intelligi moueri localit̓. ¶ Ad illud quod obijcit̉ ī contrariū. dd̓m ꝙ lꝫ nobilior ſit ſpūs angelicus ꝙͣ lux corpalis: nihilominꝰ in hoc ꝯueniūt. ꝙ vtrūqꝫ mouet̉ ꝑ mediū. qꝛ hͦ exigit̉ nō ex ꝑte eius qd̓ mouet̉ ſꝫ ex ꝑte ip̄iusmotus. in quo neceſſe eſt ratōꝫ medij eſſe differentē abvtroqꝫ termīo. In hͦ tn̄ abundat in nobilitate ſpūs angelicus a luce corꝑali. qꝛ ī motu ſuo n̄ ē ẜm vna ꝑtē ſuiin termīo a quo. ẜm aliā in termīo ad quē. ſicut lux cūꝑtranſit que ꝯmetit̉ ſe ꝑtibꝰ loci. ¶ Ad illud d̓o qd̓ dic̄augꝰ. ꝙ deus mouet ſpūs ꝑ tp̄us n̄ ꝑ loca. dd̓m ꝙ hͦ nōintelligit̉ de motu locali. ſꝫ de motu interiori. quo mouet̉ ẜm origineꝫ vel affectōꝫ.¶ Membꝝ terciuꝫD terciū quo querit̉. vtꝝ angelꝰ ex ſe moueat̉ localit̓. vel cū mouet̉ ncc̄e ſit ipſumaſſumere corpꝰ. Ꝙ aūt ncc̄e ſit ip̄m aſſumere corpꝰ. videt̉ ex verbis bt̄i Bern̄. ſuꝑ cantica cāticoꝝ: ꝓbat .n. hͦ ibi dicēs. Nō eſt diſcurrenec de loco ad locū tranſire niſi corpoꝝ: ſꝫ ꝓpria paſſioalicuiꝰ ſubiecti n̄ ꝯueīt alij ſubiecto. niſi ꝯueniētiā quāhꝫ ad illud: cū gͦ moueri de loco ad locū ſit ꝓpria paſſio corꝑis. n̄ ꝯueīt angelo. niſi ẜm ꝯueniētiā quā hꝫ adcorpꝰ: ſꝫ n̄ pōt hr̄e ꝯuenientiam ad corpꝰ ī mouēdo. niſiip̄m aſſumēdo. qm̄ ei n̄ vnit̉ ꝑ eēntiā ſic̄ aīa corpori eſtvnita. gͦ videt̉ ꝙ n̄ poſſit moueri niſi aſſumat corpꝰ. Sꝫad hͦ manifeſtandū multū ꝓlixe ꝓcedit b. bern. ⁊ diſtīguit ibi qͣtuor ſpūs. vnū increatū ⁊ tres creatos .ſ. ſpiritū brutoꝝ ⁊ hoīm ⁊ angeloꝝ: ⁊ maīfeſtat ꝙ ſolꝰ ſpūsincreatꝰ corꝑe n̄ indiget. alij v̓o indigēt. Et videt̉ plane dicere. ꝙ angelꝰ n̄ mouet̉ niſi aſſumpto corꝑe. ⁊ hecſunt v̓ba eius. Quatuor genera ſpirituū nota ſunt nobis. pecoris. noſter. ⁊ angelicꝰ. ⁊ ꝗ ꝯdidit illos: nō ē exomībꝰ cui ꝓpt̓ ſe ſiue ꝓpter aliū ſiue ꝓpt̓ vtrūqꝫ neceſſariū corpus n̄ ſit corꝑiſue ſil̓itudo. excepto dūtaxat illocui oīs taꝫ corꝑalis ꝙͣ ſpūalis creaturā merito ꝯfitet̉.⁊ dicit deus meꝰ es tu. qm̄ bonoꝝ meoꝝ n̄ eges. Et primū quideꝫ ita corꝑe egere ꝯſtat. vt nec ſubſiſtere abſeillo vtcūqꝫ poſſit. Simul qͦꝫ ⁊ viuificare deſinit ⁊ viueille ſpūs qn̄ morit̉ pecus. veꝝ nos viuimꝰ ꝗdē poſt corpus. Et infra. Habet gͦ corpꝰ nccͣiuꝫ ſpūalis creatura.q̄ nos ſumꝰ. Et infra. Iaꝫ ꝙ ſuꝑceleſtes ſpūs corꝑibꝰegeāt. illa maxime certos nos facit. vera ⁊ vere diuīaſnīa. Nōne ait ſunt admīſtratorij ſpūs? ⁊cͣ. Quo nāmodo implent mīſteriū ſuū ſine corꝑe? p̄ſertim apd̓ viuentes in corꝑe. Deniqꝫ n̄ ē diſcurre. nec de loco ad locū trāſire. niſi corpoꝝ. quod face̓ frequēter angelos tāindubitata ꝙͣ nota ꝓbat aucͣtas. Hinc ē ꝙ viſi ſunt patribꝰ. ⁊ ad eos intrauerūt ⁊ māducauerūt. ⁊ pedes lauerūt. Itaqꝫ inferior ſuꝑiorqꝫ ſpūs ꝓprijs corꝑibꝰ egētſꝫ tm̄ quibꝰ iuuēt. nō etiā iuuent̉. Ac pecus ꝗdeꝫ ex debito ſeruitutis. ⁊ ad vſuꝫ tm̄ corꝑaliū tꝑaliūqꝫ neceſſitatū iuuādo ſeruit: ideoqꝫ ille ſpūs ⁊ cū tꝑe trāſit. ⁊ cūcorꝑe deficit. ex quo plane apparet ꝓpoſituꝫ. ¶ Ad qd̓dicimꝰ. ꝙ ſicut different̉ ē dice̓ corꝑa ⁊ ſpūs eē in loco.corꝑa .n. ſunt in loco ꝑ circūſcriptōꝫ. Sil̓r cū tranſeūtde loco ad locū. circūſcribūt̉ loco ꝑ quē tranſeūt: ita ꝙtotū ꝯmetit̉ toti. ⁊ ꝑs ꝑti. ⁊ hoc eſt verū. ꝙ moueri ē,prie corpoꝝ ſolū. nec ſpiritibꝰ niſi ex ordinatōe ad copus ꝯpetit hͦ moueri. Un̄ eis ī natura ſua nec ẜm ſe cōpetit. ſꝫ ſolū ꝑ accn̄s. ſicut dicimꝰ cū corpus hūanū localit̓ mouet̉. ꝙ ⁊ aīa rōnalis mouet̉ ī toto corꝑe. Sil̓rdicimꝰ ꝙ mouet̉ corpꝰ quod aſſumit angelꝰ. ⁊ ipſe peraccn̄s. Et de hͦ mō mouēdi loꝗt̉ Bern̄. ī p̄dicta omel̓.Unde bn̄ verū eſt. ꝙ angelus reꝗͥrit corpus ad hͦ vt ſicmoueat̉. hͦ tn̄ potius ꝓpter noſtra indigentiā ꝙͣ ipſius.Angelus .n. nōſoluꝫ iuuat nos in oꝑationibꝰ ſpūalibꝰſꝫ etiā in corꝑalibꝰ: ⁊ quo ad has ꝓpter nos indiget alſume̓ corpꝰ ad hͦ vt ſic moueat̉. ⁊ ex v̓bis bt̄i Bern. ptꝫꝙ de hͦ modo mouēdi loꝗt̉. hinc ē ꝙ viſi ſunt pr̄ibꝰ ⁊cͣ.
hmōi .n. oꝑatōes n̄ poſſent exercere niſi mediāte corꝑeSed creati ſpūs ꝓprie dicūt̉ eē in loco diffinitiue niſcircūſcriptōe. quod corꝑibꝰ n̄ ꝯuenit ſꝫ ſolū ꝙ circūſcriptōne. ⁊ ſic ꝙͣtū eſt de natura ſua rn̄det eis moueri dloco ad locū ſine corꝑe. ſiue corꝑis aſſumptiōe. ⁊ hͦ pꝫ.Aie .n. ſeꝑate pn̄t moueri nō aſſumendo corpꝰ. qm̄ aūtalienū corpꝰ aſſumerēt. aut ſuū. Alienū nō videt̉ cōpetere: de ſuo videmꝰ ꝙ nō aſſumūt. cū iacēt ī ſepulchrisquare multomagis ſpūs angelici pn̄t moueri ſine aſſiptōne corꝑis. cū ex ſe ⁊ natura ſint ſeꝑati: nec videant̉dependere aliquo mō a corꝑe. aut aliquā relatōꝫ habēad ipſum.¶ Queſtio. xxxiiij. de motuangeli corꝑe aIcto de motu anli ẜm ſeip̄m. dicendū eſt de motu eiꝰaſſumpto corꝑe. Primo gͦ dd̓m eſt deaſſumptōne corꝑis. Secūdo de actibꝰquos exercet ꝑ corpꝰ. Ad maiorē autēeuidentia. ¶ Primo querit̉. vtꝝ de natura ſua habeatcorpꝰ: aut potius ẜm naturā ſua ſit ſub̓a ſeꝑata a corpore. ¶ Secūdo. vtꝝ indigeat quo ad aliquā oꝑationēvel non. ¶ Tercio. quid hic dicat̉ aſſumere. ⁊ ẜm quēintellectū. ¶ Quarto. de quo corꝑe aſſumat corpꝰ: autde ſuꝑiori .ſ. celeſti. vel de inferiori vt eſt corpꝰ aereum¶ Quinto. vtꝝ angelus illud corpꝰ organizet. vel etiāorganizatū aſſumat. ¶ Sexto. vtꝝ aſſumat qͦ ad omēnactū corpus. vel nō quo ad omēꝫ. ¶ Septimo de aſſumptione corꝑis facta. qn̄ dominꝰ in veteri teſtamēto patriarchis apparuit. vtꝝ facta fuit a dn̄o vel ab angelo.¶ Mlēbrū. jͣ.D primū ſic. Uidet̉ ꝙ angelꝰ de naturaſua ſit ſub̓a a corꝑe ſeꝑata. ꝯſtat .n. ꝙ ſubhilitatē ⁊ minorē. q̄ ī ip̄is attēdit̉ ẜm maſtātie ordinant̉ ī vniuerſo ẜm maiorē noiorē aſſimilatōꝫ ad deū: ⁊ hͦ pꝫ decurrēdo ī oībꝰ ſubſtātijs: priꝰ .n. ſunt ſub̓e incorporee ꝙͣ corporee. ⁊ int̓ corporeas pͥmo angelꝰ ꝙͣ aīa. ⁊ aīa rōnalis ꝙͣ ſenſibilis ⁊vegetabilis. Sil̓r int̓ corporeas pͥus ē ſub̓a celeſtis qelemēta vel elemētata. Sꝫ ꝯſtat ꝙ ē incorporea ſub̓a. q̄nullo mō ē a corꝑe ſeꝑata aūt ſeꝑabil̓. vt vegetabilis ⁊ſenſibil̓. Alia ē qͥ etſi ſit corpori vnita. tn̄ ē ab eo ſeꝑabilis. vt aīa rōalis: ⁊ poſtꝙͣ ē ſeꝑata ꝑ naturā hꝫ depēdentiā ad corpꝰ: ſꝫ lꝫ ſub̓e vegetabil̓ ⁊ ſenſibil̓ ſit aſſil̓atio cū deo qͦ ad naturā incorporei. n̄ tn̄ ꝑfecte. qm̄ deꝰ denatura ſua ē oīno ſeꝑatꝰ a corꝑe. ¶ Itē lꝫ ſub̓e rōnalisad deū adhuc ſit maior aſſil̓atio qͦ ad hͦ. ꝙ ē nōſolū ſubſtantia incorporea. ſꝫ etiā a corꝑe ſeꝑabilis: n̄ tn̄ ē oīnoꝑfecta aſſil̓atio. ẜm ꝙ ē poſſibile ī creatura. qm̄ n̄ repunat creature. qn poſſit inueniri aliqua ſub̓a incorporea que de natura ſua ſit ſeꝑata a corꝑe. vt ſic ſit ꝑfectaeius aſſimilatio cum deo. aut aliter eēt imꝑfectio ī vniuerſo. Aut gͦ ipſa eſt angelus. aut aliqua ſubſtantia ſupra angelum ordinata in vniuerſo: ſed planum eſt ꝙ n̄poteſt poni ſecūdo modo. ergo oportet ponere ꝙ pͥmo⁊ ita habetur ꝓpoſitum. ſcilꝫ ꝙ angelus eſt ſubſtantiaincorporea de natura ſua a corpore ſeꝑata. ¶ Contra.Augꝰ. ſuper gen̄. ad lit. iij. li. ⁊ recitatur ſecūdo ſentē.diſ. viij. ca. j. Gemones aerea dicūtur aīalia. quia corporum aereorum natura vigent: nec per morteꝫ diſſoluūtur. quia preualet in eis elementum aptius ad faciendum ꝙͣ ad patiendum. Sed omne animal de naturaſua eſt corporeum. gͦ demones de natura ſua ſunt corporei: ſꝫ eiuſdē nat̉e ſūt boni ⁊ mali. gͦ tā boni āgeli ꝙͣ mali de nat̉a ſua ſunt corporei. ¶ Itē aug. viij. d̓ ci. de i. cōꝑat tres ſub̓as adinuicē. deos .ſ. demōes ⁊ hoīes: ⁊ dic̄ene̓ aīalia aīo paſſiua mēte rōaliaꝙ hi .ſ. demōes ſūt