.lx.Queſtio

.lx.

mutari. tn̄ non hn̄t angeli hanc paſſibilitatem vel mutabilitateꝫ. vt corpore patienti ꝯpatiant̉ vel ſimul trāſmutentur: et hoc eſt de quo loꝗtur hic de hac paſſibilitate ⁊mutabilitate in ordine ad corpus ꝓprium. ¶ Per hͦ ptꝫqualiter rn̄dendū eſt ad obiectū primo. Nam ſi ſpirituale coartaret̉ ad ſpūs incorporeos: ſimplicitatē quandaꝫimportaret: ſed hic accipit̉ ꝯmuniter. vnde ſimplex in illo genere ſuꝑaddit. ¶ Ad illud v̓o quod obijcitur de hacdifferentia incorporea. dicendū ꝙ licet ꝓpterea ſit ponēda animā in genere et diffiniendo ꝑ differentias ſpecificas: non tn̄ eſt ꝓpterea in hac diffinitōne. in qua oſtenditur qualiter eſt inuariabilis aīa. et qualiter variabilis¶ Ad terciū dicendū. ꝙ paſſibile accipit̉ ex natura ordinata ad corpus. ⁊ mutabile ſimiliter. paſſibile auteꝫ indemonibꝰ eſt ad penam. impaſſibile aūt quod ꝯuenit aīeglorificate: eſt ex gratia. ¶ Ad quartū dicendū. ꝙ lꝫ anina vt eſt creatura poſſit deſinere eſſe ſi ſibi relinqueret̉.tn̄ indiſſolubilis eſt: quia nō habet vnde diſſoluat̉. quiaeſt ſeꝑabilis a corpore: quod nō fuit in vegetabili plantarum ⁊ ſenſibili brutoꝝ: et ratio huiꝰ eſt. ꝗa aīa ordinataeſt ad ſummā īmortalitatē ſcꝫ deū. Alie v̓o ordinate ſuntad corpus mortale inꝙͣtuꝫ huiuſmodi ſiue corruptibile¶ Queſtio. lx. de cauſa materiali ipſius animeIſa quidditate aīe. ẜm ꝙ ꝑtinet ad ſpeculatōem theolgicam: ſeꝗtur de cauſalitate ipſius. Etprimo de cauſalitate materiali quo acFfieri: et etiā quo ad eſſe. Deinde de cauſa formali. Tercio de efficiente. Quarto de finali. Tūcem̄ dicimꝰ ſcire vnūquodqꝫ cuꝫ cauſas eiꝰ cognoſcimus.Ꝙtum autē ad fieri. ¶ Primo oſtendendum eſt ꝙ nonſit de diuina ſubſtantia. ſicut quidam heretici ſomniauerunt. ¶ Scd̓o ꝙ non eſt de materia ſpirituali. ¶ Tercio ꝙ non eſt de materia corꝑali: ſicut quidam ph̓i poſuerunt a veritate oberrantes: ſed eſt creata a deo. ſicut ſupra habitum eſt.¶ Membrum primumDprimū. Ꝙ non ſit vel fiat de dei ſubſtātia. ⁊ de deo: oſtenditur. Si eſſet de ſubſtātia dei: ſubſtantia dei vel eſſet ipſa aīa vel¶ꝑs anime: ita ꝙ anima de ſub̓a dei produceretur. Si v̓o ſubſtantia dei anima eſſet. non eſſet anima mutabilis a bonitate in maliciā: a veritate in errorēa gaudeo ad triſticiam: ſubſtantia em̄ dei incommutabilis eſt. ſicut ꝯmunis animi ꝯceptio docet. Preterea diceretur tunc. ꝙ anima eſſet ad ipſum ꝙ deus. et ita vnaqueqꝫ aīa: et ita vna aīa eſſet id ip̄m qd̓ alia. que om̄inoabſurda ſunt. Si v̓o ſubſtantia dei eſſꝫ ſicut materia aīme. et alterū eſſet forma: cū forma ſit nobilior materia.eſſet aliquid digniꝰ deo. Quod cū ſit impoſſibile: neceſſeeſt dei ſub̓am non eſſe ſicut materiam reſpectu creaturevnde nō ē de ſub̓a dei vt de materia. ¶ Preterea. ẜm materiam fit rei tranſmutatō ſi eſt in re mutabilitas: ſꝫ ẜmſubſtantiam dei non ē tranſmutatio ſiue in ſubſtātia deiergo nō eſt dei ſub̓a materia reſpectu anime. ergo nō dſubſtantia dei. ¶ Item non eſt anima genita d̓ deo vel ꝓcedens. ſicut ſpirituſſanctꝰ: ſic em̄ eſſet ipſum quod deꝰergo eſt creata a deo vel facta: ſed dicit aug. ad petrū defide: non vniꝰ nature poſſunt eſſe qui fecit et factuꝫ: nongͦ anima ē de ſub̓a dei. ſiue de deo. ſiue a deo. ¶ In ꝯtrarium obijciūt quidā heretici ſic. Formauit deus homineꝫde limo terre et inſpirauit in eū ſpiraculū vite: ſed ſpiraculum vite nō eſt niſi anima. gͦ inſpirauit animam: erganima eſt ſpiritus vel flatus dei. ſed ſpiritus dei non eſtniſi de deo. ¶ Preterea. Ioh̓. vlti. Inſufflauit in eos dicens. Accipite ſpiritū ⁊cͣ. nihil aliud aūt eſt ſpiritꝰ queꝫſufflauit niſiſritus ꝓcedens de ſilantia dei ſcilꝫ pa-

tris et filij: ergo pari ratōne cum dicitur inſpirauit ⁊cͣ.dicitur flatus ille de ſubſtantia dei. ¶ Preterea. non indiget deus extrinſeco ad hoc ꝙ inſufflet vel inſpiret: ſic̄homo vel anima indigꝫ elemēto ſuppoſito corporis. Siaūt non indigeret anima aliquo extrinſeco ad ſpirandūdiceretur ſpirare de ſeipſa: ergo pari ratōne īmo multoexcellentiori. ſi deus non indiget alio extra ſe ad ſpirandum flatum in corpus. erit ſpiritus ille vel flatus d̓ deovel de ſubſtantia dei. ¶ Item lumen eſt de lumīe ſine diminutōne lucis a quo eſt. vel ex ꝑte forme vel materie. etita ſine om̄i diminutiōe. nec tn̄ hoc lumen eſt illud: ergocum diuina virtus multomagis ſit potens ꝙͣ virtus luminis: gͦ multo fortiꝰ de deo pōt eſſe aliquis ſpiritus. quinon eſt eiuſdem ſub̓e cum deo. ſine aliqua mutatōne exꝑte dei. ¶ Item in genere corporeoruꝫ eſt accipere aliqd̓primū materiale: gͦ in genere ī corporeoꝝ videt̉ ꝙ poſſitaccipi aliquod primū materiale: ſed ſi hoc ē. cum incorporeum non ſit materiale corporeū: neceſſe eſt eſſe incorporeum: et quod eſt primum materiale eſt primum in illo genere. ergo illud erit primum genere in corporeoꝝergo vel creatum vel increatum: ſed creatum non poteſteſſe cum de illoſimiliter poſſit queri. ergo neceſſe eſt eſſeincreatum. ergo deum: ergo de deo eſt anima. et alie incorporee ſubſtantie. Et ita fuit vna hereſis que dicebatꝙ quemadmodū yle fuit materia corporuꝫ: ita deus fuit materia animaꝝ. ¶ Ad quod dicendū. ꝙ aīa non eſtde deo. ſꝫ eſt creata de nihilo: ſicut habet̉ ab aug. et alijsſanctis in pluribꝰ locis ſacre ſcripture. Ꝙ aūt ſit a deofacta. habet̉ ꝑ hoc quod dicit̉ Eccͣs. vlt. reuertatur puluis in terrā de qua ſumptus eſt. et ſpiritus ad deuꝫ quidedit illū: vel fecit ẜm aliam lr̄am. Ꝙ autē ſit ex nihilo:euidentibꝰ ratōnibꝰ colliget̉ infra. ¶ Ad ea v̓o que obiecta ſunt. Rn̄det̉. ꝙ licet inſufflatio illa ſpūalis ſit d̓ deoqua filius dei inſufflauit ſpm̄ſanctū. qꝛ flare ſpm̄ſanctūeſt ſpirare ip̄m. cuꝫ ſigno tn̄ aliquo: qui flatus potuit dici corꝑalis et corꝑaliter ꝓcedens ab ore xp̄i homīs: tam̄cum dicit̉ in Gen̄. ꝙ deus inſufflauit ẜm litterā. lxx. velinſpirauit: nō ē intelligendū ꝙ ſit flatus aliquis corporalis. ſed nec ſpūalis qui ſit de deo vel de dei ſubſtantiaſed a deo de nihilo. Hic em̄ loquit̉ de ſpiritu rōnali creato. ibi d̓o de ſpiritu eterno increato ꝓcedente īuiſibilit̓in corda fidelium: licet aliquando eſſet ſignum aliquodad oſtenſionem. ¶ Ad ſcd̓m dicendū. ꝙ licet deus nō indigeat aliquo extra ſe ad inſufflandum vel ad inſpirandum: ſicut aīa que indiget elemento ſuppoſito: tn̄ non deſe eſt ille flatus. ſꝫ de nihilo factus: et ideo dicit̉ yſa. lvij.Om̄eꝫ flatum ego feci et in. xlij. Hec dicit dn̄s creans etextendens eos firmans terraꝫ et dans flatum populo ꝙeſt ſuꝑ terrā. et ſpiritū om̄ibꝰ calcantibꝰ ſuꝑ eam: ex quibus colligitur: ꝙ anima eſt ſpiritus vel flatus a deo creatus vel factus. non de ipſo exiſtens. ¶ Ad illud v̓o qd̓obijcitur. ꝙ lumen de ſumine eſt ſine diminutōne ſubiecti a quo eſt. et ita poſſit anima eſſe de deo vel dei ſubſtātia. Dicendum ꝙ illa multiplicatio locum habet in formis habentibus communem materiam: que in hoc habent quandam virtutem ſpiritualem. vt poſſint ſe multiplicare. et vnum non erit alterum: vbi v̓o non eſt communis materia. nullatenus poterit eſſe multiplicatō velpluralitas: ita ꝙ vnum non ſit id quod alterum: vndeenim veniret pluralitas ſubſtantie. non ab ipſa formaque vna eſt: nec ab ipſa materia eſt. cum nulla ſit: ⁊ id̓ode dei ſubſtantia non poteſt eſſe. niſi ꝙ deus eſt: filiꝰ em̄dei deus eſt. et ſpirituſſanctus eſt de deo et eſt deꝰ. ¶ Advltimum v̓o dicendum. ꝙ licet reducantur omnia corporalia ad materiam. ſicut habetur in expoſitione eiusquod dicitur. In principio creauit deus celum et terrā⁊cͣ. non tamen ſic eſt in ſpiritualibus et in corporeis ſubſtantijs: vt ad vnam reducantur materiam. ſed vel nonreducuntur ad materiam. vel diſtinguuntur in materiebus: et in hoc decepti erant illi heretici: qui vnam ponebant ꝯmunem materiam ſpirituū: eo eniꝫ ꝙ corporeitas