rim ſupplementū illud carnis in coſte locū. ipſiuſqꝫ femine corpꝰ ⁊ aīaꝫ: ꝯformatōemqꝫ mēbroꝝ. oīa viſcera. ſenſus oēs. et ꝗcꝗd erat quo illa. et creatura. ⁊ hō. ⁊ feminaerat: nō niſi in illo oꝑe dei factuꝫ. qd̓ deus nō ꝑ angelosſed ꝑ ſeip̄m operatus eſt.¶ Nembrū quintuꝫStenſa multiplicatiōe ex ꝑte hoīs. additmultiplicatō facta ex ꝑte aīantiuꝫ irrōnabiliū: cum dr̄ formatis de humo ⁊cͣ. ⁊ aliatranſlatō hꝫ finxit deꝰ de humo: ⁊ vtrobiqꝫnotat̉ nominuꝫ impoſitō. ⁊ adductio eoꝝ quibꝰ nomenimponebat̉. ¶ Sꝫ querit̉ d̓ hoc ꝙ mō dicit volatilia formata de humo: ſupͣ v̓o in oꝑbꝰ ꝗnte diei dictū ē. ꝙ ꝓducant aq̄ reptile et volatile ſuꝑ terrā: nunꝗd hec ē vna ꝓductō differēs ab illa. vt pͥma fieret de aꝗs. ſcd̓a fieret d̓humo. Si v̓o ꝓductō elemētati. facta ē ex elemētis: nonfuit ibi aqͣ tm̄ nec terra tm̄. ſꝫ aqͣ ꝯmixta t̓re et ecōuerſo.et hͦ nomē humi deſignat̉: tūc ad minꝰ q̄rit̉: ꝓpter ꝗd ibiplus noīauit aquā. h̓ v̓o plus noīauit terrā: humꝰ vō terra ē madefacta. ¶ Ad qd̓ vr̄ dicendū. ꝙ volatilia quedāreſpiciūt naturam mediā .ſ. q̄ coīs eſt aeri ⁊ aq̄ ad nutrimentū acꝗ̄rendū. ſicut aues aqͣtice: et q̄ in aere paſcunt̉vt hyrūdines: q̄daꝫ v̓o reſpiciūt natura vltimā .ſ. terraꝫad nutrimētū obtinēdū: ex qͦ deſignat̉. ꝙ lꝫ ex vtroqꝫ cōponant̉. tn̄ plus aliqn̄ reſpiciūt hͦ principiū. aliqn̄ illud¶ Preterea. aqͣ ex ꝑte qͣ ꝯuenit cū aere. magis fuit pͥncipiū motꝰ localis ī eis: ex ꝑte v̓o qͣ ꝯuenientia hꝫ cū terra.vt humꝰ dicat̉ terra aqͦſa: magis fuit pͥncipiū motꝰ nutrimētalis. ideo dupl̓r tetigit ibi originē dicēdo: ꝓducantaque ⁊cͣ. hic v̓o formatis ex humo ⁊cͣ.Secundo queriturᵐ. .§. j.qͣre non ē facta mētio de piſcibꝰ ſic̄ de volatilibꝰ. Rn̄ſiopiſces ex aꝗs originē ducūt ⁊ ī eis ꝯſeruantur: volatiliaaūt etſi ex aꝗs originē duxerunt. nūc ampliꝰ in terra velſuꝑ terrā vitā ducut. et habitatōeꝫ hn̄t in arboribꝰ vel ſuper terrā: q̄ ſcꝫ arbores ad terrā referūtur. Rn̄det tamēaug. q̄ſtioni facte de volatilibꝰ ſub diſtinctōe: dicēs vnomo ꝙ humꝰ n̄ refert̉ ad vtrūqꝫ. ad aīantia ſcꝫ terre et volatilia. ſꝫ tm̄ ad alterū: alio v̓o mō ad vtrūqꝫ cuiꝰ ſūt hecverba. Si queꝫ v̓o mouet. qͣre nō dixit finxit deꝰ de terraom̄s beſtias agri. ⁊ de aꝗs oīa volatilia celi: videat duobꝰ modis eē intelligendū: aut tacuiſſe nūc vn̄ finxerit volatilia celi. qꝛ ⁊ tacitū poſſet occurre̓. vt nō de terra vtrūqꝫ accipiat̉ deū finxiſſe ſꝫ tm̄ modo beſtias agri. ⁊ volatilia celi: etiā tacente ſcpͥtura intelligamꝰ vn̄ finxerit. velut qui ſciamꝰ in ꝑſona taliū rationū ꝯditōne ex aꝗs eaeſſe ꝓducta. aut terrā vniuerſal̓r ſic appellatā. cū aꝗs ſil̓:ſicut appellata ē in illo pͣs. vbi celeſtiū laudibꝰ termīansad terra facta ē ꝯuerſio ſermoīs. ⁊ dictū. laudate dn̄m d̓terra dracones ⁊ oēs abiſſi ⁊cͣ. nec poſtea dictū ē laudate dn̄m de aꝗs. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicit. ꝙ tūc noīa impoſitaerāt volatilibꝰ: piſcibꝰ v̓o ẜm genera ſua ꝯgnitis ſucceſſiue noīa impoſuiſſe: et ideo nō fecit ibi mentōeꝫ de piſcibus. Un̄ dīc aug. Credendū ē paulatī cognitis piſciumgeneribꝰ noīa impoſuiſſe. tūc aūt pecoribꝰ: cū pecora etbeſtie ⁊ volatilia ad hoīeꝫ adducta ſūt. vt eis ad ſe ꝯgregatis: gͣdatimqꝫ diſtinctis noīa impone̓t: ꝗbꝰ etiā ipſispaulatim ml̓tocitiꝰ ꝙͣ piſcibꝰ ſi hoc factum n̄ eſſet poſſetnomina imponere.Deinde queritur de. §. ij.hoc qd̓ dr̄. Et adduxit ea dn̄s ad adā: nunꝗd em̄ adducta ſūt volatilia aut greſſibilia. ſicut venator adducit adretia. Nunꝗd hͦ fecit aliquoꝝ mīſterio: aut ſola voce iuſſionis. Iuſſionis voce nō videt̉ cū nō hēant hmōi aīmalia intellectū ad ꝑcipiendū. Mīſterio etiā nō videt̉. neqꝫ em̄ hoīm cū nōdū eſſꝫ adhuc multiplicatō: neqꝫ miniſterio alioꝝ aīantiū. quoꝝ em̄ mīſterio tūc hec adductaeſſent. ¶ Ad qd̓ videt̉ aug. dicere. beſtie vel aues in ſucgenere obtemperāt deo: non ratōnali voluntatis arbi-

trio. ſed ſicut mouet ille om̄ia temꝑibꝰ oportunis: nō ip̄etꝑaliter motus. ꝑ angelica mīſteria q̄ capiūt in v̓bo eiꝰ.quid qͦ tꝑe fieri debeat. ⁊ illo in temꝑaliter moto. motur ip̄a tꝑaliter. vt in his q̄ ſibi ſubiecta ſunt iuſſa eiꝰ eſficiant. Om̄is em̄ aīa viua. nōſolū rōnalis ſicut ī hominibꝰ. verūetiā irratōnalis ſicut in pecoribꝰ ⁊ volatilibꝰiuſſis mouetur: ſed anima ratōnalis voluntatis arbitvel ꝯſentit iuſſis vel nō ꝯſentit. irrōnalis aūt nō hꝫ hͦ iudicium. ꝓ ſuo tn̄ genere atqꝫ natura aliqͦ tactu ꝓpelliti¶ Sed ẜm hͦ poſſet obijci de piſcibꝰ qui ſil̓r obediūt: qͣregͦ nō dr̄ ꝙ adduxit eoſdem. Ad hoc dr̄. ꝙ in hͦ innuituꝙ quedaꝫ ſunt aīalia adducibilia ad hoīem exn̄tem ſuierrā: ſic̄ ſunt volatilia ⁊ beſtie terre. q̄ pn̄t viue̓ ⁊ ꝯſeruri in terra: quedā v̓o nō. ſic̄ piſces. Unde ex hͦ colligit̉.hec adductio fuit localis. nō tm̄ ſpūalis vt pn̄taret̉ intelectui ſuo: ẜm hec em̄ adductō poſſet fieri piſciū ſic̄ beſtiarū aut volatiliū. poterant em̄ cognitōi humane preſentari: hec ſicut illa.Iteꝫ queritur de .§. iij.hoc qd̓ dr̄. Om̄e qd̓ vocauit adaꝫ nomē aīe viuētis. ip.eſt nomen eiꝰ: nō em̄ videt̉ hoc veruꝫ. īmo multa ē factamutatio illoꝝ nominū ẜm diuerſitatē gentiū: ſic̄ apudnos apparet. quidā em̄ vno modo vocabulis ꝓprijs deſignant: quidā v̓o alijs. ¶ Ad qd̓ videt̉ rn̄dere aug. dicēsꝙ etſi mō facta ſit mutatio apud eos ꝗ fuerūt in diuiſione linguaꝝ: tn̄ in pͥma lingua q̄ fuit apud om̄es. hoc nomen potuit remāſiſſe in ip̄o. Uel aliter dicendū. ꝙ adaꝫidē dīc ꝙ hō ⁊ ẜm hͦ eſt ſenſus. Sic hō vocauit. ſic ē nomen aīantis. vt notet̉ ꝙ homīs eſt impone̓ noīa. Undeaug. Si lingue humane ꝯſulātur. ſic appellātur hec oīaquēadmodū eis homīes loquēdo noīa poſuerūt: nōſolihec que ſunt in aꝗs ⁊ terris. verumētiaꝫ ip̄a aqͣ et celum⁊ terra. ⁊ q̄ vidētur in celo. ⁊ q̄ nō vident̉ ſꝫ credūtur. prodiuerſitate linguaꝝ gentiliū diuerſis noībus appellantUnā ſane linguā pͥmitꝰ fuiſſe didicimꝰ: anteꝙͣ ſuperbiaturris illiꝰ pꝰ diluuium fabricate. in diuerſos ſignoꝝ ſonos humani diuiderēt ſocietatē. Quecunqꝫ aūt illa ligua fuerit. ꝗd attinet q̄rere: illa terre tūc loq̄batur adaꝫ⁊ in ea lingua (ſi adhuc vſqꝫ ꝑmanet) ſunt voces articulate quibꝰ primꝰ hō aīmalibꝰ volatilibꝰ ⁊ terreſtribꝰ nōmina impoſuit.Pōt etiaꝫ queri .§. iiij.re hec noīa dixerit fuiſſe īpoſita viuēti. qͣre nō herbis⁊ arboribꝰ: cū ⁊ hec noīa hēant. ⁊ noībus indiguerit adſignandū effectū ⁊ coīcandū intellectuꝫ. ¶ Rn̄ſio. videtꝙ licet his ſint mō noīa impoſita. tūc non dr̄ de illis. vtnotet̉ ꝙ nō ꝑ ſe eſſent mobilia. vt ſe ei poſſent pn̄tare. ſecradiatꝰ terre affixa: vnde per acceſſum hominis ad ipſaſucceſſiue fiebat nominum impoſitio.Queſtio. lix. de aīe entitateet quidditate.Diuuante gra ih̓uxp̄i. pꝰ ꝯſideratōeꝫ ſpūalis ſub̓e .ſ. anli. ⁊ corꝑalis q̄ ꝑ celuꝫ ⁊ terrā deſignatẜm vnā expoſitōeꝫ. Procedendum ē adꝯſideratōeꝫ hoīs. ꝗ e ſub̓a compoſita exſpūali ſiue ītellectuali ſub̓a ſcꝫ aīa ⁊ corꝑe. Prīo gͦ dicedū ē de aīa: qꝛ plꝰ ꝑtinet ad ꝯſideratōeꝫ theologica: delide de corꝑe aliqͣ ſūt dicēda. ꝙͣtū ad hͦ ꝙ ſb̓iacet eideꝫ ſculatōni. Tercio de ꝯiūcto. De aīma v̓o pͥma ꝯſider.reſpicit ſub̓aꝫ ſiue eēntiā eiꝰ. Scd̓a vires eiꝰ ⁊ actꝰ. hͦ em̄totū ad naturā aīe refert̉. ¶ Circa ſub̓aꝫ at̄ aīme qͣdruplex ē ꝯſideratō. ¶ Prīa an̄ ſit. ¶ Scd̓a ꝗd ſit. ¶ Terciaꝓpt̓ ꝗd ſit vel fiat. ¶ Quarta ꝗd inſit. hͦ ē de entitate.ditate. cālitate eēntiali ꝓprietate ſiue diſpoſitōe. Dicoeēntiale ſcd̓o mō nō primo. hͦ em̄ refert̉ ad ꝗdditateꝫ velcālitatē de pͥmis duobꝰ ī hac qōe ſub duobꝰ membris. d̓reliquis duobꝰ in queſtionibꝰ ſequentibus.