Queſtio
cōpoſitō ſub̓e ex mat̉ia ⁊ forma ē. gͦ ꝯpoſitio ex mat̓ia ⁊forma. eſt prior ꝯpoſitōe ſub̓e cū potētijs. Sꝫ ſic̄ habitūeſt priꝰ. ꝯpoſitō eēntie cū potētijs eſt prior ꝯpoſitōe materie ⁊ forme: vna em̄ ⁊ eadē forma ē multiplex in potetijs. gͦ he diuiſiones ſe habēt ẜm excellentiam ⁊ exceſſa.¶ Pret̓ea cū ſit multiplex differētia ꝯpoſitōnis. ſic̄ p̄habitu eſt. vna queqꝫ aūt ꝯpoſitō cauſet̉ mediate vel īmediate a pͥma cauſa q̄ deꝰ eſt: q̄ neceſſitas ē. ꝙ tot ſunt ꝯpoſitōnes ī gene̓: ⁊ ī qͦ iudicat̉ virtꝰ diuīe eēntie. cū ī ꝗbuſdāvideat̉ aliqͣ ſil̓itudo. ī ꝗbuſdā v̓o aliqͣ diſſimilitudo maxima. ¶ Pret̓ea in ꝗbuſdā videt̉ maior appropinquatōad ſimplicitatē. in ꝗbuſdā maior elōgato a ſimplicitate¶ Ad qd̓ dicēdū eſt. ꝙ differētia ꝯpoſitōnū ordinata ēẜm priꝰ ⁊ poſteriꝰ: ſꝫ attēdendū eſt ꝙ quedā dicit̉ ꝯpoſitio nō ꝓprie. vbi totū nō trahit eē ab ip̄is q̄ dicunt̉ ꝑtesſed magis ecōuerſo: ſic̄ eſt vbi ē totū poſſibile: ꝑtes em̄poſſibiles plus trahūt eē a toto ꝙͣ ecōuerſo. ſil̓r ꝑtesneris a genere: ⁊ ꝓpter hͦ illa ꝯpoſitō qͣ dicimꝰ ꝑtes poſbiles ꝯponi in ſimplicibꝰ accipit̉. que aliqn̄ habēt ordinem ẜm priꝰ aliqn̄ ẜm poſteriꝰ reſpectu alioꝝ ꝯpoſitoꝝIn alijs v̓o q̄ vere dicūt̉ ꝯpoſitōes. eſt ordo ẜm priꝰ ⁊ poſteriꝰ ſimplicit̓. Unde ante ꝯpoſitū ex ꝑtibꝰ nūeralibꝰ. ēꝯpoſitū ex ꝑtibꝰ integralibꝰ. Ante v̓o ꝯpoſitū ex ꝑtibꝰ ītegralibꝰ. eſt ꝯpoſitū ex ꝑtibꝰ vniꝰ forme ſcꝫ homogeneorū. ante v̓o ꝯpoſitū illd̓ ē ꝯpoſitū ex mat̓ia ⁊ formā. An̄v̓o illud eſt ꝯpoſitū ex ꝑtibꝰ ẜm diffinitōeꝫ. Ante v̓o illud eſt ꝯpoſitū. ex qͦ eſt ⁊ ꝙ eſt: ſꝫ iſta duo vltima generaꝯpoſitionū. inueniūt̉ in formis ẜm ſeip̄as acceptis. vbinō inuenit̉ ꝯpoſitō materie ⁊ forme. Ꝙ aūt nō vere dicat̉ ꝯpoſitō vbi totū nō trahit eē a ꝑtibꝰ: ptꝫ ex rōne cōpoſiti. Compoſitū em̄ dicit̉ qd̓ ex aliꝗbꝰ eſt. pars aūt inplus extēdit̉: ſꝫ ꝓprie ī his dicit̉. Dicit̉ eī pars a ph̓o vnomō in qͦ poſſibile ē quātitatē diuidi qͦquo mō: ⁊ ẜm huncmodū dicunt̉ ꝑtes integrales ⁊ ꝑtes quātitatiue. Aliov̓o mō dicit̉ pars qd̓ nūerat totū. vel qd̓ cū alio ꝯſtituitaliud nūeratū: ⁊ ſic dicūt̉ duo ꝑs triū. ⁊ vnitas ꝑs triū:vnitas eī aliquotiēs ſūpta reddit binariū. binariꝰ at̄ cūvnitate t̓nariū ꝯſtituit. Dicunt̉ etiā ꝑtes ī q̄ diuidit̉ aliquid. ſic̄ ſunt forma ⁊ mat̓ia: vtpote forma cupri ⁊ materia cupri ſūt ꝑtes ſpecie cupree. Dicūt̉ etiā ꝑs illa queſunt ī diffinitōe. vt genꝰ ē ꝑs forme ſcꝫ ſpēi. Pret̓ hos etiam modos dicit̉ illud ꝑs in qͦ poſſibile eſt formā diuidiabſqꝫ quātitate. ẜm ꝙ ſpēs dicūt̉ ꝑtes generis. nō qꝛ exillis ꝯponit̉. Similit ad hūc modū poſſunt reduci ꝑtesv̓tuales. nō em̄ ex illis ꝯponit̉ ſubſtātia cuiꝰ ſūt ꝑtes virtuales: vt ſubſtātia aīe nō ꝯponit̉ ex mēoria intelligētia⁊ volūtate. ¶ Ad illud aūt qd̓ obijcit̉ pͥmo ꝑ iam dicta.Rn̄dendū eſt. ſūt em̄ genera ꝯpoſitōnū q̄ ꝓprie dicūt̉ ordinata ẜm priꝰ ⁊ poſteriꝰ. ¶ Ad illud qd̓ ſcd̓o obijciebatur dicēduꝫ ē. ꝙ differētie ꝯpoſitōnū ſimplicit̓ ſic accipipn̄t: ſūt enquedā ꝯpoſitōes ẜm ratōeꝫ. quedā v̓o in eſſeſimplicit̓. Que v̓o ſūt ī eē ſimplicit̓. aut habēt ꝑtes actudiſcretas. aut q̄ nō ſūt actu diſcrete. Si ſūt actu ꝑtes diſcrete. dicet̉ ꝯpoſitō nūeralis. Si t̓tes nō ſūt actu diſcrete. aut differūt ī forma aut nō differūt. Si differūt īforma. ꝯpoſitō integralis n.uꝑat̉. ſic̄ corpꝰ hūanū ꝯponit̉ ex ꝑtibꝰ ⁊ ea q̄ ſunt hmōi: ⁊ iſtud genꝰ ꝯpoſitōis ſubſe hꝫ plura genera. de ꝗbꝰ nō ē ad pn̄s dicēdū. ſūt em̄ alterius negocij. Si aūt ꝑtes nō differūt in forma: habētꝯſimilē formā. aut vnū eſt forma alteriꝰ. Si habēt cōſimilem formā. dicunt̉ ꝑtes homogenee. ſiue quātitatiuea quibuſdā. ſicut corpꝰ ex corporibꝰ ꝯponit̉. Si aūt vnūeſt forma alteriꝰ. dicet̉ ꝯpoſitō ex materia ⁊ forma q̄ vocat̉ naturalis. Preter has ſūt due ꝯpoſitōes ẜm ratōeꝫvbi ſcꝫ duo ꝯueniūt ad ꝯſtructōeꝫ vniꝰ forme. ſicut ſuntꝑtes diffinitiue. aut vnū eſt forma alteriꝰ ſicut qͦ eſt fornaͣ eſt eiꝰ qd̓ eſt. ¶ Ad tercō obiectū dicēduꝫ. ꝙ licet cōpoſitū inquātū hmōi diſſimilitudinē habeat reſpectu pͥmi qd̓ eſt oīno ſimplex: habet tn̄ ſimilitudineꝫ ẜm ꝙ tenet ratōeꝫ vniꝰ: ⁊ ẜm ꝙ vere vnū eſt. magis appropinqͣtſimilitudine ad primū. ẜm v̓o ꝙ minus vere vnū eſt. mi-
nus appropinquat vel magis elongatur.¶ Articulus tercius.D terciū quo querit̉ de cauſa ꝯpoſitōis p̄meIā aūt dictū eſt. ꝙ pͥma ꝯpoſito ⁊ vniuerſalior eſt. ex quo ⁊ qd̓ eſt. Sicut eī ī oīno ſimplici idē eſt qd̓ eſt. ⁊ quo ē: ita in ꝯpoſitis differt qd̓ ē ⁊ qͦ ēQuerēduꝫ eſt gͦ vtrū cōueniat om̄i creature deinde ſi ſitvniuerſalior ꝙͣ illa que ē exēplar ⁊ forma vel nō. Tercōẜm quā ratōeꝫ accipiat̉. ¶ Ꝙ ꝯueniat om̄i creature videt̉: eo ꝙ nullū creatū eſt ſua eēntia. nec a ſe habꝫ eſſe ſꝫaliūde depēdet: gͦ in creatura om̄i qd̓ eſt ⁊ quo eſt. differūt. gͦ hec ꝯpoſitō ꝯmūis eſt om̄i creature. ¶ Pretereaiſta duo ſimplex ⁊ ꝯpoſitū. diuidūt ſufficiēter ens. ī deoaūt ſolo idē eſt qd̓ ē ⁊ quo ē. gͦ in om̄i alio. nō ē idē qd̓ eſt⁊ quo ē: ſꝫ om̄e in qͦ nō eſt idē. eſt ꝯpoſitū: gͦ oīs creaturahoc gene̓ ꝯpoſitōis eſt ꝯpoſita. ¶ Cōtra ſi oīs creaturahoc genere ꝯpoſitōis eſt ꝯpoſita: illud qd̓ dicit̉ qd̓ eſt vl̓quo eſt. aut eſt creatura vel nō. Si nō eſt creatura vtrūqꝫ illoꝝ aūt alterū eſt creatura aut nō: neutrū aūt creator eſſe poteſt. cū creator non ſit materiale reſpectu alicuiꝰ ꝯpoſitōnis ſiue materia. Unde augu. in libro d̓ trinitate. In ſūma perſona pars nō poteſt eſſe deus. qͣntomagis pars trinitatis eſſe nō poteſt: multo fortiꝰ nec ꝑsalicuiꝰ creature: cū pars ſit poſſibilis ad totū. diuīa v̓onatura reſpectu nulliꝰ eſt poſſibilis. vtrūqꝫ ergo eſt creatura. Sed dictū eſt omnē creaturā eſſe ꝯpoſitaꝫ ex quo ē⁊ quod eſt. ergo quo ē. habet in ſe vtrūqꝫ. ⁊ ſic erit abirein īfinitū: nō gͦ oīs creatura ē ꝯpoſita. ¶ Itē vnitas creata. aut ē qͦ ip̄a vnitas ē vnū. aūt nō: ſi ſeip̄a vnū ē. gͦ ideſt quo ē ⁊ qd̓ eſt. Si eī ſeip̄a vnū eſt. ſeip̄a eſt. eo ꝙ vnū⁊ eſſe ꝯuertūt̉. Si v̓o alia re a ſeip̄a eſt vnū: aut illa resſeip̄a eſt vnū. aut nō. Si nō ſeip̄a eſt vnū. erit abire ī infinitū. Si aūt ſeip̄a eſt vnū. cū om̄is res vna ſcꝫ vnitatedicat̉ vna. illa res erit vnitas: ⁊ ita ſtādū erit in primoaut erit reflexio: ſed reflexionē impoſſibile eſt eſſe in cauſis. ergo vnitas ſeip̄a eſt vna: ergo idē eſt in ea qd̓ eſt etquo eſt: ⁊ eſt creatura. ergo in aliqua creatura nō eſt ſupradicta ꝯpoſitio. ¶ Ad quod dicēduꝫ eſt ꝙ om̄is creatura dicit̉ ꝯpoſita. iſto genere ꝯpoſitōnis vno duoꝝ modorum: aut quia habet in ſe ꝯpoſitōneꝫ illam. aut quiacum alio venit ad ꝯponēduꝫ terciū. Quo em̄ eſt res vnitur cuꝫ eo qd̓ eſt. in illo qd̓ ꝯpoſitū eſt ex vtroqꝫ: ⁊ ita cōpoſitū dicet̉ ex alijs ꝯſtitutū. vel ex quo cū alio aliquidconſtituit̉. Si ergo accipiendo ꝯpoſitum aliquo duorūmodoꝝ. dicet̉ omnis creatura ꝯpoſita. Si v̓o coartaretur ad intentōneꝫ ꝯpoſiti. ẜm ꝙ ꝯpoſitum dicit̉ ex alijsconſtitutū. nō eſt omnis creatura ꝯpoſita hoc genere cōpoſitōnis: ⁊ ꝑ hoc ſoluit̉ primo obiectū. ¶ Ad ſcd̓m obiectum de vnitate dicenduꝫ eſt. ꝙ licet vnitas ſeip̄a formaliter ſit vnū. nō tamē ſeip̄a effectiue. Primū aūt dicitur vere vnū ſcꝫ deus: quia nec formaliter nec effectinehabet vnitatē ab alio. Unitas v̓o creata effectiue habꝫa deo. ſed formaliter non habet ab alio ꝙͣ a ſe: homo v̓ovel lapis ab alio habet effectiue ⁊ formaliter. Cum ergo dicitur in ſimplici idem eſt quo eſt ⁊ quod eſt. ſi attēdatur omnino ſimplex. oportet accipere quo eſt. ẜm omne genus cauſe. Si v̓o accipiatur ſimplex per extenſionem. poteſt dici vnitas cauſa creata ſimplex quo ad genus cauſe formalis. ſed non ſimplex quo ad genus cauſe efficientis: dependet enim ẜm eſſe ab efficienti. Itemcum materia vel ſubiecto vnum conſtituit. ⁊ ita in vnogenere dicetur eſſe ſimplex alio genere dicetur eſſe ꝯpoſitum. ¶ Sed adhuc poteſt obijci. loquendo de vnitateaut forma ẜm ſeipſam accepta. Intelligatur enim forma creata non indigens materia: conſtat ꝙ huiuſmodiforma creata eſſet. aut ergo eſſet ſimplex aut compoſita. Simplex omnino non poteſt eſſe. cuꝫ hoc ſoli deo cōueniat. Unde auguſti. in libro d̓ ciui. dei. Ideo ſimplexdicitur. quia qd̓ habet hoc eſt quod habet. Unde natura dicitur ſimplex. cui non ſit aliquod habere quod poſ-