ꝑatam ad inferiorē. aut ẜm ſe ꝯſideratā: ſꝫ ſolum ẜmmōi. ẜm qd̓ ꝯꝑatur ad deuꝫ. Un̄ ẜm hoc vult dicere.rō ymaginis determinat̉ in aīa .ſ. ꝓut ē capax dei. ⁊ cōſtat ꝙ ẜm idē determinatur ī angelo: cū ergo hec capacitas n̄ dependeat ab illa. vidr̄ ꝙ adhuc ſit equalitas inter hoīem ⁊ angelū ꝙͣtum ad rōem ymaginis. ¶ Si dicatur ꝙ hoc ē verū ꝙͣtum ad habitū. nihilominus tamēꝙͣtū ad actum ē p̄eminētia ī angelo. Unde angelus magis capit deū ꝙͣ homo. Cōtra. cōſtat ꝙ ſubſtātia rōnalis ẜm natura habet poſſe ad actum quam participat agratia: ſꝫ aliqua aīa a gratia habet. ꝙ magis capiat deum ꝙͣ aliquis angelus. ſicut aīa xp̄i et beate virginis. qadhuc habēt poſſe ꝑ naturā. gͦ nō eſt ſimpliciter dicereyangelus ſit magis capax dei ꝙͣ aīa. eadeꝫ rōe nec aīaꝙ angelus. quare vt prius videt̉. ꝙ adhuc ſit ibi equaltas quo ad rōem ymaginis. ¶ Preterea cū ẜm ꝙ dictuꝫē. aīa ſit ad ymaginē dei. ꝙͣtum ad ꝑtem ſuꝑiorem relatā ad deū. et ea creatura nulla interpoſita formet̉ a deovidet̉ ꝙ adhuc nō poſſet eē preeminētia angeli ad aīamꝙͣtum ad rōem ymaginis. ¶ Rn̄detur. ꝯcedimus ꝙ ꝓpriū ē filij eē ymago patris. ymago em̄ ꝓprie dr̄ ſpeciēsindifferens. ſicut dicit hylarius. et iō ad hoc ꝙ aliquisſit ymago duo exiguntur .ſ. ꝙ ſit ſpecies. et ꝙ ſit indifferēs ab eo cuius ē ymago ī eēntia. Quia ergo nulla creatura ē eadem in eēntia cum deo. ideo ꝓprie nulla creatura dr̄ ymago. niſi ſolus filius. Un̄ ẜm dama. adhuc nōē ſimpliciter dicere. ꝙ ſpiritꝰ ſit ymago. ẜm ꝙ habꝫ aliquam rōem ymaginis. Iſto ergo mō accipiēdo ymaginē. nō eſt dicere ꝙ angelo aut aīa ſit ymago. ſꝫ ſoluꝫ adymaginem. vt per hͦ denotetur quidā ordo et quidā reſpectus ad deum. Alio tn̄ mō cōmunius dr̄ ymago ꝙ qab alio. et ꝙ ē eius ſimilitudo .ſ. dei. ẜm ꝙ poſſibile ē increatura: et ẜm hoc ymago ē ſimilitudo ſꝫ nō ecōuerſo.ẜm ꝙ dr̄ in li. lxxxiij. q. et ẜm ꝙ dicit ph̓s. ymago ē cuiꝰgeneratio ē ꝑ mutatōem. et ponit ibi aug. exemplū ī duobus ouis. inter que ē ſimilitudo: quia tn̄ neutrū eſt abaltero. ideo neutrū ymago alterius dr̄: hoc ergo mō accipiendo cōmuniter ymaginē. dicūt ſancti ꝙ angelꝰ autaīa ē ymago d̓i. ẜm ꝙ dicit yſido. quāto ſimplicior ē naͣtura. tāto ī ea inuenit̉ ymago dei magis impreſſa: veriꝰtamē et magis ꝓprie loquēdo eſt dicere angeluꝫ ⁊ hoīeꝫad ymagine. vt ꝑ hoc notetur diuerſitas: nō ſolum ī ꝑſona. ſꝫ etiā in eēntia creature ad creatorē. et hoc ratiōetrāſitōis ſignate ꝑ p̄poſitōem. ¶ Ad aliud qd̓ queriturde rōe ymaginis in angelo et in aīa. et in quo ē p̄eminētia. Rnderi pōt. ꝙ expreſſa ſimilitudo pōt attēdi ratōepotētie p̄ſidētis. et ẜm hoc intelilgit̉ illa auctoritas queē in ſermone aug. ꝙ nulli creature dedit vt eēt ad ymaginē niſi hoī: de eo em̄ dictuꝫ eſt. vt p̄ſit piſcibus mariset volatilibus celi ⁊cͣ. ꝙͣtum gͦ ad hanc differētiam potētie p̄ſidētis. dr̄ homo ad ymaginē nō ſic angelus. Dicititerū expreſſa ſimilitudo rōe ꝓprietatis in cognoſcendocreaturas. et ẜm hoc dr̄ tam angelus ꝙͣ aīa ymago velad ymaginem: et ꝙͣtum ad hoc intelligitur auctoritasdyoni. ſupradicta. Dicit̉ iterū rōe ſimplicitatis eſſentie⁊ ſic intelligitur auctoritas yſido. Dicitur iterū rōe capacitatis in cognoſcendo deū. et ſic vtriqꝫ ꝯuenit. Dicitetiā rōne immortalitatis. ſicut ponit caſſiodo. et ſic conuenit vtriqꝫ. Dicitur etiā rōne finis creaturarum. et ſiccōuenit homini qd̓ nō angelo. et ſic poſſunt ſolui om̄iaobiecta. ¶ Querit̉ cōſequēter de tribꝰ ꝯſequētibus differētijs. ꝙͣtum ad differētiam eaꝝ et ordinē et numerum:et videtur ꝙ nō differant. cū quelibet earū videatur dicere rōem manifeſtatōnis reſpectu dei. Si dicatur ꝙ ꝓprie dicit̉ ſpeculum. ꝓut ab alio recipit lumen: ſꝫ ymaset manifeſtatio dicūt rōem expreſſionis vel manifeſtatonis. differūt tn̄. quia ymago ꝙͣtum ad habituꝫ. et ideoꝓprie dr̄. ꝙ ip̄a ē cuius generatio ē ꝑ imitatōnem. manifeſtatō v̓o ꝙͣtum ad actu. Sed tunc obijcitur de ordine.quia videtur ẜm hoc. ꝙ tercia differētia debeat p̄cedereſecundā. qꝛ prius ē cōſiderare angelū ꝙͣtū ad eius vires

ſecūdo ꝙͣtum ad receptōem factā ī ip̄is. tercio ꝙͣtum admanifeſtatōem ſpecierū iā receptarū: et ẜm hanc repn̄tatōeꝫ ymago ꝙͣtum ad primū videt̉ ſumi: ſpeculū ꝙͣtumad ſecūdū: manifeſtatio occulti luminis ꝙͣtum ad terciū¶ Preterea videt̉ ꝙ differētia p̄aſſignata inter imagin⁊ nanifeſtatōem nulla ſit. quia cuius ē actus. eiuſdem ēhabitus: gͦ ẜm illā differētiā imago et manifeſtatio adidem dicerētur. ſꝫ manifeſtatio dr̄ ad inferius. gͦ ẜm hocetiā imago qd̓ falſum ē. ẜm ꝙ oſtenſum ē fupra ꝑ auctoritatē aug. in li. d̓ trini. ¶ Ite dicimus ꝙ in trinitate potētia appropriat̉ patri. et ſapiētia filio. bonitas ſpūiſancto: ſꝫ coſtat ꝙ p̄dicte tres differētie reſpiciūt ſolumodoſapiētiā. Queritur gͦ cū angelus ī ſua creatōne recipiateffectus totius trinitatis. quare ſolū in ſua diffinitioneque eē eius indicare debet. ponūtur differētie reſpicientes ſapiētiaꝫ. nō potētiam nec bonitatē. ¶ Itē queriturvtrū ꝑ aliquā iſtarū differētiarū. ſit aſſignare differentiā angeli ad aīam: et videt̉ ꝙ nō. quia coſtat ꝙ ē imagſicut et angelus. ſimiliter ⁊ ſpeculū: rōne cuius dicūt ꝗdā. ꝙ ꝓphete vidēt in ſpeculo. et rōe huius ponimus intellectu ſpeculatiuū in aīa. Similiter aīa eſt manifeſtatio occulti lumīs. ꝑ ip̄am em̄ ē manifeſtare deū. et ſi nōplene ſicut per angelū. ¶ Querit̉ ſimiliter de ꝯſequentibus differētijs. que vidētur explanare rōeꝫ ſpeculi. ꝓutangelus dicit̉ ſpeculū. et queritur quō differāt. videturꝙ ſit ibi ſolū inculcatio v̓boꝝ. ¶ Ad quod dicenduꝫ. ꝙhec tria ponuntur in rōe angeli. ꝓut ordinātur ad cōteplatōnem. Eſſentialiter em̄ et primo ſe habent ad huncactum. exigitur em̄ ꝙ ſit eēntia potēs intelligere. et ꝙͣtūad hoc tenet rōem imaginis: requiritur etiā lumen quoeffectiue intelligit. et ꝙͣtum ad reſpectū illius. dicit̉ manifeſtatio occulti luminis. exigitur etiaꝫ quo intelligaformaliter .ſ. ſpecies recepta ab intelligēte. et reſpectu illius dr̄ ſpeculū. Sicut em̄ in ſpeculo recipiūtur ſiue reſultāt ſpeciēs ſenſibiles. ita in hoc ſpeculo ſpecies intelligibiles. Rōne ergo horum triū que exigūtur ad ꝯtenplatōem. potens intelligere. lumē et ſpecies. et quaſi adtres rōes cauſe referūtur. Dicitur angelus qui eſt pͥmacreatura cōtemplatiua. imago dei. manifeſtatio occultluminis. ſpeculū purum ⁊cͣ. Ex his etiā patet ordo iſtarum differētiarum. ¶ Sed cū queritur. quare angelusmagis diffiniatur rōne ſapiētie ꝙͣ bonitatis aut potentie. Dicēdū ꝙ omnia dant̉ intelligi. Nā noīe imaginisintelligitur potentia intelligēdi que ē prima ip̄ius angli: per hoc etiam ꝙ dicitur ſpeculū purū. incōtaminatūnotatur bonitas. et ſic om̄ia dantur intelligi: ſꝫ illud maxime ꝑtinet ad cognitōem. quia de natura prima ordīatur ad cōtemplandum deum. et alia cōſequenter. ¶ Adaliud v̓o quod queritur. vtrū ꝑ aliquā iſtarū differētiarum differat aīa ab angelo. dicimus ꝙ ſi ille tres primdifferētie ꝯueniant aīe et angelo. differēter tamē: angeliem̄ ſunt prima lumina creata. ſed aīe ſecunda. Iteꝫ anime cōuenit rō ſpeculi. ſꝫ hoc rōe eius ꝙ ꝯgnoſcit per abſtractōem ſpecierū a fantaſmatibus: nō ſic angelus. ſedmagis ꝓut recipit a ſuperiori. vnde determinamus qͣſitriplex ſpeculum creatū. Unū ẜm quod dicimus ꝙ oēscreature ſunt quaſi ſpeculū dei. ẜm ꝙ ip̄a ſunt veſtigiuꝫtrinitatis. Aliud ſpeculū dr̄ aīa. Terciū angelus. Perdifferētias v̓o ſubſequētes differt angelus eēntialiter.licet em̄ aīa ꝙͣtum ad ſtatū innocētie poſſet eē ſpeculuꝫpurum. nō tamē perlucidiſſimū. ſꝫ angelus dr̄ ſpeculuꝫperlucidiſſimū. cōtra hoc ꝙ aīa in ſtatu innocentie et ſidicit̉ ſpeculū nō tn̄ perlucidiſſimū. ſed minus lucidumpurū cōtra hoc ꝙ aīa ī ſtatu peccati ſpeculū obſcurū ē:ſꝫ ꝑ reliquas differētias remouetur triplex genus macule ab angelo. ſpeculū em̄ pōt eē ſordidū. vel quia in ſe hꝫmaculā. et ꝙͣtū ad hoc dr̄ immaculatū: vel quia ī ſe recipiat ab extrinſeco. ſꝫ hoc dupliciter. vel quia res ſordida ei adiungitur. vel quia rei ſordide adiungitur: qꝛadmodū dicimus. ꝙ manus munda per motuꝫ eius:lutū ſordidatur. ẜm ꝙ dicimus ꝙ aliquis ponit manuꝫ