Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio.lxxxij.

vltra illā ſūmā diffuſionē que eſt diuine boītatis. Adaliud dicendū ꝯtingit moueri in deū dupl̓r. mediātealio. mediate alio. ſic̄ āgeli aīa. Angeli tripl̓r ſcꝫcirculariter. recte. obilque. eo quo tactū eſt in oppoſito. Sil̓r aīa tripl̓r. circulariter. recte oblique. circūlariter qn̄ inueſtigādo qͣi egrediēs a ſe. intellectual̓r qͣſiad punctū de quo exijt circulariter reflectit̉. in ſe vnica vniformis facta manuducit̉ ad vnū eſt ſine pͥncipio ſine fine. in quo eſt quaſi circulꝰ. Mouet̉ recteqn̄ in ſe reflectit̉ ſꝫ ad exteriora ꝓgredit̉. ex eis ſimbolice ſurſū agit̉. Mouet̉ oblique. qn̄ ſimplici extēſione. ſed quadā naturali inueſtigatōe manuducit̉ ī diuina que ꝗdē inueſtigatō ẜm ꝓprietates aut ꝯditōes auteffectꝰ in creatura. dr quedā obliꝗtas. Preterea. ſenſibilia mouent̉ in deū appetitū ꝑticipatōis eſſe diuini. vttactū ē ſupra. ſenſibiliter terre naſcētia motū viuificūinaīata habitudinē ſubſtātialē vt habet̉ a dyoni. corpꝰ aūt p̄mi hoīs mouebat̉ ī deū mediāte alio ꝯſidera quō ad ſtatū ꝯditōis mediāte alio ſcꝫ aīma ꝯſideratum quo ad ſtatu ꝯiunctōis. Dicendū oīa ꝑticipētdiuinū different̉ ẜm gradū differente ſue nature ſicutdeterminatū eſt a dyoni. vbi qn̄qꝫ mēbra aſſignant̉.mo mēbro planū eſt. corꝑi ade ꝯueniebat nec hūa corꝑi ꝯuenit. qͣtuor d̓o alia ꝯueniebāt ſꝫ different̉. ꝗavltimū ꝯueniebat ẜm ſe. alia tria ꝯueniebāt accidenshīto r̄ſpectu ad ſtatū ꝯiūctōis. Nota illi tres modiinuendi ī deū ꝯueīebat corꝑi ad ꝯueniūt corꝑi hūano accidēs tn̄ qꝛ rōe corpꝰ ſed rōne qua aīatū. Sꝫ adhuc different̉. qꝛ duo mōi ſcꝫ ſenſibilit̓ motū vitaleꝫꝯueniebāt quaſi participatōꝫ. qꝛ hos actꝰ aīa ꝯmunicabat corꝑi exercēdo eas corꝑe corpꝰ. Sed terciꝰmodꝰ eſt moueri ſcient̓ ſiue rōnabil̓r. ꝯueniebat redundatiā ſicut dicimꝰ. paſſiones ſpūs redundāt ī corpus qd̓ vnitū eſt ſpūi. actōes ſpūales ſiue gaudij ſiue doloris miro redundāt in corpꝰ vt exꝑientia docet. ſimili motus in deū ſiue affectio in deū corꝑi ꝯuenit perquandā redundantiā. Uel poſſet dici hic motꝰ appetitus in deū ꝑſonalis eſt. licꝫ p̄mo ſe ſit ip̄iꝰ aīe: tn̄ ꝗacorpꝰ aīa in eandē ꝯcurrūt ꝑſonā. quodāmō corꝑi ꝯuenit. ſicut intelligere hmōi ſūt actꝰ ꝑſonales. ẜm dic̄ph̓us. dicit aīaꝫ intelligere. nihil aliud dic̄ ꝙͣ aīaꝫ texere vl̓ edificare. quodāmō excellētiori reſpectu alioꝝcorꝑm corpꝰ humanu ꝑticipat ſūmū bonū. Ad hoc qd̓obijcit̉ nullo motu mouet̉ in deū .ſ. neqꝫ motu circulari ⁊cͣ. Dicendum immo. quia motu circulari. motusaūt circularis eſt quando ſit reflexio ab eodem in ideꝫ.Un̄ qn̄ aliꝗd mouet̉ appetitū in deū vt ꝑticipet diui ꝯtinuatōꝫ ſui eſſe. qꝛ in iſto appetitu fit reflexio appetitꝰ in ſe. dicit̉ motus circularis. Un̄ ꝯmētator ſuꝑillud dyoni. de diui. no. iiij. c. Et ſenſibiliū in vniuerſotriū motuū. dic̄ circularē motū qn̄ ſenſibilia ẜm ꝓprias v̓tutes qͣlitates oꝑant̉. vt ignis calefaciēs aqͣ frigēs. qꝛ v̓o ignis calefaciēs agit vt ſuū ꝯſeruet ita affectꝰ agētis r̄flectit̉ ſupra ſe dr̄ moueri circularit̓. Siml̓iter dicēdū eſt in ꝓpoſito. Un̄ rn̄dendū eſt ad obiectū interēptōꝫ. Ad qd̓ ꝯſeq̄nt̓ q̄rit̉. vn̄ ē oīa .i. oēs creature deū appetāt? pt̄ dici ẜm quoſdā. qꝛ cum tria ſint pͥncipia nature .ſ. materia forma p̓uatio. ex ꝑte p̄uationiseſt appetitꝰ inſtinctꝰ naturalis in om̄i re deſiderādi deū.qd̓ credo ꝓpter duo. pͥmū qꝛ eſſet hec vniuoca īaīabꝰ āgel̓. in nulla ē pͥuatō ex ꝑte principij natural̓Scd̓m ē. qꝛ priuatō remāet in re. ſed eſt tm̄ pͥncipiuꝫin fieri quo ad ea tm̄ actū nature educunt̉. pt̄ diciſine p̄iudicio. vniuoca qͣre dei appetitꝰ ineſt cuilibetcreature eſt. qꝛ ex nihilo. Un̄ qꝛ inditū eſt vnicuiqꝫ creature appetere ꝯtinuatōꝫ. qd̓ pt̄ aliꝗs aſſequi niſi abeo a quo eſt qd̓ eſt. ꝓpter hoc om̄ia appetūt illud ſūmūbonū. a quo eſt ſolumō: ſed ꝯtinuatō. ꝑmanētiain de quo dyoni. de diui. no. iiij. c. prīcipiū oīm bonuꝫvelud factiuū mouēs oīa. ꝯtinens ea ꝓprie pulcritudinis amore ſi oīm dilectiſſimū velud ꝑfectiſſi-

cauſale. Ibi expoſitor. ſūmū oīm eſt deꝰ ſiue finis. etoīa ī munimentū ꝯp̄hendēs velut his ip̄m ꝓductis.Un̄ ſic̄ prīcipiū oīm vtpote actor oīm dr̄. ita medietasvt dās ſtatū ad ꝯſiſtendū. finitō vt in volūtate ip̄ius finita ſūt. que ſūt in quibꝰ ꝯuerſus eſt ẜm id quo etiā finalē ait. vt initiū exiſtentē finē. Iuxta ſct̄m Ioh̓. inapoca. Ad illud qd̓ obijcit̉ de illis quoꝝ appetitꝰ totꝰmaterie terminat̉ formā ſicut de corꝑibꝰ ſuꝑceleſtibꝰDicendū. licꝫ ſit terminatꝰ appetitꝰ ꝙͣtum ad eſſe. tn̄appetūt ꝯtinuatōꝫ eſſe que a diffuſione ſumi boni eſt aeſt ꝯtinuatō ꝯſeruatō rei ī eſſe. vt em̄ dicit gre. cūcta exnihilo facta ſūt. eorūqꝫ eēntia ad nihilū tenderet niſi eaauctor oīm manu regimīs ꝯtineret. oīa que creata ſūt ſe ſubſiſtere valēt nec moueri. ſed intātū ſubſiſtuntinqͣtū vt debeāt acceperūt. Queſtio octuageſima ſecunda. De copͥmi hoīs ꝓut ꝯſiderat̉ in eſſe.Xpeditu eſt de corpore pͥmi hoīs ꝓut ꝯſiderat̉ vt in fieri.Sequit̉ de eadē ꝓut ꝯſiderat̉ in. Primo inueſtigabit̉ de ꝯditōibꝰ reſpiciētbꝰ corpus virile. Scd̓o de ꝯditionibusreſpicientibꝰ corpꝰ muliebre. Itē virili dr̄ pͥmo quo adeius conditiones intrinſecas. Secundo quo ad eius extrinſecas. In prima parte. Primo agitur de vnitate illius corporia. Scd̓o de veritate. Tercio de dignitate etnobilitate. Circa ꝯditōes illas corꝑis que ꝗdē reſpiciunt viritatē. tria prīcipal̓r querunt̉. Primū eſt ſi ꝯgruebat ex vno corꝑe in ſpē hūana ꝓpagare oīm hoīm corꝑaScd̓m eſt ſi hoc decebat fieri. Terciū ē ſi ꝓpter hāc vnitatē eſt maxīa dilectō ſpēi hūane pluſꝙͣ inter indiuiduaaliarum ſpecierum. Nlembrum primumRimo querit̉ ſi ꝯgruebat oīa corꝑa humana ꝓpagari ex corꝑe ade. ſic videt̉.corpꝰ humanū ꝯformitatē ht̄ ad ſpm̄ ẜm ꝯuenit poſſibile eſt. cniꝰ ſignū eſt: corpus humanū alteriꝰ eſt figure ꝙͣ corpꝰ alioꝝ aīaliū. Un̄Baſilius examē. ix. pecudes omēs terrene ſūt. ob hoc īclinant̉ ad terrā. Sed alia eſt plātatō celeſtis. quātum habitu figure. tātum dignitate diſtat a pecoribꝰ illoꝝ deorſū faciēs flex a eſt. vtrūqꝫ ꝓſpectat. qd̓ eiꝰ libidini iocūdum eſt hoc ſectat̉. tuū vo caput ad celum ſemper erigit̉. oculi tui ſuꝑna reſpiciunt. ꝯſormitas aūt corꝑis aīa ſignū ē ꝯformitatis vnitatis ī ordīe ad vnū idem bonum. ſignum indiuiſionis in beatitudine.conueniens ergo fuit ſicut conformes erant in eſſe īordine in diuiſione ex parte finis. conuenirent ſiueꝯformes eſſent ex parte pīcipij. ſicut oēs ſpiritꝰ ꝑficiētescorꝑa humanā ab vno ſpū ꝓducūt ī. Itē in diuinisꝑſonis eſt ꝓceſſio pͥmo ab vna ꝯſequēter a duabꝰ: ſed expedit humāe imꝑitie. diuīe ꝯuēit ꝓuidētie. ad illain diuīs ꝯſiſtūt illa ī inferioribꝰ reꝑiunt̉ manuducatur. oꝑtuit ergo illa emanatō ꝑſonalis que eſt in diuinis in illis que hoī innoteſcūt manifeſtaret̉. Sed potuit decētius manifeſtari ꝙͣ ī ꝓductiōe hoīs. qꝛ ī ꝓduction angeli in eſſe. cum vnꝰ ex altero ꝓcedat. nec inductiōe brutoꝝ. ita cōpetenter. igit̉ ⁊cͣ. Itē duplex eſtprīcipium generationis hoīs. actiuuꝫ materiale. actiuum aūt quoddam eſt vniuerſale ordinatum a diuinaſapientia. ſicut ſol. ergo a ſimili videtur. a diuina ſapiētia debuit aliqd̓ ordinari qd̓ eſſet principiū materiale vniuerſale dico. hoc potuit niſi eēt pͥmꝰ. erē licitū fuit patrē ꝯtraherego ⁊cͣ. Cōtra ī nulla lafilia. filinatre. cuiuꝫio eſt. quia filia ē de patreẜm ꝓpationem carnalem. etis de matre. cum ergoprimar condita fuit. vt eſſetrimo viro in ad