ꝑtes eius ꝯſererent̉. ⁊ ita eēt mutabile illud corpꝰ ⁊ alerabile. quod eſt impoſſibile ⁊ maxīe de empireo. Sienī illud corpꝰ n̄ ē mobile motu locali. ml̓tomagis necmotu alteratōis: cū motꝰ localis dignior ſit ⁊ prīor int̓oēs motus. ⁊ illud corpꝰ eſt corpꝰ digniſſimū. ¶ Preterea. plane dic̄ ph̓s. ꝙ ille motus ē prior. ita ꝙ vbi deeſt ⁊ oēs alij deſunt: nō tn̄ vbi eſt. ncc̄e ē ꝙ alij ſint. gͦꝙ n̄ aſſumūt corꝑa de corꝑe celeſti. ſꝫ tm̄ de aere.tūc querit̉. q̄ eſt drn̄tia int̓ bonos ⁊ malos. qm̄ mali d̓eodeꝫ aſſumūt. Iteꝫ dicit Greg. abrahaꝫ angelos nonpotuiſſe videre. niſi corpꝰ ex aere aſſumpſiſſent: nō enīapparerēt ⁊ corpꝰ aſſumerēt. niſi corpꝰ ſolidū ex celeſtielemēto haberēt. ¶ Pret̓ea. hͦ pōt ꝯueīre eoꝝ agilitatiẜm ꝙ dictū ē ſupͣ. Sꝫ in ꝯtrariuꝫ ad hec obijcit̉ ꝑ hͦ qd̓dicit Beda in li. de natura reꝝ. dicēs celū ſuꝑioris circuli. ꝓprio diſtinctū termīo. ⁊ equalibꝰ ſpacijs collocatū. virtutes ꝯtinet angelicas. q̄ ad nos exeūtes ethereacorꝑa ſumūt. vt poſſint homībꝰ in edēdo aſſimilari. eadenqꝫ reuerſe deponūt. ¶ Pret̓ea. nō videt̉ ꝙ hͦ repugnet agilitati eoꝝ. qm̄ ẜm aug. hō tantū hͦ hꝫ poſſe ſupͣſuū corpꝰ. ꝙ pōt ẜm aliquā ꝑteꝫ ſui facere aliꝗd. quodvidet̉ oīno ꝯtrariū nature ſue. Et de hͦ poīt tria exempla. Primū eſt. ꝙ fuit hō tante agilitatis. ꝗ̄ totā capillaturā ſuā potuit vertē an̄ faciē ſuā. ita ꝙ poſterior ꝑscapitis remaneret nuda. Aliud exemplū ē de hoīe alioꝗ poterat mouere aures ſuas verſus oculos ſuos. queadmodū facit pullus eqnꝰ. Terciū exemplū ē. ꝙ aliꝰfuit hō q̄ a ꝑte poſteriori poterat voceꝫ formare ⁊ loꝗ.nec erat ille ſonus turpis: ⁊ tn̄ illa tria vident̉ ꝯtrarianature corꝑis hūani. Cum gͦ homo ſic poſſit circa corpus ſuū. multo magis videt̉ ꝙ angeli qui ſunt maiorisagilitatis. pn̄t facere vt corpꝰ aereū aſſumptum tāte ſitagilitatis vt ꝯgruat motui āgeli. ¶ Rn̄det̉. ꝙ aſſumicorpꝰ de aere. Sꝫ duplex ē ꝑs aeris .ſ. ſuꝑior qͥ purior ēprie dicit̉ ether: ⁊ inferior q̄ nō eſt ita pura. q̄ ꝓprieicit̉ aer: ⁊ ẜm hec diſtinguūt̉ duo celi .ſ. ethereū ⁊ aereū. Et ẜm hͦ dicimꝰ. ꝙ boni angeli de ethere aſſumūtcorꝑa. ſꝫ mali potius de aere. ⁊ iſtis vtamur ẜm nomīaꝓpria: ether v̓o bn̄ pōt denſari ⁊ rarefieri vt fiat viſible. ¶ Ad obiectū in ꝯtrariū dd̓m eſt. ꝙ lꝫ angelꝰ ꝯditꝰ īcelo eēt empireo. ⁊ ita illud corpꝰ videt̉ in genere corprū magis ꝯueniēs: nō tn̄ ꝯuenies vt aſſumat̉ ī mīſteriūcū mittit̉ ad nos. Corpꝰ .n. ethereū ꝯueīt mutatiōi qͣlicūqꝫ. quod non videt̉ de corꝑe celeſti ſiue de empireo.¶ Ad ſecūduꝫ dd̓m. ꝙ lꝫ corpus celeſte ſit magis agiloethere vel aere. tn̄ iſtud videt̉ magis ꝯueniēs mīſterionō ꝓpter motū tm̄. ſꝫ ad formatōꝫ. poteſtatē aūt hꝫ angelus ſuꝑ hmōi corpꝰ vt citiſſime faciat moueri. ¶ Adterciū dd̓m. ꝙ lumīoſitas q̄ on̄ſa eſt in apparitōnibꝰ bonoꝝ angeloꝝ. nō repugnat qn aſſumat corpꝰ de ethere:ether .n. lꝫ de ſe n̄ habeat lumē. recipit tn̄ lumē a celeſticorꝑe ⁊ ita ether ſic illuīatus. pōt eē materia corporisin quo angelꝰ apparet: ⁊ ita pōt lux appare̓ cū angelusbonꝰ ſe demōſtrat: quocūqꝫ aūt mō ſit. ſiue alſumat deethere vel de aere. ſiue de celeſti corꝑe. nihil circa hͦ temere diffiniēdū. ſͦ ſanctoꝝ aucͣtibꝰ adherendū.¶ Nlembruꝫ quintumD quintū quo querit̉ de mō aſſamēdi vl̓faciēdi illud corpꝰ. cū nō ſit organizatuꝫ.querit̉ vtꝝ angelꝰ organizet illud. ⁊ videtur ꝙ ſic. Aug. d̓ ci. dei. In angelo ē vitaq̄ ꝯtīet. ſentit. ⁊ intelligit. Sicut .n. aīa tenet corpꝰ ſuūinqͣtū eſt organizatū. qua diſcedēte diſſoluit̉. ⁊ pereūtorgana. Sic angelꝰ videt̉ ꝯtinere corpꝰ aſſumptum nediſſoluat̉. ⁊ hꝫ angelus virtutē preꝑandi illud corpusad hͦ. vt aptū ſit motui ſuo: ⁊ hoc videt̉ eſſe organizarequia nō eſt aptuꝫ motui quo illud mouet. vtpote locutioni. niſi ſit organizatū. gͦ angelus hꝫ poteſtatē organizandi illud. ¶ Contra. Anima non organizat corpꝰſuum ſed organizato vtitur. gͦ ſimiliter nec angelus.

¶ Item ſi organizant. cum organizare ſit formaꝫ vltimam dare: organizatio enim eſt vltima perfectio corporis inꝙͣtum corpus. non dico inꝙͣtuꝫ animatū: dareaūt vltimā formā ſit creare. ẜm hoc angelus dicereturcreator. quod eſt ꝯtra aug. qui dicit. ꝙ angeli n̄ debentdici creatores. lꝫ aliquid adminiſtrēt vt aliꝗd creetur.ſicut nec agricole ſegetum dicunt̉ creatores: ꝙͣuis enīaliquid oꝑentur preꝑando ad recipiendū formam vltimā. tamen formaꝫ vltimā non dant. Et ponit exēplude formatione eue de coſta ade. que miniſterioꝝ angelorum preꝑata eſt. ⁊ habet̉ hoc ſecūdo lib. ſen. di. xviij.ca. ſolet queri. ¶ Solutio. dicimus ꝙ angelus preꝑathmōi corpus aſſumptum ẜm ꝙ pertinet ad ſui manifeſtationem faciendam. formatio autem vltima eſt dei.¶ Ad illud quod obijcit de anima. dicēdū ꝙ non eſt ſimile. Anima eniꝫ creando infundit̉ ⁊ in fundēdo creatur: non poteſt auteꝫ infundi niſi in corpore iaꝫ organizato. quia organizatio eſt vltima diſpoſitio que ē qͦineceſſitas ad anima. vnde prius eſt organizare ꝙͣ organizatum eſſe. ⁊ ita cum corpus organizat̉. aīa nondumeſt. vnde nec pōt organizare. ſꝫ habet naturaꝫ ſubminiſtranteꝫ in organizando corpꝰ: ſꝫ angelꝰ cum corpꝰ aſſumit iam eſt. ⁊ ideo pōt ipſemet p̄ꝑare. ¶ Ad alid̓ dicendū. ꝙ lꝫ angelus diſtinguat aliquo mō organa. nōtamē ꝓprie dicit̉ creator. qꝛ nō facit de nō ente ens. qd̓creatoris eſt tm̄. ſꝫ de nō ſic exn̄te. ſic exiſtens: ſupponēdo materiā q̄ nō ſupponit̉ in creatiōe. vt raro denſum ⁊hmōi. quod pōt ꝯuenire alij.¶ Nembrum ſextumD ſextuꝫ quo querit̉ de vſu corꝑis aſſumFpti. vtꝝ angelus mouet̉ corꝑe a ſumpto.vtpote corꝑe hūano ad omēꝫ actū. inqͣtūhmōi corpus eſt. Uidet̉ ꝙ ſic. vtitur eniꝫcorꝑe ꝙͣtum ad actum loquendi. qui attendit̉ ꝙͣtuꝫ adrōnaleꝫ: vtit̉ etiā eo quo ad actum comedendi. qui atteſtat̉ aīationi. ſicut pōt ꝓbari aucͣte ſcripture in pluribus locis: fiat gͦ argumentū a minori ſic. Angelꝰ pōtvti corꝑe aſumpto ad dictos actus qui nobiliores ſūtalijs: gͦ multomagis ad oēs alios qui minꝰ d̓ni ſunt¶ Iteꝫ poſterius n̄ ē ſine pͥori. ſꝫ viue̓ ē actꝰ ꝑrꝙͣ loꝗ̄vel ꝯmedere: gͦ illi n̄ ſunt ſine iſtor cū gͦ angelꝰ vtat̉ corpore ad locutōꝫ ⁊ ꝯmeſtionē. gͦ videt̉ ꝙ eo poſſit vti adviuificatōeꝫ. ita ſcꝫ vt illud viuificet. Qd̓ ſi ꝯcedat̉. videt̉ hoc eſſe falſuꝫ. Nō .n. videt̉ viuere corpꝰ aſſumptāab angelo. qꝛ ab eo aſſumit̉: ſil̓r plures actus taſi corpori ꝯpetentes. ſꝫ ſoluꝫ quo ad illos ꝗ valent ad angelimanifeſtatōꝫ vel dei demonſtratōꝫ. ꝓpter que etiā corpus aſſumit. hmōi .n. ſunt loꝗ̄ ⁊ ꝯmede̓: volebāt .n. angeli on̄dere ſuā poteſtatē qꝛ ꝯmedebāt ptātiue. nō ex indigētia vel neceſſitate ſicut nos. vnde ꝑ predictos actꝰſe magis manifeſtabūt. ¶ Pret̓ea. qꝛ ꝑ hos maiorē familiaritatē exhibebant illis quibꝰ apparebāt ſicut ꝑdormire ſentire ⁊cͣ. Ideo potius ad hos actus vtebancorꝑe aſſumpto ꝙͣ ad alios. Et hoc eſt quod aug. in li.xiij. de ciui. dei. Hoc faciebāt angeli viſibilit̓ ⁊ tractabꝰliter apparentibꝰ: nō qꝛ indigebat. ſed quia volebant ⁊poterant. vt homībus congruerent ſui mīſterij quadaꝫhumanitate fecerūt. nec fantaſtice angelos ediſſe credēdum eſt. qn̄ eos in hoſpitio homines ſuſceperūt. ſic̄ digen̄. xviij. ⁊ xix. ¶ Per hoc etiā quod dictū eſt. nonindigebant ſed quia volebant. patet ſolutio ad obiecque ꝓcedebāt. ac ſi hmōi actus eſſent ex natura vel neceſſitate nō voluntate. Ubi .n. aliquid habet̉ nō natura ſed volūtate. pōt haberi poſterius ſine priori: illuaūt argumentū nō erat a maiori. quia nō magis videtꝙ debeat vti corꝑe aſſumpto quo ad alios actus ꝙ adloquendū ⁊ comedendū. quod patet ſi inſpiciāt̉ prcta. ¶ Sꝫ orit̉ h̓ queſtio. Quare abrahaꝫ angelis ſibapparētibꝰ cibos obtulit. cū ſciret āgelos cibo n̄ indic⁊ illos intelligeret eē angelos. quod patet. qꝛ eos adc