¶ Alembrum quintum.Dītū quo querit̉ ex quibꝰ colligat̉ pͥncipalit̓ mūdi pulchritudo: ad qd̓ ſic. Pulchrum ⁊ bonū ſeſe ꝯcomitant̉. cū gͦ bonias determīet̉ ꝑ modū ſpēꝫ ⁊ ordine ī vniuerſo. ꝑ ꝯſequēs determīat̉ pulchritudo. Qd̓ videt̉. dicitur em̄ pulchra res ī mūdo. qn̄ tenet modū debitū ⁊ ſpeciem ⁊ ordinē. ⁊ que plus hꝫ de his. plus hꝫ de pulchritudine. que d̓o minꝰ. habet minꝰ de pulchritudīe: gͦ principalit̓ mūdi pulchritudo ex iſtis ꝯponit̉. ¶ Ad idē pulchritudo mūdi eſt deſcēdens a pulchritudīe pͥma. ſic̄ patet ī libro ꝯfeſſ. xj. Tu feciſti ea qꝛ pulcher es. pulchraem̄ ſūt. nō tn̄ ita ſicut tu conditor eoꝝ. quo ꝯꝑato n̄ pulchra ſunt nec bona ſūt: pulchritudo gͦ creature ē veſtigium quoddā. ꝑueniēdi ad cognitōeꝫ ad pulchritudinē icreatā. Unde yſi. ex pulchritudīe circūſcripte creature.pulchritudinē ſuā q̄ circūſcribi nequit. facit deꝰ intelligi: ſꝫ veſtigiū attēdit̉ ẜm modū ⁊ ſpēꝫ ⁊ ordinē: prīcipaliter gͦ pulchritudo mūdi determīabit̉ pͥncipalit̓ penesſpēm modū ⁊ ordinē. ſed modꝰ ſpēs ⁊ ordo deſinētibꝰ creaturis deſinit eſſe. gͦ pulchritudo mūdi ī illis rebꝰ pt̄ deſinere eſſe. ¶ Sꝫ videt̉ ꝯtrariū qd̓ dicit aug. in li. de natura boni: ſit decedētibꝰ ⁊ ſuccedētibꝰ rebꝰ tꝑalis q̄damin ſuo gene̓ pulchritudo. vt nec ip̄a que moriūt̉ vel deſinūt eſſe qd̓ erāt turpēt aut turbent modū ſpēm ⁊ ordinēvniuerſe creature: ſic̄ ẜmo bn̄ ꝯpoſitꝰ vtiqꝫ pulcher ē: ꝙͣuis in eo ſillabe atqꝫ oēs ſoni tanꝙͣ naſcendo moriendotrāſcurrāt: gͦ deſinētibꝰ rebꝰ vel ſuccedentibꝰ non deſinitpulchritudo. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙ pulchritudo ſurgit innūdo ex tribꝰ p̄dictis: ſꝫ illa tria ꝯtingit duplicit̓ ꝯſiderare: vel ẜm ꝙ ſunt ī generibꝰ ⁊ ſpeciebꝰ que ꝑmanent.vel ẜm ꝙ ſunt ī rebꝰ trāſeūtibꝰ. Pulchritudo aūt in rebus trāſeūtibꝰ duplicit̓ cōſiderat̉. vel in re q̄ tranſit ẜmſeip̄am. vel inqͣtuꝫ comꝑat̉ alteri q̄ ſuccedit illi: pͥmo etſcd̓o mō pulchritudo manet ī vniuerſo ẜm ſtatū ꝗ nunceſt. ⁊ attēdit̉ ẜm modū ſpēm ⁊ ordineꝫ in his ẜm vtrūqꝫmodū: in futuro v̓o qn̄ quieſcent corꝑa mobilia. nō eritpulchritudo niſi ẜm pͥmū modū. ratōe pͥncipioꝝ ⁊ earūreꝝ que ī ſe habēt ꝑmanētiaꝫ ex dono ꝯditoris: pulchritudo aūt in re trāſeūti ẜm ſeip̄am accepta. ſicut ip̄a restranſit. ita tranſeūt modꝰ ſpēs ⁊ ordo ⁊ ꝑ ꝯſequens ipſapulchritudo. ⁊ de iſta non loquitur augu.¶ Nembrum ſextum.Dſextū mēbrū quo querit̉. Que ꝯferāt adpulchritudinē vniuerſi. Et hꝫ hͦ membrūjͣtuor articulos. Primo querit̉ vtrū maIIla ꝯferāt ad pulchritudineꝫ vniuerſi. Secundo ſi bona mutabilia. Tercio ſi mirabilia. Quartoſi ip̄a incarnatio cum ſacramentis ꝯſequentibꝰ.¶ Articulus primus.D primū ſic videt̉. ꝙ mala nō ꝯferant: ea em̄que deturpāt pulchritudinē rerū. opponūturpulchritudini reꝝ: ſed que opponūt̉ pulchritudini rerū opponūtur pulchritudini mūdi. ſicut qd̓ deformaret manuꝫ vel pedem in corꝑe hūano. deformaretcorpus: mala ergo cū deturpent ip̄as res que ſunt ī vniuerſo. opponūtur pulchritudini vniuerſi. nō ergo conferunt ad pulchritudinē. ¶ Item dyoni. de diui. no. ducitad incōueniēs ponētibꝰ malū eſſe ⁊ bonoꝝ generatiuū.Incōueniens aūt eſt quod malū ꝯferat ad ꝯpletōeꝫ oīs⁊ toti nō imꝑfectū eſſe ꝑ ſeip̄m largiat̉. ex quo videt̉ relinqui. ꝙ malū nō ꝯferat ad pulchritudinem vniuerſi.¶ Item in vnoquoqꝫ genere ſi oppoſitū ꝯiungat̉ cū oppoſito. minuit virtutē ip̄ius. quare malū ſi ꝯiungat̉ bono.ſed pulchritudo eſt vnū quod ꝑtinet ad virtutē boni. ergo minuit̉ pulchritudo: non ergo malū ꝯfertur ad pulchritudinē vniuerſi. ¶ Contra oppoſita iuxta ſe poſitapulchrius eluceſcūt. ergo bona malis oppoſitis pulchri

ora apparēt: ergo malum ꝯfertur ad pulchritudinē vniuerſi. Item ſi non eſſet malū culpe. malū pene indecenter in vniuerſo ordinaret̉. ſed decēter ordinat̉. ergo malum culpe ꝯfert ad pulchritudinē vniuerſi ſicut ad decētiam. Item ſi nō eſſet mors que eſt malū pene. non eſſetſuſtinētia mortis: etſi nō eſſet ſuſtinētia mortis. nō eſſetſuſtinētia mortis ex cauſa debita. ⁊ ſi nō eſſet illa ſuſtinētia ex cauſa debita. nō eſſet martiriū: ⁊ ſi nō eſſet martirium. de eſſet aliquid pulchritudini vniuerſi. ergo malūconfert ad pulchritudinē vniuerſi: eodem modo intelligendum eſt de alijs penis. Item vilioribꝰ locis ꝯgruuntres viles. Unde augu. in li. de libe. arbi. Seruus in tali peccato deiectus. vt mundande cloace dignus habeatur. ornat eam turpitudine ſua: ⁊ vtrūqꝫ horum .i. turpitudo ſerui ⁊ mundatio cloace iam ꝯiūctum ⁊ redactumin quandam ſui generis vnitatē ita diſpoſite domui cōaptatur. vt eius vniuerſitati ordinatiſſimo decore cōueniat: ſic voluntaria que in peccato fit turpis eſt affectiocui ꝓpterea penalis adhibetur. vt ordinet eam vbi taleeſſe turpe nō ſit: ⁊ decori vniuerſitatis ꝯgruat. vt peccati dedecus emūdet pena peccati. Ex qua auctoritate elicitur ꝙ malū ꝯfert ad decorem vniuerſi. Item augu. inenche. xj. c. Simul vniuerſa ſūt valde bona. quia ex ornibus ꝯſiſtit vniuerſitatis admirabilis pulchritudo: inqua illud quod malū dicit̉ bene ordinatū ī loco ſuo poſitum. eminētius ꝯmendat bona. vt magis placeāt ⁊ laudabiliora ſint cum ꝯꝑentur malis. Ex quibꝰ colligiturꝙ mala ꝯferant ad pulchritudinē vniuerſi. ¶ Ad quoddicendū. ꝙ aliter eſt de malo culpe ⁊ de malo pene: malum em̄ culpe nec in eo ꝙ eſt malum. nec in eo ꝙ eſt culpe. ꝑ ſe eſt ad pulchritudinē vniuerſi. Unde aug. nō ip̄aeccata ⁊ ip̄a miſeria ſunt ꝑfectioni vniuerſitatis neceſſaria. Inꝙͣtum aūt malum culpe eſt ex quo elicit̉ bonū.ſicut dicit augu. in enche. ꝙ nō ꝑmitteret deus mala fieri. niſi ex eis bonū eliceret: ⁊ iterum inꝙͣtum malū culpe debetur pena. ẜm hoc ꝯfert ad pulchritudinē vniuerſi. Item inꝙͣtum bonū oppoſitum magis apparet bonuꝫex comꝑatōne mali. De ſcd̓o habetur in. iij. d̓ libe. arbi.Si peccatis animaꝝ detractis miſeria perſeuerat autpeccata precedit. recte deformabitur ordo aut admīſtratio vniuerſitatis: rurſus ſi peccata fiant ⁊ deſit miſerianihilominꝰ dehoneſtat ordineꝫ iniquitas: cum aūt nonpeccantibꝰ adeſt beatitudo. ꝑfecta eſt vniuerſitas. cumv̓o peccantibꝰ adeſt miſeria. nihilominꝰ ꝑfecta eſt. Detercio ponit augu. exemplū in li. d̓ ciui. dei. Sicut pictura cū colore nigro in ſuo loco poſita ꝯgruit. ita vniuerſitas rerum cū peccatoribꝰ pulchra eſt: ꝙͣuis ꝑ ſeip̄os cōſideratos ſua deformitas turpet. Item yſido. in li. d̓ ſūmo bono. ꝑmiſit deus mali ſtatum aboriri. vt ex cōtrarijs malis bone nature decor emineret. Ex his auctoritatibꝰ patet qualiter malū ꝯfert ad pulchritudineꝫ vniuerſi. ẜm ſtatum qui nūc eſt. nō ẜm ſtatum eſſentialemip̄ius. ¶ Per hoc poteſt ſolui primo obiectū. licet eī deturpet bonū illud cuiꝰ eſt deformitas: nihilominꝰ ex aliaratōne ꝯfert ad pulchritudinē occaſionalit̓. ¶ Ad ſcd̓ov̓o obiectum dicendū. ꝙ ꝯferre ad pulchritudinē vniuerſi dicitur dupliciter. vel ita ꝙ ſit de eē ip̄ius rei pulchre⁊ ẜm hoc malū culpe nō ꝯfert. ⁊ ideo pro incōueniēti habetur. ꝙ toti nō imꝑfectum eſſe largiat̉. ſicut dicit dyoniſiꝰ. Si v̓o ꝯferens dicat̉ ꝑ occaſionē. nō repugnat ꝗnmalū ſit ꝯferens. pōt ergo dyoniſiꝰ vno mō habere ꝓ incōueniēti. alio mō nō. ¶ Ad terciū v̓o dicenduꝫ. ꝙ licetmalū minuat virtutē boni qd̓ deformat aut corrūpit: nōtn̄ tollit̉ qn ſit ꝯferens ad pulchritudinem vniuerſi. Exalia em̄ ꝑte ordinat̉ ad bonū maiꝰ. vel ip̄a res que peccat rōne vilitatis peccati ī loco ſibi debito collocat̉: nondico debito nature ſꝫ debito deformitati. Un̄ aug. in li.de libe. arbi. Fit vt peccās creatura ſuꝑior. a creaturisinferioribus puniant̉. quia ille tam ſunt infime vt ornari a turpibus animis pn̄t. atqꝫ ita decori vniuerſitatiscongruere.