formā cōtrariā ꝑ quā ꝓhibeatur a forma cōtraria. Un̄non ē neceſſaria remotio forme vnius et inductio formealterius. ſicut ē in generatōe et corruptōe ⁊ in alteratōeſꝫ ſufficit priuatōis remotio. Dicēdū ē gͦ ꝙ et in intellectu et in ſenſu vtrobiqꝫ ē potētia eēntialis. ſꝫ in ſenſu nihil requirit̉ niſi intentio ex ꝑte ſenſitiui. ad hoc ꝙ ſentiat cū diſpoſitōne que ē a ꝑte ſenſibilis. ex ꝑte v̓o intellectus requirit̉ preter intentōem. ꝙ in altū reducat̉. vt intelligat cū diſponēte q̄ ē a ꝑte intelligibil̓. vt ſit duplexdiſpoſitio. vna a ꝑte intellectiui altera a ꝑte intelligibilis. et iō neceſſe fuit habere intellectū agentē. nō tm̄ ꝓpterabſtractōem intelligibiliū. ſꝫ ꝓpter ꝑfectōem ip̄ius poſſibilis a ꝑte intellectus.¶ Membrum quintumD quītū mēbrum prīcipale huius queſtionis ꝓcedēdum eſt ad diuiſiōes alias Iohan. dama. et aug. q̄ reſpiciūt ſuꝑ formasin ꝯplexione exiſtētes. Et circa hoc ꝯcurrūt tria. ¶ Primo vtrū ingeniū. rō. memoria ⁊ intelligētia ſint vna et eadē vis. ¶ Secūdo d̓ differētia inter opinionē. mētē ⁊ intellectū. ¶ Tercio de differētia inter intelligētiā. excogitatōem. intentōem ⁊ freneſim.¶ Articulus primusprimū quo ponit̉ illa aug. que dicit. ingeniū. rōem. memoriā ⁊ intelligētiā. Ingeniuꝫaūt inueſtigat. rō iudicat. memoria ſeruat. ī-telligētia cōprehēdit. ¶ Pōt ergo queri an ingeniuꝫ etrō ſint eadē vis aut differētes. Similiter vtrū memoriaſit eadē cū ītelligētia et rōe. an differētes ab illis. Uidetur ꝙ ſint vires differētes. quia ſicut dicit aug. ſuꝑgen̄.Ingenium ē ea vis. qua ſe extēdit aīa ⁊ exercet ad incōgnitoꝝ cognitiōꝫ. Rō v̓o ē vis diſcretiua inuētoꝝ. ergoingeniū et rō inter ſe habēt differētiā tāꝙͣ vires diuerſe¶ Cōtra. Uidet̉ aūt. ꝙ ingeniū et rō ſunt eadē vis. Ingeniū em̄ ē vis naturaliter diſcretiua veri ⁊ falſi. ⁊ aliarū differētiarū: rō v̓o ꝑ ea que accepta ſunt iudicat. cuꝫgͦ nō differāt inter ſe. niſi ſicut natura et nat̉a diſpoſita.erūt ingeniū ⁊ rō vna vis intellectiua. qd̓ vidr̄ ex rōibꝰilloꝝ. Rō em̄ ē vis ꝑ ea que cōcedūtur ꝑueniēdi ad incognita. Ingeniū aūt ē vis inſtinctu nature intellectualiscadendi ſuꝑ occulta. Reſtat ergo ꝙ eadē ſit vis. ſꝫ rōnedifferēs. ¶ Quod ꝯcedendū ē. differētia aūt que attenditur fit ẜm actus ꝑ prius ⁊ poſterius exiſtētes. prius eīinquirit hō ꝑ ea que ſibi ſunt naturaliter inſita: ſecūdoiudicat cū in aliquā ꝑtem determinat. ¶ Ad illud d̓o qd̓obijcitur in cōtrariū patet rn̄ſio. qꝛ ſicut ex verbis aug.patet. differūt penes actus ordinatos ẜm prius ⁊ poſterius. que attēdunt̉ in exercitio ſiue inquiſitōne ad incognitoꝝ cognitōeꝫ. et iudicio cognitoꝝ. quoꝝ vterqꝫ eſtip̄ius rōis. ¶ Similiter querit̉ de memoria ⁊ intelligetia. vtrū ſint eadē vis. Ꝙ nō videt̉. ponit enim aug. diuerſas vires. memoriā ⁊ intelligētia ⁊ volūtatē. ſic habet̉ in li. de trini. ergo memoria nō ē eadē vis cū intelligētia. ¶ Forte diceret̉. ꝙ ibi accipiūtur memoria ⁊ intelligētia. ẜm ꝙ ſunt circa formas ſine ꝯplexione. ſꝫ hoc nōobſtat huic rationi. Si em̄ memoria ⁊ intelligentia ibidifferūt. ſimiliter habebūt hic differētiā circa formasꝯplexione exiſtētes. ¶ Preterea. memoria intelligibiliū(ſicut dicit ph̓s) nō diſtinguit tāꝙͣ vis altera ab intellectu. quēadmodū memoria ſenſibiliū a ſenſu: ergo n̄ eritmemoria vis diſtincta ab intelligētia ſiue rōe. Nā ſi recōdit iudicata a rōe. eadē vidr̄ eē cū rōe. ſi v̓o ſeruat ea q̄ſunt iudicāda ab intelligētia. videtur eē eadē cū intelligētia. ¶ Ad qd̓ videt̉ dicēdū. ꝙ aliter iudicādū ē de memoria ẜm ꝙ hic accipit̉. ⁊ ẜm ꝙ accipit̉ abaug. in li. detrini. Ibi em̄ accipit̉ vis ſine memoria. ẜm ꝙ ē vis ī quahabētur ſpēs intelligibiles: et ꝑtinet illa vis ad imaginē diuinā. ad quā ſequit̉ intelligētia tāꝙͣ ꝯuerſiua ſuperveritates ſpecierū intelligibiliuꝫ: ⁊ gignit̉ iſte actus ex
illo actu. ſicut dicit aug. quēadmodū ꝓles ex parente: etſunt ſic adinuicē. vt ſint eiuſdē nobilitatis. nō ſic autē ſehabet memoria hic dicta ad intelligētiā. ſꝫ memoria dr̄offerre iudicāda ab intelligētia. vn̄ videt̉ eē minoris n̄bilitatis. et ꝑtinere ad rōem. vt he tres. ingeniū. ratō. ⁊memoria ꝑtinēt ad eādē vim. ſꝫ differūt ẜm gradꝰ. Intelligentia v̓o ē alia vis ab illis magis eleuāta. vt ſic̄ diſtīguebat̉ rō ⁊ intelligētia inqͣtū erat circa formas ſinꝯplexione. ita diſtinguāt̉ rō ⁊ intelligētia circa formasexiſtētes in ꝯplexionē. Uel ſi ītelligētia ē circa eadē circa que ē rō ⁊ nō alia: tūc erūt hec quatuor. ingeniū. ratōmemoria. intelligētia. vna ⁊ eadē vis. ſꝫ ẜm gradꝰ actuūdifferētes. oēs em̄ he erūt illa rō. que reꝝ corporeaꝝ naturas. formas. differētias. ꝓpria ⁊ accidētia ꝑcipiebatſꝫ hoc ē ꝯtrariū illi qd̓ alubi aug. determinat. ẜm imaginatōem. rōem. memoriā. intellectū ⁊ intelligentiā eē vires diuerſas. Ibi em̄ loquit̉ de his ẜm ꝙ ad diuerſa cognoſcibilia referūtur. Senſus eī ē circa formas ſenſibiles abſente materia. Rō v̓o ē circa formas intelligibileꝫinuētas in rebꝰ ſenſibilibꝰ. Memoria v̓o ē circa cognitiua p̄teritoꝝ. vt qd̓ ſenſit aut qd̓ rōe ꝯprehēdit. Intellectus aūt formarū intelligibiliū creataꝝ ſeꝑataꝝ a ſenſibilibꝰītellectiua v̓o diuinoꝝ: patet gͦ ꝙ aliter accipiūtur iſta ẜm ꝙ diuerſa ē actoris intentio.Irticulus ſecundusD articulū ſecūdum vbi agit̉ de differētia q̄aſſignātur a ioh̓. dama. Dicit em̄ ꝙ primoopinio. ſecūdo mēs. tercio intellectus. ¶ Itēalias ponit differētias. dicit em̄ ꝙ primus actus dr̄ intelligētia. qd̓ v̓o circa aliꝗd ē intelligētia. intentio vocatur. qd̓ aūt ꝑmanēs ⁊ figurās aīam ad id qd̓ intelligit̉excogitatio. excogitatō v̓o in eadē manēs ⁊ ſeip̄am examinas freneſis nominat̉. ⁊ freneſis dilatata facit cognitōem. Intēdamus gͦ primo differētiā inter differentiavnius ꝑtis. ⁊ differetias alterius ꝑtis. vtreqꝫ em̄ differētie ad cognitōem ꝑtinēt. Et videt̉ ꝙ ꝯueniāt primo ī hͦ.ꝙ vtraqꝫ diuiſio reſpicit ad ꝯgnitōem q̄ ſit circa cōplexines ſꝫ differēter. Una em̄ videt̉ accipi ẜm debile ⁊ forte in cognoſcēdo ꝯplexiones: et hec ē illa que primo accipit opinionē. ⁊ vltimo intellectū. opinio em̄ ē veri ⁊ falſi. Intellectus aūt ẜm ꝙ hic accipit̉ dr̄ eē tm̄ veri. Aliav̓o diuiſio ẜm acceptōes eoꝝ ꝑ que venit̉ ad cognitōemcū dr̄ intelligētia. intentio ⁊ excogitatio. ⁊ excogitatōisdeterminatio. notāt em̄ gradus in ꝓueniēdo ad cognitōnē. ¶ Sꝫ pōt queri cū nō ſint niſi due acceptōnes. ẜmdebile ⁊ forte. ꝓpter qd̓ tria enumerātur in prima diuiſione: ſufficet ei dixiſſe opinionē ⁊ intellectū. ¶ Itē ph̓sponit quatuor gradꝰ. dīc eī opinionē ꝯſeꝗtur fides. fidēaūt ſuaſuꝫ eē qd̓ p̄cedit. ſuaſionē aūt rō: quare gͦ nō ponūtur quatuor differētie. ¶ Preterea. dubitatō preceditopinionē. quare gͦ n̄ ꝯnumerat̉. ¶ Itē aug. in li. de vtilitate credēdi. tria ponit. intelligere. credere ⁊ opinari. qͦrū primū dīc eē ſine vicio. ſecūdum cū vicio aliqn̄. tercium nūꝙͣ ſine vicio. ¶ Itē hylarius ponit fidē ſupra ītelligētiā ſiue ſcīam ⁊ opinionē. quare gͦ n̄ ponūt̉ h̓ a ioh̓.dama. niſi due acceptōes extreme. ¶ Ad primū dicēdūꝙ nō tm̄ numerāt̉ acceptōes extreme q̄ differūt ẜm debilitatē ⁊ fortitudinē. ſꝫ mediū ꝑ qd̓ peuit̉ a debili ad fortemotꝰ em̄ mētis ē. ꝑ quē venit̉ ab imꝑfectōe opinionis adintellectū veritatis. ¶ Ad ſecūdū dicēduꝫ. ꝙ illi gradꝰ ꝗenumerāt̉ a ph̓o. ſumūt̉ ex ꝑte acceptōis q̄ ē opinio.mo em̄ ē rō. ſecūdo ſuaſio. tercio credit̉ ſuaſioni. ⁊ ſicopinio. ꝯſequēter eī ex ſuaſione ſeꝗt̉ opinio. cū auttat̉ opinio ē fides. dico aūt fidē circa opinabilia. opautē ē acceptio alicuiꝰ cū formidine alteriꝰ. cū aūt aufertur formido dr̄ fides. fides aūt accipit opinabile ſine formidine alteriꝰ ꝑtis. ¶ Ad terciū v̓o dicēdū. ꝙ dubitationō enumerat̉. qꝛ ē motꝰ inde finitꝰ rōis. vires aūt n̄ opotet multiplicare vel notificare ꝑ hmōi actū. cū manifſtū ſit. ꝙ actꝰ ille n̄ ſit alteriꝰ potētie ꝙͣ actꝰ de finitorum.