Ictum eſt de luceparſa ꝙͣtuꝫ ꝑtinet ad primū diem. Adhuc aūt reſtat aliquid de luce coadunata qd̓ nō fuit ſupra determīatū. Et circa hoc querūt̉ duo. ¶ Primo an ꝑ totādiem fecerit lucē vel in principio diei. ¶ Scd̓o vbi illalux coadunata ſit ꝯdita ⁊ qͣre a luce incepit opus ſuuꝫ.¶ Nlembrum primumD primū. cuꝫ em̄ in hoc pͥmo die facta ſitlux. ⁊ diuiſio a tenebris: nunqd̓ ꝑ totā dicfecit lucem aut in principio diei: ⁊ ꝯſtatoin principio diei. ⁊ lucē ſparſam ⁊ lucē cōadunatā. Nam aliter nō inciꝑet facere diē: ſi aūt faciebat diē ꝑ ſui rotatōeꝫ. gͦ in principio diei facta eſt: cuꝫ gͦnihil aliud factū legat̉ in hac die. videt̉ dei bonitas quieuiſſe in reſiduo huiꝰ diei. ⁊ ita nō tantūmō die ſeptimorequieuit deꝰ. ¶ Item ſi ī initio diei eſſet lux creata. tūcfeciſſet mane ⁊ veſperā: ſed nō dictū eſt factū eſt veſꝑe etmane dies vnꝰ. gͦ vep̄ceſſit. gͦ nō in initio diei facta ēlux. ¶ Ad qd̓ dilū eſt. ꝙ in pͥmo die fecit lucē ⁊ ꝯtinuauitis ſuūiendo. eſſe eī diei ſicut tꝑis eſtin fieri. ⁊ itaquieuit ab oꝑe. Eodē modo dicendū eſtde ſcd̓o die ⁊ tercio ⁊ ſic de alijs vſqꝫ ad ſeptimū. ¶ Adhoc v̓o qd̓ querit̉ vtrū fecit lucē in initio diei. videt̉ dicēdum. ꝙ lux creata ſit in ſua plenitudine. ⁊ ꝑ hoc ꝙ declinauit in veſperā. quia dictū eſt factū eſt veſꝑe ⁊ manedies vnus. Unde hugo quādo naturalit̓ dies noctē p̄cedat. ⁊ finis diei veſperā. Dicimꝰ finē noctis aurorā: cōſtat ꝙ aurora ad die p̄cedentē ſit referenda. Eodē mododicendū eſt de conditōe ſolis. Sol em̄ conditꝰ eſt in ſuaplena luce ⁊ ꝑfecta. ⁊ poſt declinauit in occaſuꝫ: ⁊ deinde iterū ortꝰ eſt. ⁊ ita factꝰ eſt veſꝑe ⁊ mane dies vnus.¶ Nembrum ſecundūD ſecūduꝫ quo querit̉ de illa luce coadunata. vbi ſit cōdita. Si em̄ cōdita eſſet inloco firmamēti. vel mō vbi ē ſaturnꝰ. ⁊ itade alijs planetis: face̓t multo longiorē diēꝑ ſui rotatōeꝫ. cū nō moueret̉ motu firmamēti. ⁊ ita lōgior eēt primꝰ dies ⁊ ſcd̓us ꝙͣ quartꝰ. qd̓ eſt falſum: gͦ inodē loco in qͦ nūc ē ſol. creata ē lux illa. ¶ Qd̓ videt̉ cōcedendū. ⁊ factio ſolis nō videt̉ eē. niſi aut maior coadunatio lucis. aut illiꝰ lucis diuiſio ꝑ lumīaria q̄ ſunt planete: de hͦ infra magis patebit. cū fiet ẜmo d̓ quarto die¶ Itē querit̉ quare a luce incepit opꝰ ſuū. Rndet Baſiliꝰ. qꝛ lux ē pͥncipiū manifeſtādi ſe ⁊ alia. ¶ Pret̓ea. inſacramētis ſic̄ vult hugo dicēs. Ego puto magnū eē ſacramētū aliqd̓ ꝯmēdari. qꝛ aīa ꝙͣdiu in pct̄o eſt. qͣſi in ꝙbuſdā tenebris ē ⁊ ꝯfuſionē: ſꝫ nō pōt euadē ꝯfuſionē ſua⁊ ad ordinē iuſticie formāqꝫ diſponi. niſi illumīet̉ pͥmū.vt poſſit vide̓ mala ſua. ⁊ diſcernē lucē a tenebris .i. v̓tutem a vitijs. vt ſe diſponat ad ordinē. ⁊ ꝯformet veritati.¶ Queſtio. xlix. de luce ſpirituali que dicitur angelica intelligentia.Abito de luce cororali. ꝯſequēter agēduꝫ ē de luce ſpūali. q̄ dicit̉ eē intelligētia angelica: cuiꝰdiuiſio facta eſt cū dictū eſt: diuiſit deꝰVlucē a tenebris. Unde dīc hugo. Mihividet̉ eodem prorſus temꝑis momēto. quo viſibiliter ⁊corꝑaliter diuiſa eſt lux a tenebris. inuiſibilit̓ diſtinctiſunt boni angeli a malis: illis in tenebris cadentibus. ⁊iſtis ad lucem iuſticie conuerſis. illuminatiſqꝫ a luce. vtlux eſſent ⁊ non tenebre. Circa quod queruntur duo.¶ Primo vtrum cum dicitur fiat lux ⁊cͣ. intelligatur factio prima angelice nature naturalis aut gratuita.

¶ Scd̓o de ordine verboꝝ ⁊ quibuſdā eoꝝ dubijs.¶ Nembrum primumUeritur ergo primo. vtruꝫ cum dicit̉ fiatlux ⁊cͣ. ibi intelligat̉ prima factio angelice creature. ſcꝫ naturalis que ꝯmunis eſtbonis ⁊ malis. aut gratuita que ſoluꝫ eſtbonoꝝ. Et videt̉ primo ꝙ de factōe naturali que ꝯminis eſt intelligat̉. Dicit em̄ augu. ꝙ ſil̓is eſt creatō ⁊ diſtinctio rerū: ſꝫ iſta diſtinctō angeloꝝ que fuit ꝑ quedam ꝯfirmatōeꝫ. vel ꝑ alioꝝ caſuꝫ. ſiue ꝑ ꝯuerſionem ⁊auerſionē. nō ſimul fuit cū creatōe: qꝛ oporteret priꝰ angelū eſſe. ꝙͣ ꝯuerti vel auerti: nō ſolū natura ſed etiā tempore vel duratōe. gͦ iſta diſtinctio quā dicit augu. ſimeſſe cū creatōne. nō intelligit̉ de factōne gratuita. q̄ fuitin diſtinguēdo bonos a malis. ſꝫ de factōne naturali quꝯmunis eſt. ¶ Item idē aug. querit. vtꝝ ꝑ hoc ꝙ facta ēveſpera. intelligat̉ peccatū ratōnalis creature: ꝑ hoc qfactū eſt mane. eiuſdē renouatō: ⁊ ſubdit. ꝙ iſta expoſitio allegorice ꝓph̓ie eſt: gͦ ptꝫ ꝙ intelligit̉ de factōe anlice creature q̄ eſt ꝑ gr̄aꝫ. ¶ Iteꝫ ibidē. Nō ſicut nos adꝑticipādaꝫ ſapientia ꝓficiebāt angeli. vt inuiſibilia dei⁊cͣ. qui exquo facti ſunt. ip̄a eternitate ſancta ⁊ pia ꝯtēplatōne ꝑfruūtur. ꝑfrui aūt nō eſt niſi bonoꝝ. ergo nefactio iſta de qua loquit̉. ¶ Itē ꝑ mane intelligit̉ cogtio ī verbo. dies aūt ꝯprehēdit mane ⁊ veſꝑe: cū gͦ maneillud .i. cognitō in v̓bo videat̉ tm̄ bonoꝝ fuiſſe. gͦ ⁊ diecuiꝰ mane eſt ꝑs: gͦ iſte dies qui ibi determīat̉. vel illa cōgnitō que determinat̉ ꝑ lucē. cū dicit̉ fiat lux. tm̄ ꝑtinead bonos angelos. ¶ Itē ꝙ intelligat̉ de factōe gratuitavidet̉ ꝑ aug. iiij. ſuꝑ Gen̄. qui ſic dicit. Tūc nox ad dicꝑtinet. nō dies ad noctē: cū ſublimes ⁊ ſancti āgeli illd̓ꝙ creaturā in ip̄a creatura nouerūt. referūt ad illū in qͦeternas ratōes quibꝰ creata ē ꝯtemplat̉. eaqꝫ ꝯcordiſſima ꝯtēplatōe ſunt vnꝰ dies que fecit dn̄s. cui ꝯiūget̉ eccleſia de hac ꝑegrinatōe liberata. ¶ Ad qd̓ dicendū. qintelligit̉ de ꝯditōne gratuita. vt pͥmo creati eſſent. cumdicit̉ creauit celū. ſic̄ vult aug. in. xj. ꝯfeſſ. Facti at̄ .i. formati formatōe gr̄e. cū ꝯuerſi ſunt ꝑ intellectū ⁊ affectū.⁊ hͦ intelligit̉ vbi fiat lux ⁊cͣ. ¶ Ad obiectū aūt in cōtrariū dicēdū. ꝙ creatō ⁊ factō ſimul erāt ẜm opīonē aughoc ē indiſtāter. vel hͦ potuit intelligi de ꝯditōe pͥma. qꝛꝙͣtuꝫ ad eē. ¶ Ad ſcd̓m v̓o dicēdū ē. ꝙ illud opinādo. vl̓ilꝗrēdo dīc aug. qd̓ patꝫ ꝑ hͦ qd̓ ip̄emet dic in. iiij. li. ſuꝑgen̄. Nec quiſꝙͣ arbitret̉ illd̓ qd̓ dixi de luce ſpūali. ⁊ deꝯdito die ſpūali. ⁊ angelica creatura. ⁊ de ꝯtēplatōe quahꝫ in v̓bo dei. ⁊ de cognitōne qͣ in ſeip̄a cognoſcit̉ eiuſrelatōe ad laudē incōmutabil̓ veritatis. vbi priꝰ videſtur rō rei faciēde. q̄ cognita ē facta. nō iā ꝓprie. ſꝫ ꝙ figurate vel allegorice ꝯuenire. ad intelligēduꝫ diē ⁊ veſꝑaꝫ⁊ mane. Sꝫ alit̓ quidē ꝙͣ ī hac ꝯſuetudīe quottidiane lucis hꝰ ⁊ corꝑalis: nō tn̄ tanꝙͣ h̓ ꝓprie ibi figurate vbi em̄melior ⁊ certior lux. ibi verior etiā dies. qͣre nō ⁊ veriorveſꝑa ⁊ veriꝰ mane? Nā ſi ī iſtis diebꝰ hꝫ quādaꝫ denatōeꝫ ſuā lux ī occaſuꝫ. quā noīe veſꝑe nūcupamꝰ ⁊ adortū iterū reditū. qd̓ mane dicimꝰ: cur ⁊ illic veſꝑam nodicamꝰ. cū creatura a ꝯtēplatōe creatoris deſpicit̉. ⁊ mine cū a ꝯgnitōe creature ī laudē creatoris aſſurgatur.¶ Alembruꝫ ſecunduꝫIDſecūdū quo q̄rit̉ de ordīe v̓boꝝ.querit̉ qͣre nō dicit̉ fiat celū ⁊ t̓ra. ſic̄ dicitur fiat lux ⁊cͣ. Rn̄det̉ ẜm augu. ſuꝑꝙ tā in oꝑe creatōis. ꝙͣ ī oꝑe ꝯditōis ſiuefactōis intelligit̉ tota trinitas. Cū eī dr̄. ī pͥncipio creuit deꝰ. ꝑ hͦ ꝙ dicit̉ deꝰ. intelligit̉ pr̄: ꝑ pͥncipiū d̓o intellgit̉ filiꝰ. ꝗ ē pͥncipiuꝫ de pͥncipio: ſpūſſct̄us intelligit̉ ꝑd̓ dicit̉. ſpūs dn̄i ferebat̉ ⁊cͣ. Sil̓r cū dicit̉. dixit deusfiat ⁊cͣ. ꝑ hoc ꝙ dicit̉ deꝰ intelligit̉ deus pater: ꝑ hoc?dicitur dixit. intelligit̉ filius. qui eſt verbum. Per hoc