Queſtio.xxx.

lis. reſpectu omnis boni. inqͣtū eſt bonū: et ſic extenditſe ad omnē creaturā ⁊ creatorē. ¶ Per hec poteſt paterequaliter rn̄dendū eſt ad primo obiectū. Si em̄ accipiat̉dilectio hec vltimo mō extendit ſe nō tm̄ ad ſuꝑius velꝓpriū bonū. vl̓ qd̓ eſt iuxta. ſed ad bonū inferius. Si v̓oaccipiat̉ mō tercio. nō extendit ſe ad om̄em creaturamcorꝑalem. cū nō om̄is ꝑtineat ad ꝑticipatōeꝫ glorie. Siv̓o accipiat̉ ſcd̓o mō. diligit̉ corpus humanū ab angelodilectōne naturali. Si v̓o accipiat̉ primo mō. extendit̉tm̄ ad dilectōem creatoris ⁊ gubernatoris. ¶ Ad illudv̓o qd̓ obijcit̉ ꝑ ſimile de homine. dicendū ꝙ nō eſt om̄ino ſimile. hō em̄ vna dilectōe naturali diligit corpus ſuum. ẜm ꝙ dicit̉ ephe. v. Nemo vnꝙͣ carnē ſuam odio habuit. et hoc mō nō habuit angelus dilectionē naturaleꝫad aliqd̓ corpus. licet em̄ aſſumat corpus ethereū. tn̄ nōeſt ibi illa dilectio naturalis. nō em̄ ex illo corꝑe et angelo fit res vnius nature. Alio v̓o mō diligēda ſunt quātūor ex dilectione naturali. ꝓut natura habet inclinatōeꝫquādam ad vltimā ꝑfectōnem. ſed nō ſic habet angelusquin etiā ꝑficiatur ſua perfectōne eſſentiali. et ſi homonō accipiet ſcd̓am ſtolam. ¶ Ad terciū v̓o dicendū. ꝙ licet angelus ſe diligat vna naturali dilectiōe. hominē d̓oduplici. nō ideo magis diligit hominē ꝙͣ ſe. ſed rōe pluriū. quoꝝ vnū eſt par alterū inferius.¶ Articulus. ij.Rticulo ſecūdo queritur de ordīe. Et primoſi dilectio naturalis ſit ordinata aut inordinata. Secundo ſuppoſito ꝙ ſit ordinata. queritur quis ſit ordo diligendoꝝ. ¶ Ad primū ſic. Dilectōnaturalis totaliter eſt ordinata. ſed dilectio totaliter ordinata eſt caritas vel ex caritate. ergo dilectio naturalis eſt caritas. vel ex caritate: quod falſuꝫ eſt. cū ſint diuerſorum generū gratuita dilectio et naturalis. Si v̓oeſt inordinata. ſed dilectio inordinata eſt peccatū. gͦ dilectio naturalis eſt peccatū. ¶ Preterea. oſtenditur ꝙ dilectio naturalis eſt inordinata. quia in primo ſtatu tenebatur angelus diligere deū ſuꝑ om̄ia. et ita plus ꝙͣ ſe. ſꝫnō dilexit plus ꝙͣ ſe. īmo ꝓpter ſe. ergo fuit inordinata ſiue ꝯtraria ordini ad quē tenebat̉. ¶ Preterea. triplex diſtinguit̉ velle. Ro. vij. Uelle mihi adiacet ⁊cͣ. ſcꝫ velle v̓tutis vel gratie. velle nature. velle vicij: ſed velle gratie ēordinatū. velle vicij eſt inordinatū. velle aūt nature mediū eſt quodāmō. ergo nec dicet̉ ordinatū nec inordinatū: ſed adueniente gratia vel virtute ordinatū eſt. virtꝰem̄ eſt ordo amoris: adueniente vicio inordinatū. ¶ Adquod dicendū ꝙ dilectio naturalis eſt ordinata ẜm ſuuꝫmodū. ſed nō ꝑuenit ad ſummū ordinē ex ſe: nec diciturinordinata .i. directe ꝯtraria ordini gratie vel virtutis.vt inordinatū ſonet in cōtrarietatē reſpectu dilectionisgratuite: ſimul em̄ ſtare pn̄t. qd̓ nō eſt ꝯtrarioꝝ. ſed īordinatū poſſet dici .i. nō ad ſummū ordinē ꝑtingēs ex ſe.et ſic diceret abnegatōeꝫ perfectōis in ordine. ¶ Ad obiectū aūt primo dicendū. ꝙ cū dicit̉ dilectō ordinata eſt caritas: intelligit̉ de dilectōne totaliter ⁊ ꝑfecte ordinata.Dilectio aūt naturalis. et ſi ſit ordinata. nō tn̄ totaliter⁊ ꝑfecte. licet ꝑfecte in ſuo genere. ¶ Ad ſcd̓m dicenduꝫꝙ licet in primo ſtatu teneret̉ diligere deū ſuꝑ om̄ia. licꝫetiā ſuppoſito ꝙ nō hr̄et gratiā gratū facientē ⁊ nō dilexit ſuꝑ om̄ia: nō ꝓpter hoc fuit inordinata .i. ordini ſummo ꝯtraria. qꝛ ſi data fuiſſet caritas. poſſet diligere et diligeret ſuꝑ om̄ia: ſꝫ inordinata poterat dici .i. nōdū hn̄sillud vnde ſufficiēter et plene ſic ordinaret̉ ad diligēdū.¶ Ad terciū dicendū. ꝙ velle nature qd̓āmodo eſt medium. ⁊ quodāmō nō eſt mediū. inter velle gratie ⁊ vicij. qͦad hoc eſt mediū. qꝛ poteſt ſimul ſtare cū vtroqꝫ. Undedilectō naturalis poteſt ſimul ſtare cū gratuita ⁊ cū libiſa. licet ille nō poſſint ſimul eſſe reſpectu eiuſdē rei.nō aūt eſt media qͦ ad hoc. vt nec dicat̉ ordinata nec inordinata: īmo ordinata eſt. et quo ad hoc plus tenet ſe exparte dilectōnis gratuite. ¶ Sed adhuc obijcit̉ occaſio-

ne predictoꝝ. ſi dilectio naturalis quodāmō mediuꝫ eſtinter dilectōnem gratuitā ⁊ libidi noſaꝫ. mediū aūt ſolethabere ꝯuenientia cū vtroqꝫ extremoꝝ: habebit dilectionaturalis ꝯueniētiā aliqua cū vtraqꝫ dilectione. querit̉gͦ in qͦ. Sꝫ videt̉ ꝙ nō habeat rōeꝫ medij. qꝛ mediū interbonū et malū dꝫ eſſe indifferēs. ſꝫ dilectō naturalis nō ēindifferens bono ⁊ malo. ſꝫ cadit in gene̓ boni: gͦ dilectionaturalis nō eſt media inter gͣtuitā ⁊ libidinoſaꝫ. ¶ Adprimū dicēdū. ꝙ dilectio gͣtuita diligit ſummū bonū ponendo finē in illo. dilectio libidinoſa diligit creaturamſiue mutabile bonum ponēdo finē in creatura. Un̄ diligit mutabile bonū ꝓpter ſe. dilectō v̓o naturalis diligitſummū bonū. ſꝫ ꝓpter ſe .i. ꝓpter diligētē. Un̄ rō dilectionis ꝯſtituit̉ in creatura ip̄a intellectuali vel rōnali. hꝫdilectio nat̉alis in hͦ ꝯuenientiā cū gͣtuita. qꝛ diligit ſunmū bonū: ſꝫ in hͦ differt. ꝙ ratō ponit̉ in ſe diligēte ⁊ itain creatura. Cū dilectōne aūt vicioſa hꝫ ꝯueniētiā. qꝛ refert ad creaturā ſuū diligibile: ſꝫ ī hͦ differt. ꝙ dilecto naturalis nō ponit creatura finē ſꝫ vicioſa ponit. ¶ Ad aliud dicendū. ꝙ licet ſit media inter gͣtuitā ⁊ vicioſaꝫ. nōtn̄ eſt media inter bonū ⁊ malū. niſi reſtringet̉ bonuꝫ adbonū gͣtuitū. vn̄ eſt tale mediū qd̓ tn̄ plus tenet ſe in rōezeneris eū dilectōe gratuita ꝙͣ vicioſa.D altera ꝑtē huiꝰ gemīati articuli querit̉ deordine diligēdoꝝ. ⁊ circa qͣtuor verſat̉ hec q̄ſtio ſub qͣtuor ꝑagraphis. ¶ Prīo vtꝝ angl̓sdiligat̉ a ſe naturali dilectōe. ¶ Scd̓o vtrumdilectōne nat̉ali magis diligat̉ deꝰ ſe ꝙͣ ecōuerſo. ¶ Tercio vtrū aliū angelū diligat dilectōne naturali ſicut ſe.¶ Quarto in qͦ ordine diligat̉ hō rōne aīe vel corꝑis.Ad prinū ſic vide.§. j.tur ꝙ nō diligat̉ a ſe. dilectō em̄ eſt vinculū ſiue copula:nō eſt aūt vinculū eiuſdē ad ſe vel copula. ¶ Itē dicit auguſti. in li. de trini. dilectio vt ſic ſꝑ in alterū tēdit. gͦ nō ēeiuſdē ad ſe. ¶ Itē amor eſt donū. donū aūt eſt inter dantē ⁊ recipiētē: nō eſt aūt idē dans ⁊ recipiēs a ſe. gͦ nō eſtdilectio ſui ad ſe. ¶ Itē donū eſt prius dātis. et poſt recipiētis: ſꝫ nō eſt idē in eodē ſimul ẜm prius et poſtercū dilectō ſit donū. nō erit eiuſdē a ſe. ¶ Cōtra. dilectioſeꝗt̉ cognitōeꝫ. ſꝫ idē pōt cognoſci bonū a ſe. gͦ poteſt diligi a ſe. ¶ Item naturaliter vnūqd̓qꝫ aīal querit qd̓ ſibivtile eſt. vt cibū et locū ꝯpetētē: amor aūt ſiue dilectō nihil aliud videt̉ niſi appetitus eiꝰ qd̓ eſt vtile. vel ſalubreei qd̓ diligit. gͦ vnūqd̓qꝫ aīal ꝓpter ſe diligit aliud ſic̄pter ſe querit. et ita ꝓpter ſe primo giligit. ¶ Rn̄denduꝫeſt dilectō amicicie. et eſt dilectio ꝯcupiſcētie: dilectio v̓oꝯcupiſcētie aut eſt reſpectu ꝯcupiſcibilis aut reſpectu eiꝰcui ꝯcupiſcit̉. Dilectio amicicie in alteꝝ tendit. ſil̓iter etdilectio ꝯcupiſcētie ratōe eius qd̓ cōcupiſcit̉. ſꝫ nō rōe eiꝰcui ꝯcupiſcit̉: aliqd̓ em̄ ꝯcupiſcit aliqd̓ ſibi preter hͦ autēeſt dilectio placentie.Ad ſecundū obijci .§. ij.tur ꝙ dilectōe naturali deus magis diligat̉ ſe: dilectōneem̄ naturali diligitur deus vt ſummū bonū. ſed ſummūbonū eſt ſuꝑ om̄i a diligēdū. gͦ dilectōe naturali diligiturdeus ſuꝑ omīa: gͦ dilectōe naturali diligit̉ deus inꝙͣtuꝫbonus: ſed angelus nō eſt ſumme bonꝰ. gͦ nō eſt ſummidiligēdꝰ. gͦ nō nat̉ali dilectōe plꝰ diligit angelꝰ deū ꝙͣ ſe¶ Itē hͦ p̄ceptū diliges do. deū tu. ex to. cor. ē p̄ceptū morale: p̄ceptū aūt morale ſcriptū ē ī mēte. gͦ in mēte angeliſcriptū erat nat̉alit̓. Si gͦ exiuit in actuꝫ ex nat̉a diligebat deū ex toto corde. ⁊ ita ſuꝑ oīa. ¶ Itē nat̉ali dilectōediligit aliquis qd̓ ſibi ē bonū. gͦ magis ſibi bonū magisdiligitmaxime ſibi bonū maxime diligit: ſꝫ deus ē maximebāgelo. gͦ angelus maxime dilexit deū dilectōe naturali. gͦ plus ꝙ ſe. ¶ Itē dilectō ſeꝗt̉ ad cognitōnem. gͦ naturalis dilectō ad naturalē cognitōeꝫ. ſꝫ naturali cognitōe cognoſcit deū eē ſummū bonū ſimplicit̓. etſibi: gͦ nat̉ali dilectōe diligit deū plꝰ ꝙͣ ſe. ¶ Itē delecta-