Queſtio.xxxiij.
temꝑe eterna. qꝑe aerea. Sꝫ hoīes ſunt genē aīalia.aīo paſſiua. correſtria. duratōe tꝑalia. Demonesv̓o ſunt generea.mente rōnalia. aīo paſſiua. corpore aerea. dure eterna. Poſtmoduꝫ dicit. ꝙ duoſunt coīa omībꝰ .ſ. ꝙ ſunt genere aīalia. mēte rōnalia: gͦdemones ſunt genere aīalia. ⁊ ita vt prius. ¶ Itē aug.in li. de tri. q̄rendū eſt in illis corꝑibꝰ formis viſis. vtꝝad hͦ opus tm̄ creatura formata ſit. ī qua deus ſic̄ ratoaꝑtius ſe indicauit. hūanis oſtendet̉ aſpectibꝰ: an angeli qui iaꝫ erant ita mittebant̉. vt ex ꝑſona dei loquērent̉. aſſumentes corꝑaleꝫ ſpēm de creatura corporea īvſuꝫ miſterij ſui: aut ipſuꝫ corpꝰ ſuū cui nō ſubdūt̉ ſedſubditū regūt. mutātes atqꝫ vertētes in ſpēs qͣs vellētaccōmodatas atqꝫ aptas actōnibꝰ ſuis. ẜm attributaꝫſibi a creatore potentiā. ⁊ hͦ recitat̉. ij. ſentē. di. viij. Exhac gͦ diſtinctōne videt̉. ꝙ angeli ſint corporei. ¶ Reſpondendū eſt. ꝯcedimus ꝙ ſicut on̄debat̉. ꝙ angeli denatura ſua ſunt ſub̓e ſeꝑate a corꝑibꝰ. ¶ Ad illd̓ quodprimo obijcit de angelis. dd̓m ꝙ illud nō dicit aſſerendo ſꝫ magis ꝓcedit ex ſuppoſitōne: volebat .n. ibi oſtendere. ꝙ demones quia ꝑmittunt̉ temptare hoīes. habitant in hoc aere caliginoſo. deferentes tn̄ ſecū ſuaꝫ penam gehennalē. ẜm ꝙ manifeſtat Beda: ⁊ ad hͦ oſtendendū vult dicere. ꝙ habet̉ argumentū. ſi ita eſſet ꝙ demones eſſent corꝑe aerea. ſicut quidam volūt: qm̄ ſi ſiceſſet. magis ꝯgrueret ꝙ in p̄dicto aere habitaret. ⁊ itapatet ꝙ nō aſſerit ipſos eſſe corꝑe aeria. ¶ Ad ſecūduꝫdicimus. ꝙ augꝰ. illud dicit recitando opīones platonicoꝝ. nō aſſerendo. ¶ Ad terciū dicimus ſil̓r. ꝙ illuddicit aug. diſputando: nec ibi illaꝫ. q. ꝓut ad angeloꝑtinet diſputauit. ſꝫ potius dicit. ꝙ hoc nō ꝑtīet ad ſuūꝓpoſitū. ſꝫ ſolū vult determinare. qūo dn̄s apparuit inveteri teſtamento. ⁊ vt vtꝝ indifferent̉ ẜm oēs ꝑſonas⁊ vtꝝ aſſumebat corpus. ⁊ in illo corꝑe ſanctis patribꝰloquebat̉.¶ Membꝝ ſecūdūDſecūdū quo querit̉. vtꝝ indigeat corpore quo ad aliquā oꝑatōꝫ vel n. Ad qd̓Iſic. Non pōt dici ꝙ angelus fruſtra aſſumat: omēs .n. oꝑatōnes angeloꝝ. aut debent̉ eis in ſe. aut in relatōne ad deū. aut in relatōe adnos. Rōne primaꝝ oꝑatōnū nō pōt dici ꝙ corꝑe indieat. cuꝫ ſit incorporeꝰ de natura ſua. vt. sͣ. oſtenſuꝫ ē.himilit̓ nec rōne ſecūdaꝝ. qm̄ aſſiſtere laudare deuꝫhmōi oꝑatōnes. nullaꝫ relatōꝫ habent ad corpus. Similit̓ nec rōne terciaꝝ. qm̄ oꝑatōnes que debent̉ ei cōꝑatōne ad nos: aut debēt̉ ei quo ad intellectū. aut quoad effectū: quo ad eas que debent̉ ad intellectū cōſtat.y nō indigeat corꝑe. quod pꝫ de natura agētis ⁊ de naͣura recipiētis: ſubſtātia .n. intellectiua pōt ꝯīcare qd̓intelligit ſine corꝑe. ⁊ ſimilit̓ pōt reciꝑe. Sil̓r nec quoad eas que debent̉ ei ẜm effectū. ſicut eſt cuſtodire pugnare ⁊ hmōi. ¶ Contrariuꝫ. plane habet̉ a Bern̄. inomel̓. v. ſuꝑ Canti. vbi diſtinguit qͣtuor ſpūs. qͦruꝫ vnꝰeſt angelicus. qui eſt in corꝑe indigens. ſicut dictuꝫ eſtin p̄cedenti diſputatōne. ¶ Rn̄det̉ ꝙ aſſumit ſolūmodo corpus ꝓpter oꝑatōnes quas exercet in nobis. Un̄neceſſitas eſt ex ꝑte noſtri. nō ex ꝑte ſui: ⁊ veꝝ ē adhucꝙ nō eſt nccītas aliqͣ ad hͦ vt imprimat intellectiue autimaginatiue. ſꝫ ſolū ꝓut debet impͥmere in ſenſitiua. vtviſui aut auditui: ⁊ ꝑ hoc ſoluit̉ quod obijciebat̉. Iteꝫquedaꝫ ꝯgruentia eſt rōne cuſtoditōnis: nō .n. ſolū cuſtodit nos. faciendo nos ꝓficere in bono. ſꝫ cuſtodiēdonos a malo: demones .n. multotiēs aſſumūt corpus vtnobis noceāt. ⁊ ipſi angeli aſſumptis corꝑibꝰ ꝯuenientius pn̄t eos repͥmere. vnde poſt corꝑis aſſumptōeꝫ eſtibi quedaꝫ ꝯgruentia.
Membꝝ terciūD terciū quo querit̉. ꝗd dicat̉ aſſumere.ꝯſtat eī ꝙ qn̄ ſpūs angelicꝰ aſſumit corpꝰꝙ ei vnit̉: ſꝫ ſpūs nō videt̉ poſſe vniri corpori. niſi aut ſicut ꝑfectō ꝑfectibili. aut ſicut motor mobili. his .n. duobꝰ modis vnit̉ corꝑi. Sꝫꝯſtat ꝙ primo mō nō vnit̉ corꝑi. gͦ ſecūdo: ⁊ ita videturꝙ ꝓ tanto debet dici. ꝙ angelus aſſumit corpꝰ qm̄ vnit̉ei ſicut motor mobili. ¶ Sed tūc obijcit̉. ſi ꝓ tāto dicat̉aſſumere. tūc dicet̉ aſſumere quodcūqꝫ corpꝰ qd̓ eſt abipſo motū: ⁊ ita ſi mouet vnā magnā turrim. tūc diceremus aſſumere ip̄m corpus id. qd̓ falſuꝫ ē. Dicit eniꝫaug. in li. de ciui. dei plane. ꝙ angeli ex nat̉a ⁊ ptāte diuina hn̄t ptāteꝫ ad mouēdū oīa corꝑa. ſꝫ nō dicūt̉ aſſumere oīa corꝑa ab ipſis mota. ¶ Forte diceret̉. ꝙ dicūt̉aſſumere illa corꝑa in ꝗbꝰ loquūt̉ ⁊ ī ꝗbꝰ exercet hmōioꝑatōes ſenſibiles. Sꝫ adhuc videt̉ eē hͦ falſuꝫ. qm̄ angelus locutus eſt in zacharia. ẜm ꝙ dr̄ zacha. j. ⁊ dixitad me angelꝰ ꝗ loquebat̉ in me. gͦ ẜm hͦ oꝑtet dicere.angelus aſſumpſit corpꝰ zacharie. qd̓ falſuꝫ ē. ¶ Rn̄det̉ ꝙ ẜm ꝙ pōt extrahi ex verbis aug. ī li. de tri. ꝙ iſtaaſſumptio eſt ſumptio corꝑalis creature ſibi ꝯiūcte: veqͣi vniꝰ cū creatura ſpūali: ad manifeſtatōꝫ ip̄ius creature ſpūalis vel ad demonſtratōꝫ diuinā. Et noͣ ꝙ dr̄qͣi vniꝰ vel qͣi ꝯiūcti: qm̄ angeli ad ſuū corpꝰ nō eſt vnioſicut ꝑfectōis ad ꝑfectibile. ſed ſic̄ motoris ad mobile.Iteꝫ addit̉ ad demonſtratōꝫ diuinā. ꝓpt̓ apparitionesfactas in ve. teſta. in ꝗbꝰ dn̄s locutus ē ſanctis pr̄ibꝰ:tn̄ mediāte angelo aſſumēte corpꝰ: ⁊ ita aliqn̄ inuenit̉ſcriptū. ꝙ apparuit dn̄s. aliqn̄ ꝙ apparuit angelus. Exhͦ pꝫ. ꝙ nō aſſumit om̄e corpꝰ quod mouet. ſꝫ ſolū quodmouet ad ſui manifeſtatōꝫ vel manifeſtatōꝫ diuinam¶ Et quod obijcit̉. ꝙ deberet dici aſſumpſiſſe zachariācū in eo locutus eſt. Dicēdū ꝙ nō oꝑtet. qꝛ dn̄s angeloinſpirauit. ⁊ angelꝰ ꝓph̓e. ⁊ tūc aīa ſic ab angelo motamouit corpꝰ ad expͥmendū voce illud inſpiratū: ⁊ ita loqui n̄ ꝯueīt angelo niſi ꝑ cauſaꝫ. n̄ ꝑ eēntiaꝫ.¶ Membꝝ quartūD quartū quo querit̉. de quo corꝑe aſſumat corpus. Ad quod ſic. Uidet̉ .n. ꝙ dedet̉ ꝙ magis ꝯgruat ꝙ aſſumat de celeſtiempireo. vel dicat̉ qͣre nō. ¶ Pret̓ea. vi-ꝙͣ de alio. qm̄ illud corpꝰ int̓ omīa corꝑa magis ꝯgruitnature eoꝝ. Un̄ etiā dicit aug. in lib. ſuꝑ gen. ad lit. ꝙdemones ꝗbꝰ an̄ pct̄m ꝯgruebat locꝰ celeſtis. ꝙͣtū eratde pͥma ſua natura: poſt pct̄m ceciderūt ab eo in huncaerē. ⁊ de illo aſſumūt corꝑa ad temptandū. ſi gͦ bonisadhuc debet̉ celū empireū tanꝙͣ locꝰ. pꝫ ꝙ hͦ corpꝰ magis ꝯgruit nature eoꝝ: nec miꝝ. cū hͦ ſit ꝓprie ꝯtinenseos: pꝫ gͦ ꝙ magis ꝯgruit ꝙ d̓ celeſti corꝑe aſſumāt ſibicorꝑa ꝙͣ de aliqͦ alio. ¶ Pret̓ea. videt̉ ꝙ n̄ ꝯgruat ip̄maſſume corpꝰ de aere. ſꝫ iolū de celeſti corꝑe: qm̄ angelꝰmouet̉ repete. hͦ ē in tꝑe ꝑceptibili: gͦ magis illi ꝯpetitcorpꝰ illud qd̓ citiꝰ mouet̉. gͦ magis ꝯgruit corpꝰ celeſte ꝙ aereū. cū ml̓tomaioris ſit agilitatis ꝙͣ corpꝰ aereūgͦ de ꝯgruitate magis ꝯpetit ꝙ aſſumat corpꝰ de celo ꝙͣde aere. ¶ Iteꝫ hͦ ideꝫ videt̉ ꝑ hͦ. ꝙ cuꝫ angelꝰ apparuitpetro ī carce̓ lumē refulſit. ſꝫ lume ꝑtīet ad celeſte corSil̓r p̄t argui ex ꝗbuſdā apparitōibꝰ veteris teſ. ¶ Cōtra. ꝯſtat ꝙ ncc̄e ē qn̄ angelꝰ aſſumit corpꝰ de aliqͦ corꝑꝙ corpꝰ aſſumptū diuidat̉ ab eo a qͦ ſumit̉: ſꝫ impoſſibile ē ꝙ aliqd̓ corpus diuidat̉ a corꝑe celeſti. maxīe abempireo. etiā ẜm ꝙ ponūt ph̓i. ponetes nullo modo eēpoſſibile. ſectionē vel diuiſionē fieri ab hmōi corꝑibusqͣre impoſſibile eſt. ꝙ aſſumāt corpus de corꝑe celeſti.¶ Pret̓ea. ꝑtes eiꝰ denſant̉ ad hͦ vt ſit viſibile: quod n̄eēt ī ip̄o poſſibile niſi eēt alterabile ⁊ mutabile: cum gͦcorpꝰ celeſte de ſe ſit inuiſibile. ⁊ corpꝰ aſſumptū ab angelo ſit viſncceꝙ ſi aſſumeret de corꝑe celeſti. ꝙ