Druckschrift 
2 (1481) Tabula tractatuus hui[us] secūde ptis sūme alexādri
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tionis. Item diuina bonitas manifeſtatiua fuit ſui īſūmo ab eterno. em̄ ē de natura boni vt ſe maīfeſtet. etſūmi boni vt ſe ſūme maīfeſtet eterni ſūmi hoī vt ſe ſūme ab eterno maīfeſtet. Si ml̓titudo creaturaꝝ facitad eiꝰ manifeſtatōꝫ. debuit multitudo creaturaꝝ abeterno. ita mūdꝰ. Itē oīs oꝑator volūtatē ꝓpterfinē. ſi oꝑat̉ in vna hora in alia. eſt ꝓpter ꝓhibentia vl̓ exꝑgefaciētia: ſed deꝰ eſt oꝑator volūtatē ꝓpterfinē. nec ht ꝓhibitiua nec exꝑgefaciētia. oꝑat̉ in vnahora aliter ꝙͣ in alia. vl̓ in vna oꝑat̉ in alia oꝑat̉. ergo oꝑat̉ ſimilit̓ oꝑabit̉. plus ē qua ī vna ꝙͣin alia hora. ab eterno oꝑat̉. Itē ſil̓r ſe hn̄s idē. ſem natū eſt facere idē: ſed deꝰ eſt ſimilit̓ ſe hn̄s ſꝑ. ergo ſꝑfacit idē ergo ⁊cͣ. Cōtra. mundꝰ renouat̉ in ꝑtibꝰ ſuisrenouatio aūt ꝑtiū dat intelligere renouatōꝫ totiꝰ. arbor vna ſi ꝓcedit. ꝓcedit ab arbore alia. illa ab alia ita aliqn̄ erit ſtatꝰ. qꝛ eſt ad infinitū ꝑuenire. Sedexn̄te ſtatu. illa arbor ſe ꝓducit in habebit facto: eodē eſt de alijs fiunt. Sicut ero eſt renouatōin ꝑtibꝰ. ita erit renouatō in vniuerſo. Itē eſt ꝓceſſꝰcauſaꝝ in infinitū. ergo neceſſe ē in materiali ꝑuenire ad pͥmā cām materialē: ſed illa ꝓducit ſe in. neceſt de ſb̓a agētis. ergo de aliquo. ergo ꝓcedit in pꝰpͥuatōꝫ ꝑfectā. ergo eſt eternū. mundꝰ ergo eſt eternꝰ. Itē ſb̓e mūdi. vel ſunt ꝯiūcte tm̄. vel ſeꝑate tm̄. vel qn̄qꝫ ꝯiūcte qn̄qꝫ ſeꝑate. Si tm̄ eēt ꝯiucte: diuiderent̉. Si aūt tm̄ diuiſe. ꝯiūgerent̉. ergo aliqn̄ diuidūtur. aliqn̄ ꝯiungūt̉. ergo neceſſe eſt motorē a quo iſtafiāt. ſed motor ē an̄ motū ẜm ſubſtātiā. ergo mūdꝰ ē exrebꝰ ſic ꝯgregatis aut ſegregatis ē ab eterno. Itemmundꝰ aūt ht̄ eſſe ꝯtingēs aūt neceſſariū. Si ht̄ neceſſaꝫum. indiget alio vt ſit. ita eēt creator: ht̄ ergotingēs. ſed qd̓ ht̄ eſſe ꝯtingēs eſt eternū. ergo mund eſt eternꝰ. Itē ea que ſunt in mūdo ordinant̉ ad aliqd̓ genꝰ motꝰ. ſed que ordinant̉ ad aliqd̓ genꝰ motꝰ. recipiūt innouatōꝫ. ergo ea que ſunt in mūdo recipiūt renouatōꝫ: ergo mundꝰ ex his ꝯponit̉. ergo ē abeter. Itē eternū dr̄ qd̓ habet principiū duratōis. ergo erat dicere nūc in quo priꝰ fuit mūdꝰ. eſt ſūmere aliid qd̓ primo fuit an̄. ergo mundꝰ p̄ceſſit illud ſicutternitas p̄cedit tp̄us: ergo deꝰ tm̄ p̄cedit eternitateres ꝯditas. Itē motꝰ celū ſunt coequa. ſed celū fuit ſil̓ mūdo ergo motꝰ ſil̓ mūdo. ſed motꝰ fuit in nūcꝑis. ergo mūdꝰ. Sed pͥus eſt nūc eternitatis ꝙͣ nūc tꝑisergo mūdꝰ poſterior nūc eternitatis. ergo eternꝰ. Itēnullū ꝯpoſitū eſt nobiliꝰ ſuis ꝯponētibꝰ: ſed mūdꝰ ꝯponitur ex rebꝰ ꝯditis ergo eſt nobilior eis. Aut ergoponit̉ ex rebꝰ mutabilibꝰ tm̄. aut rebꝰ īmutabilibꝰ tm̄.aut ex iſtis ex illis. Sed videmꝰ quaſdā res in mūdo mutabiles. ergo ꝯponit̉ ex īmutabilibꝰ tm̄. reſtatergo altera duaꝝ differētiaꝝ. ergo mūdꝰ eſt mutabilis ꝯponit̉ ex illis. ergo eſt eternꝰ. Itē mundꝰ ꝯponit̉ex materia forma. ſed cuiꝰ alteꝝ pͥncipiū eſt mutabilevel vtrūqꝫ ip̄m eſt mutabile. ſed forma eſt mutabilis adminꝰ. materia ẜm ꝗd vl̓ ſimpl̓r. ergo mūdꝰ ex hisponit̉ ē mutabil̓. ergo eſt eternꝰ. Itē ſi ea nobilioraſūt ī mūdo ſūt eterna. neqꝫ mūdꝰ erit eternꝰ. ſed denobilioribꝰ in mūdo videmꝰ aīas rōnales. aīe v̓o rōales ſil̓r ſe hn̄t ad ſui pͥncipiū: ergo vna ſit eterna.ſic̄ nec corpꝰ ī creat̉. nec alia aīa erit eterna. ergo nulla aīa rōnalis eterna: mūdꝰ ergo ꝯponit̉ ex his aīabꝰtāꝙͣ nobilioribꝰ ꝑtibꝰ. erit eternꝰ. Itē ſi poneret̉ eternꝰ. eēt duo eterna: qua ergo rōe diceret̉ hr̄e pͥncipiuma deo eſt eternꝰ. hr̄et a ſeip̄o eternitatē. ẜm videretur equal̓. his oībꝰ rōibꝰ apparere pt̄ mūdū eternū Solutō dicēdū mūdꝰ eſt eternꝰ. ẜm eternū dr̄qd̓ habet pͥncipiū duratōis. de eterno em̄ ẜm nonht̄ finē in ꝓximo dicet̉. Un̄ opinio illoꝝ ph̓oꝝ poſuerūt mūdū eternū. reprobāda ē tāꝙͣ fidei inimica: inlege ꝓphetis ꝯtraria inueniāt̉. Ad illud d̓o qd̓ obijcitur. bonitas dei nūꝙͣ fuiſſe vacua credēda eſt. ſic intel

ligi debet. Aut nūqͣ dicit ibi eternitatē aut tp̄s. Si eternitatē. veꝝ ē nūꝙͣ vacua fuit bonitas dei. id ē eſſentianūꝙͣ vacua fuit. qn̄ deus deū generauit. qn̄ pater filiꝰſpirauerūt ſpm̄ſct̄m: ſed ſi hec dictio nūqꝙͣ dicit tp̄s. boītas dei nūqͣ vacua fuit a fluxū reꝝ ꝯditaꝝ. qꝛ fuitpus in quo flueret creatura ab ip̄o. Hec aūt ſnīa introducit̉ in li. de ciui. dei ſub ꝑſona ph̓oꝝ aſtruētiūdi eternitatem. Unde ẜm hec falſa eſſet. vt his eſſet ſenſus: bonitas dei nūꝙͣ in eternitate vacua fuit a facturamundi. Ad ſcd̓m dicendum. voluntas dei non eſtmutabilis non em̄ noluit ab eterno facere mūdū. ita qhec determinatio ab eterno determinet hoc verbum noluit. ſed ſi determinet hoc verbum facere tūc noluit facere ab eterno: volūtas at̄ diceret̉ mutabilis. ſi pͥus nollet poſtea vellet. Si aūt nollet facere priꝰ. vellet facere poſt. ꝓpter hoc diceret̉ mutabilis: ſed mutatō tm̄ eſſet ex ꝑte rei facte. Ad terciū dicēdū. dr̄ diuīa volūtas exire ab ocio in actū. eo quo dr̄ humana volūtas: humana em̄ volūtas eſt. ẜm quā vult poſtea vult. Un̄ priꝰ ceſſauit a volēdo. poſtea voluittꝑaliter fuit. Un̄ mutatō eſt ex ꝑte volūtatis. ſed eſtex ꝑte eiꝰ reſpectu cuiꝰ eſt voluntas. ergo mutatō abotio in actū fuit ī deo. ſed mutatō de in eſſe ī ip̄a reꝯdita. Ad qͣrtū dicēdū. deꝰ creat pͥus creauit ꝓpter hoc actio mutat̉: ſed res mutat̉ que fit ẜm eaꝫ.vn̄ eſt de ip̄o ſimile de creatura agēte. creatura em̄agēs educit̉ de potētia in actū id qd̓ ſꝑ eſt in actu. vnd̓apud ip̄aꝫ creaturā eſt mutatio. deꝰ aūt de potētia agente fit actu agēs. vt de potētia creāte fit actu creans.nullā ex ꝑte ſui recipit variatōꝫ ip̄e em̄ ſꝑ eſt in actu volūtatis eterne. Ad ꝗntū dicēdū. ſꝑ dn̄m dr̄ dupl̓rvel vt ſꝑ dicat ſꝑ eternitatis. vl̓ vt dicat ſꝑ eui aut tꝑis.Si dic̄ ſꝑ eternitatis ſꝑ fuit dn̄s. ſi ſꝑ fuit eui vl̓ tꝑis.ſꝑ dn̄s. ſed aliter dr̄ ẜm hoc deꝰ ſꝑ dn̄s. aliter creaturaſꝑ creatura. creatura em̄ ſꝑ dr̄ creatura. qꝛ cum euo vel tꝑe exit in. dn̄s v̓o eſt rōe tꝑis. Un̄ ꝓprie dicet̉ aſſociet̉ dn̄iū tꝑi. eſt em̄ dn̄s tꝑis. Ad ſextū dicēdum nunc illud in quo creatꝰ eſt mūdus. p̄ceſſit aliud nūc tꝑis vel eui. ita nulla p̄ceſſit variatio: ſed prifuit nūc eternitatis. ex hoc ſequit̉ variatio. Ordo em̄iſte eſt eternitatis ad euū vel tp̄s. ponit variatōeꝫ īꝑtibꝰ tꝑis. ſed tm̄ variatio tꝑis ſcꝗt̉ vl̓ ꝯmunicat̉ eternitatē. Ad ſeptimū dicēdū. hec deterninatio ab eterno. pt̄ determīare hec v̓ba potuit voluit. hoc veꝝ eſtab eterno potuit voluit. nec tn̄ mundꝰ ab eterno fuiqꝛ volūtas fuit faciēdi tꝑalē in tꝑe vel tꝑe. Si v̓o determīatō illa detēmīat v̓bū face̓ oppoſitō notatur.qd̓ pͥmo facit. de in ꝓducit: qd̓ aūt eſt eternū.eſt pꝰ. inter v̓bū ſuā determīatōꝫ notat̉ oppoſitō. Un̄ reſpectu eiꝰ ſic dici. nec ē volūtas nec ē potētia Ad octauū dicēdū licꝫ ab eterno fuit ſufficiēs facere. tn̄ fuit ad faciendū ab eterno ſiue eternaliterſed ad face̓ in tꝑe ſiue euo. ſeꝗt̉ mundꝰ ſit eternꝰ. Et ſi obijciat̉ de hac argumētatiōe. Quicꝗd voluitdeꝰ fecit. ſed deꝰ voluit face̓ mūdū ergo fecit. ſꝫ mīor ē abeterno vera. ergo ꝯcluſio. Dicēdū ſeꝗt̉. naꝫ maiorꝓpoſitō ꝯplectit̉. qd̓ ē eternū qd̓ ē tꝑale. An̄ ſenſꝰ ē qd̓cūqꝫ voluit face̓ ī tꝑe fec̄. loꝗt̉ factura mūdi. ꝓptereaꝯcluſio pt̄ ſeꝗ reſpicit tp̄s. ſic̄ ex vna ꝓpoſitōe de neceſſario altera de ꝯtingēti: ſeꝗt̉ de ꝯtingēti ꝓpoſitō ſil̓rin vt nūc. Ad nonū dicēdū. mudꝰ ꝓceſſit inmutatōe p̄ambula ſꝫ ꝯcomitāte. nec tn̄ ſine mutatiōe. et ſeꝗt̉ īmutabil̓ ſiue eternꝰ ſit mūdꝰ. Illa v̓o mutatō hūit mutatōꝫ an̄ ſe. nec tn̄ ip̄a īmutabil̓ ē veleterna. Ad decimū dicēdū ē. lꝫ archetipꝰ ſit ſufficiēsreꝝ exēplar ꝯditaꝝ. hēat in ſe ydeas ſiue rōes et̓nas.ydea v̓o vel dicat̉ ad id cuiꝰ ē: tn̄ mūdꝰ ſuis ꝯttis ē ab eterno. qꝛ ydea ydea tn̄ exēplar exēplū. et. id cꝰ ē. ſic dicūt̉ adinuicē ſic̄ relatiua ſil̓ ſūtvt pr̄ ē ſiio ecōuerſo. ydea v̓o ē. lꝫ ſit ydeazn̄ ſit exēplū ſed ecōuerſo. Ad vndecimi ex