Queſtio.xxvj.

dum ſpirituale: ⁊ dicitur fructus pietatis. qꝛ dat̉ illi inquo ē pietas .i. theoſebia: ſed ſcīa preuidendi ſuaꝫ damnatōneꝫ. eſt diſpoſitō ꝓpinqua ad hoc vt homo cadat inꝑpetuam triſticiā ⁊ deſperatōnem: et ita nō dat̉ hominiriſtenti in ſtatu innocētie vel in ſtatu gr̄e. hoc em̄ plusdiſponeret ad damnū ꝙͣ ad cōmodū ſpūale. ¶ Ad illudv̓o quod obijcit̉. ꝙ licꝫ hec ſcientia poſſet eſſe occaſio alicuiꝰ boni. in eo cui eſſet data: tn̄ ꝗa vt frequentiꝰ diſponeret ad damnū. ideo exn̄tibus in bono ſtatu nō congruithmōi ſcientia: nec eſt ſimile de ſcīa p̄uidendi ſuā ſaluationem. quia illa diſponit bn̄ ſe habentē ad maius bonūſpūale. ¶ Item obijcit̉ ſic. Nōne deus poſſet ei reuelae̓caſum ſuū. dicendo tu cadas ꝑ ſuꝑbiam. ſicut reuelauitpetro dicens. ter me negabis. Et ſi dn̄s reuelaſſet ei. p̄ſciret: ergo potuit p̄ſcire caſum ſuū. ¶ Ad qd̓ dicunt. ꝙlicet deus ſic p̄diceret ei. nō tn̄ poterat p̄dicere caſuꝫ ſuum: qꝛ ſicut p̄dixit ꝑ Ionā niniuitis de ſubuerſiōe niniue ſpūali. tn̄ ipſi intelligebāt de ſubuerſione corporali: ⁊ſub ꝯditōne ſi nō peniterēt: ⁊ ita poſſet intellige dictumdn̄i ſub ꝯditōne. niſi ip̄e caueret: ⁊ igitur nō eſſet certusde ſua damnatōne. ¶ Alij dicūt ꝙ nec potuit p̄ſcire necdeus potuit reuelare. ſed videt̉ dicendū. ꝙ reſpicienduꝫeſt qd̓ decet ſummā bonitatē. et quid expedit rōnali creature: nō expedit em̄ creature rōnali hmōi certitudo dūeſt in ſtatu bono. nec decet dominū dare ſic exiſtenti niſiqd̓ eſt ad cōmoduꝫ ſpūale. Unde licet poſſit de potentiaabſoluta. nō facit niſi qd̓ decet ip̄m. Nec ē ſimile de reuelatōne facta petro. hmōi em̄ reuelatio fuit de caſu ad tēpus. nō de caſu ꝑpetuo: reuelatio v̓o de caſu ad tempusordinat̉ ad hoc. ꝙ homo fortior reſurgat poſt penitentiāReuęlatio v̓o de caſu ꝑpetuo magis ordinat ad ꝯͣriuꝫ.¶ Queſtio viceſimaſexta dequibuſdā arcnis ꝯgnoſcibilibꝰ hꝫ. vj. membra.Onſequenter procedendū eſt ad quedā archana ab angelis ꝯgnoſcibilia. Circa hoc q̄runturſex. ¶ Primo vtruꝫ angeli p̄ſciuerīt miſteriū incarnatōnis et humane redemptōnis. ¶ Scd̓o de cognitōe angeli ex natura ſua reſpectu rerū naturaliū. ¶ Tercio de cognitōne eoꝝ que ſubſunt libero arbitrio alterius angeli vel hoīs. ¶ Quartovtrū angeli a pͥncipio potuerunt naturali cognitōne cognoſcere futura. ¶ Quīto vtrū naturali cognitōne ꝯgnouerūt deū veniſſe in carnē. ¶ Sexto de ꝯꝑatione ꝯgnitionis angęlice ad humanā in celeritate cognoſcendi.¶ Nlembrum primūD primū quo querit̉ de cognitione miſterij redemptiōis. Utruꝫ prehabita fuit abangelis. vel a pͥncipio habita: et videtur ꝙ.ꝑ hoc qd̓ dicit aug. ſuꝑ gen̄. v. Sic fuit abſconditū a ſecl̓is mūdo. vt tn̄ innoteſcet pͥncipatibꝰ⁊ pt̄atibꝰ in celeſtibꝰ ꝑ eccl̓iam. qꝛ ibi pͥmitꝰ eccl̓ia. qͦ ptꝰreſurrectōeꝫ ⁊ iſta ꝯgreganda ē: illis gͦ a ſeculis īnotuitꝗa oīs creatura nō an ſecula ſꝫ a ſeculis: ex qͦ videt̉ ꝙ angeli a pͥncipio ꝯgnouerūt miſteriū incarnationis. ¶ Sꝫꝯtrariū videt̉ ꝑ hoc qd̓ dicit̉ yſaie. lxiij. ꝗs eſt iſte qui venit de edom ⁊cͣ. ſuꝑ quo dicit hiero. ꝙ angelice poteſtates non intellexerūt ad plenum miſteriū redemptōnis.¶ Preterea illa littera videtur hoc dicere que dicit vt īnoteſcat per eccleſiam. ⁊ igitur ab eccleſia didicerūt miſterium redemptōnis. ¶ Ad qd̓ dicendum. ſicut habelin glo. ſuper illud ad eph̓. ij. vtrūqꝫ verum eſt. ſed hoc ꝓdiuerſis angelis: dicitur eniꝫ ꝙ quidam nouerunt a pͥncipio. ſed non dico a principio creationis. ſed a p̄ncipioconditionis. cum dictum eſt fiat lux et facta eſt lux. Alijd̓o non cognouerūt. ſed poſt plene cognouerunt cum impletum fuit. Uel poſſet diſtingui duplex noticia. in verbo. et in ꝓprio genere: primo modo cognouerūt a princi-

pio. ſecundo modo non. ſed innotuit ꝑ eccleſiaꝫ cum fuit impletum. Unde. v. li. ſuꝑ gen̄. ꝙ non in deo tm̄ innoteſcit angelis quod abſconditū eſt. verum et hoc eis apparet cum manifeſtat̉ atqꝫ ꝓpalat̉. Idem apoſtolus itateſtis eſt. j. thi. iij. magnū eſt pietatis ſacramentū. quodmanifeſtatum eſt in carne. iuſtificatum eſt in ſpū apparuit angelis ⁊cͣ. De cognitione angeloruꝫ ex natura ſuireſpectu naturalium.¶ Membrum ſecundumID ſecunduꝫ quo querit̉ de cognitōne quāhabere potuit angelus. ex ſui natura pͥmitus reſpectu rerum naturalium. Si enhabuit cognitōem illoꝝ. aut habuit ꝑ formam innatā. aut datā. aut acquiſitam. Per formaꝫ innatam nō videt̉. qꝛ ille forme nō poſſent eſſe niſi vniuerſalium formaꝝ. ſed cognitis vniuerſalibꝰ formis. nō ꝓpter hoc fieret cognitio ſingularium. et ita angelꝰ neſciret ſingularia. Si v̓o diceret̉. ꝙ eſſent ibi forme ſingularium: nō poſſent eſſe nūero equales. ꝗa infinita poſſenteſſe ſingularia. forme v̓o ſiue ſimilitudines in intellectueſſent finite. Si d̓o fuit ẜm formas datas ſed nō ab inferiori ſubſtantia. qꝛ inferior natura nō dat ſuꝑiori. ergoẜm datas a deo. Aut ergo tot date erāt a principio corditōis. quot eſſent cognoſcibiles. aut alicuiꝰ rei natural̓eſſet neſcientia. Si v̓o tot eſſent a principio. hoc non videtur. quia res ſingulares poſſunt ml̓tiplicari ẜm id iohan. v. Pater meus vſqꝫmodo operatur et ego operor.Forme aūt date a pͥncipio erāt in certo nūero. Aut oꝑteret facta rerū multiplicatōne. multiplicari ſpecies. velſil̓itudines apud intellectū angelicū. Ꝙ nō videt̉: non gͦcognitō oīm naturaliū naturalis ē ꝑ formas datas a pͥncipio. Si v̓o ꝑ formas acquiſitas. gͦ cum intelligibile dicatur ꝑfectio intelligētis. eēt illa forma nobilior intellectu angelico. ¶ Preterea ſi reciperent a rebus. aut reciperent per modum illum quomodo ſpeculuꝫ recipit autquo recipit ſenſus: ſed ſiue ſic ſiue ſic. oporteret eſſe aliquā ꝯtinuatōeꝫ inter rem a qͣ reciꝑet. ⁊ intellectū angelicū recipientē: cū gͦ nulla ſit ꝯtinuatio rei corꝑee ſeꝑatead incorporeā. nō erit cognitō angeli nat̉alis ꝑ formasreceptas vel acꝗſitas a rebꝰ. ¶ Ad qd̓ dicendū. ꝙ cognitio naturalis rerū naturaliū. aut fuit ꝙͣtum ad formasvniuerſales q̄ fuerūt om̄es primitꝰ create. et ẜm hoc potuit eſſeilitudines innatas. vel a pͥncipio ꝯditōnisdatas. Magis aut vident̉ innate eſſe a pͥncipio in intelligentia angelica exn̄tes. ꝙͣ poſt ꝯditōeꝫ date. ne videret̉intelligētia angelica a pͥncipio eē qͣſi tabula nuda. Und̓n̄. ad litt. In ſeip̄a longe al̓r nota ē creaaug. ij. liis: illis em̄ pͥmordial̓r (vt ita dicā)tura angelisvel original̓r ſicut eā deꝰ primitꝰ ꝯdidit. ⁊ pꝰ eā ꝯditōeꝫ aſuis oꝑbꝰ reꝗeuit. nō ꝯdendo aliꝗd ampliꝰ: nobis auẜm rerū ꝯditaꝝ admīſtratōneꝫ. iaꝫ ꝑ ordines tꝑoꝝ. ẜmquā deꝰ iam illis rebꝰ ꝑſonariā diſtinctōeꝫ ꝯſūmatis vſqͣꝫmodo oꝑat̉. Cognitio aūt ſingulariū eſt ꝑ ſil̓itudinesqͥs ſibi capit ex rebꝰ exn̄tibꝰ. Nec oꝑtet ꝓpter hͦ ꝙ formeintelligibiles rerū ſint nols intellectu angelico ꝗares nō faciūt ſuas ſilles in intellectu. ſꝫ intellectusangelioite capit a rebꝰ. Nec oꝑtet ibi eē receptōnē admodū ſenſus vel ſpeculi. cū nō ſit acceptio ꝑ modūrei ſenſibilis ſꝫ rei intelligiiſtātia aut interpoſitio corꝑalis tollit hāc oeꝫ. cū incorporei ad corat̄ ꝓprie diſtātia: ẜm accidēs tn̄ poſſet diciporeū n̄Un̄ intellectlicus exn̄s in orientē. poſſet cognitōenaturali cogſcē ꝙ eſſꝫ ī occidēte. Si em̄ lumē corꝑaleqd̓ eſt in orieſaret in occidēte: multoſlumen intelaccipit ſimilitn̄ ſta¶ Nembrum terciumD terciū qͦ querit̉ d̓ his q̄ ſb̓ſunt libero arbitrio alteriꝰ angl̓i vel alicuiꝰ hoīs: qͣliterCpoſſit ex ſe ꝯgnoſce̓. Si em̄ hō ẜm aīaꝫ ra