.lxxxij.Queſtio

condita ⁊cͣ. Dicendū ꝙ etſi forte citiꝰ non tn̄ meliꝰ. īmominꝰ bn̄ qꝛ cū ſocialitas ſiue ſocietas aīalis ſemꝑ ꝓuenit ex ꝯuenientia aliqua naturali. magis aūt ꝯueniuntis ſitueniētia in natura ꝓpinqua. ſiquoꝝ eſt ꝯforrcut fuit primoꝝ ꝑꝙͣ quoꝝ eſt ꝯuenientia generalis ſiue in natura remota. cuiuſmodi eēt int̓ illos ſi eēntſimul ꝯditi de limo. Rn̄dedū eſt ergo ad obiectū ꝑ int̓emptōeꝫ. ¶ Ad alid̓ dicēdū ꝙ ī aīantibꝰ duplex ꝯcreatꝰeſt appetitꝰgeneratōis indiuidui. ⁊ multiplicatōnisſpēi. In ſignū primi quedā ſunt aīantia ſoliuaga. cuiuſdaria om̄ia. meliꝰ em̄ ꝓuident ſibi ſolitariemodi ſurzregata incederēt. ꝓpter ſcd̓m tēpore coytus ꝯueniūt. Unde Baſiliꝰ libro. viij. examē. quedā ſūtaīantes ꝯgregales exceptis predatricibꝰ quoꝝ nulla cūalijs p̄ter coytū ſociat̉. Alie ſunt coīter viuētes vt colūbe. ſturni. graculi. qꝛ ergo in his aīantibꝰ intēdebat dominꝰ ſpāliter ſaluatōeꝫ ſpēi ad ornandū terrā ⁊ nō indiuiduoꝝ principalit̓. Nō em̄ eſt deo cura de bobꝰ. in hūana v̓o ſpecie maxime circa indiuiduū ferebat̉ intentō domini: ideo illū fecit dn̄s ſolitariū. ⁊ illa plura in ſignuꝫꝙ intētio diuina erat ꝑ ſe ⁊ principalit̓ circa ſalutē indiuiduoꝝ inꝙͣtuꝫ hmōi .i. vt in ſingulis ſaluaret̉ diuinuꝫeſſe ⁊ ꝑpetueret̉. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ptꝫ rn̄ſio ex dictis. qꝛ ꝙ primꝰ homo ꝯditus fuit ſolitariꝰ ⁊ poſt factuꝫadiutoriū ſil̓e ſibi de ip̄o Gen̄. ij. cauſa fuit amicitie taꝫin primis parentibꝰ ꝙͣ in poſteris vt ex dictis ptꝫ. Quiavt dicit augu. de bono ꝯiugali. ob hoc ex vno voluit deꝰomnes hoīes ꝯdere. vt in ſua ſocietate nō ſola ſil̓itudinegeneris: ſed etiā cognatōis vinculo tenerent̉. ¶ Ad hocqd̓ vltimo querebat̉. dicēduꝫ ꝙ ꝯueniēs fuit vt ſexꝰ eſſetrincipalioris qui hūani generis debebat eſſe principiūAd hoc quod obijcit̉ ꝙ mulier eſt vas ꝓpagatōis. Dicendum ꝙ hoc verum eſt ꝙͣtum ad illos qui coytu ſeminisex viro ⁊ muliere ꝓpagantur.¶ Alembrū ſecundūEinde querit̉ ſi cōueniebat ex vno homīetotū genꝰ hūanū ꝓpagari ꝓpter cauſā mutue dilectōis? ꝙ ſic: videt̉ ex illo verbo. ij.ſentē. di. xviij. c. In eodē quoqꝫ paradiſo⁊cͣ. Ex vno homīe voluit deꝰ om̄es eſſe. vt dum cognoſcerent ſe ab vno eſſe: om̄es ſe quaſi vnū amarēt. Ratio hꝰeſt. qꝛ ſil̓itudo eſt cauſa amicitie ſiue amoris Eccͣi. xiij.Omne animal diligit ſibi ſimile. ſic ⁊ om̄is homo ꝓximum ſibi ꝯueniēs gͦ fuit vt dn̄s om̄es homīes ex vno ꝓduceret: quos a ſeinuicē amari voluit. ¶ Itē cauſa īmediatiſſima ⁊ ꝓxima amoris ē cōformitas ſiue ydēptitasnature cuiꝰ ſignū eſt. ꝙ vbi ē ſūma ydēptitas nature vtonis: ibi eſt ſūmꝰ amor. Uolēs ergo deꝰ hoin diuinismines a ſeinuicē amari. nō ſine ꝯgruētia ⁊ ratōne: vt inquadā vnitate ꝑſiſterēt. ⁊ ex hoc ſeinuicē magis diligerent. om̄es ex vno in eſſe ꝓduxit. ¶ Cōtra vnitas ꝑ quāex vno corꝑe prodeūt ⁊ educūt̉ alia. eſt vnitas carnalisergo erit radix ⁊ cauſa carnalis amoris. igit̉ ſi ideo voluit dn̄s om̄ia corꝑa hominū ex vna ꝓpagari carne vt ſeamarēt. videt̉ ꝙ deꝰ voluit vt ſe homīes amarēt carnaliter. qd̓ nō eſt verū. cū dicit̉ Math̓. x. Non veni pacemmittere ſed gladiū. veni em̄ ſeꝑare hoīeꝫ aduerſus pr̄eꝫſuū ⁊ filiū aduerſus matrē ſutē amor carnalis eſtimpediorisebant oēs hoīesab vno ꝓgari. vt maiori effectinali adinuicē ꝯplectent̉. cuꝫ hmōi afferis impediat̉ amor ſpūalis.¶ Itē ſi amor pn̄tie xp̄i corꝑalis diſcipulos eiꝰ rednō ydoneos ad gr̄aꝫ ſpūſſcti multoiꝰ ꝗlibet amorūlibet ꝯformijzeneris ꝓpinꝗtate. Sꝫ amopn̄tie xp̄i corꝑalis d̓os reddidit nō ydoneos. vn̄Ioh̓ xvj. Niſio abilitꝰ nō veniet ad vos. gloNō ꝙ poſitꝰ:nō ſūt ydonei accipere niſiāt neē diuīe ꝓuidentie cuiꝰ ē ovn̄ aliꝗ reddūt̉ nō

ydonei ad gr̄aꝫ ſpūſſct̄i. hoc aūt facit amor hoīm quorūcūqꝫ ſit. gͦ ⁊cͣ. ¶ Itē odiū ꝓpinquoꝝ expedit ad vite ꝑfectionē. igit̉ amor īpedit pͥma ptꝫ Luce. xiiij. Si ꝗs veniſad me ⁊ nō odit patrē ſuū ⁊ ma. ⁊ vxo. ⁊ fi. ⁊ fra. adhucaūt ⁊ aīaꝫ ſuā. nō pōt meꝰ eē diſcipulꝰ. Ecce ꝙ odio ꝓinquoꝝ expedit ad vite ꝑfectōꝫ. ſꝫ nihil debebat fieri aſūma bonitate ꝙ iſtud bonū īpediret. nō igit̉ ꝯueniebatvt pͥmꝰ hō aliqͦ mō factꝰ eſſet. qͦ illud bonuꝫ īpediret̉. ſꝫ ſifactꝰ eēt mō aliquo qͦ excitaret̉ ad amorē ꝓximoꝝ īpediret̉ iſtud bonū. gͦ ⁊cͣ. ¶ Rn̄deo ꝙ ꝯueniēt̓ ordinauit deus vt oēs hoīes ex vna ꝓdirēt origine. vt ex hoc magisexcitarēt̉ ad mutuā dilectōem. qꝛ em̄ via dilectōnis ſiueamoris gradit̉ ī patria. ꝓuidit ꝓuidētia diuina hūanogeneri ī multis q̄ ip̄m ad amorē excitādo expediūt ī hacvia. vnū eſt ydēptitas originis. aliud ē ſuſtētatio eodeꝫcibo ſpūali. de quo. j. Corin. x. Ubi loquit̉ de pr̄ibꝰ nr̄isdicit omnes eandem eſcam ſpiritualem manducauerūt⁊ oēs eundē potū ſpūalē biberūt. qꝛ illis datuꝫ eſt mānade celo Exo. xvj. ſic nobis corpꝰ xp̄i. Ioh̓. vj. patres nr̄imaducauerūt māna ī deẜto ⁊ mortui ſūt. hic ē panis decelo deſcēdēs. vt ſi ꝗs ex ip̄o māducauerit n̄ moriet̉. Aliud eſt cohabitatō ī eadē domo. aliud ē ſubiectō vni dn̄oaliud ē vnitas ſacramētalis. de his ciprianꝰ. Unū corpꝰvnꝰ ſpūs. vna ſpes vocatōis nr̄e. vna fides. vnꝰ dn̄s. vnūbaptiſma. ⁊ quō multi radij ſūt ⁊ vnū lumē. ⁊ multi arboris rami ſꝫ vnū robur. vnū tenaci radice fecundatū. ⁊quō de fonte vno riuuli plurimi defluūt ⁊ numeroſitaslicꝫ diffuſus videat̉ exundātis copie largitate: vnitas tn̄ſeruat̉ ī origine. qd̓ quidā tam veꝝ ē de corꝑe pͥmi hoīsꝙͣ de eccl̓iaſtica vnitate. ¶ Ad argumētū in cōtrariū dicendū ꝙ triplex eſt amor carnalis ſcꝫ naturalis. ⁊ ſpūalis. de carnali dilectōe Iſa. lvij. dilataſti cubile tuū ⁊ peperiſti cum eis fedus. dilexiſti ſtratuꝫ eoꝝ manu aꝑta ⁊ornaſti te regio vngēto. de naturali. ij Reg. j. Sicut mr̄amat vnicū filiū ſuū ita ego te diligebaꝫ dixit dauid deIonatha. depūali Ioh̓. xv. hoc ē mādatū meum vt diligatis īuicē ſic̄ dilexi vos. Unitas at̄ carnis ꝓpagate adhͦ fuit vt ſe mutuo diligerēt hoīes. nō carnalit̓ ſꝫ naturaliter ⁊ ꝑ naturalē amorē induce̓t̉ ſpūalis. nō gͦ oīs amorcarnis carnalis ē. ſic̄ nec amor ſpūs ſpūalis ē. Amor at̄carnalis ꝗ eſt libidinoſus ſic̄ inordīata affectō carnaliseſt quā xp̄c venit euacuare. Ex his patꝫ rn̄ſio ad primaduo obiecta. qꝛ amor carnalis ꝗ ē pure naturalis ⁊ nullo mō libidinoſus. ſpūalē nō impedit ſpūaleꝫ. dico ſimplicit̓ ⁊ abſolute. nō vt ponit gradū ꝑfectōnis. hmōi em̄fortaſſe īpedit vt infra patebit. Nō gͦ hmōi amor īpeditamorē ſpūalē ſimplicit̓. ſꝫ potiꝰ ad illū diſponit vt qͦ ꝑficiendꝰ eſt. nec huic amori contradicit̉ a ſacra ſcriptura.Unde greg. in omel̓. quadā ſuꝑ illud Ioh̓. xvj. Hoc eſtpreceptū meū dicit. Sunt nōnulli qui diligūt ꝓximosſed ꝑ affectum cognationis ⁊ carnis. quibꝰ in hac dilectione ſacra eloquia nō ꝯtradicūt. ¶ Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ amor pn̄tie corꝑalis xp̄i reddidit diſcipulos nonydoneos ad gr̄am ſpūſſancti ⁊cͣ. Dicenduꝫ ꝙ diſcipuliqn̄ dn̄s ꝓmiſit eis ſpm̄ſanctū Ioh̓. xiiij. habebāt ſpritūſanctū. ſꝫ nō in illa habūdātia gr̄e in quo erāt habituri.Unde aug. ſuꝑ illud Ioh̓. xiiij. Si dili. me. man. me. ſer⁊ ego ro. pa. ⁊ aliū pa. da. vo. iam habebāt ſpm̄ſanctuꝫdiſcipuli quē dn̄s ꝓmittebat. ſine quo eū dn̄m nō dicebant: nec tn̄ adhuc eū habebāt ſicut dn̄s ꝓmittebat. habebāt itaqꝫ minꝰ. dandꝰ erat eis ampliꝰ. habebāt occulte accepturi erāt manifeſte. qꝛ hͦ ad maiꝰ donū ſpūſſanctiꝑtinebat. vt eis īnoteſcet ꝙ habebāt. qꝛ gͦ ad hoc ꝙ diſcipuli eſſent ydonei ad illā habūdātiā gr̄e ſpūſſancti quāerāt recepturi. oportuit ꝙ eſſent eleuati ꝙͣtum ad intellectum. ⁊ abſtracti ꝙͣtum ad effectū a dilectōne carnaliſiue ſenſibili. ⁊ ꝙ oīno ꝯuerſi ad primā veritatē ⁊ ſūmābonitatē. vnde oportebat ꝙ eſſet eis ſubtracta preſentiaxp̄i corporalis. in qua maxime delectabantur ẜm homineꝫ exteriorem. vt illa ſubtracta quaſi omnino eleuarē-