do pͥma coeq̄ua in hac diuiſione trimēbri nō ꝯnūeratur¶ Ad illud v̓o qd̓ obijcit̉ de tꝑe ⁊ motu. ꝙ ſūt nō ꝑ ſe entia ſed ī alijs fundant̉. ⁊ ita nō debēt poni int̓ pͥma. Rn̄dendū. ꝙ licet ẜm ratōeꝫ accidētiuꝫ ſint poſteriora ſubiectis. in hoc tn̄ ꝙ de nō eſſe ꝓcedāt ī eſſe. primo int̓ prima coeq̄ua ẜm quādā diuiſionē nūerant̉. ¶ Ad illd̓ d̓oqd̓ obijcit̉ de diuiſiōe bimēbri. ꝙ nō eſt ſufficiēs: dicēdūꝙ loquit̉ de materia formaꝝ corꝑaliū. in qua ꝑ quādaꝫindiſtinctōeꝫ ſūt ille forme: ꝓpter qd̓ pͥmo dicit̉ opꝰ creationis. ⁊ deinde opus diſtinctōis. Unde forma ꝑ hͦ noīematerie dat̉ intelligi. vt ſic duo prīcipia intelligant̉ coequeua. primū ex ꝑte ꝯditoꝝ incorporeoꝝ ⁊ ſecūdum exꝑte ꝯditoꝝ corporeoꝝ. ¶ Ad vltimū dicēduꝫ. ꝙ licet tēpus ſequat̉ motū ẜm quēdam modū. nihilominꝰ tn̄ magis ponit̉ tp̄us inter pͥma coeq̄ua ī pͥma diuiſiōe ꝙͣ motus ratōe ip̄ius nūc. qd̓ ē prīcipiū temporis: eo ꝙ motꝰẜm illud nūc nūerat̉: dat̉ tn̄ motꝰ ꝑ illud intelligi ẜm ꝙꝯmūe eſt ad motum ⁊ ad mutatōeꝫ ⁊cͣ.¶ Nembrum terciū.D terciū mēbrū quo querit̉ ꝓpter quoddāverbū ph̓oꝝ qͥ dicūt mūdū incepiſſe. UtꝝL Imūdꝰ incepit eē. Ex iā dictis em̄ habet̉. ꝙincepit eē: ꝙ aūt nō incepit eē ſic arguunt.Om̄e qd̓ īcepit eē. generat̉ ſimpl̓r vel ẜm qd̓: ſꝫ mūdꝰ nōgenerat̉ ſimpl̓r vl̓ ẜm qd̓: qd̓ ei generat̉ materiā habuitpiacētē. mūdꝰ aūt nō habuit materiā p̄iacētē: nā illa materia ē ens ꝯditū. gͦ ē pars mūdi. nō gͦ mūdꝰ incepit eſſe¶ Itē ex intētōe eiꝰ ꝙ ē inciꝑe arguūt. Inciꝑe em̄ ē in ſeeē caꝑe: ſꝫ nō pōt caꝑe eē in ſe. niſi qd̓ mō aliqͦ priꝰ eſt. nōaūt pōt priꝰ aliqͦ mō eē niſi ſit ens ī potētia. nō dū ens inactu: ſꝫ tale nō ē mūdꝰ. gͦ mūdꝰ nō incepit eē: nulla em̄ ēpotētia facta exͣ mūdū. ¶ Itē qd̓ incipit ī tꝑe incipit: q̄aliqd̓ tꝑis p̄ceſſit. ⁊ aliqd̓ ē p̄ſens. ⁊ aliqd̓ futuꝝ: qd̓ ſi etp̄us p̄ceſſit mūdū: ſꝫ hͦ ē impoſſibile. cū mūdꝰ dicat ꝯtinētiā factoꝝ oīm viſibiliū ⁊ inuiſibiliū. tp̄s aūt ē alteꝝ horū. ¶ Ꝙ at̄ inceꝑit arguit̉ ex qͣdaꝫ ſil̓itudine quā ponitaug. maioris mūdi ad mīorē mūdū: ſic̄ em̄ hō ꝗ ē minornūdꝰ. hꝫ iuuētutē ⁊ alias ꝑtes etatis. ita ⁊ maior mundus: ſꝫ om̄e qd̓ hꝫ hās differētias etatis incepit eē. gͦ mūdus īcepit eē. Itē ī mūdo ē mutabilitas. ſꝫ mutabilitasinditiū ē inceptōis. gͦ mūdꝰ incepit eē. Itē qd̓ finē habꝫẜm modū ẜm quē finē hꝫ deſinit eē: ſꝫ qd̓ deſinit eē incipit eē ſiue incepit. gͦ mūdꝰ incepit eē. ¶ Ad qd̓ dicēdū ꝙalit̓ acceperūt ip̄i ph̓i intētōeꝫ eiꝰ qd̓ ē inciꝑe. ⁊ alit̓ ſacre ſcripture expoſitores: dicūt eī inciꝑe qd̓ ī mat̓ia p̄iacēti capit eē. ſic̄ ea q̄ generāt̉. Nā qd̓ generat ī aliqͣ materia ſubiecta generat: ⁊ ẜm hͦ mūdꝰ n̄ īcepit. niſi ẜm illūmodū ẜm quē dicit̉. ꝙ mat̓ia prīo creata fuit īformis. ⁊ptꝰ recepit diſtīctōeꝫ formaꝝ. Alio v̓o mō dicit̉ īciꝑenūc pͥmo eē. ſiue aliqd̓ eiꝰ fiūt ſiue aliqd̓ n̄: ⁊ ẜm hͦ mūcincepit eē. ¶ Per dicta pt̄ ſolui qd̓ obiectū ē. ẜm em̄ hūcvltimū modū. nō om̄e qd̓ incipit generat̉ ſimpl̓r vel ẜmqd̓. ſꝫ ſeꝗtur fit nūc pͥmo ī eē. Eodē mō ē ſoluēdū de alijsNā inciꝑe cū ſit ī ſe caꝑe eē. hͦ nō ē. qꝛ priꝰ aliqͦ mō fiuntduratōe mat̓ia ꝙͣ forma: ſꝫ qꝛ mat̓ia in ſe capit formam.¶ Sil̓r rn̄dēdū ad t̓ciū. Inciꝑe eī ſic̄ dictū ē n̄ ponit aliqd̓ tꝑis an̄ ſe. ſꝫ ponit nūc pͥncipiū tꝑis ꝯcomitās.¶ Queſtio quindecima deloctate creature.Ranſeūdū ē ad cōditōeꝫ localitatis creat̉e. circa qd̓ q̄rit̉¶ Primo vtꝝ oīs creat̉a ſit localis.¶ Scd̓o vtꝝ habeat eandeꝫ diſpoſitionem localitatis.¶ Tercio vtrum poſſit eſſe ſine localitate.¶ Membrum primuꝫ

Uod nō oīs creatura ſit local̓ ſic habet̉.locꝰ ē terminꝰ rei ꝯtinētis aliā rē. Si gͦ oīscreatura eēt localis. q̄libꝫ res habe̓t rē cōtinētē ip̄aꝫ: qd̓ ſi eēt. in infinitū eētgreſſus: nō gͦ oīs creatura ē localis. ¶ Itē damaſ. locꝰ eſt fis eiꝰ qd̓ circūſcribit̉: cnis.iō oīs crearura ſicorꝑalis. nō oīs creatura ēItē terminꝰ nō dicit̉ ꝓprie rei niſi habētis quātitatē: ſꝫ nō oīs creatura hꝫquātitatiiō oīs creatura ē localis. Ꝙ aūt aliqͣ creatura nō hꝫ quātitatē. ptꝫ in aīa. qꝛ nō eſt ī maiori corꝑemaior. nec in mīori mior. ¶ Cōtra Bern̄. ſuꝑ Can. vj.omel̓. demꝰ ſoli deo ſic̄ īmortalitatē ſic incorporeitatemcuiꝰ natura ſola nec ꝓpt̓ ſe nec ꝓpt̓ aliud ſolatō indiget īſtrumēti corporei: liquet at̄ oēm ſpiritū creatū corporeoindige̓ ſolatō. ſꝫ qd̓ indiget ſolatō corporeo. locale eſtoīs ſpūs creatꝰ localis. Sꝫ de corꝑe ꝯſtat. gͦ oīs creaturacū ſit corꝑalis vel ſpūalis. localis erit. Ite aug. in li. deaīa ⁊ ſpū. Ex eo intellectuales naturas corporeas dicimus. ꝙ loco circūſcribūt̉. ſꝫ qd̓ loco circūſcribit̉ locale ēgͦ oīs creatura localis ē. cū illa ſit de qͣ minꝰ videt̉. Iteꝫambro. in li. de ſpūſct̄o. Oīs creatura certis ſue naturcircūſcripta ē limitibꝰ. ſꝫ qd̓ tale ē locale dicit̉. gͦ ⁊cͣ. Adidem facit qd̓ dīc hiero. in li. de ſpūſct̄o. Oīs ſubſtātiafacta. circūſcriptā hꝫ ſubſtātiā. licꝫ eī quedā locis finibꝰcorꝑalibꝰ nō ꝯtineāt̉. circūſcriptōe tn̄ ſubſtātie nō carēEx his colligit̉. ꝙ oīs creatura corꝑalis ſeu ſpūalis localis ē. ¶ Ad qd̓ dicēduꝫ. ꝙ locale dicit̉ duobꝰ modisſicut tāgit̉ in li. de aīa ⁊ ſpūſct̄o. Dicit̉ eī locale vno mōqd̓ corꝑalē hꝫ dimēſionē ⁊ circūſcriptōneꝫ. qͣ aſſignat̉ eipͥncipiū. mediū ⁊ finis: ⁊ ẜm hūc modū nō dicit̉ oīs creatura localis. Dicit̉ iteꝝ localis. q̄ ita alicubi pn̄s ē tota. vt alibi nō ſit. ⁊ ẜm hͦ dicit̉ oīs creatura ex ꝯditōe pre creature localis. ¶ Per hāc diſtīctōꝫ pt̄ ſolui qd̓ obiectū ē. Cū eī dicit̉ locꝰ ē terminꝰ rei ꝯtinētis aliā rē: ītelligit̉ hͦ ꝓprie ī corꝑalibꝰ. in ſpūalibꝰ v̓o ꝑ quādā ſil̓itudinem: ſꝫ nō dicit̉ oīs creatura ſic localis. vt vnaqueqꝫ cōtineat̉ ab aliqͣ alia creat̉a: ſic̄ em̄ ī vltimo ⁊ ſup̄mo ē dice̓. ꝙ ꝯtinet alia. ip̄m aūt nō dicit̉ eē ī loco. eo ꝙ ab altero corꝑe ꝯtīet̉. ſic ī creaturis ſpūalibꝰ ſeꝑatis: q̄ maiorisv̓tutis ē. dicit̉ ꝯtine aliā q̄ mīoris ē v̓tutis. In aliqͣ v̓o ēſtare. q̄ n̄ ab aliqͣ creat̉a ꝯtīet̉. In ſup̄mis gͦ dr̄ ꝙ localesſūt. qꝛ ꝓprio t̓mīo ꝯtinēt̉. vl̓ vere. vl̓ ẜm ſil̓itudinē. ¶ Adſcd̓m ē dicēdū. ꝙ finis pt̄ dici ꝓprie vl̓ coīt̓: ſi ꝓprie ſic ē īcorꝑibꝰ. ſi coīt̓ ſic extēdit̉ ad ſpūales creat̉as: dr̄ eī ecc̄siij. ſuꝑ illd̓ oīa tp̄s hn̄t. ꝙ ſub̓e ſpūales n̄ ꝯtinēt̉ loco. ſꝫ hͦītelligit̉ d̓ loco ꝓprie. De loco v̓o coīt̓ dīc aug. ī li. de fidead petꝝ ineſt ſingul̓ t̓minꝰ natural̓. qͦ ad ſeinuicē diſcernūt̉. ¶ Ad illd̓ d̓o qd̓ vltīo obijcit̉ ꝙ t̓minꝰ ē quātitatis.Dicēdū ꝙ tp̄s ē quātitatis dimēſiue. ⁊ ē t̓minꝰ quātitatis v̓tual̓. ſic on̄dit aug. ī li. d̓ quātitate aīe. Licꝫ eī quātitas dimēſiua n̄ ꝯueīat ſpiritibꝰ. ꝯueīt tn̄ quātitas v̓tualis. Dicūt̉ etiā eē ī loco vl̓ ꝓpt̓ diffinitōeꝫ ſub̓e. vel ꝓpi̓tōeꝫ: ⁊ ſic poſſunt adeē loco corꝑali ip̄e ſpūales ſb̓enaſ. dicit̉ angelꝰ eē in loco. qꝛ adeſt intelligibi⁊ circūſcribit̉ vbi operat̉.¶ Membrū ſecundum.D ſecūdū qͦ q̄rit̉ vtꝝ oīs creat̉a habeat eādem differētia localitatis. ꝙ ſic videt̉. locꝰeī corꝑal̓ coīt̓ accipit̉. ſiue rferat̉ ad ſpūsſiue ad corꝑa: ⁊ vtrūqꝫ dr̄ circūſcribi. Un̄aug. de eccl̓iaſticis dogmatibꝰ. Ex eo corꝑeas credimꝰ ītellectuales nat̉as. qꝛ localit̓ circūſcribūt̉: de corꝑibꝰ atmaīfeſtū ē. Cū gͦ vna ſit rō loci. ⁊ vtrobiqꝫ ꝯueīat circūſcribi. vr̄ locale dici d̓ ill̓ ẜm eādē differētiā localitatislit̉. locale eī dr̄ qd̓ figurā hꝫ. ſic̄ dici¶ Sꝫ ꝯͣriū ſicioh̓. damaſ. vt corꝑalit̓īͣhēdat̉ ⁊ alibi n̄ ſꝫ naturā figinēſiōes hn̄t. qꝛ ītellectulit̓rāt̉ ītellectuales. nec treaſſunt. Sꝫ n̄ ſic ē d̓ corꝑibꝰ. gͦ locale n̄ dr̄ ẜm eādē rōneꝫlocalitatis ſꝫ differēteꝫ: reſtat gͦ ꝙ aliter dicitur ſpiritꝰlocalis ⁊ aliter corpꝰ. ¶ Sꝫid intantū extenditur