¶ Itē ſicut angelus habet diſtinctōeꝫ intellectualis nature. ita et anima: ſꝫ aīa nō habet ꝓpter diſtinctōꝫ hmōiintellectual̓ nature ꝑſonalitatē. Nō em̄ dr̄ vna aīa vnaꝑſona. gͦ nec angelus ꝓpter ꝯſimilē diſtinctōꝫ. ¶ Itē magis ē ꝯpleta humana natura in xp̄o. ꝙͣ angelica naturain angelo: ſꝫ nō accipit̉ ẜm humanā naturā ꝑſonalitasin xp̄o. Nō em̄ ſunt due ꝑſone licꝫ ſint due nature. ergoẜm angelicā naturā in aliquo angelo nō erit acciꝑeſonā ¶ Cōtra. rō ꝑſone quā ponit rich̓. ī li. de tri. ꝯu.ci .ſ. ꝙ ſit res ꝑ ſe ſubſiſtēs. ẜm quēdā exiſtētie modū ſingularē. Itē hugo de ſancto victore ꝗ ponit attributa argelis. Et magiſter ī ſentē. j. di. ij. lib. ponit vnū attributū angelo diſcretōem ꝑſonalē. Itē inter deū et hoīem angelus ē mediū. et ẜm quēdā modū ē dice̓ intellectualemnaturā: in his gͦ cū in extremis ſit ꝑſonalitas. ī medioẜm ꝙ ꝯuenit cū extremis erit rō ꝑſone. ¶ Ad qd̓ dicendū ꝙ ꝑſonalitas ꝯuenit angelis. ¶ Ad obiectū aūt ī cōtrariū dicēdū ē. ꝙ rōnalis natura dupliciter accipit̉ inſcripturis: ꝓprie. et ẜm hoc ē homo rōnalis natura. ſic̄rō ē ꝓpria vis eius. Alio mō dr̄ cōmuniter ꝓ intellectuali materia. et ẜm hunc modū pōt ꝯuenire angelo. et rōꝑſone in qua ponitur hec ꝯdito .ſ. rōnalis nature. ¶ Adaliud dicendū ē ꝙ indiuiduitas nō tm̄ ē ab accidēte vela materia ſicut dic ph̓s: ſꝫ ph̓us locutus ē ſicut in naturali ph̓ia. hic aūt cōmuniter accipit̉ rō indiuidui ꝓ incōmutabilitate. vt dicat̉ et in diuinis indiuidua ypoſtaſis. vbi nō ē materia vel accidēs. ſꝫ attendit̉ ẜm ꝓprietates ꝑſonales diſtinguētes. ¶ Ad terciū dicendū ꝙ licetangelo nō aꝑtet̉ pt̄as formādi ſermonē. nihilominus ēꝑſona. Ꝙ em̄ nō format ſermonē. hoc nō ē ꝓpter defectūex ꝑte ſui ſꝫ ꝓpter defectū organi. Un̄ cū aſſumit corpusformat ſermonē. Preterea aliqua ē natura ꝑ ſe incōmunicabilis .ſ. intellectualis natura que ꝯueīt angelo. ꝓpt̓qd̓ in ypoſtaſi ꝯtīgit eē ꝑſonalitate. ¶ Ad quartū dicendū ꝙ nō ē ſimile de angelo et de aīa. Nā aīa nō habꝫ eēdiſtinctū et ſeꝑatū ab oī alia re. ꝯuenit em̄ in vnū eē cūcorꝑe. eē v̓o ꝑſone ē eē ꝑ ſe entis et diſtincti. et iō angelꝰhabet rōem ꝑſone. Et ſi obijciat̉ ſi ꝯtingit aīam eē ſeꝑatā. nūquid tūc erit ꝑſona. Rn̄de ꝙ nō. qꝛ licet ſit ſeꝑatahabet rōem poſſibilitatis ad vnū aliquid ꝯſtituendū. etita ordinat̉ ad rōem ꝑtis: ſꝫ qd̓ ē hmōi nō habet rōnemꝑ ſe ſonātis. et ita nō ē perſona: ſꝫ nō ſic ē de angelo. cuꝫhabeat eē ī actu diſtinctū et ſeꝑatū ab altero. nec habeat poſſibilitatē ad aliquid aliud alterius. ¶ Ad vltimūdicēdū. ꝙ nō ē ſimilis rō de humana natura in xp̄o et d̓angelica. licet em̄ humana natura in xp̄o om̄imodā haheat perfectōem ꝙͣtum ad eē et bene eē. nec habeat rōeꝫpartis vt dicat̉ ꝙ perſona illa ꝯpoſita ſit ex humana etdiuina natura: nihilominus rō perſonalitatis ē ibi ẜmypoſtaſim diuine nature. cū qua p̄exiſtēti et digniori hunana natura vniebat̉. Nō ſic aūt ē de angelo: habet em̄rōem ſue ypoſtaſeos. nō dependentem ab altero ꝙͣ a ſuanatura intellectuali. ⁊ ꝯgruit habere rōem ꝑ ſe entis. exquo elicit̉ ꝙ angelo ꝯuenit perſonalitas.¶ Articulus ſecūdusRticulo ſecūdo querit̉. ẜm quā rōem ꝯueniat perſona angelo: cū em̄ perſona ſit ypoſtaſis diſtincta ꝓprietate. oportet in angelis attendere aliquas ꝓprietates. ꝗbꝰ perſone diſtinguāt̉. nonaūt vnus angelus ē ab alio. quēadmoduꝫ eſt in diuiniset humanis. nō gͦ ē rō ẜm quā diſtinguitur vna perſonaab alia in angelis. ¶ Preterea ſol et luna n̄ dicūtur duoindiuidua eiuſdem ſpēi. ſꝫ vtriqꝫ ſpēi ſuū rn̄det indiuiduū. Ubi aūt nō ē differētia indiuiduoꝝ ſub eadem ſpēin creaturis. nō ē dice̓ differētes perſonas. cuꝫ perſonaſit indiuidua ypoſtaſis nature: ſꝫ ſic ē in angelo vt vidrCum em̄ ſpēs ſit in ſubſtātia incorruptibili. nō indigetmultiplicatōe indiuiduoꝝ. Hoc em̄ videt̉ eē rō in ſole etin luna. in aīalibus at̄ aliter ē. reſtat gͦ ꝙ vni ſpeciei an-
geli rn̄det vnuꝫ indiuiduū et alij aliud: n̄ gͦ ſunt duo indiuidua ſub eadē ſpecie ī angelis. gͦ nec due perſone. ergo nec perſonarū diſtīctō ẜm talē rōem. ¶ Preterea dīrichar. in li. d̓ trini. ꝙ perſona ē rōnalis nature incōmunicabilis exiſtētia. exiſtētia aūt dr̄ cuꝫ vnus habet eē exalio vel ab alio. ſꝫ hoc n̄ ē ī angelis. ergo n̄ ē perſona ẜmhāc rōnem. ¶ Preterea vbi ē rō perſone. dr̄ vna perſonprior altera. intelligētia vel natura: ſꝫ ī angelis n̄ ſic. ſūtem̄ ſimul natura. et intelligētia vnius n̄ depēdet ab intelligētia alterius. ¶ Preterea ī creaturis vidr̄ p̄eminētia perſone vnius ad alterā. vt perſona regis p̄eminet ꝑſone ducis. et perſona ducis perſone militis. In āgelisaūt nō diſcernit̉ hec p̄eminētia. nō gͦ vidr̄ ratō per ſe eē.¶ Item ponat̉ ꝙ oēs angeli eēt equales in ꝓprietatibꝰ.vt tam perſpicatis intelligētie eēt vnus ſicut et alius. ⁊equalis ſacultatis in volūtate. nūquid dicerētur habererōeꝫ perſone? Ꝙ n̄. vidr̄. quia nulla ē p̄eminētia vniusad alterū. Sꝫ cōtrariū vidr̄ per hoc ꝙ differrēt in ſubſtātia ⁊ ꝓprietatibꝰ perſonalibꝰ. gͦ differrēt ẜm rōem perſone. ¶ Iteꝫ nūqd̓ differētia quarūcūqꝫ ꝑſonaꝝ dat rōeꝑſone vel determinat. Miniſtrat eī vnus āgelus ⁊ alinō miniſtrat: nūquid hec diſtinctō dat rōem perſone. qſi daret cū ceſſaret miniſteriū ceſſarent ꝑſone. ¶ Itē vnꝰangelus habet cognitōem alicuius rei alius nō. nurhec diſtinctō eſt ẜm quā differt perſona a perſona? Qdſi eēt. ceſſante cognitōe. deſinerēt habere rōem perſone.¶ Itē bonitas et malicia attribuūtur angelis. et ẜm illaē diſtīctio vnius ab altero: nūquid ẜm hoc accipit̉ ratōperſone? Qd̓ ſi eēt. a prīcipio quo cōditi ſunt. nō haberēt diſtinctōem perſonalē. ¶ Itē dicit hugo de ſancto victore. ꝙ immortales ſunt. equale ē oībꝰ: gͦ n̄ differūt ẜmmagis et minus ī īmortalitate. gͦ quo ad rōem immortalitatis nō ē diſtinctō ꝑſonalis. ¶ Sꝫ videt̉ ꝯtrariuꝫ.quia dicit dama. ꝙ angelus ē ſuſcipiēs immortalitateꝫnō natura ſꝫ gratiā: ſꝫ ꝯtingit in vno angelo eē ampliorem gr̄am ꝙͣ in alio. gͦ ꝯtingit eē ampliorem immortalitatem: gͦ cū differāt ẜm magis et minus ī immortalitate. dicetur diſtinctio perſone ẜm hoc. Item ſunt diuerſaofficia angelorum. vt a quibus ꝯcipiuntur hec nominacherubin. ſeraphin. nūquid ẜm differētiam iſtam officiorum ē diſtīctio ꝑſonalis in angelis. ¶ Ad qd̓ dicēduꝫẜm ꝙ dicit richar. de ſct̄o victo. in li. de trini. Exiſtētiatribus modis generaliter pōt variari. Uariari nāqꝫ pt̄ẜm ſolā rei qualitatem. aut ẜm ſolam rei originem. autẜm vtriuſqꝫ cōcurſionē. Scd̓m ſolam rei qualitatē variatur exiſtētia. quādo pluribus perſonis ē vna eademqͣꝫ origo per om̄ia. ſingulis tn̄ ſingularis ꝓpriaqꝫ ſubſtātia: plures nāqꝫ ſubſtātie oīno nō poſſunt eē. ſine differti qualitate. ē autem hec talis variatio exiſtētie ẜm qͣlitatem nihil varietatis habens ẜm originem. Scd̓m vooriginē eſt varietas exiſtētie. quādo pluribus perſoniseſt vnum et indifferens eē: inueniūtur tn̄ ẜm originemadinuicem differētiam habere. ſꝫ vnus originem habetalius origine caret. vel ſi originē habētium. origo vniusdiffert ab origine alterius: hmōi gͦ exiſtētia variat̉ ẜmoriginē ſolam. nō ẜm aliquā qualitatis differētiaꝫ. Tāẜm rei qualitatem ꝙͣ ẜm originem variatur exiſtentia.vbi ſingulis ꝑſonis ē ſubſtātia ſingularis. et ꝓpria origo diuerſa. In humana em̄ natura eſt diſtīctio ẜm qͣlitatem et originē. Eſt em̄ qualitas ꝓpria ⁊ ſingularis perquam vnus homo differt ab alio. ⁊ ſimiliter origo propria. Nam aliud eſt prīcipium iſti et aliud illi. In anglica autē natura nulla eſt ꝓpagatio. ſed ſola ſimplex cratio. eſt ergo om̄ium ſimul vnum ſolum indifferēſqꝫcipium. Sunt aūt ī angelica natura tot ſubſtātie ꝙperſone: et idcirco oportet eas qualitate differre. Namſi nulla qualitate differrēt ꝓculdubio plures nō eſſent.In diuinis autem perſonis nihil om̄ino diſſimilitudīsnihil inequalitatis. et ideo ẜm qualitatem differre nonpoſſunt. Relīquitur ergo vt credatur ẜm moduꝫ origīs