dicit aug. in li. de tri. ꝙ actus iſti ſeſe ſunt circūcidētesmemīſſe. intelligere. velle: vt ſit ſil̓itudo potētiaꝝ ad ꝑſonas dīnas. ſicut dicit dama. v̓bigr̄a. qd̓ memī intellio volo. ⁊ qd̓ intelligo memī ⁊ volo. ⁊ qd̓ volo memī ⁊ītelligo. ¶ Contra. intelligētia eſt reſpectu aliquorū.reſpectu quoꝝ nō eſt volūtas ⁊ etiā memoria. memīmꝰenī ⁊ intelligimꝰ mala. ⁊ nō volumꝰ ea: nō gͦ qd̓ intellimus ⁊ memīmꝰ. volumꝰ. ¶ Rn̄det̉. nō dicūt̉ ſeſe circūcedere. niſi cū ſunt ſuꝑioris ꝑtis rōnis reſpectu pͥmeveritatis: ⁊ tūc ſeſe niſi circūcedūt. vel cū ſunt inferioris ꝑtis rōnis reſpectu ſuipſius. que memīt ſe. intelligit ſe. ⁊ diligit ſe: vel reſpectu eius ad qd̓ nata ē. q̄ n̄ p̄tnō amari. nec etiā ignorari habitu. Reſpectu v̓o aliorū que nō ſunt. vel illud a quo ipſa ē. vel illud qd̓ ip̄a ēvel ea ad que nata ē. ſicut ſunt tꝑalia ⁊ oꝑatōes voluntarie n̄ ſę circū incedūt ſiue nccͣio ꝯcomitant̉.¶ Mēbruꝫ. vj. principalehuiusD ſextum principale mēbrū quo querit̉de ordine aīe rōnalis in vniuerſitate creaturaꝝ. videt̉ .n. ꝙ poſt ordinē intelligentie angelice debeat eſſe ordo aīe rōnalis.Intelligētia .n. angelica ē ſub̓a incorporea ſeꝑata a corpore: cū gͦ incorporeū ſit prius dignitate corporeo. ⁊ ſeꝑatū a corꝑe inſeꝑabili a corpore: ſeꝑabilis v̓o ſub̓a dignior inſeꝑabili: aīa v̓o rōnalis ſit ſub̓a inſeꝑabilis acorꝑe. nō dependēs ẜm eſſentiaꝫ a corꝑe. ſenſibilis v̓oaīa ⁊ regetabilis ſit inſeꝑabilis a corꝑe: recte aīa rationalis collocari debet in vniuerſo poſt angelicā intelligentiā. ⁊ ante ſenſibilē aīaꝫ ⁊ vegetabileꝫ. ⁊ hec oīa an̄corporeā ſub̓aꝫ. ſicut p̄habitū eſt. ¶ Iteꝫ principiū motus nobilius eſt ꝙͣ illud cuiꝰ eſt principiū .ſ. mobile. cūgͦ corpꝰ ſit mobile. ⁊ aīa ſit principiū motiuū. ⁊ maxīerōnalis: recte erit prior in vniuerſo corꝑe: recte gͦ poſtlucē. hͦ eſt intelligētiā angelicā. que pͥmo die ꝯditae. deberet eſſe ordo aīe rōnalis. ¶ Iteꝫ aīa rōnalis ē cōditaad imaginē. cū gͦ res deberet habere ordinē ẜm maiorē⁊ minorē appropinquatōꝫ ad deū. debet aīa rōnalis vl̓immediate ordīari poſt deū. vel poſt intelligētiā anglicā que aliquā facit influentiā ſuꝑ aīaꝫ rōnalē .ſ. ꝯſiliorū ⁊ illuīatōnū. ¶ Contra. aīa rōnalis hꝫ eēntialē cōꝑatōꝫ ad corpꝰ. corpꝰ aūt ſuū poſterius ē alijs corꝑibꝰ:oīa .n. corꝑa ordinant̉ ad illud tanꝙͣ vltimū rōne qͣ vnitur aīe rōnali. In corꝑe .n. hūano eſt potētia ad actumꝑfectiorē. ꝙͣ ſit in corꝑe hn̄te tm̄ potentiā ad aīaꝫ ſenſibilē vel vegetabilē. Eſt .n. in corꝑe hūano potētia ad actū locutōis ꝑ quā eſt oīm ſignatio. ¶ Preterea. ī corpore hūano ē vis ordinata ad ꝓductōꝫ corꝑis aīabilisꝑ aīam rōnalē. qd̓ nō eſt in alio corꝑe: gͦ corpꝰ ē digniquo ad hͦ alijs corꝑibꝰ. ¶ Forte dicet̉. ꝙ hͦ ē veꝝ in corporibꝰ inferioribꝰ. ſꝫ hͦ nō eſt in corꝑibꝰ ſuꝑceleſtibꝰ: nāilla corꝑa digniora vident̉ eſſe hoc corꝑe. eo ꝙ ſunt prīcipiū trāſmutatōis in hͦ corꝑe. ſicut etiā ī alijs corꝑibꝰ.¶ Sꝫ huic obuiat. ꝙ etiā corpꝰ ſuꝑceleſte ad hͦ corpusordinat̉. Dicit̉ .n. aob. xiiij. Nō reſurget hō donec atterat̉ celū. gͦ attritio celi ē p̄ambula ex dina diſpoſitionead reſurrectōꝫ corꝑis hūani: ſꝫ attritio celi n̄ aliud ē ꝙͣſtatus eiꝰ inqͣtū eſt mobile. gͦ ſtabit celū an̄: hͦ aūt noneſſꝫ niſi motus eius ordinaret̉ ad mutatōꝫ. ⁊ innouatio eius ad innouatōꝫ. gͦ ſuꝑiora corꝑa ſunt ordīata adcorpꝰ hūanū tāꝙͣ ſuū vltimū. ¶ Pretea. dicit̉ Ro. viij.expectatio creature reuelatōeꝫ filioꝝ dei expectat. Etpoſt ſeꝗt̉. oīs creatura ingemiſcit ⁊ ꝑturit vſqꝫ adhuc.vbi dicit glo. Oīa elemēta cū labore ſua explēt officia:ſicut ſol ⁊ luna n̄ ſine labore ſtatuta ſibi implēt ſpaciaquod ē cauſa noſtri. Un̄ quieſcent nobis aſſumptis: gͦetiā illa corꝑa ordinata ſunt ad corpꝰ hūanū: gͦ cuꝫ corpus hūanū ſit ordinatū ad aīaꝫ rōnalē. erit aīa rōnal̓vltimū in vniuerſo. Hoc etiā on̄dit ipſa ꝯditio ī oꝑbꝰ
pͥmis. Nā poſt omīa dicit̉ ꝙ fecit hoīeꝫ: ⁊ exprimit̉ ſuaꝯditio ⁊ ẜm corpꝰ ⁊ ẜm aīaꝫ. ꝑ hͦ qd̓ ſeꝗt̉. formauit horinē de limo terre. ⁊ inſpirauit ī eo ſpiraculum vite¶ Forte diceret̉. ꝙ eē aīe rōnalis. īqͣtū ē aīa. ē ẜm hūcmodū. ſꝫ n̄ ẜm ꝙ ſpūs: ꝓut .n. eſt ſpūs. n̄ viderit dependentiā hr̄e nature nec ꝯꝑatōꝫ ad corpꝰ: ⁊ ita ꝙ aliū ordinē habere debeat. ¶ Cōtra hͦ ē qd̓ dicit aug. ſuꝑ gen̄.ꝙ ſꝑ hꝫ ſpūs rōnalis intentōꝫ ad corpꝰ vel inclinatōꝫ:gͦ aīa rōnalis etiā ꝓut ē ſpūs. cū adhuc hēat aliquā inclinatōꝫ ad corpꝰ ⁊ poſſibilitatē. vt ſit ꝑs hoīs eēntial̓.ordinabit̉ in vniuerſo. ea ordinatōe qͣ hō ordinat̉. ergoerit finis ſiue terminꝰ creaturaꝝ. ¶ Ad quod dd̓m. ꝙaīa rōnalis hͦ mō ordinabit̉. tanꝙͣ vltimū in vniuerſo:⁊ ſicut ſuū eē nō habuit anteꝙͣ ꝯiūgeret̉ cū corꝑe. immocreat̉ ⁊ creando infundit̉. etiā ẜm ꝙ ſpūs. ita nō habealiquē ordinē niſi in oꝑe ſexte diei. ¶ Ad obiecta autēin ꝯtrariū dd̓m eſt. ꝙ lꝫ incorporeū ſit digniꝰ corporeo.⁊ ſeꝑabile inſeꝑabili: nō tn̄ ẜm hͦ accipit̉ ordo ī vniuerſo. qꝛ nec habuit eē anteꝙͣ eēt in corꝑe: ⁊ ſi hr̄et eēntial̓rreſpiceret corpꝰ. ⁊ ideo totalit̓ ordinat̉ ẜm eē totius invniuerſo. ſicut etiā ſenſibilia ⁊ vegetabilia. ¶ Ad illd̓qd̓ ſecūdo obijcit̉. ꝙ eſt principiū motꝰ ⁊ ita digniꝰ. dicendū ꝙ hͦ eſt verū. ꝙ ſcꝫ dignior ē corꝑe: ſꝫ lꝫ fructꝰ ſitdignior nō tn̄ p̄cedit floreꝫ: ſic nec aīa rōnalis preceditſuū corpꝰ. ſꝫ eſt ꝑfectio corꝑis organici potētia vitā habentis. ¶ Ad terciū dd̓m. ꝙ lꝫ ꝯdita ſit ad imaginē dei⁊ ita quandā habeat immediatōꝫ ad deū: nō tn̄ in vniuerſo ordinat̉ ꝓpt̓ hītudinē eēntialeꝫ ad corpꝰ. ẜm quāꝯſtituta eſt quaſi mediū quoddā inter corpus ⁊ deū. vtipſa ꝑ ſe ordinaret̉ ī deū. corpꝰ v̓o mediāte ip̄a aīa: aīaenī ꝑ ꝯtemplatōꝫ ⁊ dilectōꝫ ſurſuꝫ fert̉ naturalit̓: corpus v̓o lꝫ ex quadā materia tēdat deorſuꝫ. hꝫ tn̄ ex ꝑteaīe rōnalis vt trahat̉ ſurſuꝫ ad immortalitatē. in quaꝑ aīam quo. lāmodo deo aſſil̓atur.¶ Queſtio. lxiij. de animain comꝑatione ad corpus.Ictum eſt de ania ẜm ſe ⁊ ꝯditōnibꝰ ſuis. Nūc dd̓meſt de ea ẜm ꝯꝑatōꝫ ad corpꝰ. Primoqͣtū ad ꝯiūctōꝫ. Scd̓o ꝙͣtū ad eē eiꝰ inſeꝑabilitate autē erit ſermo in vltima ꝑte q̄ ſpectat adcorꝑe. Tercō ꝙͣtū ad ſeꝑabilitatē. Deretributōꝫ ꝙͣtū ad ꝯiūctōꝫ. ¶ Primo q̄rit̉. ſi ſint ꝯiūgbilia. ¶ Scd̓o. ſi ꝯiūgūt̉. vtꝝ ſine medio an ꝑ mediuꝫ¶ Tercio. ſi ꝑ mediū. vtꝝ ꝑ vnū an ꝑ plura. ¶ Quartoqūo ꝯiūgunt̉ ſiue vniūt̉.¶ Nembruꝫ primūRimo q̄rit̉. vtꝝ ſint ꝯiūgibilia. Q n̄: videt̉. qͦꝝ .n. maior ē ꝯueniētia. n̄ ꝯiūgūt̉ vvnū fiat ex ill̓. gͦ ml̓tofortiꝰ qͦꝝ mīorē cōcorpꝰ celeſte ⁊ corpꝰ elemētatū. ꝙͣ int̓ corpꝰ elemētatuꝫueniētia. Sꝫ maior ē ꝯueniētia ī nat̉a int̓⁊ incorporeū. Sil̓r maior ē ꝯueniētia int̓ corpꝰ celeſte ⁊ſelemētatū. ꝙͣ int̓ incorporeū ⁊ corpꝰ: ſꝫ corpꝰ celeſte noꝯiūgit̉ vt faciat vnū ī nat̉a cū elemēto vel elemētato.nec ineoreū facit vnū cū elemēto vl̓ elemētato: ſꝫ aīarōnal̓ꝰ hūanū ſic ſe hn̄t. ſic̄ incorporeuꝫ ⁊ corēt̉ vt fiat vnū ī nat̉a ex ill̓. Ꝙ autēn̄ ꝯijī nat̉a cū elemēto vel elemētaeēt ſimplex. gͦ eēt ꝯpoſitū excorpoꝝ: ſꝫ nullū ē tale niſi elemētatūnaturigͦ eēt elezelemētatum n̄ ꝯpoīt̉ niſi ex elemētis.t celeſte n̄ ē elemētū. gͦ n̄ ē ex qͦ ꝯpoīt̉ elemētatūrō aūt elemēti ē. ex qͦ cū aliotētia fit aliꝗd in actu.Cū gͦ hec ratō remoueat̉aore celeſti.celeſtepre inferiori:nō eſt faciēs vnū ī natura cū aliquo cō