Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

locale. vt om̄e genꝰ termīatōis ꝯtineat: quoddā ꝯtinetur loco. quoddā ꝯtinet̉ tꝑe. quoddā ꝯtinet̉ ꝯp̄henſione oībꝰ his modis dicat̉ ꝯtineri ſiue ꝯp̄hēdi. nūquidex dicit̉ locale. Ad qd̓ dicēdū. ſicui dictū ē. ſpūs corꝑa localia dicūt̉ ẜm aliā aliā differētiā localitatis. licꝫ locꝰ corꝑalis vtrobiqꝫ accipiat̉. circūſcpͥtiocoīter dicat̉: alit̓ tn̄ alit̓ dicit̉ corpꝰ circūſcribi ſpūs.corpꝰ dicit̉ circūſcribi loco. vt ꝑs ſit in ꝑte loci. mīor īmīori. maior ī maiori. totū ī toto. excepto de corꝑedn̄ico dicit̉ ē ſub ſacramēto. hꝫ ꝓpria diſquiſitōemſpūs aūt dicit̉ circūſcribi vt totū ſit intra nihil eiꝰ exͣ. ꝯmētiēdo ꝑtē ꝑti hmōi habeat. Ad aliud d̓odicēduꝫ. licꝫ ſint diuerſi modi ꝯtinēdi loco. tꝑe. ꝯp̄hēſione: tn̄ quādā anologiā ſe habēt. vt qd̓ ꝯtīet̉ locoꝯtinet̉ tꝑe. qd̓ vo ꝯtinet̉ tꝑe. ꝯtinet̉ ꝯp̄hēſione. ecōuerſo. qꝛ v̓o verbū ꝯp̄hēſionis (ſic̄ habet̉ ī libro de videndeo) dicit̉ de re illa. cuiꝰ fines circūſpici poſſunt. quādamōneꝫ ſiue ſimilitudinē ſe habet ad eſſe in locovbi ẜm acceionem?liorem dicitur finis.Nembrum tercium.D terciū quo querit̉ vtꝝ poſſit ſine localitate. ad qd̓ ſic. localitas depēdet a rōecorꝑis. ſꝫ angelica natura. ſit ſub̓a ſeꝑata a corꝑe. hꝫ depēdentiā a corꝑe vel coditōib: pōt eſſe ſine localitate. Forte dicet̉pōt angelꝰ ſine loco ſꝫ quo ad oꝑatōꝫctū. Cōiſic. duplex eſt actꝰ: actꝰ ſcꝫ ꝯtemplatōnisū. actꝰ ꝓprie cognitōis quo ſe cognoſcitvel alia a ſe: ſꝫ quo ad neutꝝ actu hꝫ depēdentiā a corꝑeUnde aug. ad oroſiū. ſpūs ꝯditꝰ ſicut ē āgeloꝝ. ꝙͣꝙͣ ſinetꝑe ꝯtēplet̉ dei eternitatē. veritatē. caritatē: tn̄ qꝛ ex tꝑein inferioribꝰ iuſſa dei ꝑficiūt iure credūt̉ moueri ī tꝑe hoc excludēs locū. ptꝰ ſequit̉. ſpūs hoīm mouet̉ ī tꝑeremīſcēdo p̄terita. futura expectādo. alia noua diſcēdo:nec tn̄ motſte ē in loco: multo fortiꝰ eſt ī angelis. cuꝫſe vl̓ alia cognoſcūt. creatura aliqͣ vel ẜm ſub̓aꝫ vl̓ ẜmactū. hꝫ depēdentia a loco ita dicet̉ localis. ſꝫ ſine localitate poterit. Itē intellectꝰ impoſſibile.nullū corpꝰ eēt. tn̄ ſub̓a incorporea eēt: abſtrahet̉ tūc alocalitate. aliqͣ creatura pōt ſine localitate: ergꝓpriū ē creature localē. Sed tūc obijcit̉ nūquid ſic̄de deo ꝓpriū ē eſſe vbiqꝫ. nūquid ſimilit̓ ꝓpriū ē creatureeſſe hic. alibi: ſꝫ ſi eēt corpꝰ. diceret̉ deꝰ vbiqꝫ in ſeip̄o. ſic̄ videt̉ dice̓ aug. a dardanū. vbiqꝫ ē deꝰ. qꝛnuſꝙͣ ē abſens. in ſe aūt ip̄o. qͣre ꝯtinet̉ ab eis ꝗbꝰ eſtpn̄s. Et iteꝝ aug. ꝯtra maximinuꝫ. q̄renteꝫ anteꝙͣ face̓tdeꝰ celū terrā. anteꝙͣ face̓t ſct̄os. vbi habitabat? habitabat ī ſe deꝰ apud ſe habitabat. apd̓ ſe fuit. Sil̓r videt̉ dicere de ſubſtātijs īcorporeis ſeꝑatis. ſint hic: itaibi. Ad qd̓ dicēdū. localitas ꝓui depēdet a corꝑe. ēꝯditō ſine pōt aliqͣ creatura: ſꝫ ẜm extēdit̉ vt dicatur vnaqueqꝫ creatura habe̓ ꝓpriā termīatōeꝫ. ſic pōeeſſe creatura ſine illa termīatōe. ſic̄ pōt ſine: ſꝫhoc ꝯſueuit ſcpͥtura vocare localitatē. Ad autēqd̓ obijcit̉ deꝰ eēt vbiqꝫ. ſi eēt corpꝰ: ſil̓r angelꝰhabēt. ita ibi. dicēdū ē: vbiqꝫ dicit̉ duplicit̉. ꝓprie dicit̉ pn̄teꝫ om̄i loco. ſic exiſtēte corꝑe. dicet̉ deꝰ vbiqꝫ. Alio v̓o dr̄ pn̄teꝫ om̄i creaturevel deficiētē reſpct̄ū alicꝰ. ẜm exn̄te corꝑe. dicētdeꝰ vbiqꝫ: ſi ſic acciꝑet̉ dupl̓r. tūc vno dicet̉ angelo. eēt. et ſi eēt corpꝰ: ſꝫ ē ꝯſuetudo ſcpͥture ſicdice̓. ſꝫ magis vel illd̓. vt ꝑtitō attīgat ſub̓aꝫlocū aūt ſitū. Si at̄ q̄rat̉ vtꝝ ſit ꝓpriū creat̉e alicubi.Rn̄dendū. ꝓpriū dr̄ dupl̓r. vel vt ſimpl̓r. vl̓ vt ẜm tp̄sſiue vt dicat̉ alijs nomībꝰ ẜm ſub̓aꝫ ẜm actū nūc eſtprimo modo non dicit̉ eſſe ꝓpriū creature. vt ꝯueniatom̄i creature eſſe alicubi. ſcd̓o v̓o modo dicitur. Queſtō ſedecima de pulchritudine vniuerſi.

Ertitur ꝯſideratiodemū poſt ꝯditōes creature ex ꝑte quātitatis. circa ꝯditōnes ex ꝑte qͣlitatisſunt verū bonū pulchrū. De veritateat̉ bonitate dictū ē ſuꝑiꝰ ī tractatu deeēntialibꝰ dictis deo. ſeꝗtur ꝯſiderato pulchritudīe pulchro. Circa quod ſic poſſunt diſtingui queſita. Primo quid ſit pulchrum. Secundo que ſit differentia pulchri apti. Tercio cui rei conuenit pulchrum. Quarto. v. pulcritudo poſſit augeri minui ī vniuerſo Quīto ex ꝗbꝰ colligat̉ pͥncipalit̓ md̓i pulchritudo. Sexto que conferant ad pulchritudinem. Nembrum primum.Irca ratōeꝫ pulchri ſic. Pulchrū bonūſunt idē in ſub̓a. ſic̄ habet̉ a dyoniſio ī li.de diui. no. ſꝫ aliquaꝝ ē differētia ratōis.Querit̉ vtrūqꝫ addat ſuꝑ ens: qd̓ addit pulchrū ſuꝑ ens quo differt a bono. vtrūqꝫ aūt dicitdiſpoſitōneꝫ reſpectu alicuiꝰ cauſe. ſꝫ bonū dicit reſpct̄ucauſe finalis: pulchrū differat rōe a bono reſpectualt̓iꝰ cauſe ſumet̉ n niſi r̄ſpct̄ū cauſe formal̓. Qd̓ etiā vr̄ em̄ tria inſint creature. modꝰ. ſpecies ordo: ſpeciesmaxime videtur illud ẜm qd̓ determīat̉ pulchritudoUnde ſpecioſuꝫ pulchrū dicere ſolebamꝰ. ſꝫ ſpēs ſumit̉ex ꝑte forme: ergo pulchrū ex ꝑte forme. Sꝫ ſi ex ꝑte forme. veritas ſimilit̓ accipiat̉. ex illa ꝑte differūt verum pulchrū: ſi differūt. que ē differētia vl̓ cauſadiſterēdi. Rn̄det veritas ē diſpoſitō ex ꝑte forme relata ad interiꝰ: pulchritudo v̓o ē dipoſitō ex ꝑte forme relata ad exteriꝰ. Solebamꝰ pulchrū dice̓ qd̓ ī ſe hēbatvn̄ ꝯueniēs eēt ī aſpectu. aūt pulchrū accipiat̉ ex ꝑteforme. ptꝫ qd̓ dic dyoni. ẜm ip̄m pulchrū oīa diſtinguūt̉. aug. de natura boni. In hoīs forma qꝛ maior ēpulchritudo. ī eiꝰ ꝯꝑatōe ſūme pulchritudo deformitasdr̄. Sꝫ ẜm qd̓ dicēduꝫ ē de eo qd̓ dīc dyoni. in li. de diui.. Decoꝝ bonū ẜm oēm caꝫ oīa affectāt. Ex videt̉ appetitꝰ ſit finis. decoꝝ ſiue pulchrū reſpicit finem. Ad qd̓ dicēdum affectare ſiue appete̓ dicit̉ ꝓprie coīter reſpectu finis cauſa finalis dicit̉: coīter ẜm om̄e in quieſcit appetitꝰ dicit̉ finis. vt qd̓ ē delectabile intellectui dicit̉ appetē intellectꝰ. qd̓ ē delectabile viſui viſus. ita de alijs: ẜm hunc modū decoꝝ ſiue pulchrum cadit in naturali appetitu omnium rerum.Membrum ſecundū.Appoſita hac differētia. ꝯſeq̄nt̓ q̄rit̉ differētia pulchri apti. Ad qd̓ rn̄det yſid̓.de ſūmo bono. decor elemētoꝝ oīm in pulchro apto ꝯſiſtit: ſꝫ pulchꝝ ē qd̓ ſeip̄mpulchrū ē. vt ex aīa mēbris ꝯſtans: aptū v̓o vt veſtimentū. vt victꝰ. Ideoqꝫ hoīeꝫ dicimꝰ pulchrū ad ſe. qꝛ veſtimēto victui ē neceſſariꝰ. ſꝫ iſta homini ideo at̄illa apta. qꝛ ad alid̓ .i. ad homini accōmodata. ſibimetſunt neceſſaria. de elemētoꝝ naturis dicēduꝫ eſt. Uidetur differētia pulchri apti ī hoc. pulchrū dicat̉ī ſeip̄o: aptū v̓o ẜm homī accōmodat̉ vl̓ alteri rei cuiꝯueīt. vn̄ vr̄ pulchꝝ ꝓprie ex ſpē dici ſine forma. large accipiēdo formā: aptū v̓o ex ꝯiūctōe decēti alio. Nembrum terciū.Dterciuꝫ quo querit̉ cui rei ꝯueniat pulchrum. hoc eſt vtrum malū culpe dicaturpulchrum vel malum pene. vel minus bonum ꝯꝑatōne maioris. malum cupe dicatur pulchrū ſic accipit̉. Malū culpe inꝙͣtumhmōi eſt veſtigiū dei. ſꝫ pulchrum ī creatura inꝙͣtumſic eſt. eſt veſtigium dei. ergo malum culpe non eſt pulchrum. Quod etiam videtur ex hoc. quicqd em̄ defor-