primere nō poſſit imaginatiua ꝑ ſe attingēdo ad illa. pt̄tamē quedam facere in corꝑe. ad que ſequit̉ imp̄ſſio. veltrāſformatō impreſſoꝝ ad imaginabilia: vt cum reſoluitur fumus colericꝰ aſcendēs ad cerebrū. pōt imprimi inimaginatiua forma ignis. vel poſſunt trāſformari formeque erant ibi ī formas igneoꝝ vel hmōi. non quia dyabolus hoc fecerit imprimēdo. neqꝫ etiam corpus dicendum eſt iſtas impreſſiſſe ſpecies in imaginatiua. ſed expreſſe ſunt illi ex indiuidua cōcomitātia eius ad corpusvnde quia ſeſe cōcomitātur indiuidualiter. cōnaturaleeſt. vt quādo corpus ſic patitur. ⁊ ip̄a tunc tales impreſſiones habeat. ẜm ꝙ habetur a ph̓o. ꝙ anima corrupit̉ſiue mutat̉ quodā interiꝰ corrupto ſiue mutato.¶ Articulus ſecūdusDſecūdum quo queritur. vtrum boni pluspoſſint facere miracula ꝙͣ mali. Et ꝙ ſic videtur. Conſtat em̄ ꝙ ratione nature nō ſuntinferiores boni malis. ratione aūt gratie conſtat. ꝙ melioris conditōnis ſunt boni ꝙͣ mali. ergo videtur ꝙ tantum vel eque boni pn̄t ſicut mali. ¶ Sed contra aug. inli. lxxxiij. q. intelligimꝰ q̄dā miracula etiā ſceleratos homines facere. qualia ſancti facere non poſſunt. Ad hocvltimum ſoluit ibidem dicēdo. ꝙ non ideo potioris lociapud deum arbitrandi ſunt eſſe ſcelerati ꝙͣ iuſti: non eīacceptiores erant apud deum magi pharaonis ꝙͣ populus iſrahel. quia nō poterat ille populus facere quod illi faciebant. ꝙͣuis moyſes virtute dei maiora potuit. vnde reuera. mali non poſſent illa facere niſi ꝑmiſſi. boniautē ſi daretur a dn̄o poſſent ⁊ illa ⁊ maiora facere. nōtamen ſine recta ordinatōne dn̄i eſt. ꝙ eis nō datur hecpoteſtas ſicut ⁊ malis. Unde ſubdens cauſaꝫ quare nōdetur eis dicit. ideo non omnibꝰ ſanctis iſta tribuūturne ꝑnicioſiſſimo errore decipiantur infirmi. exiſtimantes in talibus factis eſſe maiora dona ꝙͣ in operibus iuſticie. quibus eterna vita comꝑatur. ꝓpterea dominꝰ ꝓhibet hinc gaudere diſcipulos. cum ait. Nolite in hocgaudere quoniam ſpiritus vobis ſubiecti ſunt. ſed gaudete quoniam nomina veſtra ſcripta ſunt ī celis Luce.x. Neqꝫ ergo ratōne nature nec ratōne gratie fiunt iſtamiracula. ſed ex virtute dei. Quare autem non det̉ aliquando ſanctis ſicut peccatoribus. ratio eſt iam dicta.¶ Ad hoc autem quod queritur vtrum indifferēter circa res omnes poſſint facere mali miracula. dicimus ſicut credimus ꝙ non: etſi em̄ ratione nature eſſet dyabolus ſuperior omnibus inferioribꝰ creaturis. tamen perpeccatum ſuum ita p̄cipitatus eſt. vt non iam equaliterpoſſit in omnibus creaturis: ſed quanto magis eſt ignobilior aliqua creatura inter ceteras. tanto magis exerceant poteſtatem ſuam in illam. Unde quia ignobiliſſimi inter omnia animātia vident̉ eſſe ſerpentes. ⁊ hmōifrequentius vtitur illis ⁊ exercet ſua miracula in hmōiUnde augu. xj. ſuper gen̄. ad liti. gaudēt demones hācpoteſtatem ſibi dari vt ad incantatōnem hominum ſerpentes moueant. vt quolibet modo fallāt quos poſſunt⁊ aſſignat etiaꝫ cōgruitatem. quare magis vtunt̉ hmōiſerpentibus ſubdens. Hoc autem facere ꝑmittuntur adprimi facti memoriam ꝯmendandam. ꝙ ſit eis quedaꝫcum hoc genere familiaritas. Unde vult dicere. ꝙ in hͦꝙ modo decipiunt per miracula circa iſta cōmendaturmemoria primi facti. ſcilicet ꝙ ip̄i deceperunt primumhominem per ſerpentem. quod debet homo memoriterretine̓. ⁊ etiā demones memorit̓ tenēt cognoſcētes in pena qͣ ꝓ illa ſuggeſtiōe grauit̉ puniūt̉ quātū in illa pͥmatemptatōe ſiue pͥmo facto ꝯmiſerūt in culpa.¶ Articulus terciusD terciū quo querit̉ de illo verbo quod dicitaug. ꝙ boni xp̄iani faciūt miracula ꝑ publicam iuſticiā: quid appellet̉ ibi iuſticia publi-

ca. aut em̄ quid creatū. aut quid increatū. Si aūt purūincreatum ⁊ nihil ex ꝑte creature. tunc queritur. quarnō poſſunt ſimilit̓ mali xp̄iani facere miracula ꝑ publicam iuſticiā ſicut ⁊ boni? Nec poteſt dici ꝙ hoc eſt. quiaiſti habent fideꝫ formatā illi v̓o non. Iam em̄ tu tangisaliquid creatuꝫ. ⁊ ꝙͣtum ad hoc non dicebas tu. ꝙ bonfacerent miracula. Si aūt dicatur ꝙ iſta publica iuſticia ſit quid creatuꝫ. tunc queritur quid ſit illud? Si dicatur ꝙ hoc ſit fides formata. ⁊ videtur hoc accipi ex hͦquod dicitur ad hebre. xj. Omnia iſta miracula ſiue mirabilia veteris legis fide dicuntur facta. ¶ Contra oſtēditur auctoritate augu. ꝙ hoc nō ſit aliquid creatuꝫ: dicit em̄ in li. lxxxiij. q. queſtione. lxxx. fit vt ſancti dei ſeruiquando eos hoc donuꝫ vtile eſt habere. ⁊ loquitur de donō faciendi miracula. ẜm publicam iuſticiam. ⁊ quodāmodo imꝑialem legem. ⁊ hoc eſt ſūmi dei poteſtatē. imperant infirmis poteſtatibꝰ ad quedam viſibilia facienda miracula. In illis enim ipſe deus imꝑat cuius templum ſunt. Ex qua auctoritate patet. ꝙ iſtud quo miracula fiunt. ſiue illa publica iuſticia eſt quoddaꝫ diuinū⁊ increatum. ¶ Preterea. ipſe dicit ꝙ boni xp̄iani faciunt per publicam iuſticiam. mali per ſigna publice iuſticie. Sed illa ſigna per que mali xp̄iani faciunt miracula. ſunt inuocationes nominis domini ⁊ hmōi. ſicutvult augu. ſed hec non ſunt ſigna niſi eius quod diuinūeſt. ergo publica iuſticia non fuit niſi quid diuinuꝫ ⁊ itaincreatum. ¶ Solutio. dicimus ꝙ eſt quedam priuatapoteſtas ſiue particularis. que confertur vnicuiqꝫ creature in creatione ſua. ẜm gradum ſuum: ẜm ꝙ dicimusꝙ vnus angelus plus poteſt ꝙͣ alius. quia a creatōe ſuamaiori poteſtati preditus eſt a deo. ⁊ angelus in generepluſꝙͣ homo. ⁊ homo pluſꝙͣ brutum. ⁊ brutum pluſqͣvegetabile. ⁊ ſic de alijs. Et ẜm hoc dicimus nos. ꝙ mali etiam angeli a ſua creatione aliquam poteſtatem acceperunt. ſuper quaſdā creaturas viſibiles. aliquo modo tranſmutādas vel diſponendas: quam poteſtateꝫ etiam nō amiſerunt cum etiam ceciderunt. ⁊ ꝓpter hoc aliquando ꝓpter illos qui vtunt̉ illa poteſtate ꝯfidentes etdelectantes in illa. vt magis eos ſibi obligent. faciunt illa que poſſunt. Et hoc modo faciunt magi. de quibꝰ dicit augu. ꝙ faciunt per priuatos ꝯtractus. Eſt autē aliapoteſtas publica ſiue vniuerſalis ſcilicet diuina. ⁊ hecdicitur publica iuſticia. quia publice regit omnia. ⁊ hecinfluit ſuper creaturas: ⁊ cum aliquis in iſta confidit.virtute ipſius influentis fiunt miracula. Sed hoc poteſt dupliciter eſſe. ſcilicet ꝙ iſta publica iuſticia influitad faciendum miraculum. poteſt enim influere ⁊ ſuperinuocantem ⁊ ſuper facto pro quo inuocatur. ⁊ hoc modo faciunt boni xp̄iani miracula: influit em̄ dominꝰ nonſolum poteſtatem ſuam ſuper factum miraculū. ſed etiam ſuper bonum xp̄ianum. ꝙͣtum ad fidem formataꝫ. ⁊ꝙͣtuꝫ ad id quod cum fide formata requiritur ad hoc vtbonus xp̄ianus faciat miracula: nō enim ſola fides formata ſufficiebat. ſed requirebatur aliqua alia expediētia. ⁊ ideo in predicta auctoritate augu. non ſolum dicebatur ſancti dei ſerui: qui enim ſancti ſunt non ſolumhabent fidem formatam in preſenti. ſed addebatur vlterius. quando eos hoc donuꝫ habere vtile eſt. ⁊ tunc fimiraculum per publicam iuſticiam. Aliquando etianinfluit publica iuſticia ſuper factum tm̄ ⁊ non ſuper inuocantem: ⁊ tunc nihilominus aliqua facit dominꝰ miracula propter honorem nominis ſui. licet non ſit bonꝰxp̄ianus qui eum inuocat: ⁊ tunc dicuntur fieri miracūla per ſigna publice iuſticie. ¶ Ad illud quod obijciturꝙ ſi publica iuſticia dicit quid increatum tm̄. poterantmiraculū facere per publicaꝫ iuſticiā mali ſicut ⁊ bonidicimus quod nō ſequitur hoc. Boni em̄ xp̄iani nō dicebantur facere miracula per publicā iuſticiā. eo ꝙ eſſetinfluxꝰ ſuꝑ factū tm̄: ſed qꝛ erat influxꝰ ip̄ius in illos: cūaūt mali faciūt miracula. nō eſt influxꝰ diuine poteſta-