gratie nobilior et excellentior eſt vita nature que ab eaꝑficitur. Un̄ aug. ſuꝑ gen̄. ix. habet deus in ſeip̄o abſcōditas quorūdam factoꝝ cauſas. quas rebꝰ ꝯditis nō inſeruit. eaſqꝫ implet nō illo oꝑe ꝓuidēcie quos naturasſubſtituit vt ſint. ſꝫ illo quo eas adminiſtrat vt voluerit.qui ꝯdidit. Ibi eſt et gratia ꝑ quā ſalui fiunt paccatoēsNam qd̓ attinet ad naturā iniquā ſua volūtate deprauatam. recurſum ꝑ ſemetip̄am nō habet. ſꝫ ꝑ dei gratiaꝫqua adiunatur et inſtaurat̉: neqꝫ em̄ deſperādi ſunt homīes in illa ſnīa in qua ſcriptū eſt. om̄es qui ambulantin ea nō reuertent̉: dictū eſt em̄. ẜm pondus iniquitatisſue. vt qui reuertit̉. nō ſibi tribuat ſꝫ gratie dei: n̄ ex oꝑibus. ne forte extollat̉. ꝓpterea mīſteriū gratie hꝰ apl̓usabſconditū dixit nō in mūdo in quo ſunt abſcōdite cauſales rōes omniū rerū naturaliter orituraꝝ. ſicut abſcōditus erat leui in lumbis abrahe. qn̄ et ip̄e decimatꝰ eſtſed in deo qui vniuerſa creauit: ꝙͣ ob rem om̄ia etiam q̄ad hanc gr̄am ſignandā. nō naturali motu rerū. ſꝫ mirabiliter facta ſunt. eorū etiam abſcondite cauſe. in deofuerant.¶ Articulus quintusDquintū articulū quo querit̉ de opere glorificatōis vl̓ reſurrectōis. vtrū ſit miraculoſum. Et videtur ꝙ ſic ẜm naturā. ꝑ illud qd̓dicit̉. poſuerūt mortalia ſeruoꝝ ⁊cͣ. glo. qͣſi quicꝙͣ eorūreſurrectōi deꝑiret. cū ille ex occultis nature finibꝰ totūre integret. ¶ Ꝙ aūt ſit miraculoſū. videtur ex predictaauctoritate anſel. ¶ Et p̄terea reſurrectō termīat̉ ad vitam iteratā. nō ẜm curſum nature. ſed ſupra. quare eritmiraculoſa. ¶ Contra. ſua ſpecies eſt quaſi in infinitūnobilior ſpecie que fit ẜm naturā. ſcꝫ claritas corporis.nō ſimiliter eſt ī miraculis. Species aūt quātū ad actūvidendi. nō eſt melius in eo qui illuīatur. Ad hoc dicendū. ꝙ reſurrectio nō eſt naturalis. qꝛ nō operat̉ ibinatura: nec miraculoſa. qꝛ nō ſit contra conſuetū curſūnature. cū natura ſit poſſibilis ⁊ ex cōgruo diſpoſita advitā glorioſam ⁊ īmortale. ex ordinatōe quā habet corad aīam rōnalem: ſed eſt mirabilis .i. ſuꝑ naturā. et eſtad cōplemētū. Nec cōcludit̉ ex auctoritate anſel. niſi ꝙſit mirabilis. mirabile aūt cōmune eſt ad illud qd̓ ē ſuꝑnaturā et cōtra naturā. ¶ Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ ſit naturalis. ꝑ hͦ ꝙ dicit glo. ꝙ ex nature finibꝰ ⁊cͣ. Dicēdū ꝙli ex. nō dicit ibi aliquā rōem cauſe efficiētis. ſꝫ materiepoſſibilis. ſiue diſpoſite ex cōgruētia ad reſurrectioneꝫex ordinatōe quā corpus habet ad aīam rōnalem: et iōnō dr̄ aliqͦ mō nat̉alis. ¶ Ad hͦ qd̓ obijcit̉ ꝙ ē miraculoſa. qꝛ termiat̉ ad vitā iteratā nō ẜm curſū nat̉e. Dicēdūꝙ ꝓprie iteratio vite illius. nō ē ꝯtra ſolitū curſū natureqꝛ nō iteratur vita mortalis ſꝫ glorioſa que eſt cōpletionature. Oꝑatio aūt miraculoſa termīat̉ ad alique actūcōformem nature.¶ Nembrum terciumD membrū terciū quo querit̉ rōe eius qd̓dicit̉. ꝙ miraculū ē cōtra naturā. Et vidrꝙ nō. ꝑ id qd̓ habet̉ ſuꝑ illd̓ ad Ephe. iij.Ique ſit diſpēſatio ſacramēti abſcōditi a ſeculis in deo. glo. Nec cōtra cauſas quas deus volūtarieīſtituit. volūtate mirabili aliꝗd fecit. ¶ Itē ſuꝑ illd̓ Ro.xj. Cōtra naturā inſertus es ī bonā oliuā. glo. deus creator et cōditor oīm naturaꝝ. nihil facit cōtra naturam.¶ Cōtra ſuꝑ illud. ij. Corin. xij. Etſi nihil ſim tn̄ ſignaapl̓atus mei facta ſunt ſuꝑ vos in om̄i patiētia. ī ſigniset ꝓdigijs ⁊ v̓tutibꝰ. glo. ſigna et ꝓdigia ſūt ī his q̄ contra naturā fiūt. v̓tus ī his q̄ n̄ ꝯtra nat̉aꝫ. vt ꝑ īpoſitōeꝫmanꝰ ⁊ orōem. hoīem a morbo liberare. ¶ Itē ſuꝑ illudRo. xj. Cōtra naturā inſertus es ī bonā oliuā glo. dicit̉hūano more cōtra naturā. qd̓ ē cōtra nature curſu mortalibꝰ notū: ſicut eſt illud vt ſurculꝰ fructus radicis ferat: id eſt em̄ cōtra naturā dicit apl̓us. qd̓ eſt cōtra ꝯſu-

tudīem nature. quā noticia hūana cōprehendit. ¶ Itemin eadem glo. Non incōgrue dicit̉ deus aliquid facerecōtra naturam. qn̄ facit contra id quod nouimus in natura: hunc em̄ appellamꝰ cognitū nobis curſum ſolitūqꝫnature. contra quem cum deus aliquid facit. magnaliavel miracula noīant̉. ¶ Item cū de ratōe miraculi ſit fieri cōtra naturam. querit̉. vtrū quicꝗd ſit contra naturāſit miraculū: qd̓ ſi dicatur. Contra. Monſtra em̄ fiuntꝯtra naturā. et tn̄ nō ſunt miracula. ¶ Reſpōdet̉ ꝙ natura dicit̉ ml̓tiplicit̓. Dicit̉ eī qn̄ꝫ naturalis curſus homībus notus. vt in p̄dicta auctoritate dicit̉ hūano more ⁊cͣ. Qn̄ꝫ dicit̉ natura. poſſibilitas quedā nature quādedit deus. vt ex ea fit qd̓ ip̄e vult. et ſic accipit̉ in glo.ſuꝑ illud Ro. xj. Contra naturā inſertus es ⁊cͣ. glo. idnature eſt cuiqꝫ rei. ꝙ de ea deus facit. a quo omīs modus. numerus. ⁊ ordo nature. Et. ij. ſenten. di. xviij. Dedit aūt deus naturis. vt ex eis hoc fieri poſſet. nō vt motu naturali haberēt. et poīt exemplū de virga arida etcoſta. Qn̄ꝫ dicitur natura ſumma lex nature. ſcꝫ ip̄e deus. ſuꝑ illud ad Ro. xj. contra naturā inſertus es in bonam oliuā. glo. cōtra illā ſūmam nature legeꝫ a noticiaremotā. ſiue impioꝝ ſiue infirmoꝝ. tam deus nll̓o modo facit. ꝙͣ cōtra ſeip̄m nō facit. Sic gͦ patet. ꝙ ẜm ꝙ accipitur vltīo mō. nihil cōtra naturā facit. Sil̓r nec ẜmꝙ modo medio. qꝛ id nature eſt in re. ꝙ de ea hͦ poſſit facere. Scd̓m aūt primū modū dicit̉ facere ꝯtra naturamUnde illud nō incōgrue dicit̉ face̓ deꝰ cōtra naturā. qn̄facit cōtra id qd̓ nouimꝰ in natura ⁊cͣ. ¶ Ad aliud reſpondet̉. ꝙ mōſtra nō ſunt miracula. licet fiant cōtra naturam ẜm ꝙ errat in opere ſuo. Uidelicꝫ ſint contra naturā. tn̄ a natura ſunt ꝑ errorem nature. miracula autēab alio principio fiunt ꝙͣ ſit natura. ſcꝫ a ſuperiori. idēprima natura cui debet obedientiaꝫ creatura. ¶ Et circa hoc queritur an ſi differentia inter facere contra naturā. et preter et ſupra: etſi eſt. que ſit. qn̄ꝫ em̄ inuenimꝰaliqua fieri p̄ter naturam vt diſ. xviij. ſecūdi ſenten. ca.omniū rerum. vbi dicitur ſuꝑ hunc naturalem curſumhabet apud ſe. de om̄ibus poſſe facere ⁊cͣ. Alia v̓o p̄ternaturā quorum cauſe ſunt in deo. vt ad ephe. iij. ſuꝑ illd̓que ſit diſpenſatio ſacramēti abſconditi a ſeculis a deoglo. ſic cauſe oīm que ad xp̄i aduentū p̄nūciandū in reꝝnatura p̄ter vſitatū curſum mirabiliter facta ſunt. ī deoſunt ⁊cͣ. Qn̄ꝫ dicit̉ aliꝗd fieri cōtra naturā ad Ro. xj. cōtra naturā inſertꝰ es ī bonā oliuā. glo. dicit̉ hūano more fieri cōtra naturā ⁊cͣ. gͦ aliqͣ differētia dicit̉ eſſe interfieri contra naturā. ⁊ p̄ter. et ſupra. ¶ Cōtra. Illa de ꝗbus ponit exemplū ꝙ fiunt contra naturā. ſunt illa qudicūtur fieri cōtra naturā et ſupͣ naturā. gͦ nulla ē differentia ¶ Reſpōdetur. qn̄ꝫ p̄ter accipit̉ ꝓ cōtra. et ſuvt in p̄dictis ⁊ ſic nulla eſt differentia: qn̄ꝫ ita diſtingitur hec noīa. ꝙ diuerſa ſūt. vbi opus incarnatōis dicit̉ꝓprie ſupra. ſed nō ꝓprie cōtra. qꝛ illud qd̓ dicitur fieriꝯtra naturā. currit ꝯtrario curſu curſui nat̉e. vt ꝙ cecꝰviſum recipiat: curſus em̄ nature eſt. vt de priuatōne adhabitum nō fiat regreſſus: ꝯtra curſum nature ē vt fiaiſtud aūt ſcꝫ deum fieri hoīem nō eſt tale. Preter natuautem dicuntur fieri ꝓprie. que habent aliqd̓ ſimile inordine nature. et habent aliquam cōuenientiam in natura et aliquam differentiam: vegetabilia em̄ ordinanante ſenſibilia. et habēt cōtinuatōem ẜm ph̓m vt ī aueque de arbore naſcitur quod cōtinuare dicit̉ aīmalia etvegetabilia ẜm em̄ ꝙ hēret ſaxo et n̄ viuit. ſi ſeꝑetur. habet cōmune cū vegetabili: ꝙ non viuit ſeꝑatum a terra.ẜm ꝙ motum habet retrahendi et exeundi cū aīalibus:fit gͦ progreſſus de vegetabili ad ſenſibile et nō econuerſo. Ꝙ gͦ de virgis facti ſunt ſerpētes. videtur eſſe de hisque fiunt preter naturam ꝓprie et non contra: fieri autem de ſerpēte virgam non eſt ſimile. ſed eſt oīno econtrenaturam. Unde exo. vij. de mutatione virgarum in ſerInſunt rebus corporeis ꝑ omnia elepentes. glo. Dſedam occulte ſemīarie ratōes. quibꝰmenta mundi