Queſtio.Xx.

mūdā in luto. vel etiā ecōtrario ꝑ motū luti ad manuꝫ.latū. ſecūdo mō incōinnatū. Remoueprimo incōtatur ergo ꝑ hoc om̄e genus macule. qd̓ cōtingit reꝑire inaīa .ſ. originalis per hoc ꝙ dr̄ immaculatū. et actualisper hoc ꝙ dr̄ incōinuinatū ⁊ incōtaminatū. quia actuale peccatū pōt eē ī aīa. aut ex cōtaminatōe. aut ex cōinquinatōe. ⁊ per hoc vult oſtēdere dyoni. ꝙ malū nō eſt īangelo. Quod d̓o ſequit̉. recipiēs totā (ſi iuſtū ē dicere)ſpecioſitatē ⁊cͣ. ꝓpter hoc dr̄ ꝙ filius ſimpliciter ē ſpecies. vn̄ tota ſpecies patris dr̄. ſꝫ angelus nō habet totaꝫſpeciē. ⁊ iō dicit totā ſi iuſtū ē dicere ſpecioſitatem hn̄sdicimus .i. ẜm ꝙ ꝯtingit ẜm poſſibilitatē nature. ſic̄ dicimus. ꝙ ẜm cōueniētiam recipiētis dat dn̄s gratiam.Un̄ math̓. xxv. dedit vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriam virtutem: ⁊ illud. ẜm nō dicit cauſalitatē ſꝫ quādam cōgruētiā ex ꝑte recipiētis. Un̄ in iſta datōe duo ſunt attendēda. ꝯgruentia quedā ex parte recipientis. ⁊ liberalitas ex partedantis. ẜm ꝙ dr̄ heſter .jͣ. ꝙ aſſuerus largitus eſt munera ẜm magnificētiam prīcipalē. ⁊ li. iuxta hic cauſalitatē nō notat. ſimiliter hec p̄poſitō ẜm. cū dr̄ eccͣi. .j. ẜm datū ſuū p̄bet illaꝫ diligētibus ſe. ¶ Preterea. videt̉ ꝙ hecdifferētia totū ſi iuſtū ē dicere. ſuperflue ponatur ī hacdiffinitōe. videt̉ em̄ ſine illa ſufficiēter manifeſtari eſſeangeli. per p̄cedētes differētias. Rn̄detur verū ē ꝙ perp̄cedētes differētias ſufficiēter manifeſtatur eē angeli.quod habet ex natura. Quo ad hoc em̄ conueniūt eī illedifferētie. nō tamē quo ad hoc ꝙ habet eē ex gratia ſuꝑaddita: et iō ad eē illius manifeſtādū quo ad hoc. addit̉illa differentia vltima. Sicut em̄ angeli mali facti ſuntdeformes ꝑ culpā. ſic boni per gratiā boniformes vl̓ beneformati. Un de gratia hec appellatur ſpecioſitas. ẜmquā angeli bene formati ſunt dei formes. et iō ſignanteraddit̉ bene formate dei formitatis. ¶ Iteꝫ ad ꝗd ibi additur totū. Ad quod dicimus. ꝙ ad differētiam aīe: aīaem̄ et ſi in pn̄ti poſſit ſuſcipere gratiā. ⁊ ita hmōi ſpecioſitatē. nō tn̄ tota ſicut poſſibile eſt ip̄am ſuſcipere. ẜm ꝓortōem cōtiingēteꝫ ip̄am. ſiue etiā ſit cōfirmata ſiue n̄Un̄ etſi in pn̄ti poſſit ſuſcipere gr̄am. ⁊ etiā cū cōfirmatōe. ſicut fuit in quibuſdā. licet in paucis: nō tn̄ pōt recipere in plenitudinē actus: ſꝫ ſolū in futuro quādo gloriabit̉. et tūc totā ſuſcipiet ẜm qd̓ poſſibile ē ẜm ꝓportōeꝫp̄aꝫ. ſꝫ angeli nō ſolū iam recipiūt ſpecioſitatē gͦtiā cōfirmātur in ea. ⁊ etiā cū hoc gloriaꝫ. ⁊ideolē actus. ẜm ꝙ poſſibile ē ẜm ꝓportōꝫ cōtētenos. ẜm illud math̓. xxv. Unicuiqꝫ ẜm ꝓpriāvirtutem ⁊cͣ. ⁊ iō iā ſuſceperūt hmōi ſpecioſitatē. ¶ Queritur poſtea de hoc quod in fine addit̉. ⁊ pure declarāsin ſeip̄o ſicut poſſibile ē bonitatem que eſt in abditis. etalia trāſlatōe dicitur. ſpecificās benignitatē ſilencij queeſt in abditis. hoc em̄ oīno videtur ſuperfluere ꝙͣtum admanifeſtatōem eē ip̄ius angeli. qꝛ cōſtat ꝙ nō habꝫ niſiduplex eē .ſ. nature ⁊ gratie. Rndet̉ ꝙ verū ē ꝙ hic diffinitur ꝙͣtum ad vtrūqꝫ eē. ⁊ primo ꝙͣtum ad eē nature.ꝙͣtum ad hoc dicebant̉ principaliter tria de ip̄o .ſ. ꝙ eſtimago dei. manifeſtatio occulti luminis ⁊ ſpeculū ꝙͣtūad ſecūdam differētiaꝫ. determinabatur poteſtas manifeſtādi lumē increatū. que erat a natura in ip̄o. ꝙͣtumad terciā poteſtas ſuſcipiendi aut recipiendi a predictolumine. Scd̓m primā differētiaꝫ indifferēter ſe habentad hoc et ad illud. Ꝙ v̓o poſſibilitates ille que inſūt eia natura ad actū reducātur. gratie eſt nō nature: ⁊ ideoſicut ex parte illa qua diffiniebatur quo ad eſſe nature.determinabat̉ duplex poſſibilitas: ſic ex parte quā diffiniebatur quo ad eſſe gratie. rn̄det ei diſtīcte duplex actꝰUn̄ ei quod prius dicebatur ſpeculū. rn̄det ex parte gratie primus actus qui eſt ſuſcipere: ei ꝙ dicebatur manifeſtatio occulti luminis. actus ſecūdus qui ē declarare:ei v̓o quod dicebatur imago nō rn̄det aliquis actus. cūp̄a ſit cōmunis reſpectu vtriuſqꝫ poſſibilitatis. neqꝫip̄am determinetur diſtincte aliqua poſſibilitas. ¶ Sed

tūc eſt oppoſitio de ordine ẜm predicta videtur ꝙ actusſecūdus deberet primo loco poni ⁊ actus primus ſecundo. Ad quod dicendū. ꝙ manifeſtatio habet reſpectumad illud quod manifeſtatur. ⁊ ad eos quibus fit manifeſtatio. Angelus em̄ lumē creatū eſt. in ſe lucem increatam manifeſtās. ſicut effectus cauſaꝫ. ⁊ quo ad hoc ratōne eius ꝙ manifeſtat̉. prius ē manifeſtatio ꝙͣ ſpeculuꝫẜm ordinē nature: cōparatōe tn̄ ad eos quibus fit manifeſtatio. prius ē ſpeculuꝫ. Angeli em̄ ſuperiores manifeſtāt inferioribus que ſuſceperunt a prima luce: ſꝫ priuseſt ſuſcipere ꝙͣ declarare. quod ſuſceptuꝫ eſt. Ex quo patet. ꝙ ecōtrario pōt attendi ordo inter manifeſtatōem ⁊ſpeculū ex vna parte. ⁊ actus eius correſpōdentes. quiaꝙͣtum ad primū moduꝫ ē ordinatio inter illa. ꝙͣtum adſecundū inter iſta. ¶ Sed queritur quid vult dicere cuꝫdicit benignitatē ſilētij quod ē in abditis: et quid appelletur ibi ſilētium. ⁊ quid abdita ſiue occulta: ⁊ etiā queē iſta benignitas? Ad quod dicimus. ꝙ ſummū veruꝫ ⁊increatū in ſe ē incōprehēſibile ⁊ occultum: ⁊ de eius benignitate eſt. ꝙ permittit ſe declarare. Iſta gͦ permiſſiobenignitas dicitur hic. incōprehēſibilitas v̓o eiꝰ dr̄ ſiletium ẜm methaphorā. Silentiuꝫ em̄ dicitur ſoni priustio. ſꝫ quādo aduenit ſonus tunc eſt declaratio: verbumv̓o eternum in ſe declaratuꝫ ē. et iō anteꝙͣ ad manifeſtatōem veniat. que fit per aliquē ſonū creatum. dr̄ ſilentiūpter priuatōem declaratōis. ẜm hūc modū accipit̉ ſilēu .xij. apoca. ⁊ .xviij. ſapīe dū mediū ſilētium ⁊cͣ. Ratōe ergo incōprehēſibilitatis dr̄ ſilentiū: ratōne eius ꝙoccultum ē. dicit̉ ꝙ ē in abditis. ¶ Item quare in librod̓ hierarchia angelica ponit tres actus. illuminare. purgare. ꝑficere. quare potius diffinit̉ per primū actum ꝙͣſecūdū vel terciū. Ad quod dicimus ꝙ iſti tres predictiactus aſſignantur in eſſe angelis ſuperioribus reſpectuinferiorum. aut reſpectu aīarum. Ꝙ v̓o hic diffiniāturhoc ē ꝓut cōꝑantur ad deum. ẜm ꝙ expoſitum eſt ſuperius. ꝓut dicimus ꝙ deus ē ſumme intelligibilis. ſumma lux ⁊ ſpecies. Un̄ nulla ē p̄dicta queſtio. qꝛ illi actusquos dyoni. aſſignat. nō referūtur ad eſſe angeli hic diſfiniti. ſed̓ potius cōſequuntur.¶ Nlembrum quartumOnſequēter procedēdū ē ad perſonalitatem angeli. de qua querunt hec. ¶ Primoan ſit perſonalitas in angelo. ¶ Secundoẜm quā rōem ineſt. ¶ Tercio de hoc ꝙ diſcretio perſonalis ē vnū attributum angelo. cōdiuidenscū ſimplicitate eſſentie ⁊ ꝑſpicacitate intelligētie. ⁊ liberi arbitrij pt̄ate ſeu facultate.¶ Articulus primusUod ꝑſonalitas nō ſit in angelo ſic arguit̉.dicit em̄ boetius in li. de duabus naturis etvna perſona. ꝙ ꝑſona ē rōnalis nature ſubſtātia indiuidua: ſꝫ rōnalis natura non cōuenit angelo.cū ratōnale ſit ꝓpria differētia hoīs ⁊ ſpecifica. ergo necperſona. ¶ Preterea. indiuiduitas ſicut dicit ph̓us ē amateria vel ab accidente. ſed penes accidens non ē hecindiuiduitas perſonalis. nō em̄ cōuenit angelo haberepatriam parentelam ⁊ tempus et hmōi accidētia indiuidunatia. ergo non erit indiuiduitas perſonalis peraccidens. nec per materiam. cum non poſſimus materiam aliam ⁊ aliaꝫ dicere in angelis. ſicut anulus dicituralterius materie cum ē aureus et cū ē argenteus: nō erzo ē perſonalitas in angelo. ¶ Item nō accipitur perſoſalitas ita cōmuniter ſicut in grāmatica. vt de omni ſb̓ſtantia indiuidua ſit dicere perſonam: ſed coartatur adillam que habet poteſtatem ſermonis. vt que dirigit ſermonem. vel ad quam dirigitur ſermo: ſed ſicut dicit damaſ. n̄ indigēt angeli ẜmōe. ſꝫ tͣdūt adīuicē ſuas intelligētias ſine voce. gͦ rō ꝑſone ẜm hūc modū n̄ ꝯueīt āgel̓.