ⁊cͣ. Dicēduꝫ ſicut timor qui ē introductiuꝰ amoris ſtat ꝑfecta caritate .j. ioh̓. vlti.ꝑfecta caritas foris mittit timorē. īmo impedit quodāmodo ꝑfectōeꝫ caritatis. ſicut quodāmodo amor naturalis p̄parat diſponit ad amorē gratuitū ſiue ſpūaleꝫtamē qn̄qꝫ accidit impedit ꝓgreſſuꝫ ad ꝑfectōeꝫ amoris ſpūalis ſi nimis adhereat. vnde ſicut decet diuinambonitatē qn̄qꝫ incute̓ timorē. vt illo mediāte p̄paretur timens ad amorē illo introducat̉. ſicut vult aug. licet timor ſtet amore ꝑfecto. īmo ꝓgreſſuꝫ ad illū impedit: ſic ꝯuenit diuinā bonitatē inter hoīes amorē mittere naturalē. vt illo mediāte diſponant̉ ad ſpūaleꝫ. ꝙͣuiseo qn̄qꝫ impediat̉ ꝓgreſſus ad ꝑfectōeꝫ amoris ſpūalis eſt ergo incōueniēs deū in ꝯditōe hominū aliqd̓ feciſſe vnde excitarent̉ ad amorē naturaleꝫ. ꝙͣuis eo qn̄tardat̉ ſiue impedit̉ ꝓgreſſus ad ſtatū caritatis ꝑfecte. Ad vltimum qd̓ obijcit̉. odiū ꝓpinquoꝝ expedit advite ꝑfectōeꝫ. Dicēduꝫ ē odiū ꝑſone illud odiumexpedit ſꝫ impedit. eſt odiū vicij ſiue malicie. odiuꝫ eſt ꝯtrariū amori naturali ad quē inuitamur ex hoc ſumꝰ ab vno principio. vnde Aug. ſuꝑ illud luce. Quivenit ad me non odit ⁊cͣ. dicit. Si vim p̄cepti ꝑpendimus vtiqꝫ agere diſcretōneꝫ valemꝰ. vt eos qui nobiscarnis cognatōne ꝯiuncti ſunt. quos ꝓximos nouimꝰdiligamus. quos aduerſarios in via dei patimur obediendo fugiendo neſciamus. q. em̄ per odium diligit̉qui carnaliter ſapiens dicitur. dum praua nobis ſuggerit non audiNembrum terciumEinde querit̉ vtrum ꝓpter hanc vnitatemmagis ſe debeant diligere indiuidua huius ſpeciei homo. ꝙͣ indiuidua aliarū ſpecierum. ſic videtur ex rationibꝰ pretactis. ſimilitudo em̄ eſt cauſa dilectionis. vnde Eccl. xiij.Omne animal diligit ſibi ſimile ſic omnis homo ꝓximuꝫ. ſic omnis caro ad ſimile cōiungit̉. omnis homoſimili ſibi ſociabit̉. Si ergo inter indiuidua huiꝰ ſpecieihomo eſt maior ꝓpinquitas ſimilitudo ꝙͣ inter indiuidua alterius. hoc eſt ratione ꝯuenientie ſimilitudīsde qua hic intendimꝰ. ergo ⁊cͣ. Item hoc patet hoc ī diuinis ꝑſonis vbi eſt ſūma ſimilitudo eſt ſummusamor. Item iſtud patet ex ſupradictis auctoritatibꝰ. Contra. vnū diuidit̉ ſicut idem. erit ergo diuiderevnum genere. ſpecie. numero: ſed indiuidua huiꝰ ſpeciethomo. ſunt vnū genere ſpecie vnuꝫ numero. ſimilit̓ indiuidua aliarū ſpecierū. ergo eſt maior idemptitas vel vnitas inter indiuidua hominis ꝙͣ inter indiuidua alterius ſpeciei. Si ergo ratōe vnitatis aut idēptitatis eſt dilectio. non erit maior inter homīs indiuiduaꝓpter vnitatem iam dictā: ꝙͣ inter indiuidua alteriꝰ ſpeciei. Preterea maiꝰ ſignū affectōnis videmus in indiuiduis ꝗbuſdā quorūdā aīantiū. vtpute galline aliorūmultoꝝ. que erga pullos ſuos plus afficiūtur ꝙͣ indiuidua ſpeciei ratōnalis. ſic videt̉ ꝓpter vnitatē iam dictam ſit maior dilectō inter indiuiduā huiꝰ ſpēi.ꝙͣ inter indiuidua alteriꝰ ſpeciei. Pret̓ea ſuppoſitoin vna ſpecie angeloꝝ ſint multi angeli. non eſt dubiumquin ſe plus diligāt indiuidua homīs: tn̄ eſt vnꝰab alio. Iteꝫ videt̉ ratō quare hec indiuidua debeātſe maiori affectu dilige̓ qꝛ deſcendūt ab aliqͦ vno qꝛ hacratōe adā eua alij hoīes ſe magis dilexiſſent qꝛ fuer̄t

de eodē limo. Pret̓ea oīs creatura vanitati ſubiecta ēRo. viij. hoc ē ꝓpriū creature ratōe qua ē originalit̓ exnihilo. habꝫ aūt aliqd̓ veritatis ratōe eſt ab eo eſſentialit̓ ē. Sed ratō ſiue dilectōis ſpālis dico ē emanatio creaturaꝝ ab eo eēntialit̓ eſt. qꝛ tūc eſſet ratō aliqua ſpālis qͣre debemꝰ quecūqꝫ vilia nociua nobis diligere. multo fortiꝰ vt videt̉ ē ratō aliqͣ ſpālis qͣre indiuidua huiꝰ ſpēi. debeāt ſe dilige̓ ratōe emanatōis ineſſe a creatura. Rn̄ſio ſicut pͥmis ratōibꝰ on̄ſuꝫ ē.magis ſe debeāt dilige̓ indiuidua huiꝰ ſpēi. ꝓpt̓ cāmp̄dictā ꝙͣ indiuidua alteriꝰ. Ad pͥmo obiectū in ꝯtrarium dicēduꝫ. etſi indiuidua hoīs ſint vnū nūero.ſicut nec indiuidua aliaꝝ ſpecieꝝ: tn̄ amplior ē in eis ſimilitudo ꝙͣ in alijs vel vnitas. ſicut fontis aqua eiuſdem. ſignatis diuerſis partibꝰ aque in eodē fonte ſimiliores ſunt ꝙͣ aqua vniꝰ fontis aqua alteriꝰ. ſicut vultph̓s in li. topicoꝝ. hec em̄ ē vnitas ſpēi. vltra idēptitas origīs. ibi d̓o vnitas ſpēi tm̄. ſil̓r in indiuiduis hūane ſpēi vltra ratōeꝫ vnitatis in ſpē. eſt vnitas vel idēptitas origīs. eſt ī indiuiduis alteriꝰ ſpēi. Ad aliuddicēduꝫ diuīa bonitas ita ꝓuidit. qn̄ pulli vel catuli aīaliū ſiue quocūqꝫ alio noīe nomīent̉ ſibi ꝓuidē nonpoſſunt. extat eis neceſſaria parētuꝫ ꝓuiſio. ineſt parētibꝰ appetitꝰ ſiue affectō naturalis ad ꝓuidēdū eiſdē. qꝛilla affectō currit ẜm impetū nature. moderateīmine ratōis: nulla ꝓuidētia magis afficiūt̉ ꝙͣ īdiuihomīs. vn̄ Baſiliꝰ exame. viij. ait ſpālit̉ de piſcibꝰ beluarum pars maxima delphini foce catulos pereūt quefetus ſuos recēter editos ex aliqͣ cauſa fuerūt territide vno ſublapſos in vterū ꝓtege̓ fouere narrāt̉. Sed ſit verū generalit̓. ptꝫ. ꝓceſſu tꝑis pugnēt cunparētibꝰ coeant. Ad aliud dicenduꝫ ſine p̄iudicō.angelꝰ plus diligit angelū amore naturali ſpūali ſiuegratuito. ꝙͣ homo hoīeꝫ. gratuito: eſt dubiū. naturalit̓ ptꝫ. qꝛ dum ꝓpter carnis infirmitatē marindigeat ſuſtētatōe fulcimēto. amor illiꝰ magis incuruat̉ reflectit̉ ſuꝑ ip̄m ꝙͣ amor angeli ſuꝑ ip̄m. amonat̉al̓ magis īcuruat̉ ſuꝑ ip̄m cꝰ ē. eo mīꝰ ad alid̓ ſe dilatat. ſic̄ ē de amore ſpūali ẜm vult Bern̄. dicēs. Dn̄e tecū aliqd̓ diligit qd̓ ꝓpt̓ te diligit. minꝰ te diligit:amor āgeli nat̉al̓ eo ita incuruat̉ ſic̄ hoīs. libertate ampliori ſe extēdit ad aliū dilatat. ꝓpter qd̓ magisdiligit vnꝰ aliū amore naturali ꝙͣ vnꝰ aliū. Un̄ qꝛ diuina ꝓuidētia attēdēs amorē naturalē. homīs poſſeniſi in actū debilē ꝓpt̓ carnis infirmitateꝫ. ꝓuidit homīin multis excitāt ad amorē ꝓximi vt ſupra tacta ſūtin auctoritate bt̄i cipriani. Uolūt tn̄ ꝗdaꝫ dice̓. ſūtduo amores .ſ. naturalis ſpūalis. ſint ī eodē. em̄amor naturalis ſe ē ſine ſpūali. pōt in actū debilē. ſiaddit̉ aūt gr̄a amori naturali fit caritas. fit naturlis ſpūalis additū gr̄e. ſic̄ color vehemēt̓ illumīatꝰ mediante luce pōt in actū ſuū. diſtinguit̉ actꝰ colorisab actu lucis ī illa oꝑatōe vbi ꝯcurrūt. Un̄ dicūt ī patria erūt duo amores naturalis ſpūalis. ſꝫ traſibitibi naturalis ī ſpūaleꝫ. Sed amor ſpūalis eſt nullꝰ diligit̉ niſi ꝓpt̓ deū. Unde diliget deū maxīe in patria angelꝰ ſil̓r. Deinde ordine diſtributo ſi magis hoat deū ꝙͣ angelꝰ. plus diliget hoīeꝫ ꝙͣ angelū. Si angelus plus. plus diliget angelum ſic eſt de angelo reſpectu homīs. ſed etſi ita ſit de amore patrie aliquo modoſicut dicunt non credo ita ſit de amore in via. īmo yehementer opinor duos eſſe amores ſcꝫ naturalem gratuitum ſiue ſpūalem. Si autē obijcit̉ homo magisꝯuenit homīe ꝙͣ angelꝰ cum angelo. Homo em̄ cōuinit homīe in hoc. om̄e genꝰ nature ſcꝫ corꝑalis ſpiritualis rep̄ſentat. aūt ſic indiuidua aliaꝝ ſpecieruꝫſed vel corporaleꝫ tm̄ vt oīa homīe inferiora vel ſpiritualem tm̄ vt angeli. igitur ſi vnitas conuenientia eſt cauſa dilectionis ⁊cͣ. Dicendum hoc veruꝫ ē alijs exiſtentibꝰ paribꝰ. autē ſunt alia paria in homine angelo